حرمِ اَمن|حال و هوای تهران
✍️ رسول فرامرزیأَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا آمِنًا وَ يُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ أَ فَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُونَ وَ بِنِعْمَةِ اللَّهِ يَكْفُرُونَ (عنکبوت ٦٧) آيا نمیبینند كه ما حرم امنى برایشان قرار دادهايم كه در آن با آرامش و محفوظ از قتل و غارت زندگى مىكنند در حالى كه در بیرون این حرم، مردم به وسيلۀ دزدان و غارتگران ربوده مىشوند؟!با اینهمه آیا باز به باطل مىگروند و نعمت خدا را كفران مىکنند؟ _________________________▪️این شبها چهارسوی تهرانِ دراندشت، در تب و تابِ شور و سوگ و حماسه و نگرانی است؛ برای من که مقدّر بود بسمالله جوانیام در این شهر جاری شود و در این شهر ببالم، تهران این ایام، دوست داشتنیتر از تهران آن وقتها یعنی تهران سال ۸۷ و ۸۸ و بعد از آن است...▪️تهران، آیینه ایران و مشت درشتی از خروار ملّت ما است؛ امیال و خواستههای ملّت ما، در تهران سریعتر و حریصتر از همهجا گُر میگیرند و بالا میآیند و عقلها و ایمانها بهنگامتر و شیواتر از دیگر نقاط، قدّ میکشند و استوار میشوند؛ تهران پیشران ضعفها و قوتهای ما است.
▪️تجریش و ونک و ولیعصر و انقلاب و اکباتان و آزادی و شمیران و افسریه و تهرانپارس و شوش و عبدل آباد و شهر ری و بهشت زهرا و... این ایام چهره متفاوتی از خود بروز داده است؛ همه جا مردم و مساجد در تکاپو و دستههای پرشور در محلّات غلغله به راه انداختهاند؛ پرچمهای ایران و حزبالله و سپاه، شانه به شانه پرچمهای یا حسین و یا مهدی و یا ابالفضل در اهتزاز است و در شعارها و نواها و زمزمههای میادین، طنین ایران ایران و هنگامه حسین حسین و زمزمه دعای فرج درهم آمیخته است؛ گویا بلوغ ایرانی به درک والاتری از نسبت دین و میهن و ایمان و سیاست و سوگ و حماسه و بیم و امید بار یافته است.▪️نسیم بو گرفته از چای و هِل و گلاب و اسپندِ میادین و خیابانها، خاطرهای آزرده و فطرتهای گَرد گرفته را مینوازد؛ از مغازهداران تا دستفروشان کنار پیاده رو تا ماموران اتوبوسرانی تا زبالهگردهایی که با دیدن کاروانهای خودرویی علامت پیروزی نشان میدهند تا پیرمرد و پیرزنی که به عصا و صندلی چرخدار خود پرچم ایران نصب کردهاند تا نوجوانانی که به جای بازی مافیا، حالا بازی مشابهی در سیاست خارجی ابداع کردهاند همه و همه تا حدّ زیادی یکدل و یک زبانند...▪️مردم هم غالباً خودشان متوجه این حسّ و حال خوب هستند؛ از امام جماعت مسجدِ امام عصر خیابان جیحون که گفت خوب روزگاری شده است! تا خانمی که در مترو با دیدن تعارفات مردم برای نشستن خانمها و بزرگترها روی صندلی گفته بود کاش ما همیشه همینطور با هم مهربان بمانیم! تا آن برادر و خواهری که با هم در بلوار آزادی پرچم تکان میدادند و میگفتند: چه میشود تهران همیشه همین حال و هوا را داشته باشد؟ همه این را فهمیدهاند! تهران بعد از جنگ با تهران قبل از جنگ فرق کرده است...
▪️وقتی از آن برادر و خواهر که آرزو کردند تهران همین حال و هوا را برای همیشه حفظ کند، پرسیدم مگر الان تهران چه حال و هوایی دارد؟! برادر گفت: همه غیرت دارند، همه با هم خوبند، مهربانند و خواهر جوانترش گفت کسی از کسی نمیترسد، با اینکه شلوغ است اما امن است، احساس میکنم مردم با هم یکی شدهاند، حال و هوایش مثل حال و هوای سفر اربعین صمیمی است!▪️این را به آن برادر و خواهر و روز بعد در مسجد برای مردم گفتم و دوست دارم برای همه بیان کنم که امام صادق علیهالسلام درباره آیهای که در بالا آوردم فرمود: خدا برای مردم حرم امنی قرار داد که اگر در آن وارد شوند ایمن خواهند بود و از ناامنی و هراس و قتل و غارت و ستم، مصون میمانند؛ این حرمِ اَمن، مکّه نیست؛ زیرا در مکّه _ با آنکه خدا آن را اَمن قرار داده_ ستم، دزدی، راهزنی و... وجود دارد؛ بلکه این حرم اَمن، حرم ولایت الهی است؛ جامعهای که وارد حرم اَمن ولایت شود، تعاملاتش با دنیای بیرون از خود متفاوت خواهد شد؛ در جامعه ولایی، محبّت، ایثار، همدلی، آرامش، ایمنی، مسئولیتپذیری و جلوههای زیبای زندگی موج میزند و بهشتی زمینی برای ساکنان خود پدید میآورد که برکاتش به جوامع دیگر هم سرریز میشود.▪️جمهوری اسلامی به تعبیر حاج قاسم عزیز حرم پیامبر و اهل بیت علیهم السلام است و اگر ما ولایت این بزرگواران را در جان خود پیاده کنیم، آنوقت همیشه خیابانها و میادین و بازارها و خانههای ما حال و هوای خوب جبهههای جنگ، حال و هوای سفر اربعین و حال و هوای جنگ رمضان امسال را خواهد داشت.
19:21 - 27 فروردین 1405