مردمسالاریِ دینی در آیینهیِ وداع
تشییع باشکوه و بینظیر پیکر مطهر رهبر شهید، امام خامنهای، تنها یک مراسم مذهبی یا عاطفی نبود؛ بلکه تجلی عریان و بیپردهی مفهومی بود که دهههاست ستون فقرات نظام سیاسی ایران را تشکیل میدهد: «مردمسالاری دینی».
این حضور میلیونی، بیش از آنکه پیامی برای داخل باشد، پاسخی قاطع به نظریهپردازانی بود که گمان میکردند با ترور و فشار، میتوانند پیوند میان امام و امت را سست کنند.تاریخ سیاسی جهان بارها شاهد بوده است که با حذف یک رهبر کاریزماتیک، نظامهای سیاسی دچار تزلزل، آشوب یا خلاء قدرت میشوند. اما آنچه در اسفندماه ۱۴۰۴ در ایران رخ داد، درسهای نوینی برای تاریخ به همراه داشت:۱. تشییع به مثابهی همهپرسیدر نظامهای مردمسالار لاییک، مشروعیت تنها در صندوقهای رای خلاصه میشود، اما در مدل مردمسالاری دینی، «حضور در میدان» نوعی بیعت مستمر و فراتر از تشریفات انتخاباتی است. تشییع پیکر رهبری که توسط دشمن مستقیم ملت ایران (آمریکا) به شهادت رسید، به یک همهپرسی بزرگ تبدیل شد. هر قدمی که مردم در خیابانهای تهران و مشهد برداشتند، رایی دوباره به «اصل نظام» و «گفتمان مقاومت» بود. تاریخ آموخت که در ایران، مشروعیت از مسیر خون و شهادت، عمقی دوچندان مییابد.۲. ثبات ساختاری در عین تلاطم عاطفییکی از درسهای بزرگ این واقعه برای جهان، سرعت و دقت در انتقال قدرت بود. در حالی که ملت در اوج سوگ و ناباوری ناشی از جنایت ۹ اسفند بود، نهادهای قانونی مردمسالار (مجلس خبرگان) بدون کمترین وقفه، وظیفه خود را انجام دادند. این تداوم نشان داد که مردمسالاری دینی در ایران، نه بر فرد، بلکه بر «ساختارهای برخاسته از شرع و اراده مردم» استوار است. تداوم آرامش سیاسی در کشور پس از چنین ضربه سنگینی، نشاندهنده بلوغ سیاسی ملتی است که فریبِ جنگ روانی دشمن را نخورد.
۳. ابطال فرضیه «شکاف»دشمن با محاسباتی غلط، گمان میکرد بمباران محل سکونت رهبری، نقطه پایانِ حمایت مردمی خواهد بود. اما تشییع پیکر ایشان نشان داد که اتفاقاً در لحظات بحران، پیوندِ عاطفی و عقیدتی مردم با جایگاه ولایت، مستحکمتر میشود. این وداع تاریخی ثابت کرد که «مردمسالاری دینی» در ایران، یک پوسته تشریفاتی نیست، بلکه لایههای عمیقی از هویت ملی را در بر میگیرد که با تهدید خارجی، فعالتر و منسجمتر میشود.۴. درسِ وفاداری به آرمانتاریخ از این روزها خواهد نوشت که چگونه ملتی، رهبر شهید خود را نه به خاک، بلکه به یادها سپردند تا مسیر او را ادامه دهند. این تشییع ثابت کرد که در الگوی ایرانی، رهبر نه یک حاکم کلاسیک، بلکه «پدر معنوی» و «نماد استقلال» است. به همین دلیل، شهادت او به جای ایجاد رعب، تولیدِ «خشم مقدس» و «اراده مضاعف» برای پیمودن مسیر استقلال کرد.مراسم وداع و تشییع رهبر شهید، آیینهی تمامنمای قدرت نرم جمهوری اسلامی بود. این تشییع به جهانیان ثابت کرد که قدرت واقعی ایران نه در زرادخانهها، بلکه در قلوب مردمی است که آگاهانه و با بصیرت، پای آرمانهای خود ایستادهاند. مردمسالاری دینی در این آزمون سخت، سربلند بیرون آمد و نشان داد که این نظام، ریشهدارتر از آن است که با طوفانِ ترور و کینهی دشمنان، لرزه بر اندامش بیفتد.#باید_برخاست#بدرقه_آقای_شهید_ایران#مثلی_لا_یباع_مثله#رضا_معممی_مقدم#سنت_حسنه_وقف
07:56 - 17 تیر 1405
