در غزه، حتی کودکی هم به یک رؤیا بدل شده است
در ویرانههای غزه، جایی که کودکی، زیر بمباران مدفون شده، محمد ۱۰ ساله تصویر جدیدی از زندگی برای خود ترسیم کرده: ایستادن روی پروتز، پوشیدن پیراهن تیم ملی و بردن جام جهانی؛ تصویری که فعلاً فقط در چشمان مادری که همبازیاش شده منعکس میشود.
گروه بینالملل خبرگزاری فارس، همزمان که میلیاردها نفر در سراسر جهان جام جهانی را تماشا میکنند، کودکان غزه در میان ویرانیهای بمباران اسرائیل تلاش میکنند کودکیشان را حفظ کنند. محمد، پسربچهای ۱۰ ساله از نوار غزه، هر دو پا و دست راستش را در جنگ از دست داده، اما رؤیایی دارد که از ویرانی و درد فراتر میرود.محمد با چشمانی مصمم میگوید: «من ۱۰ سالمه و هر دوتا پا و دست راستم رو در جنگ اسرائیل علیه نوار غزه از دست دادم. رؤیای این را دارم که با دوستانم فوتبال بازی کنم – فقط بازی کنم، بازی. مصمم هستم. میخواهم برم خارج، پروتز بگیرم، با پسرها فوتبال بازی کنم. من همچنین دلم میخواد برم جام جهانی، چون عاشق فوتبالم و آرزوی برنده شدن تو جام جهانی رو دارم.»اما زندگی برای محمد و خانوادهاش حتی در ابتداییترین شکل خود به یک نبرد روزانه تبدیل شده است. مادرش که خود را «بزرگترین حامی» پسرش میداند، از زندگی در چادر میگوید: «ما تو چادر زندگی میکنیم. خونهمون ویرون شده. زندگی تو چادر واسه محمد خیلی سخته. اول به این خاطر که او از نبود امکانات اولیه رنج میبرد. دوم اینکه ما نزدیک منطقه بمباران و نظامی هستیم و نمیتونم به محمد اجازه بدم بره بیرون و بین چادرها بازی کنه. او قبل از اینکه دست و پاهاش رو از دست بده با دوستش بازی میکرد. او الان خیلی خوب با من فوتبال بازی میکنه و من بهعنوان مادر شروع به حمایت از او کردم و شروع به بازی کردن باهاش کردم. منم دوست دارم اون تو جام جهانی بازی کنه. چون محمد دست و پاهاش رو از دست داده، من بزرگترین حامی او هستم و به بازی با او ادامه میدهم تا از این لذت محروم نشه.»
یکی از مسئولان مؤسسه «ضمیر لحوق الانسان» (وجدانی برای حقوق انسانی)، با اشاره به اهمیت بازی برای کودکان غزه میگوید: «خیلی از بچهها در بازیها و فوتبال شرکت میکنند. این، محک و آزمون قدرت و اراده بچههای نوار غزه است و تأییدی بر اینکه حق بازی و رفاه آنها، حقی ذاتی برای کودکان است.» او از تمام سازمانها، نهادهای سازمان ملل و دیگر سازمانهای بینالمللی که بر روی حقوق کودکان کار میکنند میخواهد پیام این کودک را نشر دهند و با ایجاد مراکز و مناطق امن بهمنظور تأمین حقوق آنها برای بازی و اوقات فراغت، و مسئول نگه داشتن اشغالگر برای جنایاتی که مرتکب شده و فشار به آنها برای متوقف کردن جرایم و خشونت علیه کودکان فلسطینی در نوار غزه، از کودکان غزه محافظت کنند.محمد در پایان، با همان لحن مصمم و رؤیایی که از مرزهای ویرانی عبور کرده، میگوید: «من میروم و پروتز میگیرم و به کشورهای دیگهای که به غزه کمک میکنند میروم تا بتونم پروتز بگیرم و با پسرا و دوستای دیگهام بازی کنم. من بزرگ میشم و در جام جهانی پیروز و برنده میشم.»#غزه#رژیم_صهیونیستی#اسرائیل#جام_جهانی#فوتبال 16:00 - 9 تیر 1405