انفجاری که کمر صهیونیست‌ها را شکست/ مجری عملیات یک جوان 19 ساله بود+تصاویر

پژوی‌ سفید رنگ‌ مملو از مواد منفجره‌ وارد ساختمان‌ شد و با فریاد «الله اکبر» راننده جوان، انفجاری‌ عظیم‌ به‌ وقوع‌ پیوست‌...
گروه امنیتی دفاعی خبرگزاری فارس- «اضطراب برای زندگی ده‌ها نفر گرفتار در خرابه‌ی صور»؛ زمانی که روزنامه صهیونیستی «یدیعوت آحارونوت» این تیتر را برای صفحه اول خود انتخاب کرد، اسرائیل تحت یکی از سخت‌ترین ضربات در طول تاریخ خود قرار داشت؛ ضربه‌ای که از سال 1973 تا حتی امروز هیچگاه این تعداد کشته را در یک روز روی دست آنها گذاشته بود.تیتر یک: اضطراب برای زندگی ده‌ها نفرِ گرفتار در خرابه‌ی «صور»تیتر دو: زیر نور پروژکتورها و در باران، تمام شب برای عملیات نجات طی شداین تصویر مربوط به حادثه انفجار مقر فرماندهی‌ ارتش‌ اسرائیل‌ در لبنان‌ است که ساختمان آن در 20 آبان سال 61 بر اثر انفجار یک خودروی مملو از مواد منفجره که راننده آن را تا محل اصابت به هدف هدایت کرده بود، به طور کامل فرو ریخت و 141 نفر از نظامیان اشغالگر را باخود به کام مرگ کشاند.این اولین و بزرگترین عملیات شهادت‌طلبانه علیه اشغالگران رژیم صهیونیستی در شهر «صور» در جنوب لبنان بود که مجری 19 ساله آن تا 3 سال بعد و طراحان آن تا سال‌ها بعد ناشناخته ماندند.وقتی ارتش اسرائیل در خرداد ماه‌ سال‌ 1361 (ژوئن‌ 1982) به‌ بهانه‌ سرکوب‌ رزمندگان‌ فلسطینی‌، بخش‌هایی از خاک لبنان را به اشغال درآورد، مقر فرماندهی نظامی خود را در ساختمانی 8‌ طبقه‌ در یکی از مناطق شهر صور قرار داد.این ساختمان تا پیش از حمله صهیونیست‌ها در اختیار سازمان فلسطینی «الفتح» بود که ساکنان آن پس از اشغال لبنان توسط ارتش اسرائیل، آنجا را ترک کردند.
این بنا در جریان حمله صهیونیست‌ها بارها هدف توپخانه ارتش این رژیم قرار گرفت آما به دلیل سازه محکم خود، آسیب زیادی ندید و همین یاعث شد تا نظامیان صهیونیست مقر سرفرماندهی خود در لبنان را در آن ساختمان قرار دهندساختمان به سرعت آماده و مرکز هدایت‌ عملیات‌ روزانه‌ و پشتیبانی‌ فرماندهان‌ نظامی‌، در آنجا مستقر شد.روزانه‌ صدها غیرنظامی‌ لبنانی‌ برای‌ اینکه‌ به‌ مناطق‌ شمالی ‌لبنان‌ بروند، باید به‌ این‌ ساختمان‌ مراجعه‌ کرده‌ و مجوز عبور خود را برای ‌تایید به‌ آنجا ارائه‌ می‌دادند و این کار را برای شناسایی طراحان عملیات راحت‌تر می‌کرد.در بخشی از این ساختمان، واحدهایی‌ مستقر شدند که‌ به‌ طور مستقیم‌ زیر نظر سازمان‌ اطلاعات‌ ارتش‌ اسرائیل‌ فعالیت‌ می‌کردند و طبقه‌ چهارم‌ نیز به محل‌ اسکان‌ تعدادی‌ از افسران‌ و درجه‌داران‌ اختصاص یافت که‌ در یگان‌های لجستیک، اطلاعات و... مشغول بودند.یک‌ واحد از پلیس‌ نظامی‌ اسرائیل‌ و همچنین‌ واحد اطلاعات‌ ارتش‌، دفتر «ژنرال فیلگ» فرماندار نظامی‌ اسرائیل‌ در لبنان‌ و معاونانش‌، فرماندهی پلیس‌ نظامی‌ و نگهبانان‌ مرزی‌، فرماندهی‌ مخابرات‌ و مهندسی‌ رزمی، فرماندهی‌ نیروهای‌ ویژه‌ هوابُرد و نیروهای‌ ویژه تیپ «گولانی‌» به همراه ستاد فرماندهی‌ کل‌ عملیات‌ نیروهای‌ مزدور نظامی‌ «سعد‌حداد» نیز در این‌ ساختمان‌ مستقر شدند.بنابر اظهار نظر «رافائل‌ ایتان‌» رئیس وقت‌ ارکان‌ ارتش‌ اسرائیل، در روز انفجار، دست‌ کم‌ 220 نیروی‌ اسرائیلی‌ از جمله‌ 20 افسر بلند مرتبه‌ درآنجا حضور داشتند که‌ اکثر آنها در خواب‌ بوده‌اند.
عملیات درست 5 ماه و 7 روز پس از اشغال جنوب لبنان، در صبح روز پنجشنبه 20 ابان 1361 (11 نوامبر1982) رخ داد و حالا بعد از سال‌ها رسما اعلام می‌شود که طرح آن، «عماد مغنیه» (حاج رضوان) بوده است که در آن مقطع به همراه برخی دیگر از جوانان شیعه لبنانی، گروهی را به نام «مقاومت اسلامی» تشکیل داده بودندشهید عماد مغنیه (حاج رضوان) طراح عملیاتاین را چند روز قبل، سردار قاسم سلیمانی فرمانده نیروی قدس سپاه در دهمین سالگرد شهادت «حاج رضوان» اعلام و اندکی پس از آن، شبکه تلویزیونی «المنار» نیز به عنوان ارگان رسمی حزب‌الله مستندی در این باره پخش کرد.مجری عملیات، جوانی 19 ساله با نام «احمد جعفر قصیر» (با نام جهادی حیدر) از اهالی روستای «دیرقانون النهر» بود.شهید «احمد جعفر قصیر» مجری عملیاتطبق طرح عملیاتی، احمد قصیر می‌بایست سوار بر یک دستگاه خودرو بمب‌گذاری شده، به ساختمان حمله کرده و خودرو را درست در طبقه زیرین آن منفجر می‌کرد.تهیه‌ و تجهیز اتومبیل‌ در خارج‌ از مناطق‌ اشغالی‌ و انتقال‌ آن‌ به‌ داخل‌ محدوده‌ تحت‌ سلطه‌ نیروهای‌ اسرائیل‌، کاری‌ غیرممکن‌ بود. به‌ همین‌ لحاظ‌ باید از خودروهای داخل‌ منطقه‌ اشغالی‌ استفاده‌ می‌شد و احمد خودروی پژوی خود را مناسب این عملیات می‌دید.
انواع‌ مواد منفجره‌ در بسته‌ها و ترکیبات‌ متنوع‌، برای جاسازی در ماشین‌، توسط‌ خود احمد به‌ داخل‌ مناطق‌ اشغالی‌ حمل‌ می‌شد و یکی‌ از علل‌ موفقیت‌ او در انتقال‌ مواد، این‌ بود که‌ هر روز برای‌ خرید سبزی‌ و میوه‌ جهت‌ مغازه‌ پدرش‌، به‌ بیروت‌ می‌رفت‌ و باز می‌گشت‌، به‌ همین‌ لحاظ‌ نیروهای‌ مستقر در پایگاه‌ها و پست‌های بازرسی‌ اسرائیل‌ و مزدوران‌ سعد حداد، که‌ احمد برایشان‌ شناخته‌ شده‌ بود، به‌ اوکاری‌ نداشتندهمین‌ امر باعث‌ شد تا او بتواند حدود یک تُن مواد منفجره‌ را به‌ صورت‌ بسته‌های‌ کوچک‌ و قطعات‌ مختلف‌ جاسازی‌ شده ‌میان‌ میوه‌ها و سبزی‌ها، به‌ دیرقانون‌ منتقل‌ کند.مواد منفجره مختلف‌ از جمله‌ «سی‌-4»، «دینامیت‌» و «تی‌.ان‌.تی‌» به گونه‌ای در خودرو جاسازی‌ شد که‌ با ورود به‌ ساختمان‌ و زده‌شدن‌ چاشنی‌، به‌صورت‌ «قیفی‌» منفجر شود تا همه‌ فشار و موج‌ تخریب‌ رو به‌ بالا بوده و ساختمان‌ را به‌ طور کامل منهدم کند.مراحل مقدماتی عملیات چند روز طول کشید و احمد شخصا نظارت بر اوضاع و رصد تحرکات صهیونیست‌ها را برای تعیین روز مناسب برعهده داشت.در روز موعود، مجری جوان سوار بر ماشبن‌ شخصی‌ خود راهی عملیاتی شد که آن را «عملیات خیبر» نام گذاشتند.خودرو در جاده‌ اصلی‌، از صور به‌ طرف‌ هدف حرکت می‌کرد و بدون‌ اینکه‌ شک‌ کسی‌ را برانگیزد، به‌ 20 متری‌ ساختمان‌ که‌ رسید، به‌ یکباره‌ بر سرعت‌ خود افزود.نگهبانانی‌ که‌ در جلوی‌ درب اصلی‌ مشغول‌ حفاظت‌ از ساختمان‌ بودند، ناگهان‌ متوجه‌ ماشین سفید رنگی‌ شدند. راننده‌ به‌ سرعت‌ تمام‌ فرمان‌ را چرخاند و ازجاده‌ اصلی‌ به‌ طرف‌ آنها هجوم‌ آورد.
هیچ‌ فرصتی‌ برای‌ عکس‌العمل‌ وجود نداشت‌ و نگهبانان حتی‌ فرصت فریاد زدن هم پیدا نکردندوضعیت ساختمان مقر فرماندهی ارتش اسرائیل بعد از انفجارپژوی‌ سفید رنگ‌ مملو از مواد منفجره‌ وارد ساختمان‌ شد و با فریاد «الله‌ اکبر» راننده جوان، انفجاری‌ عظیم‌ به‌ وقوع‌ پیوست‌ و زلزله‌ای‌ هولناک در جنوب‌ لبنان‌ برپا کرد.در همان لحظات اول، بخش‌ غربی‌ ساختمان‌ فرو ریخت‌ و به‌ دنبال‌ آن‌، بقیه‌ طبقات‌ و بخش‌های ‌دیگر ساختمان‌ نیز بر روی‌ هم‌ فرود آمدند.صدای مهیب انفجار، خواب را از چشم همه مردم شهر ربود و سایه‌ای‌ از دود، اطراف‌ مقر فرماندهی‌ را سیاه‌ و تاریک‌ کرد.نظامیان صهیونیست، هراسان و مبهوت از واقعه رخ داده، برای‌ آنکه‌ کسی‌ از عمق‌ فاجعه‌ آگاه‌ نشود، دیوار امنیتی‌ محکمی‌ برای‌ مقابله‌ با هجوم‌ مردم‌ و خبرنگاران‌ ایجاد کرده و واحدهای‌ گشتی‌، در کوچه‌ و خیابان‌های‌ اطراف‌، هرکس‌ را که‌ به‌ کوچکترین‌ نحوی‌ برایشان‌ مشکوک‌ به‌ نظر می‌رسید، بازداشت‌ می‌کردند.شهید احمد قصیراظهار نظرهای ضد و نقیض آغاز شد و برخی از صهیونیست‌ها علت این انفجار را کپسول‌های گاز داخل طبقات ساختمان عنوان کردند.ژنرال‌ «فِرید» یکی از فرماندهان نظامی صهیونیست‌ گفت‌:«ما معتقدیم‌ این‌ بمب‌ که‌ باعث‌ ویرانی‌ ساختمان‌ شده‌ است‌، در یکی‌ از طبقات‌ پایین‌ ساختمان‌ کار گذاشته‌ شده‌ بوده‌ است‌».او بدون‌ اینکه‌ اشاره‌ای‌ به‌ چگونگی‌ قرار دادن‌ بمبی‌ با حجمی‌ حدود یک تُن در ساختمان‌ فرماندار نظامی‌ اسرائیل‌ کند، هرگونه‌ تصور حمله‌ یک‌ ماشین ‌پر از مواد منفجره‌ با راننده‌ شهادت‌ طلب‌ را رد کرد.
«رافائل‌ ایتان‌» رئیس‌ وقت ارکان‌ ارتش‌ اسرائیل‌ نیز در تحلیلی‌ که‌ حتی‌ نمی‌توانست‌ جامع صهیونیستی را مجاب‌ کند، اظهار داشت‌:«این‌ حادثه‌ فقط‌ به‌ خاطر عدم‌ استحکام‌ و خلل‌ موجود در بنای‌ ساختمان‌ بوده‌ است‌ که‌ ساختمان‌ خود بخود و به‌ یکباره‌ فرو ریخته‌ است‌»وی‌ هیچ‌ اشاره‌ای‌ به‌ صدای‌ عظیم‌ انفجار نکرد.این حرف‌ها قانع کننده نبود. کدام انفجار می‌توانست ساختمان محکم و 8 طبقه‌ای را به آن شکل از پایه ویران کند؟روزنامه صهیونیستی‌ «هاآرتص‌» چاپ‌ اسرائیل‌، در واکنش‌ به‌ این‌ عملیات‌ نوشت‌:«این‌ حادثه‌ نشان‌ داد که‌ عملیات‌ اسرائیل‌ در لبنان‌، ناکام‌ مانده‌ است.»این روزنامه تامین‌ امنیت‌ اسرائیل‌ در مرز لبنان‌ و بازگرداندن‌ بلادرنگ‌ و سریع‌ سربازان‌ به‌ شهرهایشان ‌را خواستار شد.ساعاتی‌ پس‌ از انفجار، « آرییل‌ شارون‌» وزیر جنگ‌ وقت که‌ از سوالات‌ خبرنگاران‌ مبنی‌ بر اینکه‌ «اسرائیل‌ در لبنان‌ چه‌ می‌کند؟» عصبانی‌ شده‌بود، در مقابل‌ همه آنها فریاد زد:«از مطرح‌ کردن‌ این‌ سوال‌ که‌ ارتش‌ اسرائیل‌ در لبنان‌ چه‌ می‌کند، دست‌ بردارید، ما به‌ درستی‌ می‌دانیم‌ که‌ چه‌ می‌کنیم‌. ما مراقب‌ امنیت‌ اسرائیل‌ هستیم‌».او با ناراحتی‌ گفت‌:«حداقل‌ صبر کنید تا افرادی‌ را که‌ زیرآوار مانده‌اند بیرون‌ بکشیم‌».عملیات‌ خیبر، اثرات‌ بسیاری‌ بر ادامه‌ روند مقاومت‌ گذاشت‌، از جمله‌ اینکه‌ بسیاری‌ از افراد و حتی‌ رجال‌ مذهبی‌ که‌ درگیرشدن‌ و حمله‌ به‌ واحدهای‌ اسرائیلی‌ را جائز نمی‌دانستند، در گفته‌ و نظرات‌ خود تجدید نظر کرده‌ و مبارزه‌ با دشمن‌ اشغالگر را واجب‌ شمردند.
کسانی‌ که‌ تا پیش‌ از این‌، حمله‌ و مقاومت‌ در برابر تانک‌ها و تجهیزات‌ پیشرفته‌ اسرائیلی‌ را، آن‌ هم‌ فقط‌ با یک‌ قبضه‌ اسلحه‌ کلاشنیکف‌ و چند نارنجک‌، به‌ تمسخر گرفته‌ و بازی‌ بچه‌گانه‌ می‌خواندند، خود داوطلب‌ حضور در صحنه‌های‌ نبرد شدند و دیگران‌ را نیز به‌ این‌ امر تشویق‌ کردنداما آنچه‌ که‌ درباره این‌ عملیات‌، مهم‌ جلوه‌ می‌کند، عاملین‌ آن‌ است‌. در زمانی‌ که‌ بخش‌ عظیمی‌ از لبنان‌ تحت‌ اشغال‌ بود، هیچ‌ سازمان‌ مشخص‌ و معروفی‌ جرأت‌ نمی‌کرد مسئولیت‌ این‌ حمله‌ را بر عهده‌ بگیرد. حتی‌ بعضی‌ از احزاب‌ غیراسلامی‌، در این‌ هراس‌ بسر می‌بردند که‌ مبادا اسرائیل‌ به‌ عملیات‌ انتقام‌جویانه‌ دست‌ بزند.بلافاصله‌ پس‌ از انفجار، اظهار نظرهای‌ مختلف‌ دربارة‌ عاملین‌ آن‌ آغاز شد. در ساعات‌ اولیه‌، اسرائیل‌ که‌ به‌ بهانةه سرکوب‌ نیروهای‌ مبازر فلسطینی‌ به‌ خاک‌ لبنان‌ تجاوز کرده‌ بود، گروه‌ها و سازمان‌های‌ فلسطینی‌ مستقر در لبنان‌ را مورد اتهام‌ قرار داد ولی‌ به‌ زودی‌ متوجه‌ شد این‌ ضربه‌ که‌ تا آن زمان‌ هیچ‌ سابقه‌ای‌ نداشته‌ است‌ ـچه‌ در طول‌ تاریخ‌ مبارزات‌ مردم‌ فلسطین‌ و چه‌ در جنگ‌های‌ کشورهای‌ عرب‌ با اسرائیل‌ـ از سوی‌ شیعیانی‌ انجام‌ شده‌ که‌ تحت‌ فشارهای‌ سخت‌ و وحشیانه دشمن‌ قرار دارند و برای‌ رهایی‌ خویش‌ به‌ این‌ عمل‌ اقدام‌ کرده‌اند.
 پس‌ از گذشت‌ 3 سال‌ از حادثه‌ انفجار مقر فرماندار نظامی‌ در صور، هنگامی‌ که‌ ارتش‌ اشغالگر صهیونیستی از بعضی‌ مناطق‌ عقب‌ نشینی‌ کرد، در روز یکشنبه‌ 29 اردیبهشت 1364 (19 مه‌ 1985) «مقاومت‌ اسلامی‌ لبنان» با صدور بیانیه‌ای‌ رسمی‌، نام‌ رزمنده ‌شهیدی‌ که‌ عملیات‌ خیبر را در صور انجام‌ داد و جمعی‌ کثیری‌ از نیروهای‌ دشمن‌ را به‌ هلاکت‌ رساند، اعلام‌ کردبیانیه‌ مقاومت‌ اسلامی‌ به‌ این‌ شرح‌ قرائت‌ شد:«بسم‌ الله القاصم‌ الجبارین‌به‌ مناسبت‌ بزرگداشت‌ شهدای‌ شهرک‌ مقاوم‌ دیرقانون‌النهر، مقاومت‌اسلامی‌ لبنان‌ اعلام‌ می‌دارد که‌ شهید بزرگ‌ عملیات عظیم‌ شهادت‌ طلبانه‌ و پیروزمند علیه‌ مقر فرماندار نظامی‌ اسرائیل‌ در «جل‌َّ‌ البَحر» که‌ عملیات‌ «خیبر» نام‌ داشت‌ و دشمن‌ را دچار رعب‌ و وحشت‌ کرد و خلل‌ و شکستی‌ عظیم‌ در ارکان‌ نظامی‌اش‌ وارد آورد و فتحی‌ بزرگ‌ در نبرد با صهیونیسم برای‌ مسلمین‌ به‌ ارمغان‌ آورد، شهید «احمد قصیر» (حیدر) بود.ما با افتخار تمام‌ و با احترام‌ خاص‌ برای‌ امام‌ امت‌ خمینی‌ کبیر، شهید این‌ عملیات‌ را معرفی‌ می‌کنیم‌.ما با خون‌ شهدای‌ جبل‌ عامل‌ پیمان‌ می‌بندیم‌ که‌ راه‌ آنان‌ را تا پیروزی‌ نهایی‌ ادامه‌ دهیم‌.»«احمد قصیر» به عنوان اولین شهید استشهادی که دست به چنین عملیاتی علیه اشغالگران می‌زد، به «امیر الاستشهادیون» لقب گرفت و روز شهادت او را در لبنان به نام «روز شهید» نامگذاری کردند.انتهای پیام/.
احمد قصیر
12:11 - 29 بهمن 1396

2 بازنشر
88 بازدید


1 پاسخ