بیمارستان نمازی ۲؛ مگاهاسپیتالی که بعد از ۶ سال همچنان درگیر مکانیابی است
از سال ۹۳ که موضوع ساخت بیمارستان ۱۰۰۰ تختخوابی نمازی شماره ۲ بهعنوان بزرگترین مگاهاسپیتال در سطح خاورمیانه مطرح شد؛ کمتر کسی فکر میکرد که بعد از گذشت شش سال هنوز این پروژه عظیم و عامالمنفعه درگیر مکانیابی باشد و امروز این خلأ بهصورت جدی در شیراز بهعنوان قطب پزشکی جنوب کشور مشاهده میشود.
سرویس اجتماعی خبرگزاری فارس؛ شیراز | از سال ۹۳ که موضوع ساخت بیمارستان ۱۰۰۰ تختخوابی نمازی شماره ۲ بهعنوان بزرگترین مگاهاسپیتال در سطح خاورمیانه مطرح شد؛ کمتر کسی فکر میکرد که بعد از گذشت شش سال هنوز این پروژه عظیم و عامالمنفعه درگیر مکانیابی باشد و امروز با شدت گرفتن بیماری کرونا این خلأ بهصورت جدی در شیراز بهعنوان قطب پزشکی جنوب کشور و حتی خاورمیانه مشاهده میشود. ازاینرو به سراغ محمدهادی ایمانیه که به مدت ۱۲ سال سکاندار دانشگاه علوم پزشکی شیراز و قائممقام وزیر بهداشت در استان فارس بود، رفتیم تا با نگاهی دوباره به این مسئله علت را جویا شویم و بتوانیم طبق رسالت مردمی خود این مسئله را دوباره به جریان اندازیم تا گره این کار به دست دولت فعلی باز شود. مشروح گفتگوی خبرگزاری فارس با محمدهادی ایمانیه در ادامه میآید: -آقای دکتر با توجه به شیوع بیماران کرونا و بستری شدن زیادتر بیماران در بیمارستانها و بخشهای مراقبت ویژه، کمبود تخت بیمارستانی در شیراز بیشتر خودش را نشان داده است؛ بهنحویکه بیماران در اورژانس نمازی بسیار فشرده بستری میشوند که حتی ازنظر فاصلهگذاری فیزیکی خطرناک است. در چنین شرایطی لزوم احداث بیمارستان نمازی شماره ۲ بیشتر احساس میشود، لطفا بفرمایید که چرا احداث این بیمارستان که در زمان ریاست شما در دانشگاه علوم پزشکی شیراز کلید خورد، متوقف شد؟ با سلام و تشکر متأسفانه عدم اطلاع و ناهماهنگی مقامات کشوری و استانی و دانشگاه شیراز مانع اجرای این پروژه بسیار ضروری شد.
-لطفا واضحتر بفرمایید چه مشکلی پیش آمد؟ در آن سال که وضعیت مالی وزارت بهداشت یک از بهترین وضعیتهای مالی دوران تشکیل این وزارت بود با همفکری آقای دکتر هاشمی وزیر وقت تصمیم گرفتیم بیمارستان هزار تختی را بهعنوان بیمارستان شماره ۲ نمازی در زمینهای موقوفه نمازی احداث کنیم قسمتی از زمین که وقف برای بیمارستان نمازی است که قطعا باید در اختیار بیمارستان باشد و قسمتی هم که وقف بر تشکیل دانشگاه شیراز شده است پس از جدایی دو دانشگاه و طبق قانون جدایی وزارت بهداشت از وزارت علوم باید قسمتی از آن به دانشگاه علوم پزشکی شیراز واگذار شود ولی متأسفانه مدیران وقت دانشگاه شیراز اجازه اختصاص این زمین را به امر ساخت بیمارستان شماره ۲ نمازی ندادند اما متاسفانه اختصاص قسمتی از زمینهای موقوفه نمازی به این امر مهم با مقاومت بعضی از مدیران دانشگاه روبرو شد و شجاعتی هم در سطح مدیریتی استان و کشور برای شکستن این مقاومت غیرمنطقی وجود نداشت.
لازم است توضیح دهم که در حدود ۵۰۰ هکتار زمین در منطقهای از شیراز که شرق آن به ساختمان مدیریت دانشگاه شیراز و غرب آن خیابان نیایش و جنوب آن بولوار شهید چمران و شمال آن بولوار سردار شهید سلیمانی(کوهسار مهدی(عج)) است که یا وقفشده توسط مرحوم نمازی بهعنوان پشتوانه بیمارستان نمازی است یا وقفشده توسط ایشان جهت دانشگاه شیراز (قبل از تقسیم به ۲ دانشگاه شیراز و علوم پزشکی شیراز) است، همه حرف ما این بود که قسمتی از زمین که وقف برای بیمارستان نمازی است که قطعا باید در اختیار بیمارستان (ازجمله برای توسعه خدمات و ساخت بیمارستان جدی) باشد و قسمتی هم که وقف بر تشکیل دانشگاه شیراز شده است پس از جدایی دو دانشگاه و طبق قانون جدایی وزارت بهداشت از وزارت علوم باید قسمتی از آن به دانشگاه علوم پزشکی شیراز واگذار شود ولی متأسفانه مدیران وقت دانشگاه شیراز اجازه حتی اختصاص حدود ۳۰ هکتار از این زمین ۵۰۰ هکتاری را نیز به امر ساخت بیمارستان شماره ۲ نمازی ندادند - در چنین موارد و اختلافاتی مگر استانداری طبق قانون نباید ورود کند و با داوری منصفانه حق را بهحق برساند؟ عرض کردم متاسفانه شجاعت لازم در استان جهت اتخاذ این تصمیم منصفانه وجود نداشت و موضوع را به تهران و دکتر امین زاده معاون حقوقی وقت رئیسجمهور ارجاع دادند.
ایشان هم از طریق مکانیسم کمیسیون مستندسازی و تعیین بهرهبرداری دولت که مرجع رسیدگی به این نوع اختلافات است ماجرا را پیگیری کردند و پس از چند ماه بررسی و تشکیل جلسات متعدد در تهران در استانداری فارس نامهای خطاب به معاون اول رئیسجمهوری (آقای جهانگیری) اظهارنظر کردند که بررسیهای همهجانبه و لحاظ نیازهای دو دانشگاه ما را به این نتیجه رسانده است که باید ۳۷ هکتار از زمینها به علوم پزشکی جهت احداث بیماران واگذار شود -واکنش جناب آقای جهانگیری چه بود؟ ایشان جلسهای با حضور سه وزیر (بهداشت، علوم و دادگستری) و دو معاون رئیسجمهور (حقوقی – پارلمانی) و بنده و رئیس دانشگاه شیراز و رئیس کمیسیون مستندسازی دولت در دفتر خودشان گذاشتند و بیش از دو ساعت بحث کردیم همه (بهجز وزیر علوم وقت) موافق با این واگذاری بودند و حتی متن ابلاغیه دولت از طرف دکتر امینزاده معاون حقوقی وقت رئیسجمهور نیز برای آقای جهانگیری ارسال شد. -بالاخره ابلاغ شد؟ خیر متاسفانه امضا نشد و بعدا آقای جهانگیری از استاندار وقت خواسته بودند که زمین دیگری برای ساخت این بیماران پیدا کنند. -زمین دیگری به دانشگاه علوم پزشکی شیراز واگذار شد؟ قطعه زمینی در بولوار حسینی الهاشمی پیشنهاد شد ولی متاسفانه زمینی بسیار پر معارض است که باوجود قول استاندار زمین جایگزین نتوانست مورداستفاده قرار گیرد و فرصت وضعیت مالی مناسب جهت ساخت بیمارستان نیز از دست رفت وقت مبنی بر رفع معارض هنوز و پس از گذشت چند سال رفع معارض نشده است.
از طرفی سطح دسترسی مردم به این ناحیه بسیار است و همانطور که میدانید چون در حاشیه جنوبی شهر قرار دارد نمیتواند بار بیماران مرکز شهر را به دوش بکشد -بهاینترتیب به نظر میرسد جریان زمین جایگزین برای خرید وقت و عدم ابلاغ مصوبه ۳۷ هکتار بوده است؟ چه چنین نیتی داشتند چه نداشتند نتیجه همین شد که زمین جایگزین نتوانست مورداستفاده قرار گیرد و فرصت وضعیت مالی مناسب جهت ساخت بیمارستان نیز از دست رفت. -پس با این وجود عدم قاطعیت و عدم التزام جدی به رعایت تحریم و قانون باعث شد این فرصت طلایی از دست استان فارس و شهر شیراز که همجوار مرجع مراجعه بیماران از همه کشور و حتی خارج کشور بوده است، خارج شود؟ بله واقعا شرایط بیماری کرونا بیشتر ثابت کرد که عدم قاطعیت در تصمیمگیریهای منصفانه مبتنی بر حق و قانون در استان و در مدیریت ارشد اجرایی کشور چه آسیب جدی بهسلامت مردم وارد کرد و من معتقدم که هر انسانی که از این تاریخ (که اگر بیمارستان شروعشده بود با توجه به موافقتی که در راستای حدود ۴۰۶ میلیون یورو فاینانس ارزی هم گرفتهشده بود میتوانست تمامشده باشد) به دلیل عدم ساخت و تاخیر آن اگر از بیماران ۱۲۰۰ تختی بمیرند یا مشکلات غیرقابلبرگشت پیدا کند، همه افرادی که در عدم انجام این پروژه عاملی یا شریک بودند باید پاسخگوی خداوند متعال و وجدانهای پاک انسانها باشند.
-در این باره پیشنهادی دارید؟ پیشنهاد میکنم اولا سازمان اوقاف کشور جدیتر موضوع را ز طریق قوه قضاییه پیگیری کند و ثانیا چند ماهی که از دوران دولت فعلی باقیمانده است، آقای جهانگیری بهعنوان جبران مافات، پیشنهاد معاون حقوقی رئیسجمهور مبنی بر واگذاری ۳۷ هکتار را ابلاغ کنند هنوز هم این امید وجود دارد که اگر این زمین در اختیار دانشگاه علوم پزشکی قرار گیرد بتوان با مشارکت اوقاف و خیرین و بودجه اعتبارات دولتی بیمارستان موردنیاز را ساخت و مورداستفاده قرار دهد. البته بهعنوان یک شهروند از نمایندگان محترم مردم شیراز در مجلس شورای اسلامی نیز توقع دارم با جدیت این موضع را پیگیری کنند. -بهعنوان سوال آخر آیا واگذاری این قطعه زمین لطمهای به دانشگاه شیراز نخواهد زد؟ بههیچوجه با توجه به اینکه در چند سال گذشته دانشگاه شیراز تلاش کرده تا پروژههایی را در این زمین ایجاد کند، ولی اگر گروه منصفی دقیق بررسی کنند متوجه خواهند شد که تمام نیازهای دانشگاه شیراز از طریق قسمتی از زمین که در تصرف آنها باقی خواهد ماند، قابلرفع است. انتهای پیام/م/و.
10:25 - 14 مرداد 1399