شرط وراثت زنده بودن در حين فوت مورث است
خبرگزاري فارس: طبق ماده 875 قانون مدني، شرط وراثت زنده بودن در حين فوت مُورث است و اگر مُورث حمل باشد در صورتي ارث مي‌برد كه نطفه او حين‌الموت منعقد بوده و زنده هم متولد شود اگر چه فوراً پس از تولد بميرد.
به گزارش خبرنگار اجتماعي باشگاه خبري فارس «توانا»، در ماده 874 قانون مدني آمده است كه اگر اشخاصي كه بين آنها توارث باشد، بميرند و تاريخ فوت يكي از آنها معلوم و تاريخ فوت ديگري از حيث تقدم و تأخر مجهول باشد فقط آن كه تاريخ فوتش مجهول است از ديگري ارث مي‌برد.
طبق ماده 875 اين قانون، شرط وراثت، زنده بودن در حين فوت مُورث است و اگر مُورث، حمل باشد در صورتي ارث مي‌برد كه نطفه او حين‌الموت منعقد بوده و زنده هم متولد شود؛ اگر چه فوراً پس از تولد بميرد.
بر اساس ماده 876 مقرر شده است كه با شك در حيات، حين ولادت حكم وراثت نمي‌شود.
در ماده 877 قانون مدني آمده است كه در صورت اختلاف در زمان انعقاد نطفه، امارات قانوني كه براي اثبات نسب مقرر است، رعايت خواهد شد.
طبق ماده 878، هر گاه در حين موت مُورث، حملي باشد كه اگر قابل وراثت متولد شود مانع از ارث تمام يا بعضي از وراث ديگر مي‌شود تقسيم ارث به‌عمل نمي‌آيد تا حال او معلوم شود و اگر حمل مانع از ارث هيچ يك از ساير وراث نباشد و آنها بخواهند تركه را تقسيم كنند بايد براي حمل، حصه‌اي كه مساوي حصه (سهم) دو پسر از همان طبقه باشد، كنار گذارند و حصه هر يك از وراث مراعاست تا حال حمل معلوم شود.
طبق ماده 879، اگر بين وراث، غايب مفقودالاثري باشد سهم او كنار گذارده مي‌شود تا حال او معلوم شود و در صورتي كه محقق شود قبل از مورث مرده است حصه او به ساير وراث بر مي‌گردد و الا به خود او يا به ورثه او مي‌رسد.
به گزارش «توانا»، در ماده 880 آمده است كه قتل از موانع ارث است بنابراين كسي كه مورث خود را عمداً بكشد از ارث او ممنوع مي‌شود؛ اعم از اينكه قتل بالمباشره باشد يا بالتسبيب و منفرداً باشد يا به شركت ديگري.
براساس ماده 881، در صورتي كه قتل مورث، غير عمدي يا به حكم قانون يا براي دفاع باشد مفاد ماده فوق مجري نخواهد بود.
انتهاي پيام/
14:49 - 30 آذر 1389
12 بازدید
1 پاسخ