تنگه هرمز : سنگر آهنین مقاومت، اهرم فولادین فشار
✍️ موسی آقایاری آنان که در دو دور مذاکرات قبلی در سایهی تاریک بی عهدی، بر پیکر شرافت دیپلماسی خنجر زدند و بی محابا به حریم اصول انسانی یورش بردند، امروز با زبانِ معامله، طلبِ گشایشِ تنگه ی امنیتِ جهان می کنند. اما بدانند : ما به فرض محال از هر خطّ سرخی کوتاه بیاییم، از خطّ سرخِ هرمز، هرگز و هرگز کوتاه نخواهیم آمد.تنها گذرگاهِ انرژیِ جهان، امروز تبدیل شده است به گذرگاهِ ارادهی ملت ایران. اینجا، جایی است که جغرافیای طبیعی، در خدمت جغرافیای قدرتِ ما ایستاده است. هرمز، تنها یک آبراه نیست؛ یک معادلهی استراتژیک است. معادلهای که در آن، تحریم های آمریکا نه به عنوان تهدید، که به عنوان متغیر وابسته ظاهر می شود.این تنگه، اکنون بلند گوی رسای منطق ماست. هر بار که زمزمه ی تحریمی از واشنگتن بلند می شود، پاسخ ما نه در کلمات، که در نقشهی دریانوردیِ کشتی های جهان ثبت می گردد. ما تحریم نمی شکنیم؛ ما هزینهی تحریم را به طور تصاعدی برای دشمن افزایش می دهیم. فشار اقتصادی آنان، در مواجهه با اهرم هرمز، مانند مشتی است که به دیوارِ فولاد کوبیده شود.این، دیالکتیکِ جدیدِ قدرت است : از یک سو، تحریم های شکنندهی دشمن، و از سوی دیگر، اهرمِ هژمونیکِ ما. آنان بر بازارهای مالی دست می گذارند، و ما بر شریان های حیاتی اقتصاد جهانی. محاسبهی آنان بر مبنای دلار است، محاسبه ی ما بر مبنای نیوتنِ فشارِ ژئوپلیتیک.
هرمز، آزمایشگاهِ عینیِ نظریه ی توازنِ تهدید است. ما نیاز به شلیک یک گلوله هم نداریم؛ تنها کافی است امکانِ بسته شدنِ این گذرگاه، به یک احتمالِ محتمل در محاسباتِ هر شرکتِ چند ملیتی و هر دولتِ مصرف کننده تبدیل گردد. همین ابهامِ استراتژیک، کافی است تا ترازوی هزینه فایدهی دشمن را به طور کامل بر هم زند.پس بیایید صریح باشیم : ما درخواستِ مذاکره برای باز کردن هرمز را نمی شنویم. ما پیشنهادِ مذاکره برای برداشتنِ تحریمها را می دهیم. معادله ساده است : هرمز، متغیر وابستهی مستقیم به رفتارِ دشمن است. هر قدر فشارِ تحریم بیشتر، ضریبِ احتمالِ تنگ تر شدن این آبراه، بالاتر.این، نه تهدید که بیانیهی یک واقعیتِ ژئوپلیتیکِ خالص است. واقعیتی که با زبانِ آمارِ ترانزیت، قیمتِ نفت و ریسکِ بیمهی دریایی سخن می گوید. اینجا، علمِ اقتصاد در خدمتِ هنرِ مقاومت قرار گرفته است.تنگهی هرمز، اهرمِ فشارِ نهایی و غیر قابلِ جایگزین است. این، سلاحی است که در انبارِ ما نیست، بر نقشه ی جهان است. و ما، استادانِ مسلّمِ خوانش و به کارگیریِ این نقشه ایم.پس پیام ما به آن سوی میزِ مذاکره، شفاف و کوبنده است : دست از تحریم بر دارید، تا آبراهها برای همگان گشوده بماند. بر فشار بیفزایید، تا بدانید که ما قادریم هزینهای به مراتب بزرگتر را بر پیکرهی اقتصاد جهانی تحمیل کنیم. این، نه بلوف که حاصلِ محاسباتِ سردِ عقلانیِ مبتنی بر قدرتِ خدادیِ موقعیتِ ماست. ما از هرمز کوتاه نمیآییم، زیرا هرمز، خود، عصارهی ارادهی ملی و اهرمِ تحقق بخشِ عقلانیتِ برترِ ما در میدانِ نبردِ نامتقارنِ امروز است.
19:57 - 25 فروردین 1405
