لباس عروس از روياي كودكي تا بازار دلالان

خبرگزاري فارس: چند ساعتي بيشتر به آغاز جشن باقي نمانده است، لباس را از جعبه بيرون مي‌آورند تا عروس خانم بپوشد؛ لباسي كه شايد فردا شب تن نوعروس ديگري باشد يا داخل جعبه حجيمش، سال‌ها مهمان گنجه لباس‌ها شود و هر از گاهي در گذر ساليان تداعي كننده خاطرات خوش يا ناخوش باشد.
به گزارش خبرنگار زنان باشگاه خبري فارس«توانا»، در فواصل سال‌هاي 476 تا 1492 ميلادي، يعني زماني كه اروپا قرون وسطي را سپري مي‌كرد، عروسي‌ها بيشتر در جهت برقراري پيوند مابين دو حرفه، دو نوع تجارت، دو قوم يا دو ملت بود بنابراين انتخاب لباس عروس اصلاً جنبه شخصي نداشت و علاوه برنمايش وضعيت خانوادگي عروس، نوعي تفاخر حرفه، تجارت، قوم يا مليت خانواده عروس بر خانواده داماد بود. لباس عروس در آن روزگار بايد به گونه‌اي انتخاب مي‌شد كه بيشترين تأثير را بر خانواده داماد مي‌گذاشت و در حقيقت در آن دوران لباس‌هاي جواهرنشان در اروپا رونق بسيار داشت. مردم شرق از گذشته بيشتر پايبند فرهنگ بومي و سنت‌هاي خود بودند و لباس‌هاي عروس شرقي در آن دوران بيشتر بر اساس سنت، آئين و فرهنگ هر قوم انتخاب مي‌شد؛ ژاپني‌ها از «كيمونو» به عنوان لباس عروس استفاده مي‌كردند. كيمونو پارچه‌اي ابريشمي بود كه در اندازه 13متر و در 8 قطعه بريده مي‌شد، لباس كيمونو زنانه توسط شال‌هاي پهن ابريشمي مهار مي‌شد، رنگ كيمونويي كه به عنوان لباس عروس استفاده مي‌شد، سفيد رنگ بود زيرا رنگ سفيد در فرهنگ اين كشور نشانه آغاز يك سفر است. در هندوستان به لباس عروسي «Shadi Sari» گفته مي‌شود؛ رنگ لباس عروس در اين كشور قرمز است، رنگ قرمز در فرهنگ و سنت هندوستان نشانه خجستگي و خوش‌يمني است.
«Shadi» در زبان هندي به معناي «مراسم عروسي» و ساري همان لباس معمول زنان هندي است، ساري پارچه‌اي معمولاً ابريشمي است كه روي آن جواهر،‌ سنگ يا كريستال‌دوزي مي‌شود و دوركمر بسته مي‌شود و اضافه آن از پشت روي شانه قرار مي‌گيرد، بلندي اين پارچه پنج متر و نود سانتي‌متر است كه چهارده مرتبه دور كمر،‌ بدون استفاده از دكمه پيچيده مي‌شود؛ در هندوستان به علت تعدد فرق و مذاهب، آئين‌هاي عروسي كاملاً متفاوت هستند. ايران مهد تاريخ، هنر و آزرم --------------------------------- بررسي تحول پوشاك در ايران، نه تنها از نظر تاريخ و هنر قابل اهميت است بلكه از ديد جامعه‌شناسي و فهم روانشناسي ملت ما نيز بسيار شايان دقت و توجه است. با اينكه پيرامون تاريخچه لباس عروس در ايران اطلاعات دقيقي در دست نيست ولي با توجه به شكل و شمايل پوشاك زنان ايراني در دوره‌هاي مختلف تاريخي، مي‌توان در اين زمينه به گمانه‌زني پرداخت به طور مثال در دوران ايلاميان يعني در هزاره سوم پيش از ميلاد، لباس بانوان ايراني از جنس پوست يا جنس ديگري به تقليد از پوست يا از برگ و الياف گياهان بوده است. در هزاره دوم پيش از ميلاد، بانوان ماد جامه‌هاي بلند و چين دار با آستين‌هاي فراخ مي‌پوشيده‌اند و زيورهاي سيمين و زرين بر خود مي‌بسته‌اند و همچنين لباس پارسيان، فراخ و گشاد همراه با چين‌هاي فراوان بوده و تركيب مفصل‌تري داشته است.
در دوران هخامنشيان كه پس از مادها بر روي كار آمدند كشور گشايي‌ها، قدرت و ثروت فراوان باعث شد كه ايرانيان به زندگاني بسيار مرفه و شكوهمند و پرتجمل دست يابند و جامه‌ها، پارچه‌ها و زيورهاي گران‌بها و زيبا بر خود بپوشند، در اين دوران لباس‌ها بر اساس طبقات اجتماعي افراد شكل مي‌گرفت، بدين‌سان كه در طبقات ثروتمند از پارچه‌هاي لطيف‌تر و گرانبهاتر و پر آرايش‌تر و در طبقات كم چيز از پارچه‌هاي ساده‌تر و كم بهاتر استفاده مي‌كردند. آنچه مسلم است اينكه مردمان سرزمين پارس همواره جامه‌هاي بلند و فراخ را مي‌پسنديدند و زنان و مردان پارسي چون از ديده شدن پوست و تن برهنه‌شان بسيار شرم داشتند و برخلاف يونانيان آن زمان، نمايش تن برهنه و بي‌پوشاك را كاري برخلاف شرم و آزرم و بس زشت و ناروا مي‌دانستند بنابراين كوشش داشتند جامه‌اي بپوشند كه بلند، فراخ و پرچين باشد تا گذشته از پوشيده بودن همه تن، برجستگي‌هاي طبيعي اندام‌ها نيز پيدا و نمايان نباشد. تا دو سه سده پس از پذيرش اسلام از سوي ايرانيان، در زمينه پوشاك زنان ايراني تغييرات ناگهاني پيش نيامد و تا مدت‌هاي مديد اقوام ايراني از همان پوشاك بومي خود كه بر حسب محيط و اقليم زيستشان طراحي شده بود، استفاده مي‌كردند و اگر تحولي در آنها پيش مي‌آمد بر حسب مرور زمان بود نه تأثير عوامل خارجي.
اما پس از گذشت مدتي، بر اثر تأثيرات دين اسلام، پيراهن‌ها داراي يقه گرد و آستين‌هاي پرچين و فراخ شد و تزئيناتي بر گرد بازوان مانند بازوبندي دوخته مي‌شد كه اغلب عباراتي به زبان عربي و خط كوفي بر آنها نوشته بود و گاه دور يقه و حاشيه لباس نيز با طرازهايي كه نوشته‌هاي كوفي داشت تزئين مي‌يافت. با توجه به توصيفاتي كه گذشت، لباس عروس سفيد به شكل و شمايل امروزي در گذشته متداول نبود و در دوران قاجار، اينگونه لباس از اروپا وارد دربار ايران شد و سپس استفاده از آن در بين مردم متداول شد. به هر حال عروسان ايراني در هر قوم و دوره‌اي از لباسي استفاده مي‌كردند كه در دوران خودشان به عنوان لباس معمول جامعه رواج داشت، البته با تزئينات و زيورآلات بيشتر. لباس عروس؛ بودن يا نبودن! ---------------------------------- داشتن يك لباس نو و سپيد، فارغ از جنس پارچه يا مدل آن، كمترين خواسته دختران جوان براي مراسم ازدواج است؛ در اين ميان بعضي از آنها داشتن لباس عروس را بسيار مهم مي‌دانند و نمي‌خواهند تحت تأثير هيچ حرف يا جوّي، فرصت به تن كردن لباس عروس را از دست بدهند، مبادا در آينده حسرت بخورند البته كساني هم هستند كه به همان حداقل بسنده مي‌كنند و اصل زندگي مشترك را در معنويات مي‌بينند. فاطمه؛ ك، 26 ساله در اين ‌باره به خبرنگار زنان باشگاه خبري فارس «توانا» اظهار مي‌دارد: اگر مجبور شوم بدون لباس عروس به خانه بخت بروم برايم بسيار سخت خواهد بود.
وي ادامه مي‌دهد: برگزاري مراسم ازدواج فقط يك بار در طول زندگي اتفاق مي‌افتد و تنها مراسمي است كه خود انسان مي‌تواند در برگزاري آن نقش داشته باشد. اين جوان همچنين مي‌افزايد: براي من خريد لباس عروسي بسيار مهم است و به هيچ‌وجه دوست ندارم لباس كرايه‌اي بپوشم. وي دليل اين تصميم خود را اين‌گونه توضيح مي‌دهد: اولاً من كه نمي‌دانم از آن لباس كرايه‌اي قبلاً چند نفر و در چه شرايطي استفاده كرده‌اند و ثانياً اينكه اصلاً دوست ندارم لباسي را كه با آن خاطره دارم، پس بدهم. اين دختر جوان مي‌افزايد: اگر لباسم را پس بدهم، حتماً سال‌ها بعد با ديدن عكس‌هايش، پشيمان خواهم شد. مرضيه سلطاني 21 ساله در مورد لزوم تهيه لباس عروسي به خبرنگار زنان باشگاه خبري فارس «توانا» مي‌گويد: براي تهيه لباس عروسي اصلاً اصراري ندارم و ترجيح مي‌دهم با يك لباس عادي كه در هر مهماني ديگري هم مي‌توان از آن استفاده كرد، به خانه بخت بروم. وي همچنين ادامه مي‌دهد: حتي اگر شرايط تهيه لباس عروس برايم مهيا باشد، اصلاً دوست ندارم كه لباس عروس بپوشم و اصرار مي‌كنم كه تهيه نشود. اين جوان علت اين تصميم را خستگي از روزمرگي عروسي‌ها عنوان مي‌كند. گوشي كه به حرف هيچ كس بدهكار نيست ----------------------------------------------------
با اضطراب وارد مزون مي‌شود؛ با اينكه مدت زمان زيادي به برگزاري مراسم نمانده اما او هنوز لباسش را انتخاب نكرده است. براي داشتن بهترين لباس عروسي مزون‌هاي زيادي را جستجو كرده، به سايت‌هاي مختلف سرزده و از اين و آن نظر خواسته است اما حالا به خاطر وسواس‌هاي بيش از حدي كه به خرج داده زمان زيادي برايش باقي نمانده است و بايد خيلي سريع يك مدل را بپسندد. مدير مزون آن‌قدر به او مدل نشان مي‌دهد كه بالاخره يك مدل را مي‌پسندد اما تزئيناتش را دوست ندارد، دنباله‌اش بايد بلندتر شود، آستينش كوتاه‌تر يا رنگش عوض شود. مدير مزون كلي توضيح مي‌دهد كه اين لباس بايد همان‌طوري كه هست دوخته شود وگرنه شكل و شمايلش به هم مي‌ريزد ولي او گوشش بدهكار نيست. چند روز بعد، درست قبل از مراسم، وقتي لباس را مي‌پوشد، ترجيح مي‌دهد كه ديگر به آينه نگاه نكند. ابراهيم‌زاده 36 ساله كه مدير يك مزون لباس عروس در خيابان جمهوري است، در همين رابطه به خبرنگار زنان باشگاه خبري فارس «توانا» اظهار مي‌دارد: عروس خانم‌ها براي لباسشان واقعاً اضطراب دارند و ممكن است انتخابشان اشتباه باشد مثلاً در مورد رنگ انتخابي يا تزئينات. وي در ادامه مي‌افزايد: ما مسلماً آنها را راهنمايي مي‌كنيم و نكاتي را كه براي بهتر شدن لباس لازم است گوشزد مي‌كنيم ولي خيلي‌ها قبول نمي‌كنند و در نتيجه‌ لباس خوب از آب در نمي‌آيد.
معصومه صفاري 25 ساله و مزون‌دار نيز درباره نوع مشاوره‌اي كه براي انتخاب لباس به عروس‌ها مي‌دهد، تصريح مي‌كند: ما حتي در مورد هماهنگي رنگ لباس با رنگ پوست افراد هم مشاوره مي‌دهيم ولي عده كمي قبول مي‌كنند. وي دليل مشاوره دادن براي تهيه لباس عروس را اين‌گونه بيان مي‌كند: اولاً ما مي‌خواهيم شب عروسي با انتخاب يك لباس عروسي متناسب، يك شب به يادماندني براي افراد شود و ثانياً آماده كردن يك لباس زشت و نامناسب به وجهه كاري ما لطمه مي‌زند و سابقه كاري ما را زير سؤال خواهد برد. پول؛ برهم زننده معادلات رويايي --------------------------------------- براي رسيدن يك دختر به لحظاتي كه چندين بار خود را در آن تجسم كرده و لباسي كه در ذهنش تمام جزئيات آن را بررسي كرده است، هميشه راه هموار نيست و شرايط مالي بيشتر اوقات همه حساب‌ها را به هم مي‌ريزد. اگر خانواده‌ها با مدل انتخابي عروس خانم موافقت كنند بايد به دنبال برآورد قيمت باشند؛ براي تهيه يك لباس مسلماً بايد مواد اوليه‌اش فراهم باشد كه در مورد مدل‌هاي خارجي بايد پارچه داخلي جايگزين شود و ناگفته پيداست كه نتيجه، لباس ديگري خواهد شد. در اين ميان بعضي از خانواده‌ها براي پايين آمدن قيمت لباس، تزئينات لباس را هم به سليقه خود تغيير مي‌دهند، البته عده‌اي خود را درگير اين آش شله‌قلمكار نمي‌كنند و به لباس دست‌دوزي كه در خانه تهيه مي‌شود قناعت مي‌كنند و بعضي هم لباس كرايه‌اي مي‌پوشند. كرايه يا خريد -------------------
بهاره (م) 23 ساله كه در يكي از مزون‌هاي خيابان جمهوري كار مي‌كند درباره ميزان قيمت خريد يا كرايه لباس عروس به خبرنگار زنان باشگاه خبري فارس «توانا» مي‌گويد: در حال حاضر مزون‌هايي كه در مركز يا جنوب تهران هستند، به دو صورت كار مي‌كنند يا لباس را مي‌فروشند يا فقط به صورت دوخت اول كرايه مي‌دهند. وي در توضيح اينكه «لباس دوخت اول به چه لباسي مي گويند»، اظهار مي‌دارد: لباسي است كه براي يك شخص و براساس نظر و مطابق با اندازه‌هايش تهيه مي‌شود ولي فقط يك شب به وي كرايه داده مي‌شود. بهاره در مورد تفاوت قيمت لباس دوخت اول با ديگر لباس‌ها بيان مي‌كند: هيچ‌گونه تفاوتي از نظر قيمت وجود ندارد. وي همچنين ادامه مي‌دهد: با توجه به اينكه در حال حاضر قيمت خريد يك لباس عروس با قيمت كرايه آن حداكثر 200 هزار تومان تفاوت دارد، بيشتر مردم اين روزها لباس عروس را مي‌خرند. بهاره قيمت پايه كرايه لباس عروس را در مزوني كه خودش كار مي‌كند، 180 هزار تومان و قيمت پايه فروش را 350 هزار تومان عنوان مي‌كند. مريم سلطاني كه اصالتاً كرماني است و يكي از بستگانش در كرمان مزون دارد در مورد قيمت خريد و كرايه لباس عروس در مزون‌هاي شهرستان به خبرنگار زنان باشگاه خبري فارس «توانا» مي‌گويد: بيشتر مزون‌هاي شهرستان‌ها معمولاً لباس‌هاي دوخت اول را كه يك بار كرايه داده شده‌اند، از مزون‌هاي تهران مي‌خرند و در شهر خودشان فقط كرايه مي‌دهند.
وي همچنين قيمت خريد اين لباس‌ها را براي مزون‌داران شهرستان‌ها، از 150هزار تومان تا 250 هزار تومان و قيمت كرايه آنها را بين80 تا 180 هزار تومان ذكر مي‌كند. مدير يكي از مزون‌هاي تهران كه لباس عروسي‌اش را خودش دوخته در مورد هزينه مواد اوليه لباس عروسي‌اش به خبرنگار زنان باشگاه خبري فارس «توانا» اظهار مي‌دارد: هزينه مواد اوليه لباسم 25 هزار تومان شد ولي اگر بخواهم همان لباس را در مزون عرضه كنم كمتر از 200هزار تومان كرايه نمي‌دهم. وي دليل اين مسئله را دستمزد مي‌داند و مي‌افزايد: براي دوخت يك لباس عروس افراد مختلفي از جمله برش‌كار، چرخ‌كار، تزئين‌كار و فروشنده دستمزد مي‌گيرند. بالاي شهر، پايين شهر ------------------------------ يك طراح لباس كه حدوداً 20 سال سابقه كار دارد و مدير مزوني در شمال تهران است علت پايين بودن قيمت لباس عروس برخي از مزون‌ها را سري‌دوز بودن آنها ذكر مي‌كند. اين طراح لباس همچنين علت گران بودن بيش از حد برخي لباس‌ها را مدل لباس، خارجي بودن پارچه و تزئينات آنها مي‌داند و به خبرنگار زنان باشگاه خبري فارس «توانا» بيان مي‌كند: وقتي يك لباس عروس 12متر پارچه لازم دارد، هزينه زيادي فقط صرف تهيه مواد اوليه آن مي‌شود. وي در مورد نحوه كرايه لباس‌هاي عروس در مزون‌هاي بالاي شهر مي‌گويد: مزون‌ها براي برخي از اين لباس‌ها وقت و دقت زيادي صرف مي‌كنند بنابراين به راحتي آنها را در معرض فروش نمي‌گذارند، اين‌گونه لباس‌ها فقط براي كرايه هستند و معمولاً قيمت كرايه يك شب آنها از قيمت خريدشان بيشتر است.
دختران دم بخت منطق را چراغ راه خود كنند ------------------------------------------------------- مجيد ابهري، مشاور كميسيون اجتماعي مجلس ضمن تأكيد بر برگزاري مراسم عروسي به صورت ساده و بر اساس آموزه‌هاي ديني به خبرنگار زنان باشگاه خبري فارس «توانا» اظهار مي‌دارد: امروزه اين‌گونه مراسم دچار تحولات عجيب و آزاردهنده‌اي شده است به طوري‌كه برگزاري يك مراسم عروسي در تهران حداقل 30 ميليون تومان هزينه دارد. وي با بيان اينكه «لباس عروس فقط براي چند ساعت مورد استفاده قرار مي‌گيرد و پس از پايان مراسم، سال‌هاي سال در كمد بايگاني خواهد شد»، هزينه‌هاي غيرضروري براي ازدواج را اسراف و سبب فرار جوانان از ازدواج برمي‌شمارد. اين متخصص علوم رفتاري با اشاره به اينكه بعضي از دختران دم‌بخت عقيده دارند كه چون مراسم عروسي فقط يك‌بار برگزار مي‌شود بايد به نحو احسن باشد، بدهكار شدن داماد و هجوم اضطراب‌ها و نگراني‌ها را در آغاز زندگي از اثرات اين بلندپروازيها ذكر مي‌كند. وي با تأكيد بر تهيه لباس عروس براساس باورهاي ديني و فرهنگي، تهيه لباس‌هاي گرانقيمت و برطبق الگوهاي اروپايي و خارجي را نوعي تفاخر و بلند پروازي مي‌داند و مي‌افزايد: بهتر است دختران ما با رعايت ساده زيستي و انتخاب‌هاي متعادل و در حد توان خانواده‌ها اقدام به برگزاري اين مراسم كنند.
اين جامعه‌شناس تهيه لباس‌هاي گرانقيمت را از طرف برخي افراد، مؤثر در جوّ رواني جامعه برمي‌شمارد و خاطرنشان مي‌كند: گروهي از دختران كه با انتخاب‌هاي فانتزي و گرانقيمت حتي با قرض كردن اقدام به تهيه لباس عروس مي‌كنند، مي‌توانند به عنوان الگوي نامناسب و غلط مورد تقليد ديگر دختران قرار بگيرند. به اعتقاد اين پژوهشگر علوم اجتماعي، دختران دم‌بخت بهتر است بدون توجه به اين‌گونه اسراف‌ها منطق را چراغ انتخاب خود كنند. تمايل براي تهيه لباس‌هاي عروسي گرانقيمت، يك آسيب اجتماعي است -------------------------------------------------------------------------------------- علي اسماعيلي، دكتراي روانشناسي باليني با تأكيد بر تهيه لباس عروسي به خبرنگار زنان باشگاه خبري فارس «توانا» اظهار مي‌دارد: حتي كساني‌كه به نحوي قانع شده‌اند لباس عروسي نپوشند، بعدها پشيمان شده‌اند. وي داشتن لباس عروسي متناسب با شرايط هر خانواده را مي‌پسندد و مي‌افزايد: انجام نشدن مراسم عروسي مي‌تواند برروي ساختار رواني افراد در آينده اثرگذار باشد. اين استاد دانشگاه علامه طباطبايي با اشاره به وجود برخي نمادها كه در روانشناسي به عنوان مفاهيم كهن شناخته مي‌شوند، مي‌گويد: اين نمادها از سال‌هاي دور در فرهنگ يك جامعه وجود داشته‌اند و به راحتي نمي‌توان آنها را كنار گذاشت. وي ادامه مي‌دهد: لباس عروس يكي از اين مفاهيم كهن است كه به وي‍ژه براي خانم‌ها نماد آغاز يك زندگيست.
اسماعيلي با بيان اينكه «برگزاري مراسم عروسي را به عنوان كاري كه عموم مردم انجام مي‌دهند، بايد به عنوان يك واقعيت بپذيريم»، تأكيد مي‌كند: نبايد در برخورد با اين‌گونه مسائل عقلاني‌گري افراطي به خرج دهيم و بگوييم كه ما مي‌خواهيم متفاوت باشيم. اين روانشناس با بيان اينكه در گذر زمان اصل پوشيدن لباس عروس باقي مانده ولي شكل آن دستخوش تغييراتي شده كه گاه بسيار مدرن و گاه بسيار ابتدايي بوده است، مي‌افزايد: انسان نمي‌تواند به يك شكل واحد باقي بماند و همزمان با رشد اجتماعي، دچار تغيير مي‌شود. وي استفاده دختران در شرف ازدواج از مدل‌هاي اروپايي را به هيچ وجه تقليد نمي‌داند و بيان مي‌كند: چون ما از غرب ديرتر صنعتي شده‌ايم و پيشرفت كرده‌ايم شايد به نظر برسد كه گرايش جوانان ما به مدل‌هاي غربي تقليد است در صورتي‌كه ما داريم نمونه‌برداري مي‌كنيم. اسماعيلي يكي ديگر از عوامل گرايش دختران به مدل‌هاي اروپايي را گستردگي رسانه‌هاي عمومي ذكر مي‌كند و مي‌افزايد: ما بايد روند تغيير گرايش جوانان را بپذيريم و آن را مديريت كنيم، مديريتي كه از به وجود آمدن جنبه‌هاي انحرافي در تفكر افراد يا در كل جامعه جلوگيري كند. اين استاد دانشگاه تمايل افراد براي تهيه لباس‌هاي گرانقيمت را يك آسيب اجتماعي مي‌داند و به خبرنگار اجتماعي باشگاه خبري فارس«توانا»، مي‌گويد: اين مسئله از عدم شناخت فرد از خود و موقعيتش و همچنين عدم نظام‌هاي فرزند‌پروري صحيح سرچشمه مي‌گيرد.
وي ادامه مي‌دهد: جامعه ما يك جامعه جمع‌گراست و ما به عنوان افراد اين جامعه هر كاري را اول به خاطر ديگران و بعد به خاطر خودمان انجام مي‌دهيم كه اين مسئله سبب به وجود آمدن مقايسه‌هاي اجتماعي نادرست شده است. رنگين كمان رنگ‌ها ------------------------- رنگ لباس عروس، لباس نامزدي، لباس حنابندان و پاتختي بر اساس قوميت، مليت، مد روز يا حتي سليقه شخصي مي‌تواند تغيير كند. در گذشته‌هاي دور در اروپا براي تهيه لباس عروس از رنگ‌هاي گرانقيمتي همچون قرمز، ارغواني و مشكي استفاده مي‌شد زيرا اين رنگ‌ها بسيار سخت‌تر از رنگ‌هايي كه از گياهان طبيعي به دست مي‌آمد و ساخته مي‌شد. امروزه بيشتر زنان رنگ سفيد را نشانه پاكي و عفت مي‌دانند و به اين دليل آن را براي لباس عروسيشان انتخاب مي‌كنند در حاليكه در سال 1840 ميلادي رنگ سفيد نشانگر ثروت و توانگري بود و رنگ آبي نشانه پاكي وعفت. معصومه صفاري، مدير يك مزون لباس عروس، رنگ لباس نامزدي را مطابق مد مي‌داند و به خبرنگار زنان باشگاه خبري فارس «توانا» مي‌گويد: مثلاً امسال رنگ عسلي و بادمجاني مد شده ولي چون رنگ بادمجاني تيره است بسياري از عروس‌ها از رنگ عسلي استفاده مي‌كنند. وي همچنين در مورد تأثير قوميت بر رنگ لباس عروس اظهار مي‌دارد: چند وقت پيش از يكي از شهرهاي جنوبي كشور يك مشتري داشتم كه هفت لباس با هفت رنگ مختلف براي عروسشان تهيه كرد.
وي در مورد دليل اين مسئله مي‌گويد: آنها 7 شبانه روز جشن داشتند و رسمشان اين بود كه هر كدام از افراد نزديك فاميل يك لباس عروسي تهيه كند و به عروس هديه دهد. بهاره (م)، فروشنده مزون لباس عروس در مورد رنگ‌هاي استاندارد لباس عروس به خبرنگار زنان باشگاه خبري فارس «توانا» توضيح مي‌دهد: در حال حاضر رنگ سفيد براي لباس عروسي استفاده نمي‌شود بلكه رنگ‌هاي نباتي، شيري، خامه‌اي (بين سفيد و شيري) كاربرد بيشتري دارد. وي همچنين در مورد رنگ لباس‌هاي نامزدي، پاتختي و حنابندان اظهار مي‌دارد: انتخاب رنگ اين لباس‌ها به سليقه شخص برمي‌گردد ولي معمولاً از بين رنگ‌هاي آبي، صورتي و سبز انتخاب مي‌شوند. يك شب كه هزار شب نمي‌شود ---------------------------------------- اين روزها برهنگي در مدل‌هاي اروپايي لباس عروس بسيار ديده مي‌شود و برخي با وجود اينكه به نبود برهنگي درتمدن ايراني به عنوان يك سند افتخار مي‌نگرند، به راحتي در جريان اين موج افتاده‌اند و انگار فراموش كرده‌اند كه خداوند حيا را براي زنان هم نسبت به زنان واجب كرده است و در توجيه اين رفتارشان مي‌گويند «يك شب كه هزار شب نمي‌شود»، البته در اين ميان هستند كساني كه حداقل به خاطرداشتن آرامش در زندگي آينده خود، حفظ حريم اين شب را با هزار شب عوض نمي‌كنند. گلنوش حاتمي كه دانشجوي تربيت معلم است، لباس پوشيده را بيشتر مي‌پسندد و به خبرنگار زنان باشگاه خبري فارس«توانا»، مي‌گويد: هر دختري زيبايي‌هايي دارد كه بهتر است آنها را حفظ كند.
وي به عدم رعايت حريم در عروسي‌ها توسط برخي از خانواده‌ها در حال حاضر اشاره مي‌كند و مي‌افزايد: متأسفانه عدم رعايت حريم در عروسي‌ها، مشكلات زيادي را براي خانواده‌ها ايجاد مي‌كند، به طوري‌كه حتي ممكن است در زندگي آينده آنها اثرگذار باشد. ايران (س)، 50 ساله كه سه دختر را به خانه بخت فرستاده درباره پوشيدگي لباس عروس دخترانش به خبرنگار زنان باشگاه خبري فارس «توانا» اظهار مي‌دارد: لباس دخترانم نه خيلي پوشيده بود ونه خيلي برهنه بلكه در حد معمول بود. وي ادامه مي‌دهد: من در اين زمينه به دخترانم چيزي را اجبار نكردم، ولي به خاطر فيلم و عكسي كه از مراسم عروسي تهيه مي‌شود، بهتر است كه لباس عروس پوشيده باشد. اين خانم خانه‌دار همچنين مي‌افزايد: البته ما حريم را كاملاً در مجالسمان رعايت مي‌كنيم و در مجالس عروسي دخترانم از همه مهمانان خواسته بوديم كه تلفن همراه نياورند. سما (ص) 28 ساله در زمينه تهيه لباس عروسي پوشيده يا برهنه به خبرنگار زنان باشگاه خبري فارس«توانا» اظهار مي‌دارد: من حتماً لباسم را برطبق مد روز اروپا تهيه مي‌كنم تا در آينده كه به عكس‌هايم نگاه مي‌كنم از انتخاب آخرين مد، راضي باشم. وي در مورد امكان سوء استفاده از تصاوير يا فيلم‌هاي عروسي مي‌گويد: الان بيشتر عروسي‌ها، بدون رعايت حريم انجام مي‌شود و در اين ميان فكر نمي‌كنم عكس‌هاي عروسي من به چشم آيد.
سما در پاسخ به اينكه «آيا واقعا هيچ نگراني از تبعات برگزاري مراسم مختلط ندارد» به خبرنگار زنان باشگاه خبري فارس«توانا» مي‌گويد: اگر خانواده‌ها قبول كنند، من علاقه‌اي به برگزاري مجلس مختلط ندارم. دنباله‌هاي ناديدني ------------------------- پس از پيروزي انقلاب اسلامي ايران و آغاز جنگ تحميلي، عده‌اي از عروس‌ها ديگر به خريد لباس‌هاي عروسي آنچناني تمايلي نشان نمي‌دادند، حتي عده‌اي از آنها حاضر بودند در مراسم ازدواجشان، هيچ لباس نويي نپوشند، مبادا از قافله جهادگران راه خدا عقب بمانند. بيشتر ازدواج‌هاي اين دوره، ازدواج‌هاي انقلابي و بر پايه معنويات بود، نوعروسان؛ كساني بودند كه پوشيدن لباس عروس را در شرايط بحراني كشور جايز نمي‌دانستند و وقتي پاي سفره عقد مي‌نشستند، نمي‌دانستند كه آيا مي‌توانند براي زندگي مشتركشان آينده‌اي متصور باشند يا نه؟ آنها در حالي به خانه بخت مي‌رفتند كه دنباله ناديدني لباس عروسيشان بر روي گلبرگ‌هاي گل‌هاي بهشت كشيده مي‌شد. گودرزي 50 ساله، لباس عروسي‌اش را پيراهني ساده توصيف مي‌كند و به خبرنگار زنان باشگاه خبري فارس «توانا» مي‌گويد: قبل از انقلاب لباس‌هاي عروس خيلي گرانقيمت و پر زرق‌و‌برق بودند تقريباً مثل الان، ولي با شروع انقلاب و جنگ تحميلي به طور كلي روال انتخاب لباس عروس عوض شد و لباس‌هاي ساده بيشتر در معرض انتخاب بودند.
وي ادامه مي‌دهد: من و همسرم سعي كرديم براي تهيه لباس عروس عرف حداقل جامعه را رعايت كنيم و اصلاً نمي‌خواستيم با تهيه لباس گرانقيمت و برگزاري مراسم عروسي پر زرق‌وبرق نسبت به شرايط هموطنانمان بي‌تفاوت باشيم. اين فرهنگي بازنشسته، لباس عروس را فراموش شدني مي‌داند و معنويات از جمله ايمان و اخلاق را براي آغاز يك زندگي مشترك مهمتر عنوان مي‌كند. به نظر وي با گذشت چند صباحي از زندگي مشترك مسائلي پيش خواهد آمد كه وجود اخلاق و ايمان مي‌تواند راهگشاي اين مسائل و معنابخش زندگي باشد و عدم وجود اين دو عنصر مي‌تواند تمامي تلاش‌ها و وسواس‌ها را براي فراهم كردن مقدمات زندگي بر باد دهد. كاوياني 40 ساله كه در سال 1364 ازدواج كرده است در اين‌باره به خبرنگار زنان باشگاه خبري فارس«توانا» اظهار مي‌دارد: به خاطر شرايط جنگ دوست داشتم لباسم ساده باشد، در واقع فقط مي‌خواستم يك لباس نو باشد. وي همچنين مي‌افزايد: لباسم آنقدر ساده بود كه تهيه آن فقط يك روز زمان برد. كاوياني كه اصالتاً شمالي است، ادامه مي‌دهد: البته در آن زمان عده‌اي هم بودند كه لباس‌هاي گرانقيمت تهيه مي‌كردند و چون معمولاً در شهرستان‌ها مزون لباس عروس نبود، آرايشگاه‌هاي زنانه كار مزون‌ها را انجام مي‌دادند. لباس آسماني --------------------- جبرئيل (عليه‌السلام) براي فاطمه (سلام الله عليها) لباسي بسيار مجلل، فاخر و زيبا آورد، همه زن‌هاي قريش حيرت كردند و گفتند: «اين لباس را از كجا آورده‏اي؟» حضرت فاطمه (سلام الله عليها) فرمود:« اين از جانب پروردگار است .»
چند روز بعد هنگامي كه موكب عروس رهسپار خانه علي (عليه‏السلام) بود، زن سائلي پيش آمد و در برابر عروس اظهار احتياج به لباس كرد، فاطمه (سلام الله عليها)، همراهان را به دور خود جمع كرد و بي‌درنگ لباس عروسي را از تن درآورد و به آن زن فقير بخشيد. اگر به همان روز برگردي ------------------------------ صفحات آلبوم يا همان گنجينه عكس‌هاي قديمي را كه ورق مي‌زني، خودت را مي‌بيني كه اثر گذر سال‌ها هنوز بر چهره‌ات حك نشده است با اندامي كوچك‌تر كه يك لباس سپيد به تن داري و با تمام توان لبخند زده‌اي به آغاز يك زندگي، حالا كه سال‌ها بر تو و بر زندگيت گذشته است مي‌تواني قضاوت كني كه خوشبخت بوده‌اي يا نه؟ فارغ از اين كه خوشبختي را در چه ببيني. حالا مي‌تواني با قاطعيت بگويي كه پوشيدن لباس عروس، مثل پوشيدن هيچ لباسي نيست و مسئوليت سنگيني با خود به همراه مي‌آورد. شايد اگر به آن زمان برگردي، انتخاب لباس عروس برايت در درجه آخر اهميت باشد، شايد! انتهاي پيام/ر
11:12 - 18 مرداد 1389

1 بازدید


1 پاسخ