گزيده سرمقاله هاي روزنامه صبح امروز تهران (2)
خبرگزاري فارس: روزنامه هاي صبح امروز تهران در سرمقاله هاي خود به مسائل روز كشور و جهان پرداختند كه گزيده برخي از آنها در ذيل مي‌آيد:
* رسالت
روزنامه رسالت در سرمقاله خود با عنوان «بن‌بست‌ها و واكنش‌ها» به قلم محبيان آورده است:جبهه دوم خرداد شديدا به دليل وضعيت ناپايداري كه در آن قرار گرفته به عدم تعادل در طراحي‌هاي استراتژيك گرفتار آمده است.
هر چند كه نگارنده شديدا معتقد است كه نهايتا اين مساله (رد صلاحيت‌ها) بايد از طريق گفتگو ميان عقلاي قوم حل گردد لكن پرسش اين است كه اگر گره موجود حل ناشده باقي بماند و رفتارها به تبع آن شكل گيرد؛ گزينه‌هاي محتمل كه مي‌تواند رفتارهاي آتي را در دوم خردادي‌ها شكل دهد كدام است؟
اين گزينه‌ها به شرح زير امكان بروز دارد:
1- تحريم انتخابات كه به صور زير امكان دارد:
الف. تحريم سفيد:
ب. تحريم مطلق:
ج. تحريم نسبي.
2- تاخير انتخابات:
3- رويكرد درگيري نافرماني و مواجهه‌اي كه تبعات امنيتي براي نظام داشته باشد
4- مصالحه: در اين حالت جبهه دوم خرداد از خواستهاي اكثريتي تنزل كرده و به خواستهاي حداقلي كفايت مي‌كند.
* جمهوري اسلامي
اين روزنامه در سرمقاله خود با عنوان «حزب الله لبنان، در قله اقتدار» آورده است:
رژيم اشغالگر صهيونيستي سرانجام پس از چند دوره لجاجت بي‌حاصل در مقابل شرائط حزب‌الله براي آزادي اسيران صهيونيست، تسليم اين شرائط گرديد و به آزادي صدها تن از اسيران فلسطيني و لبناني در بند زندانهاي اين رژيم در برابر آزادي چند نظامي صهيونيست كه نزد جنبش‌اسلامي حزب الله نگهداري مي‌شوند، موافت كرد.
جنبش اسلامي حزب الله طي 2 دهه اخير به گونه‌اي در اين كشور عمل كرده است كه دوست و دشمن به حقانيت راه و روش اين جنبش ايمان آورده‌اند. حزب‌الله به عنوان آبروي جامعه لبنان شناخته شده است.
ملتهاي خاورميانه از ابتدا هيچ انگيزه اي براي همراهي با «سازش خاورميانه» نداشتند ولي در عوض، هزاران انگيزه و دليل براي جنگ و مجاهدات و مبارزه قهرآميز با غاصبين داشته و دارند.
تلاش براي حذف رقيب از صحنه، توسعه قلمرو و فعاليت سياسي انتقام‌جوئيهاي حزبي و گروهي و عواملي از اين دست، دليل عمده ورود جناحها و نيروهاي درگير در صحنه مناقشه‌هاي لبنان طي يك دهه اخير بوده است.
* انتخابات
حق يا تكليف، عنوان سرمقاله روزنامه آفتاب يزد است كه در آن آمده است: اگر چه نمي‌توان تاثير افزايش مشاركت عمومي در انتخابات را بر نحوه تعامل ساير كشورها ناديده گرفت، اما ظاهرا عده‌اي دچار سو‌ءتفاهم شده و گمان مي‌كنند انتخابات، تنها براي مقابله با توطئه دشمنان است نتيجه اين تلقي از انتخابات آن است كه عده‌اي به دنبال آن هستند كه به هر طريق ممكن، تعداد راي دهندگان افزايش يابد تا آن را به رخ دشمنان بكشند. همين امر باعث شده كه شركت در انتخابات نه به عنوان يك حق عمومي - با همه لوازم آن - بلكه صرفا يك تكليف شرعي در كشور ما تعريف شود
اما ظاهرا طرفداران ديدگاه تكليف، عقيده ديگري دارند. آنها چون شركت مردم در انتخابات را وظيفه شرعي تلقي مي‌كنند نگران ايجاد انگيزه‌هاي اجتماعي و سياسي لازم براي حضور ملت در پاي صندوق‌هاي راي نيستند.
اعلام نگراني مكرر از راهيابي فاسدان، ساواكي ها و عوامل دشمن به مجلس، ترديد در توانايي آحاد ملت براي شناسايي كانديداهاي صالح و محدود سازي اختيارات مجلس منتخب از عواملي است كه در تاثير منفي آنها بر ميزان مشاركت مردم شبه‌اي وجود ندارد.
امروز مهمترين چالش در كشور، اختلاف بين دو ديدگاه است كه يك انتخابات را حق مردم مي‌داند و ملت را صاحب صلاحيت براي تشخيص تمام مصالح خود - از جمله شناسايي افراد صالح براي نمايندگي مجلس - و ديگري به انتخابات صرفا به عنوان تكليفي مي‌نگرد كه حتي مي‌توان ان را با خريد يك كيلو گلابي مقايسه كرد.
* شرق
مدرن متحد شويد عنوان سرمقاله روزنامه شرق است كه در آن آمده است:
طرح سه فوريتي را تا فقط براي شش ماه كه براي ابدالدهر مسكوت گذاشته‌اند و از صحن مجلس بيرون آمدند و از دالان قدرت عبور كردند تا در جمع جامعه با صدايي رساتر فرياد تاسيس دموكراسي را سر دهند.
بر مبناي عقل خود بنياد است كه هيچ نهاد غير بشري حق دخالت در حوزه عمومي را ندارد. آيين و اخلاق و سنت و عادت از قلمرو سياست دامان بر مي‌چينند و عقل و منطق و مصلحت و قدرت بر پاي آن مي‌نشيند.
آنچه براي انسان مدرن مي‌ماند دموكراسي است و دموكراسي جز اعتماد و اعتقاد به عقل خود بنياد نيست. اين گونه است كه حتي محافظه‌كارترين و نيز دولتي‌ترين دانشگاه‌ها نيز راديكال‌ترين و منتقد‌ترين نهادهاي اجتماعي‌اند.
اكنون روز امتحان فرا رسيده است. 25 سال انقلاب فرهنگي بدانجا منتهي شد كه بار ديگر دانشگاه فرزند دردانه خويش دموكراسي را در برگيرد. مجلس خانه دموكراسي است.
دانشگاه مهمترين پشتوانه تئوريك پارلمان است. اگر در حوزه‌هاي علميه مي‌آموزيم كه «مراجع معظم تقليد» مجتهدند و مقلدان آن مراجع راهي جز رجوع به ايشان ندارند در دانشگاه «اساتيد محترم علوم» گرچه آموزگارند اما جز محقق نمي‌پرورانند.
دانشگاه اما به عنوان نهاد مدرن آموزش حامي تجدد است.
شوراي نگهبان در معناي اصلي و نه جناحي خويش مهمترين نهاد حامي سنت است و مجلس نمايندگان در صورت كنوني و نه انتصابي خويش اصلي‌ترين حامي تجدد است.
در يك سو نهادهاي انتخابي حول نهادهاي آموزش مدرن قرار گرفته‌اند و در سوي ديگر نهادهاي انتصابي مي‌كوشند پيله خويش را به تن نهادهاي آموزشي سنتي بتنند. نمايندگان متحصن به عنوان صف اول جنبش دموكراسي ايران با فراخوان نيروهاي اجتماعي حامي خويش كه گذشته از نهادهاي آموزشي (دانشگاه) در نهادهاي اقتصادي (كارخانه) نيز مستقر شده‌اند توانسته‌اند به مبارزه پارلماني و سياسي خويش عمقي اجتماعي و فرهنگي ببخشند.
همچنان كه از پارلمان به دانشگاه رجوع كرده‌ايد از دانشگاه نيز به جامعه بازگرديد.
هر چند گام اصلاح طلبان به پس راهي است براي گام‌هاي بلندتر آنان به پيش. پس يك گام به پس (به سوي جامعه) برداريد تا بتوانيد دو گام به پيش (به سوي قدرت) رويد.
* نسيم صبا
«دوران خاتمي بين محذورين» عنوان سرمقاله امروز روزنامه نسيم صبا به قلم رسول منتجب نيا است كه در آن آمده است:در ميان روساي جمهوري و ساير مسؤولان بلند پايه جمهوري اسلامي ظرف 25 سال پس از انقلاب اسلامي به يقين آقاي خاتمي بيشتر از همه روي دو موضوع تاكيد و پافشاري كرده است، يكي قانونمندي و قانونمداري دوم حقوق مدني آحاد ملت.
خاتمي امروز ميان دو محذور بسيار سخت و شكننده قرار گرفته است محذور اولين پيماني كه با خدا و مردم بسته و سوگندي كه براي حراست و پاسداري از قانون اساسي و حقوق عموم شهروندان كشور ياد كرده است و امروز به خوبي شاهد و ناظر پايمال شدن آشكار قانون اساسي قانون انتخابات و حقوق مسلم بسياري از داوطبان نمايندگي مجلس و در نتيجه تضييع حقوق حقه تمامي راي دهندگان و ملت عزيز ايران است.
محذور دوم: اينكه خاتمي، خود را امانت‌دار امام، شهدا، مردم و پاسخگوي خدا، ملت و تاريخ مي‌داند اگر در اين روزهاي حساس، كناره‌گيري كند و با اعلام اينكه، نمي‌گذارند از قانون و ملت دفاع و حمايت كنم. از بار عظيم مسئوليت شانه خالي كند، و اگر حاضر به اجراي اين انتخابات ناسالم و غير قانوني نشود، براي كشور و مردمي كه چند سال پيش به او 22 ميليون راي داده‌اند چه سرنوشتي رقم زده خواهد شد؟
قطعا تصديق خواهيد فرمود بحراني كه براي خاتمي در اين روزها آنهم توسط يك جناح تماميت خواه و انحصار گر، پديد آمده براي هيچ مسؤولي در تاريخ ايران رخ نداده است.
* آشتي
روزنامه آشتي در سرمقاله خود با عنوان «عراق سلاح كشتار جمعي داشت» آورده است: طبق برآورد اطلاعاتي ملي كه در آمريكا در سال 2002 منتشر شد چنين برآورد شده كه عراق داراي سلاح‌هاي بيولوژيكي و شيميايي و نيز موشك‌هاي با برد بيش از 150 كيلومتر است.
اگرچه هرگز تا به امروز كوچك‌ترين مدرك مستندي از حتي تلاش براي دستيابي به آن يافت نشده ولي كاخ سفيد در سند ياد شده به شدت به صورت گرفتن اين جرم بين‌المللي اصرار مي‌ورزيد و تاكيد مي‌نمود علي‌رغم تهديد اخير سازمان ملل متحد و نهادهاي تحت اختيارش همچون بازرسان تسليحاتي و آژانس اتمي مجال و توان شناسايي اين مخاطره و نابودسازي آن را نيافته‌اند.
سال آينده سال انتخابات رياست جمهوري و نخست‌وزيري در كشورهاي ايالات متحده و انگلستان است و هم براي جورج بوش پرونده‌اي موسوم به «كيك زرد» و هم براي «توني بلر» پرونده عراق، مضاميني سرنوشت ساز محسوب مي‌شوند به ويژه كه نتيجه پرونده مرگ كارشناس تسليحاتي انگليسي نيز بر اين بار سنگين افزود. در اين ميان پرسشي به حق مطرح مي‌شود كه چرا هنوز چنين سلاح‌هايي يافت نشده؟ آيا حقيقتا اين سلاح‌ها وجود نداشته‌اند يا آن كه اساسا بايد پرسيد اين دو كشور تمايلي به يافتن اين سلاح‌ها حتي علي رغم فشارهاي بين‌المللي دارند يا نه؟
در عراق سلاح‌هاي كشتار جمعي يافت شود؟ آخرين خبر در اين زمينه كه به خوبي مويد چنين استدلالي است آن است كه جان اشكراف، دادستان كل آمريكا اعلام نموده صرف استفاده صدام از تسليحات كشتار جمعي عليه ايران واتباع كرد تبارش براي بسيج جهاني و براندازي حكومت بغداد كفايت مي‌نموده. اظهار نظري كه آشكارا ضمن موجه جلوه دادن انگيزه حمله به عراق، كاخ سفيد و هم پيمانانش را از كشف تسليحاتي كه يافتنشان چه بسا گريبانگير خودشان نيز شود را بي‌نياز مي‌سازد.
بي‌شك اين جمله نه به سبب براندازي صدام بلكه به جهت ذات اشغالگر مذموم است ولي آيا كاركرد فوق چنين نيت دقيقي را برآورد خواهد ساخت؟
انتهاي پيام/
11:07 - 8 بهمن 1382
1 بازدید
1 پاسخ