رفع مشكل آتش‌گيري فوم‌هاي پليمري

خبرگزاري فارس: متخصصان ايراني، با سنتز ‌آزمايشگاهي نوعي نانوكامپوزيت پلي(استايرن) فوم‌شونده با آب، گام بزرگي براي رفع مشكل آتش‌گيري فوم‌هاي پلي‌استايرني برداشتند.
به گزارش خبرگزاري فارس، برخي از پژوهشگران دانشگاه تهران بر اين باورند كه با افزودن نانورس اصلاح شده به فرمولاسيون دانه‌هاي پلي‌استايرن قابل انبساط با آب، مي‌توان نرخ اشتعال‌پذيري اين دانه‌ها و همچنين فوم‌هاي آن‌ها را كاهش داد. هر چند سنتز نانوكامپوزيت‌هاي پلي‌استايرن قابل انبساط با آب نخستين بار در سال 2006 گزارش شده است اما تاكنون تحقيقي درباره اثر پارامترهاي ساختاري نانورس بر مراحل سنتز و خواص محصول نهايي انجام نشده است. از اين رو، نادر طاهري قزويني و همكاران، پژوهشي را براي بررسي ارتباط ساختار ـ خواص فوم‌هاي نانوكامپوزيتي پلي‌استايرن قابل انبساط با آب انجام داده‌اند. آن‌ها اثر مقدار و ويژگي‌هاي سطحي چند نوع نانورس اصلاح شده را بر نحوه‌ پراكنش آن در ماتريس پلي‌استايرن بررسي كرده و بر مبناي آن، ويژگي‌هايي نظير نحوه‌ توزيع عامل پف‌زا در دانه‌ها، اندازه و توزيع اندازه ذرات دانه‌ها، چگالي، مورفولوژي و ويژگي‌هاي آتش‌گيري اسفنج نهايي را مورد ارزيابي و بررسي قرار داده‌اند. بررسي‌ها نشان مي‌دهد كه افزودن نانورس اصلاح شده باعث افزايش ميزان آب در دانه‌هاي قابل انبساط مي‌شود. به علاوه، نتايج حاكي از اثرگذاري مدل پراكنش نانورس در ماتريس پلي‌استايرني بر اندازه دانه‌ها، چگالي دانه‌ها قبل از انبساط، مورفولوژي سلول است و بهترين نتيجه در حالت پوسته پوسته، يعني در حداكثر ميزان پراكندگي ذرات نانورس، به دست آمده است.
در اين كار تحقيقاتي، در مرحله اول و به صورت جداگانه، محلول پلي‌استايرن در مونومر آن، پراكنه يكنواختي از نانورس در مونومر استايرن و همچنين مخلوط پايداري از يك پليمر آبدوست در مونومر استايرن تهيه شده است. در مرحله دوم محلول و پراكنه‌هاي حاصل از مرحله اول را با يكديگر مخلوط و در نهايت پس از تعليق آن‌ها در محيط آبي و انجام پليمريزاسيون تعليقي، ذرات نانوكامپوزيتي نهايي حاصل شده است. پس از سنتز، ابتدا شناسايي ساختاري و مورفولوژيكي ذرات انجام و سپس ذرات اوليه با استفاده از روش‌هاي گوناگون منبسط شده‌اند. در انتهاي كار، شناسايي مورفولوژي فوم حاصل و بررسي خواص كاربردي آن انجام شده است. نتايج اين پژوهش مي‌تواند در صنايع بالادستي پتروشيمي (براي توليد محصولات جديد) و در صنايع پايين‌دستي به ويژه صنعت ساختمان، كاربرد بسيار زيادي داشته باشد. همچنين با توجه به آتش‌گيري بسيار زياد اين فوم‌ها، استفاده از نوع نانوكامپوزيتي آن كه آتش‌گيري كم‌تري دارد، مي‌تواند مزيت‌هاي بي‌شماري داشته باشد. جزئيات اين پژوهش كه با همكاري رفيعه‌السادات نوروزيان اميري، ناصر شريفي سنجاني و محمد براري انجام شده، در مجله Journal of Macromolecular Science R (جلد48، صفحات 955–966، سال 2009) منتشر شده است. انتهاي پيام/
15:17 - 7 مهر 1388

0 بازدید




1 پاسخ