حفظ سنگر شهر با حضور شبانه خانوادهها در میادین
رییس مرکز زنان و خانواده شهرداری تهران در اختتامیه سومین دوره اجلاسیه «خانواده، آینده و پیوندهای پایدار» گفت: از همان شب نخست که میدانهای حضور مردمی شکل گرفت، خانوادهها در کنار هم حاضر شدند و احساس کردند مسئولیتی اجتماعی دارند و باید از سنگری در شهر محافظت کنند.
مریم اردبیلی در پنل «خانواده و تهران در جنگ»، اختتامیه سومین دوره اجلاسیه «خانواده، آینده و پیوندهای پایدار» با اشاره به تجربه روزهای دشوار جنگ تحمیلی سوم اظهار کرد: خانواده به مثابه یک کانون پادشکنندگی است؛ کانونی که ممکن است در بحران آسیب ببیند، اما در عین حال میتواند فراتر از بقا، به گونهای بهتر از خود تبدیل شود.وی با بیان اینکه جامعه ایران دوره تجربهای تلخ اما آموزنده ای را پشت سر گذاشت، ادامه داد: ما عزیزانی را از دست دادیم که هرگز جایگزین نخواهند شد و اتفاقات بزرگی بر سر ما آمد، اما گویی در دل این تجربه سخت، تبدیل به گونه بهتری از خودمان شدیم. این را هم خودمان درونی حس کردیم و هم از بیرون به ما گفته شده است.مشاور زنان و خانواده شهردار تهران با اشاره به فضای شهر در روزهای بحران نیز خاطرنشان کرد: با وجود همه اصابتها و زخمهایی که شهر تجربه کرد، تهران زنده بود. شاید نشانههایی از فاجعه، آوار و آسیب دیده میشد، اما در عین حال حس میکردیم شهر زندهتر از همیشه در حال تلاش است. در شهرداری نیز این احساس وجود داشت که همه همکاران با انرژی بیشتری در حال خدمت هستند.وی با بیان اینکه «ریشه این تابآوری کجاست؟» هم تصریح کرد: وقتی به دنبال هسته اصلی این پادشکنندگی بودیم، به این نتیجه رسیدیم که یکی از عناصر محوری آن خانواده است؛ مدلی که خانواده ایرانی در مواجهه با بحران از خود نشان میدهد.
خانوادهها پا به پای نیروهای امدادی و خدماتی در جنگ حضور فعال داشتنداردبیلی با اشاره به تفاوت تجربه جنگ های اخیر با جنگ تحمیلی 8ساله هم تصریح کرد: در گذشته جنگ در مرزها رخ میداد و عمدتاً مردان در میدان حضور داشتند و خانوادهها در پشت جبهه بودند. اما در این تجربه، جنگ به میان خانهها و شهر آمد و خانوادهها با تمام وجود با آن مواجه شدند.وی به نقش خانواده در میدان های اجتماعی و حضور مردمی هم اشاره و بیان کرد: از همان شب نخست که میدانهای حضور مردمی شکل گرفت، خانوادهها در کنار هم حاضرشدند و بعد از مدتی این حضور به بخشی از سبک زندگی آنها تبدیل شد. خانوادهها احساس کردند مسئولیتی اجتماعی دارند و باید از سنگری در شهر محافظت کنند.اردبیلی نقش زنان در این حضور اجتماعی را برجسته توصیف کرد و ادامه داد: در بسیاری از میدانهای آسیبدیده و در کنار نیروهای امدادی و خدماتی، حلقهای خانوادهمحور شکل گرفت که به سراغ خانوادههای آسیب دیده رفت و آنها را در آغوش گرفت. این همان مدیریت نرم میدان است که حضور زنانه در آن بسیار پررنگ بود.رییس مرکز زنان و خانواده شهرداری تهران با تاکید بر این موضوع که مهمترین هسته پایداری ملت ما در جنگ های تحمیلی، خانواده بوده است، خاطرنشان کرد: برای استمرار این توان باید برنامهریزی کنیم؛ نباید منتظر بمانیم تا بحران یا جنگی رخ دهد تا این ظرفیت را به یاد بیاوریم. به هرحال در جهانی که سرشار از عدم قطعیت و پیشبینیناپذیری است، اگر این ظرفیت در خانواده حفظ و تقویت شود، هم جامعه از آن نیرو میگیرد و هم خود خانواده میتواند در پرتو این عاملیت، دوباره نقش و آینده خود را بازتعریف کند.
15:59 - 9 تیر 1405
