مقابله با گسترده تر شدن جمعیت موش ها در سطح شهرمطالبهبرای مقابله با موشها در سطح شهر چارهاندیشی شود
واقعیت این است که در سطح شهر ،دیدن موش های زنده ، مرده و یا له شده دیگر عادی شده است. به قدری زیاد شده اند که زیر ماشین رفته و له میشوند و آلودگی در کل فضای،شهر پخش میشود. شهرداران محترم چاره ای بیاندیشند. از تجارب دیگر کشورها استفاده شود. در کل تدبیری باید اندیشید
شهرداران سراسر کشور
100گزارش از مطالبه1000پیگیری از مسئول مربوطه
«تو بگو حواسم هست!»؛ پایانِ «فابینگ» با قانونِ ۳ ثانیه
خیرهشدن به گوشی و گفتنِ «تو بگو من میشنوم»، یکی از مخربترین عادتهای روزمره ماست. اما اجرای ظریفِ قانون سه ثانیه، این چرخه توهینآمیز را بدون هیچ بحثی برای همیشه متوقف میکند!
گروه زندگی: وقت ناهار است؛ لقمهای در دهان میگذاریم و همزمان در حال بالا و پایین کردن صفحات مجازی هستیم، درحالیکه همسر یا همکارمان باذوق یا کلافگی از اتفاقات روزش میگوید. وقتی مکث میکند تا واکنشی ببیند، بیآنکه چشم از صفحه نورانی برداریم میگوییم: «تو بگو، من حواسم هست!». غافل از اینکه این بیمحلیِ پنهان که در دنیای مدرن به آن «فابینگ» میگویند، مثل موریانه پایههای صمیمیت و احترام را میخورد. برای جبران این آسیب و بازگرداندن حس ارزشمندی به مخاطبمان، نیازی به کارهای عجیبوغریب نیست؛ بلکه قانون سه ثانیه بهعنوان یک مهارت ظریف، کیفیت حضور ما را به کل دگرگون میکند.
قاتل خاموشِ احترام را بشناسیدوقتی کلماتِ یک انسان را با اسکرولکردنهای بیهدف عوض میکنیم، در واقع بهصورت کاملاً بیصدا به او پیام میدهیم که "در این لحظه، این صفحه نمایشگر از حضور تو برای من جذابتر است". گوشدادنِ واقعی، فقط شنیدنِ امواج صوتی نیست؛ این کارِ ضبطصوت هم هست! گوشدادنِ اصیل، هدیهدادنِ تماموکمالِ توجه ما به انسانی است که روبروی ما نشسته است. ما ظرفیت آن را داریم که با یک نگاه متمرکز، حس ارزشمندیِ بینظیری را به اطرافیانمان تزریق کنیم و اینجاست که معجزه احترام بدون هیچ کلمهای رقم میخورد.
نجاتِ صمیمیت با اجرای قانون سه ثانیهبرای اینکه این عادتِ نامرئی اما مخرب را کنار بگذاریم و بزرگواریِ درونیمان را در ارتباطات روزمره نشان دهیم، کافی است این ۳ گامِ پیوسته و سریع را تمرین کنید:* زنگ بیداریِ ذهنی (ثانیه اول): بهمحض اینکه کسی نام شما را صدا زد یا شروع به صحبت کرد، در ذهنتان بشمارید: «یک». در همین لحظه بپذیرید که دنیای مجازی میتواند منتظر بماند، اما انسانِ روبروی شما نه.* تکنیک گوشیِ دَمَر (ثانیه دوم): در ثانیه دوم، بدون معطلی گوشی را به پشت روی میز بگذارید (Screen-down). این حرکت فیزیکیِ ساده، در واقع بلندترین صدای احترام است. با این کارِ نمادین نشان میدهید که هیچ پیامِ ناخواندهای مهمتر از شنیدنِ حرفهای او نیست.* گرهزدنِ نگاهها (ثانیه سوم): در ثانیه سوم، سرتان را بالا بیاورید و مستقیم به چشمهای گوینده نگاه کنید. ارتباط چشمی نقابی از توجه نیست، بلکه تجلیِ نابِ ارزش قائلشدن برای وجودِ یک انسان است که تمامِ حواس و تمرکز شما را به او تقدیم میکند.
تولد پیوندهای عمیقتر با قانونِ ۳ ثانیهشاید در روزهای اول، دلکندنِ سریع از آن صفحه نورانی کمی سخت به نظر برسد، اما وقتی شیرینیِ ارتباطِ واقعی را میچشید، متوجه میشوید که قانون سه ثانیه تنها یک تکنیکِ خشکیِ رسانهای نیست، بلکه دروازهای بهسوی یک سبک زندگیِ مهربانانه است. وقتی یاد میگیریم تمامقد به حضورِ دیگران توجه کنیم، نهتنها بذرِ محبت و دلگرمی را در قلبهایشان میکاریم، بلکه هویتِ خودمان را بهعنوانِ فردی باکرامت، شنوا و اصیل تثبیت میکنیم. ارتباطاتِ ما درست در همان لحظاتی اوج میگیرند که گوشیها به خواب میروند و چشمها برای دیدنِ یکدیگر بیدار میشوند.#قانون_سه_ثانیه#فابینگ#اخلاق_رسانه_ای#احترام_متقابل#سبک_زندگی
09:52 - 1 تیر 1405
1 پاسخ
@user1751670376791 تیر 1405در پاسخ به و
