نه «لوس» و نه «عقده‌ای»!؛ آرامشِ خانه با مرز طلایی تربیت

ترس از ایجادِ احساسِ کمبود در فرزندان، بسیاری از ما را در برابر جیغ‌ودادهای کودکانه خلع سلاح کرده است. اما با کشفِ یک فرمولِ نامرئی، می‌توانید بدونِ باج دادن و سرزنشِ خود، فرزندی قدرتمند تربیت کنید!
گروه زندگی: وقتی در راهرویِ یک فروشگاه، فرزندمان پاهایش را به زمین می‌کوبد و یک وسیلهٔ گران‌قیمت را می‌خواهد، بسیاری از ما در یک دوراهیِ عذاب‌آور گرفتار می‌شویم: «اگر این را برایش بخرم، لوس و قدرنشناس می‌شود؛ و اگر در برابرِ خواسته‌اش مقاومت کنم، احساس کمبود می‌کند و به‌اصطلاح عقده‌ای می‌شود!» واقعیت این است که هیچ پدر و مادری دوست ندارد فرزندش طعمِ ناکامی را بچشد؛ اما انسان‌هایِ خردمند می‌دانند که محبتِ واقعی، تأمینِ بی‌قیدوشرطِ تمامِ هوس‌هایِ زودگذرِ کودک نیست. جایگاهِ باوقارِ ما به‌عنوان هدایتگرانِ یک انسانِ نوپا ایجاب می‌کند که به‌جای تسلیم‌شدن در برابرِ گریه‌ها، ظرفیتِ درونیِ فرزندمان را بشناسیم و با اجرایِ مهارتِ مرز طلایی تربیت، بذرِ صبر، استقلال و تاب‌آوری را در قلبِ او بکاریم. با حجت‌الاسلام محمدرضا اسدی کارشناس ارشد مشاوره و تربیت اسلامی، همراه شدیم تا مهارتِ مرز طلایی تربیت را بیاموزیم.
عبور از افراط‌وتفریط؛ «نه شنیدن» ویتامینِ رشد است!لوس شدن زمانی رخ می‌دهد که ما قوانینِ خانه را فدایِ جیغ‌ودادِ کودک می‌کنیم؛ و احساسِ کمبود (عقده) زمانی شکل می‌گیرد که با تحقیر، توهین و خشونت، او را از خواسته‌هایش محروم می‌سازیم. روان‌شناسانِ برجسته‌ای چون «والتر میشل»، طراحِ آزمایشِ مشهورِ جهان به نام «آزمایش مارشمالو»، ثابت کرده‌اند کودکانی که قدرتِ «به تعویق‌انداختن پاداش» را ندارند و در لحظه به همه‌چیز رسیده‌اند، در نوجوانی با اولین «نه» شنیدن از جامعه دچارِ فروپاشیِ روانی می‌شوند.نکتهٔ شگفت‌انگیز اینجاست که قرن‌ها پیش از روان‌شناسیِ مدرن، امیرالمؤمنین علی (علیه‌السلام) در کتاب شریف نهج‌البلاغه (حکمت ۷۰)، ریشهٔ تمامِ آسیب‌های انسانی را در خروج از خطِ اعتدال دانسته و می‌فرمایند: «نادان را نمی‌بینی مگر آنكه يا تندرو (افراط‌گر) است یا كُندرو (تفريط‌کار).» والدی که مرز طلایی تربیت را می‌شناسد، از تلهٔ افراطِ «لوس کردن» و تفریطِ «خشونت و سرکوب» فرار می‌کند. او کاملاً آگاه است که جامعه قرار نیست همیشه به فرزند او «بله» بگوید؛ پس حصارِ امنِ خانه را به بهترین مکان برای تمرینِ ناکامی‌هایِ کوچک و سازنده تبدیل می‌کند.
۳ سناریوی مقتدرانه برای کشفِ مرز طلایی تربیتبرای اینکه عشقِ خود را بی‌قیدوشرط نثارِ فرزندتان کنید اما بر سرِ قوانین کوتاه نیایید، دفعهٔ بعد که با یک طوفانِ کودکانه مواجه شدید، این ۳ گامِ طلایی و کاربردی را اجرا کنید:
* جداسازیِ «نیاز» از «خواسته» (سناریوی اسباب‌بازی‌فروشی): نیازها (مانند محبت، غذای سالم و آغوش) باید فوراً برآورده شوند، اما خواسته‌ها (مثل اسباب‌بازیِ گران‌قیمت یا تبلت) می‌توانند به تعویق بیفتند. وقتی کودک در فروشگاه گریه می‌کند، والدِ سرکوبگر تحقیر می‌کند («هیچ‌وقت قدرنشناس نیستی!»)، والدِ مسامحه‌گر فوراً می‌خرد تا از شر گریه خلاص شود؛ اما والدِ قدرتمند قدش را هم‌سطحِ کودک می‌کند و با مهربانی می‌گوید: «حق داری این ماشین را دوست داشته باشی! اما ما امروز فقط برای خرید رنگ‌آمیزی آمدیم. می‌خواهی از آن عکس بگیریم تا به لیستِ کادوهایِ تولدت اضافه شود؟» (قاطعیتِ مهربانانه در برابر خواسته).* آموزشِ صبر با تعویقِ پاداش (سناریوی دوچرخه جدید): کودک دوچرخه یا لباسی برند می‌خواهد درحالی‌که وسیلهٔ قبلی‌اش هنوز کار می‌کند. به‌جای خریدِ فوری یا سرکوب‌کردنِ او، یک بازیِ جذاب بسازید: «ما نیمی از پول این وسیله را می‌دهیم، اما برای نیمهٔ دیگرش، باید از پول‌توجیبی‌هایت پس‌انداز کنی یا با انجامِ کارهایِ ویژه‌یِ خانه دستمزد بگیری.» این کار، لذتِ تلاش و ارزشِ واقعیِ اشیا را به او می‌آموزد.* دادنِ حقِ انتخاب در چارچوب (سناریوی لباس مهمانی): کودکی که مدام کنترل شود، دچار خشمِ پنهان می‌شود. به‌جای اینکه کمد را باز کنید و بگویید «هرچه دوست داری بپوش» (لوس کردن) یا با تحکم بگویید «فقط همین لباسی که من می‌گویم!» (ایجاد حقارت)؛ دو دست لباس بیرون بیاورید و بگویید: «امشب می‌خواهی پیراهن آبی را بپوشی یا بلوز سبز را؟» شما با این کار چارچوب تعیین کرده‌اید، اما حسِ استقلال و مدیریت را به او هدیه داده‌اید.
شکوهِ تکیه‌دادن به دیواری محکملذتِ بزرگی در این اقتدارِ محبت‌آمیز نهفته است؛ اینکه فرزندانِ ما بدانند در این دنیایِ پرآشوب، پدر و مادری دارند که مانند دیواری محکم می‌توانند به آن‌ها تکیه کنند؛ دیواری که نه با هر گریه‌ای فرومی‌ریزد و نه در برابرِ احساساتِ آن‌ها سنگ و سخت است. وقتی ما با افتخار و آگاهی، مرز طلایی تربیت را در خانهٔ خود پیاده می‌کنیم، نه‌تنها از عذاب وجدان‌های شبانه رها می‌شویم، بلکه در حالِ پرورشِ یک انسانِ بالغ، بااصالت و تاب‌آور هستیم که فردا در میانِ چالش‌هایِ زندگی، مقتدرانه رویِ پاهایِ خودش خواهد ایستاد.#مرز_طلایی_تربیت#تربیت_کودک#روانشناسی_خانواده#والدگری_آگاهانه#سبک_زندگی
22:20 - 1 مرداد 1405
زندگی
کودک
مشاوره

10 بازنشر18 واکنش
299٫1 هزار بازدید




4 پاسخ

تصویر نمایه‌ی ‌masoud payrow‌
@mika60202 مرداد 1405
در پاسخ به @sheikhhadi
چقدر خوب و عالی...هرچند من با دختر کوچولوم این چالش رو ندارم و حتی مثلا خودش میاد میگه این لباس قشنگه یا این،البته نمیدونم این چطوری از قبل شکل گرفته ..در کل چالش های متفاوتی وجود داره که نیازه مطالب علمی و دقیقی باشه..چون از این رفتارهای اشتباه از پدر تو فروشگاه زیاد دیدم..سپاس

@user1784058368623 مرداد 1405
در پاسخ به @sheikhhadiو@Mahdiyar123456
تصویر نمایه‌ی ‌9**6445‌
9**6445

@Mahdiyar123456  •  23 تیر 1405

مردم شهرستان کوهدشت تفاهم نامه ای که بند بند وجودش نقض شده را آتش زدند

به آتش کشیدن تفاهم نامه ای که بارها و بارها.. بند بندش.. نقض شده ، توسط مردم ولایتمدار شهرستان کوهدشت در تجمعات شبانه میدان امام(ره)
۱۲ MB

نمایش گزارش


تصویر نمایه‌ی ‌حسن جعفری‌
@user1751669830713 مرداد 1405
در پاسخ به @sheikhhadi
🙏🙏🙏🙏🙏💯💯🤝🫶

تصویر نمایه‌ی ‌حسن جعفری‌
@user1751669830713 مرداد 1405
در پاسخ به @sheikhhadiو@Burse99
تصویر نمایه‌ی ‌بورس ایران‌
بورس ایران

@Burse99  •  23 تیر 1405

اجباری شدن استفاده از عایق صوتی در ساخت آپارتمان ها .ملزم کردن سازندگان برای به کار بردن عایق های صوتی با کیفیت در کف،سقف،در و پنجره و دیوارها توسط،شهرداری ها.
مطالبه

شهرداری، سازندگان را به استفاده از عایق صوتی در ساختمان‌ها ملزم کند

بی کیفیت سازی ساختمان و آلودگی صوتی و استفاده از امکانات و مصالح بی کیفیت چند نمونه از معضلات ساختمان سازی حال حاضر است. حداقل استانداردهای ساختمان سازی در همه جای دنیا علاوه بر استفاده از نقشه درست و مصالح با کیفیت و کیفیت ساخت ،و استفاده از پنل های خورشیدی ، عایق سازی منازل چه صوتی چه گرمایشی در اولویت کارشان است. عایق سازی صوتی در کف ، دیوار و سقف ، در کنار پنل‌های خورشیدی و عایق های گرمایشی از ضروریات ساخت منازل است. آپارتمان نشینی از معضلات جامعه امروزی است و نه تنها فرهنگ آپارتمان نشینی، ارتقا نیافته بلکه روز به روز پسرفت کرده است. دویدن کودکان در منازل باعث ایجاد ناهنجاری و ایجاد صداهای ناهنجاری می‌شود که باعث سلب آسایش دیگر همسایگان می‌شود.و حتی باعث بروز درگیری می‌شود. از صدای دویدن گرفته تا حتی راه رفتن کف منزل بدون رو فرشی مناسب ،این صداها را غیر قابل تحمل تر می‌کند و علاوه بر آن با توجه به جنگ هایی که داشتیم ،دائم احساس بمباران در مردم تداعی می‌گردد. صدای ماشین و صداهای مراسم و رعد و برق و بمباران و صدها مورد دیگر ، از پنجره ها و درها عبور می‌کند که باید عایق ها و شیشه ها در درها و پنجره ها لحاظ شوند و شیشه های دوجداره با کیفیت باشند تا به درستی عمل کنند. اگر موتورخانه هست نباید ایجاد صدا و ارتعاش و لرزش کند. صدای صحبت و موسیقی و ده ها صدای دیگر از لابه لای دیوارها و سقف منازل آپارتمانی منتقل می‌شود و علاوه بر آن ارتعاشهای ناشی از باز و بستن در آپارتمان و پارکینگ و درهای ریموت و ایجاد اکو در صدا ها، روان ساکنین منازل را بهم میزند. از واژه، مسکن و منزل به معنی آرامش و منزلت تعبیر می‌شود که با نبود آرامش و صداهای زیاد به خصوص دویدن و راه رفتن دیگر محلی برای آرامش نخواهد بود. همسایه داری و همسایه مداری و فرهنگ و تعامل همسایگان و رعایت حال همسایگی تنها و تنها کافی نیست . حتی شکایت کردن نیز خود عامل درگیری بیشتر و ادامه تنش خواهد شد. رادیو و صدا سیما نیز باید در برنامه‌های خود به حفظ آرامش در آپارتمان ها تاکید کنند و برنامه بسازند تا شاید گوش شنوایی بشنود و از آن تمکین کند. حتی ایجاد فضاهایی برای کودکان نیز برای دویدن نیز بسیار موثر خواهد بود. راهنمایی و رانندگی ، فرهنگ سازان کشور ، رانندگان و وزیر راه و وزیر فرهنگ و دیگر مسئولان علاوه بر شهرداری ،نقش پر رنگی در حل این موضوع خواهند داشت. علاوه بر آن پوشیدن روفرشی های لاستیکی در کاهش صدا موثر خواهد بود. ولی حالا به اساسی ترین و موثرترین راه حل برای رفع این مشکل می‌پردازم. کار باید از اساس درست شود و فرهنگ سازی و روابط همسایگی و ایجاد محیط هایی برای بازی کودکان و جلسه با رئیس ساختمان و یا شکایت راهکارهایی هستند که رفع این معضل را همیشه با چالش و گرفتاری همراه می‌سازد. پس باید کار را از اساس درست کرد و بنای کار را درست پی ریزی کنیم. در واقع شهرداری باید تمام ساختمان سازان را ملزم به استفاده از مصالحی کند که باعث کاهش آلودگی صوتی شوند . علاوه بر آن ،تمام واحدها باید در سقف،کف و دیوار عایق صوتی با کیفیت و مرغوب داشته باشند. هر ساختمانی که باز سازی شد باید از عایق های،صوتی اجباری استفاده کند. بازرسان و مهندسان شهرداری باید بر کیفیت عایق ها و مصالح ساختمانی نظارت کامل داشته باشند . همه منازل باید شناسنامه تولید داشته باشند تا دقیقا نوع و کیفیت محصولات به کار رفته در آن ذکر شده باشد و تمام فروشندگان و خریداران مصالح در آن با ریز جزئیات مشخص شده باشند. به تمام مردم فراخوان داده شود که اگر از آلودگی صوتی ناشی از کیفیت پایین مصالح و یا عدم استفاده از عایق صوتی رنج می‌برند به شهرداری اعلام کنند ،تا شهرداری فروشندگان منازل را وادار کند تا یا خود منازل را عایق بندی کنند و یا هزینه آنرا به خریداران ساختمان دهند تا مشکل رفع گردد. هیچ سازنده ای نباید در مورد کیفیت عایق های صوتی و یا نوع و کیفیت مصالح ساختمانی بی کیفیت، احساس امنیت کند . اگر بازرسی و مهندسان ناظر نیز در این مورد تخطی کرده باشند باید با آنها برخورد شود و علاوه بر جریمه ، آنها را نیز وادار سازند تا قسمتی از هزینه تعویض و یا عایق بندی دیوارهای منازل را تقبل کنند. با این روش، دیگر ناظران حساب کار دستشان می آید. آرامش و امنیت منازل را به مردم برگردانید تا علاوه بر تضمین سلامت جانی ،سلامت روان آنها نیز تامین گردد.با خصوص در شرایط کنونی. اگر چنین نشود گناه اینهمه درگیری و چالش بین همسایگان و نیروهای خسته ای که بعد اینهمه سر و صدا راهی کار خود در ادارات می‌شوند و یا باعث دعوا یا حتی مرگ ناشی از صدا می‌شود، گردن شهرداری و تصمیم گیران صنعت ساختمان و ساختمان سازان خواهد بود. پس ریشه حل موضوع ، ایجاد قوانین توسط شهرداری و ناظر ساخت و شورای شهر خواهد بود.

شهرداران محترم کل کشور، شوراهای شهر و روستا، مجلس شورای اسلامی، مسئولان شهری، مردم ،مدیران ساختمان، رسانه ها،خبرگزاری ها ،صدا و سیما و برنامه های آموزشی، وزیر فرهنگ و ارشاد و دیگر فرهنگ سازان کشور، وزیر راه و شهر سازی، رئیس جمهور و مشاوران و معاونان، کلیه مسئولانی که می‌توانند جلدی ایجاد آلودگی صوتی را بگیرند

1000
پیگیری از مسئول مربوطه
10٬000
پیگیری از عالی ترین مسئول