ناگفتههایی از حضور بدون تشریفاتِ رهبر شهید در «قبله تهران»
در تقویم انقلاب اسلامی، دیار ری و حرم حضرت عبدالعظیم (ع) همواره جایگاهی ویژه برای رهبران ایران داشته است. رهبر شهید انقلاب که خود این خطه را «قبله تهران» نامیدند، در کنار معدود سفرهای رسمی، بارها به دور از تشریفات در این صحن و سرا حضور مییافتند تا در خلوت معنوی، با آرمانهای انقلاب و شهدای آرمیده در این حریم، تجدید میثاق کنند.
خبرگزاری فارس-شهرری؛ در آستانه ۱۴ خرداد، نسیمِ خاطره در صحنِ حرم حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) میپیچد. امام راحل و خلفِ صالحش، امام خامنهای شهید، بارها با حضور در «کربلای ایران»، آرامشِ خود را در جوارِ سیدالکریم جستوجو میکردند و امسال که تقویمِ خرداد با زخمی عمیق بر پیکره انقلاب ورق میخورد، نیمه خرداد حال و هوای دیگری دارد.حرم حضرت عبدالعظیم(ع) که سالها شاهد راز و نیازهای امام راحل و رهبر شهید انقلاب بوده، حالا میزبانِ زائرانی است که در همسایگیِ مرقدِ امام، مثل همیشه به این صحن و سرای کربلایی میآیند تا بگویند پرچمِ آرمانهای اسلام، امامین انقلاب و شهدا همچنان برافراشته است.گویی اینجا زمان در میانه هیاهوی تهرانِ مدرن، به گونهای دیگر سپری میشود؛ جایی که گنبد طلایی، خورشیدِ امیدِ ری است و عطرِ صلوات، تنها هوایی است که در کوچههای منتهی به حرم جریان دارد.
اولین زیارت امام پس از ورود به میهن
پنجشنبه ۱۹ بهمنماه سال ۱۳۵۷، هنوز غبارِ استبداد از خیابانهای تهران به طور کامل رخت بر نبسته بود و طنینِ قدمهای امامِ امت، تازه در وطن پیچیده بود. در آن روزهای پرالتهاب، اولین ایستگاهِ آرامشِ بنیانگذار جمهوری اسلامی، نه در کاخهای حکومتی، که در آستانِ عبدالعظیم حسنی(ع) بود. گویی امام، پیش از هر تصمیم تاریخی، باید روح خویش را در جوار این سید کریم جلا میداد تا راه، برای آنچه در پیش بود روشن شود. در شرايط حکومت نظامی و در حالی که نیروهای رژیم با تانک و تشکیلات نظامی برای نظارت بر اوضاع مستقر بودند؛ امام(ره) ساعت ۲۱:۳۰ به شهرری آمدند و با آرامش و وقاری خاص، وارد حرم شدند و در کنار مضجع شریف حضرت عبدالعظیم(ع) به زیارت و دعا پرداختند. آن صحنهها، در ذهن هزاران شاهد آن روز، بهعنوان لحظهای تاریخی باقی ماند؛ لحظهای که رهبر انقلاب، پس از سالها تبعید، در نخستین گام معنوی خود در وطن به زیارت کربلای ایران مشرف شدند.
بعد از پایان زیارت، امام همراه با نیروهای حفاظتیشان از حرم خارج شدند. هنوز ۲۰ دقیقهای از خروج امام نگذشته بود که سروکله رئیس ساواک و شهربانی پیدا شد و گفت انگار اینجا خبرهایی بود و ما بیخبر بودیم؛ اما در جواب فقط پوزخند تمسخرآمیز خادمها را تحویل گرفت. حضور کوتاه اما پرمعنای امام در کربلای ایران، بخشی از روزهای پرحادثهای بود که تنها سه روز بعد، به پیروزی نهایی انقلاب اسلامی انجامید؛ روزهایی که هر حرکت امام(ره)، نشانهای از جهت و سرنوشت آینده کشور به شمار میرفت.
روزی که ری «قبله تهران» نام گرفت
اما این پیوند، میراثی بود که به جانشین امام نیز رسید. آیتالله سیدعلی خامنهای، رهبر شهید انقلاب، بارها با بیانی شیوا از این خطه یاد کرده و آن را «قبله تهران» خواندهاند. سفرهای ایشان به شهرری، همواره با حالوهوایی متفاوت همراه بوده؛ سفری رسمی که نمادی از ارادت به این قطعه از بهشت بود، اما پس از آن، آنچه تکرار میشد، حضورهای بیتکلف و معنوی بود. پنجشنبه پنجم آبان ماه ۱۳۷۳، یک روز تاریخی و خاطرهانگیز برای مردم شهرری رقم خورد. پاییز زیبای ملک ری به یمن قدوم مبارک حضرت یار زیباتر شد و دلهای مردم ری در این روز سرد، آهستهآهسته گرم شد درست مثل روزهای بهار؛ و شاید بهار ری از همین روز شروع شد؛ روزی که ری «قبله تهران» نام گرفت. امام شهید ساعت ۸:۳۰ صبح وارد حرم مطهر حضرت عبدالعظیم الحسنی(ع) شدند و در فضایی آکنده از خلوص و معنویت و عشق به ولایت، به دعا و نیایش و زیارت مرقد مطهر حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) و بقعههای شریف امامزاده حمزه و امامزاده طاهر پرداختند.
سپس در اجتماع خیل عظیم مردم شهرری در صحن اصلی حرم حضور یافتند و در میان استقبال پرشور زائران و مجاوران، در خصوص موضوعات مختلفی از جمله جنایات رژیم صهیونیستی و ظلم آشکار آمریکا و استکبار جهانی در حمایت از این رژیم غاصب، به ایراد سخنرانی پرداختند.ایشان در بخش دیگری از سخنانشان حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) را بهعنوان ستارهای درخشان از خاندان پیامبر(ص) نام بردند و با استناد به روایت امام هادی(ع) که ثواب زیارت حرم حضرت عبدالعظیم را برابر با زیارت حضرت سیدالشهدا(ع) در کربلا دانستهاند، فرمودند: شهرری به سبب وجود بقاع متبرکه حضرت عبدالعظیم الحسنی و امامزادگان مجاورش و قبور مطهر علمای بزرگی همچون شیخ صدوق و نیز وجود مرقد منور حضرت امام خمینی(ره)، «قبله تهران» است. اینجا ریشه تهران است و از لحاظ معنوى مرکز اشعاع تهران به حساب مىآید.رهبر شهید انقلاب همچنین حضور مردم شهرری را در صحنههای مختلف انقلاب، بهویژه دفاع مقدس، ستایش برانگیز توصیف کردند و فرمودند: شهرری مردمی خوب، علاقهمند و بانشاط را در خود جای داده است. مردم شهرری بهویژه جوانان این شهر در دوران انقلاب، نقش و تأثیر بسیار مهمی را در پیشبرد مسائل کشور داشتهاند و همراه با مسؤولان دلسوز و پرتلاش خود این منطقه را آباد کردهاند.
امام شهید، زائرِ مداومِ این حرم بودند و غیر از این سفر رسمی، بارها بدون تشریفات رسمی در حرم سیدالکریم حضور پیدا میکردند مخصوصا سالهای اخیر. شاید امام شهیدمان هر وقت دلتنگ کربلا میشدند، به کربلای ایران میآمدند؛ حرم سیدالکریم را یک دل سیر زیارت میکردند و در گذر از سنگنوشتههای قبور، با تاریخِ ایثار سخن میگفتند. حضور بر سر مزارِ عالمانی که عمر خود را در راه ترویج دین صرف کردند و نشستن بر مزارِ شهیدان، بخشی از سلوک ایشان در این حرم بود.خاطره حضورِ رهبر انقلاب بر سر مزار شهید «امیرعبداللهیان» هنوز در یادها زنده است؛ شهیدی که در میدان دیپلماسی، علمدار بود و حالا در حریم ری، آرام گرفته است. یا مزارِ شهید «وحید زمانینیا» که یار حاج قاسم بود و «طیب» که روایتِ دگرگونی و ارادت است؛ تمامی این مزارها، ایستگاههای تأمل و ادای احترامِ رهبر شهید به کسانی بوده که جان خود را در مسیر آرمانهای این خاک نهادند.
تجدید میثاق با آلالههای نبوی
اما پس از سفر ملکوتی رهبر شهیدمان، این بار حرم سیدالکریم، میزبانِ سوگِ سرخِ بیتِ ولایت بود. عطر شهادت دوباره در فضای معنوی حرم پیچید و اشک و حماسه درهم آمیختند، تا سوگواران یاد و خاطره بانوان و بزرگمردانی را که در راهِ والایِ آرمانهای انقلابِ اسلامی به فیض عظمای شهادت نائل آمدند، جاودانه سازند.قبله تهران، در روزهای هفتم و هشتم خردادماه ۱۴۰۵، میزبان مراسم یادبود شهدای خانواده رهبر شهید انقلاب بود. این مراسم باشکوه، تجلیِ پایداری ملتی بود که حتی برترین سرمایههایِ انسانیِ خود را فدایِ اعتلای کلمةالله میکند.
19:30 - 13 خرداد 1405