وقتی پای عشق در میان است؛ کویر با دستان هنرمند باغبان عاشق، گلستان میشود+فیلم
داستان معلمی عاشق که کویری به دستان پر مهرش گلستان میشود نمونه واقعی عشق است که مستندسازان و قلم به دستان، یک معلم، یک آبادی را به تصویر میکشند. او حتی ناممکن ها را برای قلبهای کوچک کودکان روستایی ممکن میسازد تا به آرزوی زیارت حضرت عشق برسند.
به گزارش خبرگزاری فارس از قیر و کارزین، در میان هیاهوی زندگی، انتخاب یک مسیر درست و طی کردن آن با عشق، می تواند از انسان یک اسوه و الگو بسازد. آنقدر که بازتاب این خوب بودن، امواجی از رضایت و آرامش را در وجود خود انسان، دنیای اطرافش و جهان هستی جاری سازد. چه زیبا! صدایی در سکوت فریاد می زند: او می بیند حتی اگر چشمهای انسان ها، زمین و آسمان همه بسته باشد. عشق چاره ساز است، گره گشاست، هموار کننده راه است و روح نواز دل وجان، پاهای قدرتمندی است برای گشتن و دستان توانمندی است برای یافتن. عشق گاهی خود معجزه است در لباسی دیگر. عشق خود زندگی است در جاودانه های بودنی که در دنیای مادی انتظارش را می کشیم. چون نسیمی روح بخش، در کوچه پس کوچه های صداقت و یکرنگی، آرام می وزد. عشق این است که هیچ، همه شود وقتی فقط و فقط با امید و یقین به نگاه پروردگار پای کار باشی. داستان معلمی عاشق که کویری به دستان پر مهرش گلستان می شود نمونه واقعی عشق است که مستند سازان و قلم به دستان، یک معلم، یک آبادی را به تصویر می کشند. او حتی ناممکن ها را برای قلبهای کوچک کودکان روستایی ممکن می سازد تا به آرزوی زیارت حضرت عشق برسند آنگاه تیتر نشریات شود: کافی است امام رضا (ع) بخواهد. با این معلم نمونه فداکار، گفتگویی داشتیم. لحن آرامی داشت، با ادبیاتی خاص صحبت می کرد، کلمات را شمرده شمرده تلفظ میکرد. موجی از مهربانی پشت لحن کلامش دیده می شد.
لبخندهای های گاه و بی گاهش وقتی از بچه ها می گفت، نشان از علاقه و صمیمت خاص او به دنیای شاگرد و استادی داشت از او خواستمخودش رامعرفی کند. مهراب امیری معلمنمونه کشوری، معلم نمونه و جهادگر برتر استان فارس، متولد نهم بهمن سال ۱۳۵۱ اهل قیروکارزین استان فارس است. در سال ۷۲ - ۱۳۷۱ در تربیت معلمی شهرستان لار پذیرفته شده و در سال۷۵ -۱۳۷۴ در آموزش و پرورش استخدام گردیده است. 21 سال از خدمت وی می گذرد اما بدون حتی ذره ای خستگی و با همه سختی های پیش رو اکنون افتخار می کند یک معلم است. چطور شد که شغل معلمی را انتخاب کردیداز همان روزهای اول بر ایمان بگویید ؟ با عشق و علاقه سر کلاس حاضر می شدم و از این بابت خداوند را شاکرم هر چه بیشتر تلاش می کردم بهتر نتیجه می گرفتم. دانش آموزانم با سوادتر، با اعتماد به نفس بالا پیشرفت می کردند و این دلیل حال خوبم در تمام آن سال های خدمت بود که زره ای به سختی ها و مشکلات و نبود امکانات فکر نمی کردم. انگیزه خدمت این بار هم در منطقه محروم دیگر بعد از ۱۵ سال خدمت در گراش تصمیم گرفتم در منطقه محروم دیگری به کارم ادامه دهم. درخواست انتقالی دادم و به قیرو کارزین برگشتم. در روستای دیمه سرخ زاخرویه قیرکارزین که روستایی دور افتاده و محروم است، تصنیمگرفتم مدرسه ای به مدت ۷ سال تعطیل شده بود و بچه ها از تحصیل باز مانده بودند بازگشایی کنم. این بود که به اداره مراجعه کردم و برای بازگشایی مدرسه مجوزهای لازم را گرفتم.
آن مدرسه دو اتاق داشت، بدون هیچ امکاناتی، فقط با گچ و تخته سیاه شروع کردم امروز که حدود ۶ سال از آنماجرا می گذرد هنوز من هستم و بچه ها و همین دو اتاق با گچ و تخته سیاهی که برایم دنیایی از خاطرات را در کتاب زندگی ام نگاشته است شاید برق چشمان رضایت بخش بچه ها و دعای خیر والدینشان راه را برایم هموار ساخت و بی شک لطف خداوند که مهمترین و لازمه هر کاری است. در این مدرسه من مدیر آموزگار ۶ پایه ابتدایی بودم و هستم یعنی هر کلاس سه پایه که همه پایه ها را خودم تدریس می کنم. وضعیت مکان جدید چگونه بود ؟ آیا هنوز به همان شکل است یا امکانات جدید دارید؟ زمستان و تابستان مشکل سیستم گرمایش و سرمایش داریم. هنوز مثل همان روزهای اغازین بدون امکانات هستیم. با دوندگی و تلاش بسیار یک کولر کوچک آبی تهیه نمودیمکه هر ساعتی باید برای پر کردن مخزن این کولر خودم آب بیاورم حتی کانال لوله کشی آب ندارد. این مدرسه از روستا فاصله دارد و در دل طبیعت است. به علت نبود دیوار و دوره چینی مدرسه، دام ها ورود می کنند و بعضا گاهی وسط کلاس باید حیوانات را از کلاس بیرون برانم که این موضوع هم خاطراتی برای خودش دارد. با این همه بی امکاناتی چگونه ادامه می دهید؟ ادامه کار سختی نیست، وقتی رضایت واقعی باشد. هر ساله تعدادی از دانش آموزانم در آزمونهای سخت تیز هوشان قبول می شوند و این برای من بسیار رضایت بخش و لذت بخش است. ۹ تا از دانش آموزانم در مدرسه متوسطه ۱ تیزهوشان شیراز تحصیل می کنند.
با همه آنها ارتباط خوبی دارم و گاهی از وضعیت تحصیلی اشان باخبر می شوم از بچه هایم که در تیز هوشان محصلند دعوت می کنم. آنها برای دیگر دانش اموزان صحبت می کنند وبه دوستانشان انگیزه می دهند. این انگیزه در ادامه راه و موفقیتشان بسیار موثر است. آنها الگوی بارزی هستند که بچه ها الگو برداری می کنند و یک حس رقابتی شدید و بسیار خوبی در همه بچه ها وجود دارد که فقط و فقط به موفقیتشان فکر کنند. مدرسه تیز هوشانمادر شیراز ۸۰ دانش آموز دارد که ۹ تا از این دانش آموزان که رتبه برتر انجا هستند از دانش اموزان مدرسه ماست. والدین از دورترین روستاها، فرزندانشان را برای ثبت نام نزد من می آورند. تعدادی از آتها با همین شرایط اینحا درس می خوانند. ولی گاهی هم شرمنده والدین می شوم و نمی توانم آنها را قبول کنم، چون من تنها این مدرسه را اداره می کنم وتعداد از حدی که بیشتر شود اداره اش سخت تر می شود چون در کنار مسئولیت آموزشی ، مسئله تربیتی نیز حائز اهمیت است. تدریس بدون تعطیلی حتی یک روز در دوران کرونا برای من خود بچه ها و مدت زمانی که صرف تدریس آنها می شود بسیار اهمیت دارد. بنده تابستان ها هم مدرسه را تعطیل نمی کنم. ایام تعطیلات تابستان هم در مدرسه حضور دارم و با بچه ها ارتباط خوبی برقرار می کنم تا از درس و کتاب هایشان فاصله نگیرند. تمام مدت شیوع ویروس منحوس کرونا مدرسه ما باز بود و با رعایت پروتکل های بهداشتی آموزش ادامه داشت و الحمدالله مشکلی پیش نیامد.
در دوران کرونا بیشتر از همیشه فعالیت داشتیم و درس می دادم چرا که اگر کلاس ها تعطیل می شد به علت نبود اینترنت و عدم برگزاری کلاس های آنلاین بچه ها واقعا ضربه می خوردند و از درس هایشان عقب می افتادند الانکجا ساکنهستید و شرایط چگونه است؟ الانقیرو کارزین سکونت داریم و هر روز مسافت ۱۲۰ کیلومتر مسیر رفت و برگشت را دارم روستای دیمه سرخ زاخرویه در فاصله ۶۰ کیلومتری قیرو کارزین وجود دارد و من هر روز این مسافت را به عشق بچه ها طی می کنم. تعداد آنها ۲۱نفر است که در ۶ پایه ابتدایی هستند دوست ندارم باز نشسته شوم با وجود آنکه سال ۲۱ خدمتم است و یکسال از موقع اتمام زمان تدریسم می گذرد اما هنوز با انگیزه ادامه می دهم و دوست دارم در کنار بچه های هدفمند باشم و شاهد موفقیتشان. چه انتظاری از مسئولین دارید؟ من برای خودم هیچ انتظاری ندارم، اما دو تا موضوع هست که دوست دارم عنوان کنم. بنده یقین دارم موضوع سواد، تلاش و نحوه تدریس خود معلم مهمترین و اثرگذارترین کار در یادگیری و موفقیت دانش آموزان است و در این مهم هیچ شکی نیست، اما بهره مندی از امکانات هم خوب است. امکانات ما فقط گچ و تخته سیاه بوده و هست. بچه ها از کوچکترین امکاناتی بی بهره هستند و این در صورتی است که آینده فردای این مملکت به دستان همین کودکان امروز رقم خواهد خورد. چه خوب است که به آنها توجه شود. چقدر زیباست که در حوزه آموزش و پرورش سرمایه گذای شود که این یک گنجینه است برای روزهای مبادایمان.
بی شک همین دانش اموزان، نخبگان، تیزهوشان، رتبه برتر های کنکور و دکتر و مهندسان فردا هستند دولتمردان، برای سیستم آموزشی تصمیم های خوب و کلان بگیرند. این حوزه مادر تمامحوزهها است و ریشه درخت تنومند علم و فرهنگ است موضوع دیگر؛ من خودم ۱۸ سال مدرس و سرگروه آموزشی هستم. معلمان باسواد جذب سیستم شود. همانطور که من خودم دوست دارم فرزندم در بهترین مدرسه نزد بهترین معلم تحصیل کند همه والدین چنین انتظاری دارند. اگر مدرسه ای حتی بدون امکانات ولی معلم باسواد داشته باشد این یکامتیاز عالی است.حالا پذیرش از طریق ماده ۲۸، نهصت سوا آموزی و طرح امین صورت می گیرد. به اعتقاد بنده باید به معلمان جدید الورود آموزش های لازم داده شود. دوره های آموزشی متعددی برگزار شود. یک معلم باید از نطر اخلاقی، تربیتی و دانشی در سطح بالایی باشد تا در سطح بالا همنیروی انسانی با چنین شاخصه هایی تولید کند. توجه به جذب منابع انسانی در سیستم آموزش و پرورش مهم و دغدغه دست اندر کاران باشد،خوب است. به امید روزهای خوب. گزارش از: طیبه خسروی پایان پیام/.
10 MB
13:53 - 13 اردیبهشت 1402
2 Reposts
319 Views
1 Reply