وقتي دغدغه مسكن ترمز ازدواج را مي‌كشد
خبرگزاري فارس: امروزه در كلان شهري مانند تهران قيمت‌هاي 20 تا 30 ميليون توماني اجاره بها جرأت ازدواج را به كمتر جواني مي‌دهد به جز آناني كه از وضع مالي خانوادگي خوبي برخوردارند؛ كساني كه نه وضع مالي خانوادگي مناسبي دارند و نه شغلي با درآمدي مكفي، يا به ازدواج فكر نمي‌كنند يا اينكه فقط در حسرتش به فكر مي‌نشينند.
به گزارش خبرنگار اجتماعي باشگاه خبري فارس «توانا»، جوانان به عنوان ستون اصلي هر جامعه نقش مهم و تأثيرگذاري در تحولات فرهنگي، اقتصادي و اجتماعي هر جامعه دارند اما متأسفانه متناسب با چنين نقش مهمي توجه كمتري به خواسته‌هاي به حق آنان شده است؛ در حوزه‌هايي مانند اشتغال، ازدواج، مسكن و مشاركت‌هاي اجتماعي و غيره مي‌توان دغدغه‌هاي جوانان را به خوبي مشاهده كرد.
نگراني‌هايي كه مستلزم تفكر و برنامه‌ريزي عميق‌تر مسئولان در اين رابطه است زيرا اگر نسل جوان يك جامعه نتواند به نيازهاي اوليه و اساسي خود پاسخ دهد نمي‌تواند به رشد جامعه و شكوفايي آن كمك كند. از طرفي افزايش بيكاري و كاهش ازدواج پيامدهاي خطرناكي براي يك جامعه دارد كه به طرق ديگر نيز قابل جبران نيست.
جواني را فرض كنيد كه در سن ازدواج قرار دارد و شغل مناسبي هم دارد، اگر از كنار ساير هزينه‌هاي سرسام آور ازدواج مانند خريد طلا، تالار عروسي و... كه امروزه متأسفانه به خاطر چشم و هم چشمي‌هاي بي‌مورد سر به فلك زده به راحتي بگذريم با مانعي بزرگ به نام مسكن برخورد مي‌كنيم موضوعي كه ذهن اكثر خانواده‌ها را درگير كرده و تأمين آن به عنوان يكي از ضروري‌ترين اسباب ازدواج به يك دغدغه اساسي تبديل شده است.
* وقتي اجاره مسكن هم آرزو شود
يكي از اصلي‌ترين موانع ازدواج جوانان تأمين مسكن است موضوعي كه شايد خيلي از جوانان به خاطر عدم توانايي در تأمين آن قيد ازدواج را زده و يا تا مدتي آن را به تعويق مي‌اندازند؛ متأسفانه در سال‌هاي اخير با رشد چشمگيري در افزايش قيمت مسكن مواجه بوده‌ايم اما نكته تأمل برانگيز اينجاست كه قيمت اجاره بها رشد چشمگيرتري نسبت به قيمت خريد مسكن داشته است.
امروزه در كلان شهري مانند تهران قيمت‌هاي 20 تا 30 ميليون توماني اجاره بها جرأت ازدواج را به كمتر جواني مي‌دهد به جز آناني كه از وضع مالي خانوادگي خوبي برخوردارند و يا كساني كه پس اندازي چندين ساله (به شرط داشتن شغلي مناسب و با حقوق مكفي) دارند مگرنه كساني كه نه وضع مالي خانوادگي مناسبي دارند و نه شغلي با درآمدي مكفي، يا به ازدواج فكر نمي‌كنند يا اينكه فقط در حسرتش به فكر مي‌نشينند.
گذشته از وظايف و كم‌كاري‌هاي مسئولان بخش مسكن كه جداً و عميقاً جاي تأمل دارد بعضي از مالكان هم جانب انصاف را رعايت نكرده و همگام با افزايش تورم و قيمت‌ها بر طبل گراني مسكن به ويژه اجاره بها مي‌كوبند و از خدا خواسته منتظرند تا هرچقدر كه مي‌توانند بر اجاره بها بيفزايند.
سؤالي پيش مي‌آيد؛ چه اشكالي دارد اگر مالكي به خاطر رضاي خدا خانه خود را با قيمتي ارزانتر به يك زوج جوان اجاره دهد؟ آيا اجر و پاداشي از اين بالاتر هم وجود دارد كه سبب ازدواج دو جوان را فراهم كنيم؟
احسان 27 ساله، كارمند بانك به تشريح رابطه قيمت مسكن و ازدواج مي‌پردازد و مي‌گويد:حضرت علي (ع) هنگامي كه مي‌خواهد وضعيت سامان يافته شهر كوفه را بيان كند به سه مشكل حل شده مردم اشاره مي‌كند «مردم آب سالم مي‌خورند، نان گندم مي‌خورند و مسكن مناسب دارند» اين نشان مي‌دهد كه مسكن از اهميت خاصي برخوردار بوده كه اميرالمومنين در نهج البلاغه راجع به آن صحبت مي‌كند.
وي در همين رابطه مي‌افزايد: اكثر جوانان مشكل تأمين مسكن را يكي از بزرگترين موانع ازدواج مي‌دانند چون با نگاهي به درآمد خود متوجه مي‌شوند كه نمي‌توانند پاسخگوي هزينه‌هاي زندگي از جمله اجاره بهاي بالا باشند.
وي ادامه مي‌دهد: طرح‌هايي در زمينه مسكن اجرا شده ولي نتيجه بخش نبوده است در هيچ جاي دنيا سابقه ندارد در مدتي كوتاه قيمت اجاره بها 70 تا 80 درصد افزايش يابد و همين عوامل است كه ازدواج جوانان را به تأخير مي‌اندازد.
رضا 27 ساله، كارمند دانشجوي رشته معماري نيز در اين رابطه مي‌گويد: رابطه مستقيمي بين ازدواج جوانان و قيمت مسكن وجود دارد به طور مثال خودم هرچقدر هم كه پس‌انداز مي‌كنم باز مقدار كافي براي تأمين يك مسكن را در اختيار ندارم.
وي در همين رابطه مي‌افزايد: همين عامل باعث شده احساس امنيت نكنم و به سمت ازدواج نروم همچنين رشد اجاره بها در سال جديد اين احساس ناامني را در وجود من افزايش داده و از ازدواج دور كرده است.
* توقعات نابجا
اگر از قصور و برنامه‌ريزي غلط مسئولان و بي‌انصافي مالكان بگذريم به روي ديگر سكه كه توقعات نابجاي برخي زوجين يا خانواده آنهاست مي‌رسيم. برخي از مردان تصور مي‌كنند اول بايد صاحب خانه شوند و سپس ازدواج كنند؛ تصور غلطي كه تنها به خود فرد لطمه مي‌زند و تا مدتي نامعلوم ازدواج وي را به تأخير مي‌اندازد البته هستند عده‌اي از مردان كه به سبب داشتن وضع مالي مناسب توان خريد يك خانه را دارند ولي جواني كه چنين قدرتي نداشته ولي چنين تفكري دارد مطمئناً به بي‌راهه مي‌رود.
اگر به زندگي پدر و مادرهاي خود نگاه كنيم متوجه مي‌شويم كه آنها هم در ابتداي زندگي صاحب چيزي نبوده‌اند و به مرور زمان به دارايي‌هاي امروزي خود رسيده‌اند.
وحيد 28 ساله، تكنسين مترو مي‌گويد: آقايان بايد حتما صاحب مسكن باشند و سپس ازدواج كنند چون من دوست ندارم وقتي وارد زندگي مشترك مي‌شوم دغدغه‌اي به نام مسكن داشته باشم كه موجب شود خودم و همسرم لذتي از زندگي نبريم.
وي در همين رابطه ادامه مي‌دهد: دوست ندارم همسرم هر سال اثاث خانه را به دوش بكشد و از جايي به جاي ديگر برود و فكر مي‌كنم شغل و مسكن مناسب از الزامات يك ازدواج است.
اما امير 30 ساله نظر ديگري دارد و مي‌گويد: لزوم داشتن خانه در اول زندگي نظر غير منطقي است كه فقط ازدواج را به تأخير مي‌اندازد.
وي اضافه مي‌كند: كسي كه قدرت مالي براي انجام چنين كاري ندارد نبايد به اين مسائل فكر كند چون فقط به خودش ضربه مي‌زند.
اما خانواده دختر به عنوان طرف ديگر ازدواج نيز گاهي به قصه پر غصه مسكن دامن مي‌زنند آنجايي كه با درخواست‌هاي عجيب خود عرصه را بر داماد بينوا تنگ كرده و به سكونت دخترشان به جز مناطق بالاشهر رضايت نمي‌دهند و سنگي بزرگ جلوي پاي پسر و خانواده‌اش مي‌اندازند.
حتما ديده‌ايد مرداني را كه به خاطر توقعات بيجاي و عدم همراهي همسرشان مجبورند بار سنگين اجاره بها را تحمل كنند و همه درآمد خود را صرف اجاره بها كنند. چرا؟ چون عروس خانم حاضر نيست در محلي ارزانتر و در حد توانايي مالي داماد زندگي كند. چون فلان فاميلش يا فلان دوستش در منطقه‌اي خوب زندگي مي‌كند و براي او كسر شأن است كه كمتر از آنان جلوه كند. و اين همان مثال مثل ((جيب خالي پز عاليست).
به نظر شما وقتي تمام درآمد يك زندگي خرج اجاره بها شود مي‌توان براي آينده آن برنامه ريزي يا پس انداز كرد؟
شيما 20 ساله، فوق ديپلم معماري در اين رابطه مي‌گويد: با توجه به شرايط امروزي جامعه نبايد از آقايان انتظار داشت تا براي خانم‌ها مسكني فراهم كنند.
وي ادامه مي‌دهد: همين كه همسرم بتواند خانه‌اي جمع و جور در شأن من فراهم كند كافي است. محله و منطقه‌اش مهم نيست همين كه در كنار هم باشيم كافيست.
اگر به گذشته رجوع كنيم نوعروساني را مي‌بينيم كه با خانواده شوهر خود زير يك سقف با صفا و در كمال آرامش زندگي مي‌كردند. آيا آنان مستقل شدن را دوست نداشتند؟ آيا نمي‌توانستند به جاي سازگاري بر طبل ناسازگاري بكوبند و با توقعات عجيب و غريب خود همسر خود را در تنگنا قرار دهند؟
به نظر مي‌رسد براي حل شدن دغدغه تأمين مسكن ازدواج جوانان نيازمند تغيير در دو نگرش هستيم ابتدا مسئولان بخش مسكن كه لازم است با بازنگري در سياست‌هاي اين حوزه (حداقل در بخش تأمين مسكن جوانان) نسبت به گره گشايي از اين مشكل چاره‌انديشي كنند زيرا اهمال در اين بخش آسيب جدي به ازدواج جوانان مي‌زند و هرچه شرايط براي ازدواج در يك جامعه سخت‌تر شود آن جامعه در معرض آسيب و تهديد قرار مي‌گيرد.
اما نگرش و فرهنگ مردم نسبت به اين موضوع نيز بايد اصلاح و ترميم شود پسراني كه لازم است با ديدي منطقي‌تر به موضوع ازدواج نگاه كرده و بدانند كه فراهم شدن تمامي وسايل رفاهي زندگي از جمله يك خانه مستقل، قبل از ازدواج براي همگان (حداقل قشر متوسط) ميسر نبوده و تنها ازدواج آنها را به تأخير مي‌اندازد و دختراني كه لازم است با پايين آوردن توقع خود شرايط مالي همسرشان را درك كنند و از توقعات بيجا كه تنها لطمه‌اش به زندگي خودشان وارد مي‌شود دست بردارند همچنين مالكان آپارتمان‌ها كه لازم است نگاهي انساني تر و منصفانه‌تر به اين موضوع نگاه كنند.
انتهاي پيام/ر
10:48 - 21 تیر 1390
0 بازدید
1 پاسخ