وظایف «مجلسِ پساجنگ»؛ امیدآفرینی به جای وحدتشکنی
در پی بیانات هفتم خرداد حضرت آیت الله سید مجتبی خامنهای رهبر معظم انقلاب، اميرحسين یزدانپناه کارشناس مسائل سیاسی در یادداشتی، بیانات معظم له را تشریح کرد.
به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری فارس، در پی بیانات هفتم خرداد حضرت آیت الله سید مجتبی خامنهای رهبر معظم انقلاب، اميرحسين یزدانپناه کارشناس مسائل سیاسی در یادداشتی نوشت: در پیام حضرت آیتالله سیّدمجتبی خامنهای به مناسبت ۷ خرداد، نقطه ثقل دقیقاً روی نتیجه گذاشته شده است: مجلس بهمثابه «سنگر خط مقدم تحول»، اما سنگری که اگر به جای پاسداری از وحدت ملی، به میدان زورآزماییهای جناحی تبدیل شود، همان چیزی را تولید میکند که دشمن پس از ناکامی در میدان سخت دنبالش است: تفرقه، فرسایش امید و فروپاشی سرمایه اجتماعی.این پیام، یک توصیه اخلاقی صرف نیست؛ یک «راهبرد حکمرانی» برای شرایط حساس کنونی است. از همین زاویه، چند نکته کلیدی برای فهم درست آن ضروری است، خصوصاً برای کسانی که عادت دارند با چند عبارت منقطع از پیام، یک دعوا به اختلاف بیافرینند.۱. نفی اختلافافکنی، حتی با پوشش «دغدغهمندی»رهبر انقلاب در بخشهای صریح پیام، اختلافافکنی را نه یک خطای تاکتیکی، بلکه یک تهدید امنیت ملی توصیف میکنند: «طرح و نقشه کور دشمن… ایجاد تفرقه و تجزیهی اجتماعی…» و راه مقابله را هم مشخص میکنند: اختلافات حتی موجّه، نباید به تنازع و تفرقه تبدیل شود. به بیان دیگر اختلاف نظر اگر به منازعه هویتی و برچسبزنی تبدیل شد، نه تنها نقد نیست بلکه خدمت به همان نقشهای است که دشمن تلاش میکند به وسیله آن جامعه را از درون فرسوده کند.
۲. امیدآفرینی و اولویتهای واقعیواقعیت امروز این است که بهدلیل شرایط جنگی و امنیتی، صحن علنی مجلس مجوز برگزاری ندارد. اما این یعنی مجلس تعطیل است؟ نه. مجلس فقط «صحن» نیست؛ که البته صحن عرصه مهمی است و انشاءالله باز شود اما کمیسیونها، موتور کار تخصصی و نظارتیاند و میتوانند در شرایط فشرده، حتی مؤثرتر از جلسات پر سر و صدای علنی عمل کنند. کمااینکه در حدود ۳ ماهه اخیر حدود ۱۳۰ جلسه نظارتی توسط کمیسیونهای تخصصی مجلس برگزار شده است. گواهی بر فعالیت مجلس حتی زیر بمباران. مشکل از جایی شروع میشود که عدهای مدام فقط میگویند «صحن را باز کنید» و بعد تلاش میکنند از برخی عبارات پیام، برای تثبیت حرف خودشان خرج کنند؛ البته که صحن خیلی کارکرد دارد و امیدوارم هرچه زودتر مجوز برگزاری آن صادر و برگزاری جلسات صحن آغاز شود. اما حتی در صورت باز شدن نیز تاکیدات پیام رهبر انقلاب بر «کارکرد مجلس» متمرکز است: - مصوبات باید «نسبت مستقیم و مشهود» با نیازهای مردم داشته باشد. - مجلس باید «نهاد پیشران امیدآفرینی» باشد. - پرهیز از «اختلافات پوچ سیاسی» و «برجسته کردن تفاوتهای اجتماعی».بنابراین در صحن مجلس نیز طبق تاکیدات رهبر انقلاب، مردم قبل از هرچیز «نشانههای واقعی امید» میخواهند، نه مسابقه میکروفنگیری.
۳. همافزایی با دولت؛ نه ذوب شدن، نه درگیری فرسایشینکته مهم دیگر، تأکید بر «حکمرانی همافزا با دولت و سایر دستگاهها در عین استقلال قوه مقننه» است. این جمله یک مرزبندی دقیق دارد: و آن اینکه مجلس نه باید چک سفید امضا در دست دولت باشد و نه باید با دولت وارد جنگ فرسایشیِ سیاسی شود. همافزایی یعنی مجلس باید در محورهای حیاتی پساجنگ، شامل اقتصاد، معیشت، تورم، نقدینگی، تولید و اشتغال، بازسازی خسارات جنگ و ...، به جای کارشکنی و تسویهحساب، «ریلگذاری آینده» را تسریع کند و همزمان با نظارت جدی، مانع خطاهای پرهزینه شود. مجلسِ امیدآفرین، دولتی را که باید کار کند زمینگیر نمیکند؛ اما به او چک سفید هم نمیدهد. این همان تعادلِ بالغی است که در پیام برجسته شده است.۴. تقوا یعنی اولویتشناسی، فسادستیزی و ترجیح منافع ملی بر منافع جناحیپیام رهبر معظم انقلاب که همچون قائد شهید بسیار وقیق مبتنی بر مبانی دینی و الهی و با نگاه واقعبینانه نگارش شده است ، تقوا را از حوزه فردی بیرون میکشد و به زبان حکمرانی ترجمه میکند و پیش روی نمایندگان و همه مسئولان قرار میدهد: «تشخیص صحیح اولویتها»، «مطالعات و مشورتهای عمیق کارشناسی»، «فسادستیزی همهجانبه»، و مهمتر از همه «ترجیح منافع ملی و مطالبات عمومی بر… منافع جناحی». اینها ستونهای یک مجلس کارآمد است؛ مجلسی که «عصاره ملت» است، باید عصاره عقلانیت و انصاف و کارآمدی هم باشد و از جنجال و اختلافافکنی به دور.
پیام امروز رهبر معظم انقلاب اسلامی، را میتوان نسخه «مجلسِ پساجنگ» نامید. مجلسی با چند ویژگی مهم: امیدآفرینی به جای التهابآفرینی؛ همافزایی به جای مچگیری نمایشی؛ صیانت از وحدت ملی به جای برجستهسازی تفاوتهای اجتماعی؛ و تمرکز بر مسائل واقعی مردم به جای اختلافات پوچ سیاسی. در چنین چارچوبی، بحث «صحن باز باشد یا نباشد» فرع ماجراست؛ اصل ماجرا این است که مجلس، سنگر کار و نظارت و امید بماند، نه سکوی تزریق ناامیدی و اختلافافکنی.
پایان پیام/
18:56 - 7 خرداد 1405
