ضربه به چشم و گوش دشمن در حملات سپاه به سامانههای راداری
از کار افتادن یک رادار یا گره ارتباطی تنها به معنای خاموش شدن یک دستگاه نیست، بلکه میتواند کل سامانهای را که بر هماهنگی لحظهای میان حسگرها، فرماندهی و کنترل تکیه دارد دچار اختلال کند.
گروه بینالملل خبرگزاری فارس، هدف قرار دادن پایگاهها و تأسیسات نظامی آمریکا در منطقه از سوی جمهوری اسلامی ایران ـ بهویژه رادارها و سامانههای ارتباطی و رهگیری موشکی ـ نشاندهنده تحولی کیفی در ماهیت جنگ است.این اقدام دیگر تنها به مختل کردن چشم و گوش دشمن که برتری نظامی آمریکا بر آن استوار است محدود نمیشود، بلکه شرایط را برای عبور موشکهای بالستیک با توان تخریبی بالا، موشکهای کروز و پهپادها فراهم میکند تا بتوانند با تعداد بیشتر و اثرگذاری شدیدتر به اهداف خود اصابت کنند. در همین چارچوب، هدف قرار دادن سامانههای ارتباطی میتواند موجب بروز اختلال در پیوندهای شبکهای و اطلاعاتی میان آمریکا و متحدانش در منطقه شود و زمینه حوادثی مشابه آنچه در کویت رخ داد را فراهم کند؛ جایی که چند جنگنده آمریکایی در اثر «آتش خودی» سرنگون شدند.در قلب معادله ایران، نابودی سامانه راداری آمریکایی AN/FPS-132 در پایگاه هوایی العدید قطر قرار دارد؛ سامانهای هشدار زودهنگام با برد بلند که دامنه پوشش آن به حدود پنج هزار کیلومتر میرسد و برای ردیابی موشکهای بالستیک طراحی شده است. آسیب دیدن راداری در این سطح ـ که ارزش آن بیش از یک میلیارد دلار برآورد میشود ـ تنها به معنای یک خسارت مالی نیست، بلکه تضعیف یکی از حلقههای اساسی در شبکه دفاع موشکی آمریکا است که پایگاههای خلیج فارس را به اروپا و فرماندهی مرکزی آمریکا متصل میکند.
تصاویر ماهوارهای نیز از خسارت در دستکم هفت نقطه در پنج کشور حکایت دارند؛ مکانهایی که در آنها ایران گنبدهای راداری، دیشهای ارتباطات ماهوارهای و تأسیسات محافظتشده مورد استفاده برای هماهنگی عملیات را هدف قرار داده است. در بحرین، ایستگاههای ارتباط ماهوارهای از نوع AN/GSC-52B در مقر ناوگان پنجم آمریکا در منامه (پایگاهی راهبردی برای هماهنگی عملیات دریایی در خلیج فارس) هدف قرار گرفتند؛ ضربه به این ایستگاهها به معنای اختلال در توان انتقال تقریباً آنی دادههای حجیم میان کشتیها، پایگاهها و مراکز فرماندهی است.در امارات نیز گزارشهایی درباره هدف قرار گرفتن سامانه راداری AN/TPY-2 در پایگاه هوایی الظفره و مجتمع الرویس منتشر شده است. این سامانه یکی از عناصر کلیدی شبکه رهگیری موشکهای بالستیک به شمار میرود و بهعنوان رادار پیشرفته خط مقدم عمل میکند که دادههای دقیق برای هدایت موشکهای دفاعی در اختیار سامانههای رهگیر قرار میدهد. هرگونه آسیب به این رادار مستقیماً بر کارایی سامانههایی مانند «تاد» یا دیگر ابزارهای رهگیری اثر میگذارد و زمان هشدار در اختیار نیروهای آمریکایی و متحدانشان را کاهش میدهد.روز گذشته نیز شبکه سی ان ان با استناد به تصاویر ماهوارهای انهدام سامانه راداری پدافند موشکی «تاد» را در پایگاه الوسطی اردن تأیید کرد.
اهمیت این حملات در آن است که بهطور همزمان زیرساختهای «نرم ـ سخت» را هدف قرار میدهند. این اهداف سکوی پرتاب یا جنگندههایی نیستند که بتوان آنها را بهسرعت جایگزین کرد، بلکه شبکههایی پیچیدهاند که شکلگیری آنها به سالها برنامهریزی، اتصال نرمافزاری و مهندسی نیاز دارد. از کار افتادن یک رادار یا گره ارتباطی تنها به معنای خاموش شدن یک دستگاه نیست، بلکه میتواند کل سامانهای را که بر هماهنگی لحظهای میان حسگرها، فرماندهی و کنترل تکیه دارد دچار اختلال کند.گسترش دامنه این حملات به قطر، بحرین، کویت، عربستان سعودی، امارات و اردن نیز نشاندهنده درک ایران از ماهیت شبکهای استقرار نظامی آمریکا در گستره غرب آسیا است. ایالات متحده به یک پایگاه واحد متکی نیست، بلکه به مجموعهای بههمپیوسته از پایگاهها و تأسیسات وابسته است. از این رو، هدف قرار دادن چند گره بهطور همزمان میتواند توانایی آمریکا برای بازتوزیع مأموریتها یا جبران سریع خسارتها را مختل کند.از منظر راهبردی، ایران با این اقدامات پیام دوگانهای ارسال میکند: نخست، به چالش کشیدن ادعای برخی کشورهای عربی درباره بیطرفی در قبال حمله به ایران؛ و دوم، نشان دادن توانایی خود در نفوذ به آنچه بهعنوان سپر پیشرفته هشدار زودهنگام معرفی میشود. چنین وضعیتی همزمان نوعی بازدارندگی روانی و فنی ایجاد میکند؛ زیرا هنگامی که خود رادارها به اهدافی آسیبپذیر تبدیل شوند، اعتماد به توان سپر دفاعی برای حفاظت از پایگاهها و نیروها کاهش مییابد.#جنگ #تاد#سپاه#موشکبا دنبال کردن صفحه بینالملل فارس در جریان آخرین تحولات جهان قرار گیرید. 19:00 - 6 مارس 2026