چرا ترس از امتحان؟
فصل امتحانات آخر سال دانش آموزان در حالی آغاز شده است که برخی از آنها از امتحان ترس دارند.
به گزارش خبرگزاری فارس از مشهد، امتحان چیست؟ چرا امتحان باشد؟ امتحان چه اهدافی دارد؟ چرا دانش‌آموزان از امتحان می‌ترسند؟ نقش والدین در کاهش ترس از امتحان چیست؟ بی‌تردید، اینها بخشیاز سؤالاتی است که در ایام امتحانات، ذهن بسیاری از والدین با آنها درگیر بوده و آنها به دنبال پاسخ مختصر هستند. بی‌تردید، در نظام آموزشی، امتحان تنها وسیله‌ای است که آموخته‌های دانش‌آموزان به‌وسیله آن سنجیده می‌شود و تنها ملاکی است که دانش‌آموزان با آن می‌توانند به مراحل بالاتر تحصیلی راه یابند، چراکه دوهدف کلی شناختن، «شناخت معلم از میزان یادگیری و دانایی دانش‌آموزان»و«شناخت دانش‌آموزان از میزان یادگیری و دانایی خودشان» این‌گونه ارزیابی می‌شوند. اما چرا دانش‌آموزان از امتحان می‌ترسند و ریشه این ترس چیست؟ به نظر می‌رسد، ریشه اصلی ترس درنظام آموزشی ما نهفته است، نظام آموزشی ما تمام تأکیدش برحافظه‌محوری و یادگیری طوطی‌واری بوده، حفظ کردن مطالب درسی، کاری نامناسب است و بدتر از آن، حفظ کردن مطالبی است که کمتر ارتباطی با دنیای دانش‌آموزان دارد که در آن زندگی می‌کنند، اگر هم ارتباطی هم داشته باشند، یا آموزش داده نمی‌شوند یا به‌طور بسیار ضعیف به آن اشاره می‌شود.
خلاصه اینکه آنچه امروز در مدارس ما تعلیم و تربیت نامیده می‌شود، صرفاً انباشت معلومات و محفوظات ذهنی دانش‌آموزان است که بیشتر تا جلسه امتحان و نمره بر آن کاربرد دارند، متأسفانه چنین شیوه آموزشی سبب که نمره نه تنها مهم‌ترین بخش تعلیم و تربیت شود، بلکه در خانواده، مدرسه و جامعه، ارزش اخلاقی نیز پیدا کند، یعنی نمره خوب، مساوی با رفتار خوب است و نمره بد هم برابر با رفتار بد و ناپسند، بنابراین، جای تعجب ندارد، دانش‌آموزان با ارزشی که نمره در سرنوشت آنها دارد، نمره را مهم‌ترین بخش تعلیم و تربیت و مدرسه بدانند و همیشه از امتحان نگران باشند و از آن با تمام وجود بترسند! اما والدین در ایام امتحانات چه وظیفه‌ای دارند؟ به آنها توصیه می‌شود، در چنین مواقعی با منطق، صبر و بردباری رفتار کنند، در مرحله نخست، امتحان را به نمره گره نزنند و نمره را تنها ملاک و معیاری موفقیت یا شکست فرزند خود ندانند، در مرحله دوم از فرزندان خود انتظاری متناسب با کارکردشان در طول ترم تحصیلی و میزان آمادگی او در امتحانات داشته باشند، در مرحله بعد، فرزند را به هیچ دلیلی تحت فشار روانی یا تنبیهی قرار ندهند،چرا که چنین رفتاری در آینده سبب کاهش انگیزه تحصیلی و شکست تحصیلی است، علاوه بر این، هنگام رؤیت کارنامه، ابتدا پایین‌ترین نمره کارنامه را نگاه نکنند، بلکه بالاترین نمره‌ها را ببینند، در مرحله ششم، در لحظات رؤیت نمرات، به هیچ عنوان اشتباهات گذشته فرزند خود را بیان نکنند، از همه مهم‌تر اینکه، هرگز فرزند خود را با دیگران ولو به‌صو
نویسنده: محمدحسین صانعی انتهای پیام/ 70031 .
02:37 - 6 خرداد 1396
1 بازنشر
19 بازدید
1 پاسخ