اگر برخي تندرويها نمي شد اصلاح طلبان جلوتر بودند
خبرگزاري فارس: عضو شوراي مركزي حزب مشاركت با بيان اينكه «كساني كه معتقدند آقاي خاتمي بايد بيايد، صد در صد معتقد به كارآمدي دولت او نيستند»، گفت: اگر برخي تند روي ها انجام نمي شد، اصلاح طلبان چند گام جلوتر بودند.
علي تاجرنيا عضو شوراي مركزي حزب مشاركت، نماينده مجلس ششم و عضو سابق شوراي مركزي دفتر تحكيم وحدت در گفتگوي تفصيلي با خبرنگار سياسي خبرگزاري فارس در پاسخ به اين سئوال كه "جنبش دانشجويي ايران را در مقطع كنوني چطور ميبينيد"؟، گفت: در حال حاضر جنبش دانشجويي به معناي اصليش در كشور مشاهده نميشود و فعاليتهاي جنبش دانشجويان دچار ركود شده است.
تاجرنيا با بيان اينكه "يكي از دلايل ركود در جنبش دانشجويي اين است كه نظام و حاكميت در مرحله تثبيت به سر ميبرد"، گفت: دليل ديگري كه ميتوان براي ركود جنبش دانشجويي ذكر كرد يك دليل دروني است كه به ضعف تعريف مشخصي از رسالت جنبش و عدم سازماندهي و برنامهريزي دقيق برميگردد.
عضو سابق شوراي مركزي تحكيم وحدت در پاسخ به اين پرسش كه "آيا فكر ميكرديد زماني برسد كه دفتر تحكيم وحدت دچار انشعاب شود و از مواضع انقلابي و آرمانياش فاصله بگيرد و به وضعيتي كه امروز دارد دچار شود"؟ اظهار داشت: دفتر تحكيم وحدت هميشه روحيه نقادانه و پيشرو بودن خودش را حفظ كرده اما اين روحيه نقادانه و پيش رو بودن متناسب با شرايطي بوده كه دفتر تحكيم وحدت دريافتهايش صرفنظر از درستي يا نادرستي اين دريافتها بر اساس آن شرايط استوار بوده است. مثلاً دراوايل انقلاب، تحكيم وحدتيها بر اساس شرايط به اين دريافت رسيدند كه لانه جاسوسي تسخير شود. يا در دوران جنگ فعاليت بيشتر انجمنها در بيشتر دانشگاهها تعطيل ميشود و اعضاي انجمنها به سمت جبهه و جنگ رهسپار ميشوند.
تاجرنيا ادامه داد: احساس من اين است كه بعد از دوم خرداد يك مقدار نقش پيشرو بودن و جنبشي بودن تحكيم وحدت تحتالشعاع قرار گرفت و ميل به حضور در عرصه قدرت شرايطي را شكل داد كه تحكيم وحدتيها به جاي ديدگاههاي نقادانه به سمت ديدگاههاي منزلتطلبانه و رفتارهاي منفعتطلبانه متمايل شدند و همين امر باعث ركود و تشتت در تحكيم وحدت شد.
وي گفت: مهمترين دليل تشتت در تحكيم وحدت اين است كه دفتر تحكيم متناسب با نيازها و ظرفيتهاي هر زماني اين بحث را شكل داده و به اين دليل كه به تعريف مشخصي از رسالت خودش در مقاطع خاص نرسيد دچار تشتت شد.
تاجرنيا در پاسخ اين سئوال خبرنگار سياسي خبرگزاري فارس كه پرسيد:" فكر ميكنيد چه اتفاقي افتاد كه برخي اعضاي تحكيم وحدت نه تنها از مواضع انقلابي خودشان فاصله گرفتند بلكه حتي برعكس آن عمل كرده و 180 درجه تغيير كردند؟ مثلا امثال آقاي افشاري"، گفت: راديكال شدن تا حدي در مورد جريانهاي دانشجويي و جنبشهاي جوان پذيرفتني و طبيعي است. جنبش دانشجويي تا حد زيادي منبعث از فضاهاي عمومي جامعه است. سيستم سياسي در قبال اين راديكال شدن جنبشهاي دانشجويي ميتواند دو رويكرد اتخاذ كند؛ يا آن را به عنوان فرايندي طبيعي بپذيرد و با آن مدارا كند و يا به سركوب آن بپردازد. من فكر ميكنم متاسفانه سيستم سياسي ما شيوه دوم را در پيش گرفته و با استراتژي سركوب به استقبال جنبشهاي دانشجويي رفته است. اين سياست سركوب حتي توسط خود اصلاحطلبان هم در مقابله با جنبش دانشجويي به كار گرفته شد. مثلا زماني كه شعار "عبور از خاتمي" مطرح شد اين شعار مورد خوشايند گروههاي اصلاح طلب حاضر در سيستم حكومت واقع نشد و به همين خاطر واكنشهاي تندي به طراحان اين طرح نشان دادند.
عضو شوراي مركزي حزب مشاركت، تندروي را از خصلتهاي جريان دانشجويي دانست و افزود: نميتوان از جريانهاي دانشجويي انتظار رفتار حزبي را داشت كه در چارچوب يك رفتار قاعدهمند انجام شود. برخوردهاي سركوبگرانهاي كه با جنبش و فعالان دانشجويي صورت گرفت نه تنها اوضاع را بهتر نكرد بلكه به راديكالتر شدن اين جريانها كمك كرد و كساني را كه با نگاه منطقيتري به قضايا نگاه ميكردند در برابر سئوالات و انتقادات تحكيم وحدتيها بيپاسخ گذاشت. به همين دليل آن دسته از فعالان جنبش دانشجويي كه ظرفيت پذيرش واقعيتهاي موجود جامعه را نداشتند وارد فازي شدند كه اين فاز در برخي از آنها منجر به خروج از كشور شد.
تاجرنيا تصريح كرد: خود من از جهت فكري با خيلي از اين گروهها و افراد مخالف بودم و هستم و همان موقع هم معتقد بودم كه راديكال شدن تحكيم وحدت منجر به ايجاد مشكلاتي براي خود تحكيم خواهد شد اما اگر از حق نگذريم درصد تقصير آنها را نسبت به نوعي برخوردي كه با آنان صورت گرفت پائينتر ميدانم.
وي خاطرنشان كرد: جنبش دانشجويي بايد به درجهاي از رشد و عقلانيت برسد كه اولاً به تعريف مشخصي از رسالت جنبش دانشجويي برسد و ثانيا شرايطي را به وجود نياورد كه احزاب سياسي بتوانند از آنها سوء استفاده كنند.
تاجرنيا در جواب اين سئوال كه " بعضي از خود تحكيميها، دفتر تحكيم را متهم ميكنند كه از جايگاه تحكيم وحدت به عنوان نردباني براي كسب قدرت استفاده كردهاند و استراتژي دوري از قدرت را كه چندسالي است دفتر تحكيم وحدت اتخاذ كرده در واقع واكنشي به قدرت طلبي آن دسته از اعضاي تحكيم وحدت است كه وارد مناسبات قارد شدهاند. چه نظري در اين باره داريد"؟ گفت: معتقدم هيچ فردي نيست كه يك فعاليت سياسي- اجتماعي را انجام دهد اما نخواهد كه در عرصه قدرت حضور داشته باشد. اگر چنين آدمي وجود داشته باشد به نظر من مشاعرش مشكل دارد. كسي كه وارد فعاليتهاي سياسي - اجتماعي ميشود قطعا به دنبال رسيدن به جايگاهي در ساختار قدرت است تا بتواند اثرگذار باشد و اين تلاش او براي كسب قدرت نه تنها مذموم و غير ارزشي نيست بلكه كاملا پسنديده و ارزشي است. من معتقدم كه امام حسين براي تشكيل حكومت به سمت كوفه حركت كرد تا اسلام را به جلو ببرد والا اگر فكر كنيم امام حسين(ع) بدون هدف به استقبال شهادت رفت كاملا اشتباه انديشيدهايم. مهم اين است كه تلاش افراد براي كسب قدرت در چارچوب قانون و اخلاق باشد و از فضاهاي عمومي جامعه خارج نشود. به بيان ديگر، براي كسب قدرت از هر وسيلهاي استفاده نشود و هرچيزي را وسيله رسيدن به قدرت قرار ندهد. مهم اين است كه اگر كسي وارد فعاليت هاي سياسي و اجتماعي ميشود براي رسيدن به قدرت به رياكاري، تظاهر، دروغ، تهمت و تخريب ديگران توسل نشود و از امكانات دولتي براي كسب قدرت استفاده نكند.
در ادامه اين گفتگوي مشروح ، خبرنگار فارس پرسيد:" روزي روزگاري كساني كه بعدها دفتر تحكيم وحدت را تشكيل دادند طرح تسخير سفارت آمريكا را ريختند و اين كار را هم با همكاري جنبش دانشجويي انجام دادند. سالها از اين ماجرا گذاشت تا اينكه زمان حمله آمريكا به عراق و سقوط صدام، اعضاي وقت دفتر تحكيم وحدت كه از اخلاف همان تسخير كنندگان بودند بيانيه موسوم به " بهار بغداد" را صادر كردند و حضور آمريكا در عراق را بهار آمريكا داشتند. فكر ميكنيد چه شد كه دفتر تحكيميها از تسخير سفارت آمريكا به صدور بيانيه بهار بغداد رسيدند؟" كه تاجرنيا پاسخ داد: هم دفتر تحكيم وحدت و جريان دانشجويي دچار تحول است و هم جامعه دچار تغيير و تحول است بنابر اين اگر قرار باشد همه چيز را برخلاف سير طبيعي تحولناپذير جامعه و انسانها، ثابت فرض كنيم در آن صورت اين ايراد به تحكيم واردات كه دچار تحول شده اما اگر واقع بينانه نگاه كنيم كاملا روشن است كه همه انسانها، گروهها و جوامع در طول زمان دچار تحول ميشوند. به نظر من هر مقطعي از زمان، شرايط خاص خودش را ميطلبد و عملها و عكسالعملهاي بايد متناسب با شرايط زمان باشد. مثلا كساني هستند كه امروز تسخير لانه جاسوسي را يك اقدام منفي دانسته و آن را زير سئوال ميبرند در حاليكه قضاوت در باره تسخير سفارت آمريكا فقط بايد با درك شرايط و مقتضيات زمان خودش صورت گيرد.
در آن زمان رفتاري كه انجام شده صرف نظر از درستي يا نادرستي شكل اجراي آن، يك رفتار ضد استبدادي و ضد استعماري بود و اگر سفارت تسخير شد براي كوتاه كردن دست دخالت بيگانگان در امور كشور بود بيانيهاي كه دفتر تحكيم بعد از ورود آمريكا به عراق صادر كرد نياز آن زمان بود همانگونه كه تسخير سفارت آمريكا نياز زمان خودش بود.
.
وي تصريح كرد: بيانيه بهار بغداد را در تضاد با روحيه استعمارستيزي و دشمني با استبداد نميبينيم. البته اگر در نوشتهها به صورت عيني و لفظي از آمريكا تقدير شده باشد اين قابل دفاع نيست و نوعي كجسليقگي است. نكته ديگر اينجاست كه همه جريانهاي سياسي داخل كشور اعم از راست و چپ و اصولگرا و اصلاحطلب همگي از نابودي صدام ابراز خوشحالي كردند. موضوع اصلي نابودي و سرنگوني يك ديكتاتور مستبد است كه اتفاقا به دست آمريكا انجام شده. يعني سرنگوني صدام به دست هر كسي كه باشد در راستاي منافع ملي ايران است.
عضو شوراي مركزي حزب مشاركت با بيان اينكه " انقلاب، راه حل مشكلات پيش روي كشور نيست"، گفت: شايد ما در سالهاي گذشته برخي تندرويها را انجام دادهايم كه اگر انجام نميشد چندين گام جلوتر بوديم. برخي از اصلاحطلبها معتقد بودند كه بايد به صورت بنيادين تغييرات صورت گيرد و در ساختار نظام جمهوري اسلامي با اين قانون اساسي و شيوهها نميشود تحول ايجاد كرد. البته شايد بخشي از حرف اينها خيلي هم بيربط نباشد. چرا كه بعضي خود محوريها كه در زمان رژيم گذشته وجود داشت الان هم وجود دارد زيرا ريشه اين خودمحوريها فرهنگي است و ربطي به اصولگرا واصلاحطلب ندارد.
اين نماينده مجلس ششم در پاسخ به سئوالي در رابطه با تندرويهاي مجلس ششميها اظهار داشت: منكر اين نيستم كه برخي رفتارها و برخوردهاي مجلس ششم ميتوانست بهتر باشد و تندرويهايي صورت نگيرد اما اين بحثها را عامل شكست اصلاحات نميدانم. معتقدم چارچوب كلي حركت مجلس ششم، دفاع از حاكميت قانوني وحقوق شهروندان بود بنابر اين كاملا با نظر گروه اول كه تندروي مجلس ششم را دليل ناكامي اصلاحات ميدانند مخالفم. اين طبيعي است كه هر حركتي در مسيري كه ميرود دچار مشكلاتي شود. به نظر من تندوريهايي كه احيانا در مجلس ششم صورت گرفته در مقايسه با تلاش اين مجلس براي احياي قانون، حقوق شهروندي و اصلاح قوانين بسيار ناچيز است. حتي معتقدم در بعضي جاها مي شد محكمتر ظاهر شد.
وي در ادامه خاطرنشان كرد: كساني كه معتقدند آقاي خاتمي بايد بيايد، صد در صد معتقد به كارآمدي دولت او نيستند و هنوز هم معتقد نيستند اگر خاتمي بيايد انتقاد نكنند بلكه اگر خاتمي بيايد آن دسته از اصلاحطلبها كه منتقد بودهاند باز هم از او و دولتش انتقاد خواهند كرد، اما در حال حاضر به اين نتيجه رسيدهاند كه آمدن خاتمي ميتواند وجهه بينالمللي و اعتبار ايران را ترسيم كند و از ركودي كه در حال حاضر گرفتار آن هستيم خارج كند.
تاجرنيا در پاسخ به اين پرسش كه" تحليل شما از شكست اصلاحات در سوم تير 84 چيست؟ به نظر شما چه شد كه از دل دولت آقاي خاتمي، دولتي سر كار آمد با محوريت آقاي احمدينژاد كه از نظر ماهوي كاملا نقطه مقابل دولت خاتمي است؟"، گفت: من معتقد نيستم كه اصلاحات شكست خورده و پيروزي احمدينژاد را نشانه شكست اصلاحات نميدانم. از طرفي، معتقدم كه بحثهاي طرح شده در دولت احمدينژاد كاملا نقطه مخالف دولت خاتمي نيست. اينكه از درون جريان اصلاحات يك جريان ديگر در بيايد نشان دهنده اين است كه جريان اصلاحات در زمان حاكميت خودش كاملا با انعطاف و رفتار صحيح عمل كرده است. اگر از موضوع رد صلاحيتهاي گسترده كانديداهاي اصلاحطلب بگذريم و نگاهي به آراي كسب شده توسط كانديداهاي اصولگرا در شوراها، مجلس و رياست جمهوري نهم بيندازيم كاملاً روشن است مردم زياد هم از اصلاحطلبها فاصله نگرفتهاند.
عضو شوراي مركزي حزب مشاركت تصريح كرد: در انتخابات رياست جمهوري نهم؛ دليل پيروزي احمدينژاد اين بود كه اصلاحطلبها در درون خودشان نتوانستند به يك كانديداي واحد برسند و همين تشتت باعث شكست آنان شد. اين به منزله شكست گروههاي اصلاحطلب هست اما به منزله شكست اصلاحات نيست. اصلاحات به معناي رفرم، موضوعي است كه همه دنبال آن هستند. حتي در مجموعه دولت نهم هم مسئولان اقداماتي كردهاند كه در واقع اقداماتي اصلاحطلبانه است.
تاجرنيا در پايان با تأكيد بر اينكه" اصلاحطلبان در تاكتيك و ساماندهي پيش بردن اصلاحات در درون خودشان دچار اشتباهاتي شدند كه منجر به خروج مقطعي آنان از قدرت شد"، خاطرنشان كرد: آمدن مجدد خاتمي نه نقض توسعه سياسي، نه پسرفت و نه نقض گردش نخبگان است.
انتهاي پيام/
13:31 - 7 دسامبر 2008