حیا؛ گوهر فراموش شده
خوب است سخن رهبر انقلاب درباره حجاب و حیای اسلامی را مورد توجه قرار دهیم و بر روند فعلی که در دانشگاهها پیش گرفته ایم، تامل کنیم.
به گزارش خبرنگار تشکلهای خبرگزاری فارس، زهرا مظهری فعال دانشجویی طی یادداشتی نوشت: در دیداری که مقام معظم رهبری امسال با دانشجویان داشتند سخنان مهم و شایان توجهی را بیان کردند. بخشی از این بیانات که با واکنش های بسیاری هم مواجه شد این جملات بود: «بنده نسبت به مسئله حجاب و حیای اسلامی در دانشگاهها دغدغه دارم. رؤسای دانشگاهها، مدیران و خود دانشجویان و بخصوص دخترخانمها به حجاب و فاصلهگذاری اهمیت بدهند و توجّه کنند.» نکته قابل توجه این است که در بسیاری از این واکنشها حیا تا حد زیادی نادیده گرفته شده و تمرکز اصلی افراد تنها بر روی مسئله حجاب در دانشگاه بود که البته این اتفاق تازه و جدیدی نیست و حتی ممکن است تک تک ما هم به کرات به این غفلت و بیتوجهی دچار بوده یا باشیم. به راستی چرا تا بدین اندازه از اهمیت حیا غافل شده ایم و این مهم توسط ما نادیده گرفته شده؟ خوب است این سخن رهبر انقلاب را مورد توجه قرار دهیم و بر روند فعلی که در دانشگاهها پیش گرفته ایم تامل کنیم. در حال حاضر در اغلب مراکز فرهنگی و دستگاههایی که به طریقی به این امر مرتبط می شوند، تمرکز اصلی به جای مساله حیا بر حجاب صورت گرفته، غافل از اینکه آنچه کم و کیف حجاب را تعیین میکند ریشه آن در فطرت آدمی، حیا است. دقیقا همین نقطه است که تفاوت یک فرد با پوشش چادر اما بی حیا را از فردی با حیا اما فاقد پوشش کامل مشخص می کند.
بسیارند در جامعه زنان و مردانی که بی حیایی را در عین داشتن استانداردهای پوشش ترویج میکنند و کسانی که پوشش باب عرف افراد "باحجاب" را ندارند اما پوشیده تر از آن ها به شمار میآیند جمله امام جامعه که متاثر از غیاب ما در جبهه فرهنگی کشور بیان شده، فرصتی است برای احیای حیا در دانشگاه ها که جامعه ای هرچند کوچک اما مهم و تاثیرگذارند؛ زیرا اگر روند فعلی ما کارآمد بود نه منجر به بیزاری و جبهه گیری دانشجویان و نتیجه معکوس می شد و نه باعث می شد مقام معظم رهبری این موضوع را مجددا به جامعه دانشگاهی یادآوری و گوشزد کنند. رفتارهای که تا به امروز با آن مواجه شدیم و یا خود به کار بسته ایم تنها به تذکر مستقیم و یا غیر مستقیم ختم می شده و هیچگاه کسی به دنبال حل ریشه ای این مسئله راهکاری ارائه نکرده است؛ و متأسفانه همین دست رفتارها موجب شده که به جای رسیدن به نتیجه مطلوب، فرسنگ ها از آن فاصله گرفته و شاید بتوان گفت به نتیجه ای معکوس رسیده باشیم. راه حلی که در این میان به نظر می رسد کارآمد باشد این است که به جای تذکر و پیگیری، دانشجو را در گام نخست با مسئله حیا که زیربنایی است برای حجاب آشنا کرد تا در گام های بعدی پس از علم آگاهی از اهمیت و ضرورت حیا به فواید و اثرات آن در زندگی روزمره، برای مثال مصون ماندن از سو استفاده ها و رفتارهای زننده دیگران با خودش، پی ببرد؛ زیرا که وجود حیا به طور غریزی ابتدا منجر به رسیدن به عفاف می شود و نتیجه نهایی اش درک لزوم حجاب و رعایت آن خواهد بود.
البته که بدیهی است در این میان افرادی وجود داشته باشند که حجابی عاری از حیا و عفت داشته باشند که حجاب آنها چنان طبلی است توخالی! و این نشان دهنده مکمل بودن حیا و حجاب است تا حدی که هر کدام بی دیگری فاقد ارزش و معناست رعایت حیا در جامعه دانشگاهی که طبق مطالب بیان شده نتیجه مشخصش رسیدن افراد به عفاف است یادآور این جمله شهید مطهری است که فرمودند: اگر دوبال علم و عفاف همراه هم باشند میتوان انتظار پیشرفت مثبت داشته باشد که با رعایت و عمل به این دستورات و فرائض بتوانیم با این دو بال پیشرفت هایی بیش از پیش داشته باشیم. انتهای پیام/.
13:35 - 31 خرداد 1399