فیلم «بندراسنچ»؛ آزمایشگاه رسانه ای انسان دیجیتال میان جبر و اختیار
فیلم «بندراسنچ» (Bandersnatch) از مجموعه آینه سیاه، دقیقا همان نقطه تلاقی جذابی است که نظریه های کلاسیک ارتباطی و تجربه زیسته ما در عصر دیجیتال را به هم گره می زند. برای من، این اثر فقط یک فیلم سینمایی نیست؛ بلکه مثل آزمایشگاه رسانه ای محسوب می شود.
در نگاه اول، مهم ترین چیزی که در ساختار بندراسنچ جلب توجه می کند، تغییر جایگاه مخاطب از یک تماشاگر منفعل به یک کنشگر ظاهرا فعال است. ما با در دست گرفتن کنترل داستان، احساس می کنیم که «عاملیت» (Agency) داریم. اما اتفاقا فیلم دقیقا همین توهم شیرین را هدف قرار می دهد.
مفهوم «توهم عاملیت» در این فیلم یک مسئله بسیار مهم است؛ جایی که الگوریتم ها به ما چند گزینه محدود می دهند و ما فکر می کنیم در حال انتخاب آزادانه هستیم، در حالی که در نهایت به همان مسیری می رویم که ساختار و طراحان پلتفرم برایمان طراحی کرده اند.
14:45 - 9 تیر 1405
2 واکنش
383 بازدید
