گزيده سرمقالههاي روزنامههاي صبح امروز ايران
خبرگزاري فارس:روزنامههاي صبح امروز ايران در سرمقالههاي خود به مهمترين مسايل روز كشور و جهان پرداختهاند كه گزيده برخي از آنها در زير ميآيد.
*جمهوري اسلامي
روزنامه جمهوري اسلامي درسرمقاله خود با عنوان "از موضع عزت" آورده است:عقب نشيني هاي پياپي اروپائي ها در مسائل مربوط به پرونده اتمي ايران بيش از هر چيز اين واقعيت را به اثبات مي رساند كه حركت از موضع عزت واقع بينانه ترين راهي است كه ميتوان براي مقابله با زياده خواهي ها پيمود.
پيشنهاد زماني براي ادامه مذاكرات ميان ايران و سه كشور اروپائي تغيير لحن گفتارهاي دولتمردان اين سه كشور و مسئولان اتحاديه اروپا درباره فعاليت هاي هستهاي ايران و تعلل هائي كه آژانس بين المللي انرژي اتمي در انجام تهديدهاي گنجانده شده در متن قطعنامه هاي گذشته نشان ميدهد،همگي حاوي نشانه هاي روشني از عقب نشيني اروپائي ها هستند.
...بايد فرصت را غنيمت شمرد و ريشه تفكر و فرهنگ زياده خواهي را خشكاند. براي چگونگي بوجود آمدن اين وضعيت در اردوگاه دشمن و اميدي كه به پيروزي وجود دارد نكاتي داريم كه اشاره به آنها را مفيد ميدانيم .
1 ـ غربي ها، اعم از آمريكا و اروپا به عقب نشيني هائي كه در مواردي از ناحيه مسئولان ايراني صورت گرفت دل خوش كرده بودند. آنها با مشاهده اين وضعيت مبتلا به اين طمع شده بودند كه هر قدر بيشتر تهديد كنيم ايراني ها بيشتر عقب نشيني مي كنند. با تكيه بر اين تصور بود كه در طول دو سال مذاكره با طرف ايراني آنها هيچگاه به تعهدات خود پاي بندي نشان ندادند و با تكيه بر سياست گام به گام بر زياده خواهي هاي خود افزودند.
2 ـ تجديد نظر ايران در سياست ملايمت با غرب در مورد پرونده اتمي اكنون غربي ها را متوجه واقعيت ديگري كرده است . آنها اكنون درك كرده اند كه سياست ملايمت مبتني بر ترس نبود،بلكه يك راهكار براي راست آزمائي غربي ها بود. غربي ها در اين راست آزمائي روسياه بيرون آمدند و مردود شدند. در ماجراي پرونده اتمي ايران غربي ها مدتي درصد راست آزمايي ايران بودند و متاسفانه همواره صداقت ايران را ناديده ميگرفتند و بر زياده خواهي هاي خود ميافزودند. اكنون نوبت آنهاست كه راست آزمائي شوند و زمان آن فرار رسيده است كه ما آنها را راست آزمايي كنيم .
3 ـ غربي ها به تفرقه و تشتت آرا مسئولان جمهوري اسلامي بويژه در موضوع پرونده هسته اي بشدت دل بسته بودند. خوشبختانه اين اميد بدخواهانه آنها به ياس تبديل شد و همه مسئولان ايراني با هوشياري وحدت و مقاومت برحق قانوني ملت ايران پافشاري مي كنند و در برابر زياده خواهي هاي غرب ايستاده اند.
4 ـ آمريكا در عراق زمين گير شده و امكان ورود به يك دردسر جديد را ندارد. به همين دليل تهديدهاي آمريكا توخالي است و اين را همه فهميده اند.
5 ـ سران بعضي كشورها،عاقلانه به موضوع پرونده اتمي ايران نگاه مي كنند و با تندروي هاي آمريكا مخالفند. سه كشور اروپائي هم يكسان فكر نمي كنند و آنها نيز در مواردي با آمريكا اختلاف نظر دارند. اين تشتت عامل بازدارنده مهمي است كه بي اهميت بودن تهديدهاي غرب را به اثبات مي رساند.
6 ـ موضوع انرژي اتمي براي مردم ايران به يك محور وحدت تبديل شده است . همه مردم حتي كساني كه در اروپا و آمريكا زندگي مي كنند برخورداري از انرژي هسته اي را حق انكارناپذير خود ميدانند و به هيچ قيمتي حاضر نيستند آنرا از دست بدهند و براي حفظ آن آماده همه گونه مقاومت هستند. اين واقعيت را دولتمردان آمريكائي و اروپائي نيز ميدانند و خود را در بر ابر اراده ملتي انقلابي و آب ديده و مقاوم عاجز و شكست خورده احساس مي كنند.
بدين ترتيب ترديدي وجود ندارد كه در ماجراي انرژي هسته اي ملت ايران پيروز است و توطئهي زياده خواهانه غربي ها را درهم خواهد شكست . اين معجزه حركت از موضع عزت است .
*شرق
آرامش دوسويه عنوان سرمقاله روزنامه شرق به قلم مهران كرمى است كه در آن آمده است:آن گونه كه از ظواهر امر برمىآيد پرونده ايران در آژانس جهانى انرژى اتمى در مسير عادى شدن قرار گرفته است و اين موقعيت هم براى طرف ايرانى و هم براى جامعه بين المللى موهبتى تلقى مىشود كه منطقه را از ورود به پرتگاهى كه در آستانه آن قرار گرفته بود، موقتاً نجات دهند. اما اين روند عادى شدن هنوز تا رسيدن به نقطه غيرقابل برگشت فاصله دارد و دوسويه حركت آن يكسان به نظر مى رسد. از سويى مى توان آرامش پديدآمده را مقدمه اى براى حل و فصل نهايى پرونده دانست، در صورتى كه بستر مورد نظر يعنى حركت طرفين بر اساس آنچه ابتكار عمل روسيه گفته مى شود، به خوبى آماده شود. اما اين آرامش به همان اندازه مى تواند نشانه هايى از بروز توفان را در خود داشته باشد، چنانچه هر كدام بخواهند با هدف خريد زمان و تجديد قوا، طرف مقابل را در موقعيتى قرار دهند كه آماده واگذارى امتياز بيشتر باشد و همچنين انسجام درونى خود را با هدف رخنه ناپذيرى در مقابل تهديدهاى بيرونى افزايش دهند.
...هر چند كه دست اندركاران جديد ديپلماسى هسته اى در اوج فشارهاى خارجى، راه اندازى تاسيسات UCF اصفهان را آخرين اقدام دولت اصلاح طلب و نشانهاى از تداوم سياست خارجى جمهورى اسلامى ذكر مى كردند و نه نشانهاى از تغيير رويه پس از روى كار آمدن دولت جديد آن گونه كه همتاهايشان در لندن، پاريس و يا برلين گمان مى بردند.فارغ شدن نسبى از فشارهاى خارجى در پرونده هسته اى اين فرصت را در اختيار دولت احمدى نژاد قرار مى دهد تا با فراغ بال بيشترى به مسائلى بپردازد كه به اندازه فشارهاى خارجى، در داخل نيرو و توان اين دولت را مشغول داشته بود. شرايطى كه رويارويى قواى مجريه و مقننه در پى شش راى منفى مجلس به وزيران پيشنهادى رئيس جمهور مهمترين آنها است به طورى كه پس از سپرى شدن بيش از سه ماه از آغاز به كار دولت جديد، مهمترين وزارتخانه اقتصادى كشور يعنى وزارت نفت كه قرار بود بخش عمده شعارهاى رئيس جمهور را عملى كند هنوز نتوانسته است سكاندار خود را بيابد.
شوك عظيم به بورس كشور و از دست رفتن بخش مهمى از ارزش سهام كه عمدتاً سپرده گذاران خرده پا را متضرر كرد و نيز خروج بى رويه و بى سابقه سرمايه از مرزها و سرازير شدن آن به بازارهاى مالى كشورهاى ديگر و به ويژه امارات و تغيير سريع مديريت بانك هاى بزرگ دولتى از جمله بحران ها و دشوارى هايى بود كه در سطح اقتصادى پيش روى دولت جديد قرار گرفت كه مسئولان امر دست كم در پديد آمدن بخش عمده اى از اين مشكلات و تنگناها نقش داشتند.
اينك با كاسته شدن از فشارهاى خارجى كه در پى اجلاس ماه سپتامبر شوراى حكام آژانس انرژى اتمى به اوج خود رسيده بود، دولت احمدى نژاد دست كم مى تواند بخشى از دغدغه خود را از آن سوى مرزها به مسائل اقتصادى و سياسى داخلى معطوف كند تا با به سامان رساندن اوضاع در بورس و پايان دادن اختلافات با مجلس اصولگراى هفتم، موقعيت داخلى خود را تثبيت كند.
...اجلاس سپتامبر شوراى حكام كه در فضاى ناشى از پايان عمر اصلاح طلبان متمايل به تنش زدايى با غرب و طلوع ستاره بخت طرفداران سياست تهاجمى در جمهورى اسلامى تشكيل شد، شديد ترين قطعنامه دو سال و نيم گذشته را عليه ايران صادر كرد و چشم انداز ارجاع پرونده به شوراى امنيت را به تصوير كشيد تا اجماعى نسبى از جامعه جهانى به رهبرى ايالات متحده عليه ايران شكل بگيرد. در اين اجماع نسبى از هند غير متعهد و ژاپن و كره جنوبى كه شريكان مهم تجارى ايران بودند تا سه كشور بزرگ اروپايى كه هدايت كنندگان مسير مذاكره با ايران در دو سال گذشته بودند، پشت سر ايالات متحده قرار گرفتند.
اجلاس نوامبر در فضايى كاملاً متفاوت برگزار شد. اولاً جهان تا حدودى از شوك ناشى از شكست اصلاح طلبان و روى كار آمدن احمدى نژاد در حال خارج شدن است و آهسته آهسته به چهره جديدى كه ديپلماسى جمهورى اسلامى به خود گرفته است، خو مى كند.ثانياً منطقه خاورميانه كه از تداوم بحران فلسطين، ادامه ناآرامى در عراق و حركت سوريه در مسير ابهام بيشتر در روابط با لبنان و متحدان غربى اش به ستوه آمده تاب درگير شدن در بحرانى با ابعاد گسترده تر را ندارد و از اين جهت جامعه بين المللى هم در اين شرايط اين توان را در خود نمى بيند كه به گونه اى كه در قطعنامه اجلاس سپتامبر شوراى حكام نشان داد با پرونده هسته اى ايران برخورد كند. ابتكار ديپلماتيك روسيه كه پيشنهاد مى دهد بخشى از چرخه سوخت هسته اى ايران در روسيه تكميل شود، در واقع راه حلى است كه به جامعه بين المللى و به ويژه آمريكا و اروپاى غربى اين بهانه را مى دهد تا از بحرانى تر شدن اوضاع پيشگيرى كنند.
ابتكار روسيه و حمايت غرب از آن را هم مى توان عقب نشينى غرب از مواضع پيشين دانست كه هيچ گونه حق غنى سازى را براى ايران به رسميت نمى شناخت و هم يك گام به جلو تلقى كرد زيرا اگر آمريكا در اجلاس ماه سپتامبر توانست اجماعى از كشورهاى متحد غرب براى برخورد با ايران پديد آورد، در اجلاس نوامبر توانست اين اجماع را به بخش عمده اى از كشورهاى عدم تعهد و دو كشور اصلى شوراى حكام و شوراى امنيت يعنى چين و روسيه نيز تعميم دهد تا در صورتى كه تهران به هيچ يك از راه حل هاى پيشنهادى غرب تن ندهد، حلقه محاصره را تنگ تر كند درك اين شرايط به مسئولان ديپلماسى هسته اى ايران امكان مى دهد تا در فرصت به دست آمده، فاصله ارجاع پرونده به شوراى امنيت را هرچه بيشتر كنند و با مغتنم شمردن فرصت ها و دستاورد هاى جديد به روند مذاكرات اميدوارانه نگاه كنند و با آسودگى خاطر زمينه را براى تحقق برخى از اهداف و شعار هاى داخلى فراهم آورند.
.
*كيهان
پايان بازي ايران-آژانس عنوان سرمقاله روزنامه كيهان به قلم مهدي محمدي است كه در آن آمده است:گزارشي كه مديركل آژانس بين المللي انرژي اتمي درباره پرونده هسته اي ايران به شوراي حكام ماه نوامبر ارائه كرد، كمي غيرمنتظره است. اگر گزارش را سرسري و با اين پيش فرض كه البرادعي لابد هرچه توانسته از درست و نادرست بر عليه ايران بافته بخوانيد، پس از پايان قرائت كمي متعجب خواهيد شد.
قوانيني وجود دارد كه ايران مناسبات خود با آژانس را در چارچوب آنها تنظيم مي كند.گاه هست كه مديركل حتي اين قوانين را هم زيرپا مي گذارد و بعضي اقدامات كاملا قانوني ايران را چنان به شوراي حكام گزارش ميكند كه گويي يك نقض يا عدم پاي بندي مسلم حقوقي واقع شده است.از اينگونه تردستيها در برخورد آژانس با ايران و خصوصا گزارش هايي كه محمد البرادعي به شوراي حكام تسليم كرده، فراوان وجود دارد. به گونه اي كه بسياري از ناظران آن را يك «رويه» در گزارش نويسي آژانس در مورد ايران مي دانند.
چه اتفاقي افتاده است؟آيا البرادعي به ايران آتش بس داده و مي توان اميدوار بود آژانس سياسي كاري در برخورد با ايران را كنار بگذارد و جرئت بيان حقيقت را در مورد ماهيت صلح آميز فعاليت هاي ايران به خود بدهد؟ چنين تلقي ساده انديشي محض است.
حقيقت اين است كه گزارش مديركل به نشست ماه نوامبر شوراي حكام به زباني رمزي نوشته شده كه نياز به رازگشايي دارد.لحن گزارش البرادعي به گونه اي است كه در يك نگاه اوليه و غيردقيق، آشتي جويانه به نظر آيد اما اگر در آنچه مديركل سعي كرده در لابلاي اين گزارش به زبان بي زباني بگويد ژرف بنگريم و در مدلول واژگان و محتواي برخي بندهاي آن دقيق شويم، جاي ترديد باقي نمي ماند كه گزارش نوامبر 2005 تقريبا يكي از نگران كننده ترين گزارش هايي است كه تا امروز البرادعي در باره ايران به شوراي حكام ارائه كرده است.
...آژانس چه در گزارش مديركل و چه در مذاكرات خصوصي كه بازرسان و مقامات آن با طرف ايراني داشته اند كاملا پذيرفته است كه ايران بر مبناي پروتكل و پادمان هيچ تكليف حقوقي براي همكاري با آژانس در اين زمينه ها ندارد،اما با اتخاذ موضعي كاملا فاقد مبنا مختومه شدن پرونده ايران را به حل و فصل اين مسايل گره ميزند.
خلاصه اينكه پيام گزارش مديركل به ايران اين است:ايران دو راه در پيش دارد. يا با آژانس همكاري مي كند يا نمي كند.اگر همكاري نكند همه زحمات دو ساله خود در اثبات صلح آميز بودن فعاليت هايش را دود كرده و به هوا فرستاده است و اگر همكاري بكند بايد بپذيرد كه دامنه اين همكاري، از اين پس نه به پادمان نه به پروتكل و نه به هيچ متن حقوقي ديگري محدود و منحصر نخواهد بود و صرف اراده و دلخواه آژانس بايد مبناي عمل قرار گيرد.
... مادام كه راه حلي سياسي -كه اكنون در دسترس است-يافت نشود، آژانس مسائل فني ما را جمع بندي نخواهد كرد.
عدم صدور قطعنامه در اجلاس ماه نوامبر و موكول كردن همه چيز به بعد، بايد مقامات كشورمان را به اين فكر وادارد كه آينده مسيري كه ايران و آژانس گشوده اند، چه خواهد بود. اروپايي ها تلاش خواهند كرد تا اجلاس ماه مارس تقابل ميان ايران و كشورهاي حامي اش مخصوصا روسيه را تشديد كنند تا به اين ترتيب جبهه خود را در مقابل ايران تقويت كرده باشند.اما بي گمان آنها به اين هم مي انديشند كه با در پيش گرفتن يك تاكتيك جديد روابط ايران و آژانس را مخدوش سازند.
اين وضعيت دقيقا به اين معناست كه غرب دريافته نمي تواند چيزي به برگ هاي خود در مقابل ايران بيفزايد اما اميدوار است بتواند برگ هاي ايران را در اين بازي كاهش دهد.
* آفتاب يزد
سه ماه ديگر هم آمده است،عنوان سرمقاله روزنامه آفتاب يزد است كه در آ» آمده است:اظهارات رئيس دفتر رئيس جمهور پس از راي عدم اعتماد مجلس به سومين كانديداي وزارت نفت از ادامه بازي بگرد تا بگرديم حكايت ميكند.
الهام كه از قضا دستي نيز در امر حقوق دارد و به عنوان حقوقدان در شوراي نگهبان فعاليت ميكند از احتمالات و تفسيرهايي سخن گفته كه بر اساس آن رئيس جمهور براي معرفي وزير نفت سه ماه ديگر هم فرصت دارد.
اين كه چرا تا پايان سه ماه مهلت قانوني و دقيقا تا پس از سومين عدم موفقيت در كسب راي براي وزير نفت چنين كشفي مطرح نشده نيز كاري ندايم.اما از قائلان نظريه جديد ميپرسيم كه اگر چنين باشد مالا رئيس جمهور ميتواند هر سه ماه همين روند را يك بار طي كند و نتيجتا تا پايان دوره رياست جمهوري وزارت نفت را در همين وضيت نگاه دارد. در نتيجه اصولا قيد سه ماه مذكور در قانون اساسي واجد چه معنايي خواهد بود و چه نتيجهاي از درج آن در قانون اساسي منظور بوده است؟
...اما سخن رئيس دفتر رئيس جمهور كاشف از حكايتي طولانيتر است.به عبارت ديگر طرح چنين تفسيري اگر نتيجهاي نيز نداشته باشد ميتواند مكنونات قلبي صاحب سخن را روايت كند.در اين صورت بايد از حقوقدان محترمي كه رئيس دفتر رئيس جمهور نيز هست سئوال كرد كه اگر شوراي نگهبان مهلت تعيين شده در قانون اساسي را به نحو مطلوب شما تفسير كرد،آيا دولت محترم و رئيس آن ميخواهند وزارت نفت را سه ماه ديگر نيز با همين وضعيت نگاه دارند و در روابط با مجلس نيز همچون سه ماه گذشته مشي كنند؟
همانگونه كه آشكار است مهمترين وزارتخانه كه شاهرگ اقتصاد كشور است تاكنون چند ماه بلاتكليفي را پشت سر گذاشته است. چه ماههاي قبل از انتخابات، چه فاصله زماني انتخابات تا معرفي كابينه و چه سه ماهي كه از معرفي اولين وزير پيشنهادي گذشته همه ماههايي بوده كه در جهان امروز براي كشورها و ملتهاي ديگر زاينده ثروت و رفاه بوده است و اگر با دقت بيشتري بنگريم حتي روزهاي آن نيز يك به يك ارزشمند بوده است.
حال خود را به جاي سرپرست فعلي وزارت نفت ميگذاريم كه با نحوه عمل آقاي رئيس جمهور مطمئن شده كه فرد مورد نظر رئيس دولت براي تصدي اين سمت نيست و از روي ناچاري چند روزي به اين مسئوليت گمارده شده است. بنابراين تمام اقدامات و تصميمات او با احتياط كامل و با فرض مسئوليت چند روزه انجام ميشود و دليلي نميبيند كه برنامهريزي بلند مدت داشته و يا ريسك تصميمات مهم را بپذيرد و البته حق هم دارد.
نتيجه آن كه وزارتخانهاي با اين درجه از اهميت با معيارهاي اداري و نه لزوما اقتصادي اداره ميشود در حالي كه حوزههاي تصميمگيري در اين وزارتخانه حوزههايي بس با اهميت است. با اين وصف آيا دولت محترم حق دارد به دنبال تفسيرهايي باشد كه وضعيت فعلي را سه ماه ديگر نيز ادامه دهد؟
در اين صورت پاسخ دولت به مردمي كه هر روز پنجه در پنجه مشكلات بسيار زندگي دارند چه خواهد بود؟
* جام جم
ضرورت ايجاد بانك اطلاعات آسيبهاي اجتماعي عنوان سرمقاله جام جم است كه در آن آمده است:دكتر مجيد ابهري از بدو پيروزي انقلاب اسلامي قدرتهاي استكباري و ايادي داخلي آنها از هيچ ترفندي براي توقف يا كند كردن حركت اصيل انقلاب در راستاي تحولات ساختارهاي فكري و علمي دريغ نكردند.
از تحركات سختافزاري در آتش افروزي تا فراهم كردن دامنه تبليغات سياسي و فرهنگي گرفته و تا انتساب هر حركت خشونت بار به نهضت اصيل، براي اين است كه چهره حق طلبانه ما را به صورت خشونت طلب جلوهگر سازند.
آزاردهندهترين تحركات سازمانها و كارشناسان بيگانه اعلام آمار و ارقامي بود كه بيش از هر حركت موجب تكدر خاطر ارباب تحقيق ميشد.
... در شرايطي كه ما حدود 20 سازمان و نهاد متولي در امر پيشگيري و مقابله با آسيبهاي اجتماعي به ويژه اعتياد وموارد مرتبط با آن داريم، چرا هيچ يك پاسخ اين پژوهشگران برج عاج نشين را نميدهند؟
ستاد مبارزه با مواد مخدر، سازمان بهزيستي، وزارت بهداشت، نيروي انتظامي و ساير نهادهاي مربوط، تعداد معتادان و انواع آنها را اعلام كنند تا معلوم شود ريشه مشكل از كجا است.
... بدون داشتن اطلاعات صحيح و متمركز ، نه تدوين برنامه پيشگيري مقدور است نه ترسيم روشهاي مقابله و نه تحليل و اظهار نظر و پاسخگويي و بسيار به جا است كه نهادهاي متولي با تعيين يك نماينده و تمركز اين نمايندگان در يك هيات اجرايي، بانك اطلاعات آسيبهاي اجتماعي را تشكيل دهند.
* سياست روز
اتلاف فرصتها با ادامه مذاكرات هستهاي عنوان سرمقاله روزنامه سياست روز به قلم علي يوسفپور است كه در آن آمده است:اگر دو علت براي عقبافتادگي ميهن عزيزمان در نظر داشته باشيم بيعرضگي حكام قاجار و پهلوي علل اصلي دخالتهاي دول استعمارگر و سلطهگر در طول دويست سال اخير بوده است.
به شهادت رساندن بزرگاني چون اميركبير - آيتالله مدرس و شيخ فضلالله نوري و صدها آزاديخواه ديگر از دسيسههاي استعمار توسط عوامل داخلي آنان ميباشد. كودتاي 28 مرداد 1332 و بازگشت رژيم استبدادي پهلوي از اقدامات ديگر و برجسته سلطهگران جهان ميباشد.
2 - پيروزي انقلاب اسلامي در ميان ناباوري سلطهگران به وقوع پيوست.تمام توطئهها و اقدامات ممكن براي خاموش نمودن شعلههاي انقلاب بي نتيجه ماند.محاصره اقتصادي،جنگ تحميلي،تحريم تسليحاتي،تحريم فنآوريهاي سطح بالا HT با استقامت و پاي مردي ملت ايران نه تنها بينتيجه ماند،بلكه جوانان غيور و تحصيل كرده ما بر اتكا بر شعار ما ميتوانيم توانست در ميان تمام فشارها و سختي ها - زنجيرههاي وابستگي را يكي پس از ديگري بگشايند.خودكفايي در مواد غذايي،مصالح ساختماني،تامين نيازهاي تسليحاتي كشور و صدور آن به 45 كشور جهان، به دست آوردن فنآوريهاي سد سازي، ساختن نيروگاه هاي برق، آب و بخار، پلهاي بزرگ، تونلهاي طولاني، تاسيسات دريايي، دست يابي به فنآوريهاي سلولهاي بنيادي و غنيسازي اورانيوم از آخرين دست آوردهاي متخصصين و دانشمندان ايران ميباشد.
3 - سلطه گران بينالمللي و غارت گران منابع ملتهاي مظلوم جهان سوم حتي در راه خود كفايي مواد غذايي كشورهاي جهان سوم كارشكني ميكنند تا بتوانند ضمن فروش محصولات خويش با ضعيف نگهداشتن كشورها تنها خود فرمانرواي جهان امروز باشند. بنابراين كارشكنيهاي مستمر دول اروپايي و آمريكا در راه افتادن چرخه سوخت هستهاي براي آگاهي سياسي مطلب تازه اي نيست.
بيش از دو سال و نيم است كه چرخه سوخت ما به خاطر اعتمادسازي اروپائيان متوقف است اگرچه افكار عمومي جهان تا حد زيادي در مورد صلح آميز بودن برنامههاي هستهاي ايران اقناع شده است. اما اروپاييان و آمريكاييها نشان دادند كه به هيچ وجه حاضر به قبول فنآوري هستهاي صلحآميز براي ايران نيستند. به مسئولان تصميم گيرنده پيشنهاد ميشود وقت خود را براي مذاكره به هدر ندهند. زيرا اين مذاكرات اثر خود را از دست داده است، همانطور كه تاسيسات اصفهان را راهاندازي نمودهاند در اين هفته تاسيسات نطنز را هم راهاندازي نمايند ملت ايران بيش از اين نميتواند ناظر فرصت سوزيها باشد.
* رسالت
تحليلي بر رخدادهاي اخير عنوان سرمقاله روزنامه رسالت به قلم ناصر ايماني است كه در آن آمده است: انتخاب دكتر احمدينژاد به رياست جمهوري توسط مردم، يك شگفتي بود. كابينه معرفي شده دولت نيز اين شگفتي را تكميل كرد. اما ظاهرا فقط اين دولت اصولگرا نيست كه شگفتي ساز است، بلكه مجلس اصولگرايان نيز شگفتي سازتر است!
مجلس شوراي اسلامي براي دومين بار به وزير پيشنهادي نفت راي منفي داد و سومين وزير پيشنهادي دولت نيز موفق به حضور در كابينه نشد. براي اين رويداد جديد در تاريخ جمهوري اسلامي چه تحليلي ميتوان ارايه نمود؟
... اصولگرايي به معناي تاكيد و اصرار بر رعايت اصول و ارزشها، به دور از جناح بازي و قبيلهگرايي سياسي و باند بازيهاي حزبي است. مجلس شوراي اسلامي نشان داد كه اگر وزير پيشنهادي رئيس جمهور اصولگرا، از حداقل اصول و معيارهاي لازم براي يك دولت اصولگرا برخوردار نباشد، به او راي موافق نخواهد داد حتي اگر براي سومين بار معرفي شده باشد! اصولگرايان ثابت نمودند كه اسير نگرشهاي تنگ حزبي نيستند و حتي به قيمت اين كه موجب تعجب همگان شوند، براي معيارهاي خود پافشاري مينمايند و اين، همان اصولگرايي است كه بارها بر آن تاكيد شده است!
البته اين سخنان به معناي آن نيست كه آنچه اتفاق افتاده است، مطلوب ميباشد بلكه صرفا به آن معناست كه اگر مجلس اصولگرا، با معيارهاي اصولگرايي خود، جريان دولت را مطابق با اصولگرايي نديد، به آن راي مساعد نخواهد داد. به نظر ميرسد كه برخي ذهنيتهاي ناصحيح در افراد موثر قوه مجريه، مانع از تصميمگيريهاي معقولتر مي شود. اين نگرشهاي غير واقعي، موجب مي شود كه تصميمگيريها از مسير عادي خود خارج شده و عكسالعملي شود. اگر دولت محترم بنا به اظهارات سخنگوي جديد خود، هيچ تمايلي به همفكري قبلي با نمايندگان مجلس براي معرفي وزراي خود ندارد، حداقل ميتواند با گزينش افراد شايستهتر و كارآمدتر، كابينه را هر چه سريعتر تكميل نمايد تا از خسارات بيشتر به كشور جلوگيري نمايد.
* آفرينش
روزنامه آفرينش در سرمقاله خود با عنوان وضعيت جديد پرونده هسته اي آورده است: پرونده هستهاي ايران، در گذر پرفراز و نشيب 2/5 ساله خود، اينك به ايستگاه بسيار حساسي رسيده است
در شرايط كنوني، از يك سو بسياري از ابهامات آژانس بينالمللي انرژي هستهاي درباره فعاليتهاي ايران برطرف شده و از سوي ديگر، اجماع عليه ايران كه تا سپتامبر گذشته، همواره در شوراي حكام وجود داشت، فرو ريخته است.
... در چنين شرايطي، يك اتفاق مهم روي داده كه اگر مدبرانه با آن برخورد نشود، شرايط مثبت كنوني براي ايران، دوام چنداني نخواهد داشت. اين اتفاق مهم نيز چيزي نيست جز طرح مسكو براي غنيسازي ايران در خاك روسيه
مطابق اين طرح، ايران قادر خواهد بود بدون هيچ مخالفتي از سوي اروپا و آمريكا، مراحل اوليه توليد سوخت هستهاي را در قلمرو سرزمين خود انجام دهد و محصول فراوري شده را براي غنيسازي به روسيه بفرستد تا پس از طي عمليات غنيسازي، به ايران عودت داده شود. آمريكا و اروپا، با اين طرح موافقت كردهاند.
اين اتفاق از دو جهت مهم و حساس تلقي ميشود: اول آنكه موافقت آمريكا و اروپا با اين طرح يك عقب نشيني آشكار از سوي آنها قلمداد ميشود،چرا كه تا پيش از اين، آنها به دنبال محروميت ايران از كل چرخه سوخت بودند و اعلام ميداشتند كه ايران ميبايست سوخت هستهاي خود را از خارج خريداري كند ولي اينك از اين مطالبه زياده خواهانه كوتاه آمدهاند و با انصراف از نظريه خريد، به توليد سوخت هستهاي در ايران رضايت دادهاند و تنها شرطي كه قائل شدهاند اين است كه مرحله غنيسازي در خاك روسيه انجام گيرد.
اما دومين نكتهاي كه اهميت شرايط حاضر را مضاعف ميكند، اين است كه طرح مورد بحث، به گونهاي خاص، ايران را با روسيه طرف ميكند
تا پيش از اين، ايران صرفا در تقابل با اروپاييها قرار داشت و رابطهاش با روسيه در اين باره، در حد رابطه بازيگر ميدان با يك ناظر موثر بود. ولي اينك روسيه با ارائه طرح خود، به طور جدي وارد بازار شده و با حساسيت ويژهاي منتظر پاسخ ايران است.لذا، با تاكيد بر حساس بودن شرايط كنوني، بر اين نكته اصرار ميشود كه تصميمسازان نظام، بايد در اين باره، تامل بيشتري داشته باشند و به رد يا قبول شتاب زده طرح مبادرت نكنند چرا كه در عالم سياست، بين آري و نه هزاران پاسخ وجود دارد و البته هنر ديپلماسي يافتن يكي از هزاران است كه به منافع ملي نزديكتر است.
انتهاي پيام/2
09:25 - 26 نوامبر 2005