چرا پارک و کمپ گردشگری ورودی تویسرکان باگذشت ۲۰ سال تکمیل نمی شود؟
ساخت پارک و کمپ گردشگری تویسرکان حدود ۲۰ سال پیش در سالهای ۱۳۸۵ توسط وزارت میراث فرهنگی و گردشگری آغاز شد.
این پارک در ابتدای دره زیبا و گردشگری سرابی تویسرکان مشرف به باغات گردو با هدف ایجاد محیطی زیبا و تفرجگاهی برای مسافران ورودی به تویسرکان در نظرگرفته شد. اما با وجود پیشرفت قابل توجه و ساخت پیاده رو ها ، سکوهای نشیمن گاه ، مسیرهای پله کان و ایجاد فضای سبز دلنشین به یکباره با وجود هزینه کرد بسیار از بودجه دولتی وزارت میراث فرهنگی و گردشگری به یکباره ساخت این مرکز گردشگری متوقف شد. و الان بیش از ۲۰ سال است که با وجود پیشرفت بسیار بالا به علت عدم اتمام کار در مراحل پایانی به خال خود رها شده است و هیچ بهره برداری از آن صورت نمی گیرد . و به علت عدم نگهداری بخش هایی از این مجموعه توسط باران تخریب شده است. و دیواره های حائل مجموعه تخریب شده است. شهروندان تویسرکانی دنبال این پاسخ هستند که چرا یک چنین ساخت و ساز عمرانی بعد از ۲۰ سال تکمیل نشده است؟ و چرا بودجه دولت باید در این محل زیبا با چشم انداز بی نظیر بعد از سالها هزینه کرد هنوز به بهره برداری نرسیده و در اختیار مردم قرار نگیرد ؟
وزارت میراث فرهنگی و گردشگری، اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری استان همدان، همدان، تویسرکان، استانداری همدان
در خط مقدم ارتباطات، ایرانسل و تصمیمی که می تواند به خاموشی صدای وفادارترین نیروهایش بینجامد
مطالبه
از خط ایرانسل تا خط زندگی؛ روایت تغییر قرارداد کارمندان ایرانسل
در خط مقدم ارتباطات، ایرانسل و تصمیمی که می تواند به خاموشی صدای وفادارترین نیروهایش بینجامد
در روزگاری که کشور با فشارهای اقتصادی، محدودیتهای بین المللی و شرایط جنگی در بخش های مختلف مواجه است، انتظار از شرکت های بزرگ ملی، نه تنها رشد اقتصادی، که رفتار مسئولانه و حمایتی با نیروی انسانی است، آن سرمایه های انسانی که سال ها بی وقفه پشت خطوط پاسخگویی و پشتیبانی، صدای کشور را زنده نگه داشتهاند.
اما خبرها از تصمیم ایرانسل برای تغییر مدل همکاری با کارمندان بخش ارتباط با مشتریان، از استخدام مستقیم به پیمانکاری یا واگذاری به شرکت های زیرمجموعه، نگرانی عمیقی در میان کارکنان و فعالان حوزه ارتباطات ایجاد کرده است.
این تصمیم در فضایی طرح شده که دولت و حاکمیت دقیقاً در مسیر رسمی سازی نیروهای پیمانی و قراردادی قدم گذاشتهاند، یعنی در زمانی که سیاست های کلان کشور بر تثبیت و امنیت شغلی کارکنان تاکید دارد، یکی از بزرگترین شرکت های فناوری ارتباطی تصمیمی خلاف جهت این مسیر را اتخاذ کرده است.
همکاران ارتباط با مشتریان ایرانسل تنها کارمندان عادی نیستند، آنها نیروهایی هستند که در تمامی بحران ها و شرایط خاص، حتی پیش از آنکه مدیریت تصمیم بگیرد، وظیفه خود را درک کردهاند:
از ایام کرونا که تماس های مردمی چندین برابر شد، تا دوره های فشرده پروژه های ملی، و حتی جنگ های ۱۲ روزه و جنگ رمضان که کشور در اوج اضطراب اقتصادی و فکری بود، این نیروها با از خودگذشتگی، همدلی و احساس مسئولیت، پشت خط ماندند و در تمامی قسمت ها پیگیر و دغدغه مند حل مشکلات مشترکان بودند تا ارتباط قطع نشود، نه فقط ارتباط مردمی، بلکه "اعتماد ملی".
تصمیم امروز، اگر بدون توجه به این پیشینه و زحمات اتخاذ شود، می تواند پیام خطرناکی برای اعتماد داخلی کارکنان و حتی دیدگاه بیرونی مشتریان داشته باشد، پیمانکاری نیروهای ثابت پشتیبانی، در عمل به معنای برون سپاری امنیت شغلی، کاهش انگیزه انسانی و در نهایت، تضعیف رابطه میان برند و مردم است.
در شرایطی که همه برای حفظ انسجام ملی و آرامش اجتماعی تلاش میکنند، نه تنها درست نیست از بار مسئولیت کاسته شود، بلکه بجاست در مسیر تثبیت جایگاه و شأن نیروی انسانی، پیشگام باقی بمانیم.
ما در این پویش از مدیریت محترم ایرانسل و نهادهای بالادستی و نظارتی، دولت و مجلس شورای اسلامی در جایگاه سیاستگذار، قوه قضائیه به عنوان حافظ صیانت از حقوق کار، و رسانه های متعهد دعوت می کنیم تا با مداخلهای پیشگیرانه، این تصمیم را در ترازوی واقعیت های دشوار اقتصادی، الزامات امنیت شغلی و انصاف سازمانی قرار دهند و اجازه ندهند در شرایط حساس کنونی، سرمایه های انسانی یک مجموعه ملی دچار تزلزل شوند.
ایرانسل، یادمان نرود:
در تمام آن بحران ها، این نیروهای پاسخگو بودند که برای شرکت ماندهاند.
شاید وقت آن رسیده است شرکت نیز برای آن ها بماند.
ایرانسل، مدیرعامل ایرانسل، وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی، مجلس شورای اسلامی، شورای نگهبان، هيئت دولت، قوه قضائیه، وزارت کار، رفاه و تأمین اجتماعی، رسانه ها و خبرگزاری ها، سازمان بازرسی کل کشور
