«نوسفر» سازشی ذلیلانه برای ورود آمریکا به ایران
آیا جز این است که سازندگان فیلم تبلیغاتی «نوسفر» میخواهند زمینه را برای بازگشت آمریکا به عرصههای سیاست و فرهنگ و اقتصاد و خلاصه به همه شئون زندگی ایرانیان هموار کنند؟
فیلم کوتاه چند دقیقهای «نوسفر» را که به قصد تبلیغ جناب آقای روحانی، رئیسجمهور، ساخته شده عده زیادی از هموطنان ما در چند هفته اخیر در فضای مجازی دیدهاند و بعضی هم آن را روی تلفنهای همراه خود دارند.
ساختن فیلم تبلیغاتی برای نامزدهای انتخابات ریاستجمهوری قاعدهای مرسوم و معمول است و فوائدی هم دارد. ساختن چنین فیلمهایی بعد از پیروزی از جانب هواداران اگرچه معمول نیست اما به خودی خود عیبی ندارد و هواداران میتوانند از این طریق خوشحالی خود را نشان دهند.
درباره فیلم «نوسفر» آنچه مهم و تامل برانگیز و بلکه تاسفآور است اینکه این فیلم تقلید آشکار و غیرقابل انکاری است از فیلم (yes we can) «آری ما میتوانیم» که در آمریکا در دوران قبلی و رقابتهای انتخاباتی ریاستجمهوری «اوباما» ساخته شده است.
در فیلم اوباما فیلمساز، نخست قسمتهایی از نطقهای انتخاباتی اوباما را با صدا و تصویر خود او و سپس در ادامه بقیه عبارات یا همان عبارات قبلی اوباما را با صدای خوانندگان آمریکایی همراه با موسیقی پخش میکند. چهرههای متفاوتی از قشرهای مختلف مردم حرفهای اوباما را هنرمندانه و با موسیقی تکرار میکنند و زنها و مردهایی نوازندگی میکنند.
فیلم نوسفر آقای روحانی هم عینا به همین صورت ساخته شده و به اصطلاح در مقایسه با فیلم اوباما مو نمیزند.
جملاتی از نطق آقای روحانی در مراسم تنفیذ از زبان و با تصویر ایشان شنیده و دیده میشود و سپس خوانندگانی با صدای خود نطق را از دهان آقای روحانی میگیرند و ادامه میدهند. آقایان و خانمهای جوانی هم با گیتار و ویلون خوانندگان را همراهی میکنند.
هرکس این دو فیلم را ببیند شک نمیکند که تهیهکننده و کارگردان و سازندگان فیلم دوم، فیلم تبلیغاتی رئیسجمهور آمریکا را پیش روی خود گذاشته و مو به مو از آن تقلید کردهاند.
این تقلید به اندازهای رسوا و چندش آور است که اگر در فیلم اوباما یک آقایی کلاه سر خود گذاشته و نقش ایفا میکند، در فیلم آقای روحانی هم آقایی هست که کلاه سر خود میگذارد. یا اگر در آن فیلم یک گوینده اخبار تلویزیونی مخصوص ناشنوایان با حرکات مخصوص دست و دهان خود نشان داده میشود در فیلم آقای روحانی هم خانمی به شیوه مجریان اخبار ناشنوایان تلویزیون عینا همان کار را میکند.
حتی سازندگان فیلم ایرانی در انتخابات چهرهها، مخصوص خانمها، تا آنجا که توانستهاند، سعی کردهاند شباهت ظاهری با آمریکاییها را رعایت کنند و اگر در فیلم اوباما از گیتار استفاده شده در فیلم آقای روحانی هم حتما از گیتار استفاده کردهاند.
برای بسیاری از کسانی که دو فیلم را دیدهاند این سوال پیش آمده است که سازندگان فیلم ایرانی نوسفر با این تقلید بیپرده و آشکار از فیلم تبلیغاتی اوباما در شرایط فعلی کشور دنبال چه چیزی هستند و چه هدفی را دنبال میکنند.
آیا جز این است که میخواهند زمینه را برای بازگشت آمریکا به عرصههای سیاست و فرهنگ و اقتصاد و خلاصه به همه شئون زندگی ایرانیان هموار کنند؟
آیا جز این است که میخواهند با مطرح کردن اینگونه نمونهها و الگوها به عادیسازی رابطه با آمریکا بپردازند و قباحت و زشتی تبعیت و تقلید از سیاست و فرهنگ آمریکا را در ایران از میان ببرند؟
برای مردمی که سی و پنج سال پیش به ندای امام خمینی(ره) پاسخ مثبت دادند و با سرنگونی شاه که نوکر و مزدور بیاراده آمریکا در ایران بود فریاد «مرگ بر آمریکا» سردادند و به دست فرزندان غیرتمند خود لانه جاسوسی آمریکا در ایران را تسخیر کردند و به توطئههای آمریکا علیه انقلاب اسلامی در داخل کشور خاتمه بخشیدند.
با دیدن این دو فیلم این سوال پیش آمده است که مگر چه اتفاقی در ایران افتاده که میباید کسانی تحت عنوان حمایت از رئیسجمهور در ایران انقلابی فیلم رئیسجمهور آمریکا را که دشمن شماره یک ملت ایران است و دائما ملت ما را به روی میز بودن گزینه نظامی تهدید میکند، الگوی بیکم و کاست فیلم رئیسجمهور ایران قرار دهند؟
مگر نه این است که آمریکای امروز همان آمریکایی است که 60 سال پیش و با کودتای 28 مرداد خود در ایران سلطنت شاه را برای 25 سال دیگر استمرار بخشید و در همه این ربع قرن از فساد، تباهی، دزدی، غارتگری، استبداد و خودکامگی رژیم شاه حمایت کرد؟
آن همه ظلم و جنایت، آن همه حبس و شکنجه و تیرباران که نصیب آزادیخواهان ملت ایران در پی کودتای 28 مرداد شد، همه و همه با حمایت و تایید آمریکا بود.
کدام آزادی با کودتای آمریکاییها در ایران برقرار شده و کدام رفاه اقتصادی و اجتماعی پدید آمد و کدام پیشرفت علمی و رشد فکری و فرهنگی در آن سالهای شوم و سیاه عاید ملت ایران شد؟
در این سی و پنج سال اخیر پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، آمریکا آنچه از شرارت و رذالت که از دستش برآمده در حق این ملت انجام داده است. جنگ تحمیلی 8 ساله یکی از جنایات آمریکاست که صدها هزار شهید و نزدیک به یک میلیون جانباز و آزاده بخشی از خسارات آن جنگ است.
هنوز هفته و ماهی نیست که خبر شهادت یکی از فرزندان با ایمان و دلیر این ملت در اثر بمبهای شیمیایی اهدایی از سوی آمریکا و همدستان اروپاییش در ایران اعلام نشود و چشمها را اشکبار و دلها را داغدار نکند.
هنوز مردم ایران تصویر پیکر بیجان مسافران هواپیمای ایرانی را که با موشکهای ناو آمریکایی در خلیج فارس سرنگون شد را از یاد نبرده و تلخی و زشتی اعطای مدال به فرمانده جنایتکار آن ناو را که به مناسبت سرنگونی آن از جانب رئیسجمهور وقت آمریکا داده شده را فراموش نکردهاند.
فرزندان و خانواده آن قربانیان معصوم هنوز هم از جنایتهای آمریکا داغدارند. در همین سالهای اخیر ملت ایران از مشکلات ناشی از تحریمهای ظالمانه آمریکاییها چه سختیها دیدهاند و هنوز هم میبینند.
آمریکاییها دشمن استقلال ایرانند و در هر جای جهان که پیشرفتی برای جمهوری اسلامی ایران قابل تصور باشد با توطئه و دسیسه و قلدری راه را بر آن پیشرفت مسدود میسازند.
این همان آمریکاست که رژیم صهیونیستی را در دامن خود میپرورد، از ترور دانشمندان ما به دست صهیونیستها حمایت میکند، از دار و دسته رجوی تروریست حمایت میکند و پشتیبان مالی و سیاسی هر کسی است که با انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی ایران مخالفت و دشمنی دارد.
در همین روزها که چنین فیلمی برای جلب رضایت آمریکاییها ساخته میشود، آمریکاییها برخلاف توافق ژنو دست از تشدید تحریمها علیه ملت ایران برنمیدارند و همچنان ایران را تهدید میکنند.
حال باید سازندگان «نوسفر» به ملت ایران توضیح دهند که چرا در ساختن چنین فیلمی تبلیغاتی برای رئیسجمهور ایران از فیلم تبلیغاتی رئیسجمهور آمریکا، که دائما این ملت را تهدید و تحقیر میکند، تقلید فضاحتبار کردهاند، لابد از اصطلاح «نرمش قهرمانانه» فقط «نرمش» آن را شنیدهاند و به جای «نرمش قهرمانانه» در پی «سازش ذلیلانه» هستند.
مطمئن باشید که ملت غیرتمند و آزاده ایران شما را نخواهند بخشید. از آنها که هرجا در تنگنا میافتند به نام با عظمت امام خمینی پناه میبرند و با توسل به اعتبار آن بزرگوار سعی میکنند خود را نزد ملت ایران دوستدار امام راحل و پیرو راه او قلمداد کنند باید پرسید آن امام شجاع و با ایمان و انقلابی که گفته بود «آمریکا هیچ غلطی نمیتواند بکند» به این گونه دنبالهرویها و تبعیت و تقلیدهای ناشیانه و ذلیلانه شما راضی است؟
آیا گمان میکنید آن مردمی که وقتی بعد از فتنه 88 انقلاب خود را در خطر دیدند حماسه باشکوه و افتخارآفرین 9 دی را آفریدند در مقابل شما ساکت خواهند نشست؟
آنها نفرت و نفرین خود را نثار شما خواهند کرد و اگر بیدار نشوید با خشم انقلابی خود پاسخ این خودباختگی حقارتآمیز و کثیف شما را خواهند داد.
ما از کارگردان فیلم «نوسفر» که چند سالی در آمریکا بوده و با آنها ماجراها داشته تعجب نمیکنیم که چرا چنین فیلمی ساخته، لابد او برای عادی کردن چهره آمریکا در ایران احساس وظیفه میکند، تعجب ما از رئیسجمهور محترم آقای روحانی است که چرا اجازه دادهاند روز شانزده آذر امسال این فیلم در تالار اجتماعات دانشگاه شهید بهشتی یکبار قبل از حضور ایشان و یکبار بعد از حضور ایشان پخش شود.
* مجید کفاش شمیرانیانتهای پیام/
13:54 - 3 دی 1392