چگونه با مرگ عزیزان خود کنار بیاییم؟

کارشناس مرکز مشاوره آرامش نیروی انتظامی استان مرکزی می‌گوید: در شرایطی که در سوگ عزیزان خود هستیم باید به خود حق دهیم که احساس عصبانیت، غمگینی، ناراحتی و بسیاری از احساسات ناخوشایند دیگر داشته باشیم.
خبرگزاری فارس ـ اراک؛ سوگ یک سازه روانشناختی است و افراد وابسته به فرد متوفی در سازگاری بهینه با شرایط زندگی پس از مرگ عزیزشان قرار دارند. در این شرایط براساس اینکه فرد متوفی در اثر مرگ طبیعی، بیماری یا سانحه فوت کرده باشد بازماندگان باید خدمات مشاوره‌ای روانشناختی دریافت کنند که مشاوران روانشناختی می‌توانند این نیاز آنان را تامین کنند تا غم سنگین از دست دادن عزیزان را برایشان قابل تحمل‌تر باشد.  به خود حق دهیم که بسیاری از احساسات ناخوشایند داشته باشیم  زهرا محرابی کارشناس مرکز مشاوره آرامش نیروی انتظامی استان مرکزی در این رابطه به خبرنگار فارس می‌گوید: به سوگ نشستن در غم عزیزان مراحل مختلفی دارد که مرحله اول سوگ، شوک و انکار است که فرد باور از دست دادن عزیزش را ندارد و حالتی از رویا و خواب را تجربه می‌کند و تا مدتی طول می‌کشد تا فقدان را بپذیرد. وی افزاید: مرحله دوم خشم است که با بروز هیجانات شدید وخشم همراه با شکایت از خود و دیگران و حتی نظام هستی همراه است و سوالاتی از جمله اینکه چرا چنین اتفاقی برای من افتاده است یا چرا خدا عزیز من را از من گرفت، در ذهن فرد سوگوار عنوان می‌شود.
این کارشناس با بیان اینکه در مرحله سوم افراد سوگوار نشانه‌هایی از افسردگی را تجربه می‌کنند و اندوه و مصیبت در این افراد به صورت احساس بی تفاوتی یا کرختی دیده می‌شود و از نظر آنها زندگی بی ثمر است، بیان می‌کند: در مرحله چهارم که مرحله پذیرش و قبول است زمانی است که خشم و اندوه فرد به تدریج کم می‌شود و او شرایط جدید را می‌پذیرد، اگر افراد پس از گذشت یک سال از سوگ مراحل چهارگانه را با موفقیت پشت سرنگذارند، نشانه‌هایی از درد روانی شدید را همچنان تجربه می‌کنند و نیاز به مداخلات درمانی وروانشناختی دارند  بروز ندادن احساسات و هیجانات در ایام سوگ و محرومیت خانواده‌ها از شادی و نشاط پس از یک دوره شش ماهه، می‌تواند عواقب متعددی به همراه داشته باشد  محرابی می‌گوید: بروز ندادن احساسات و هیجانات در ایام سوگ و محرومیت خانواده‌ها از شادی و نشاط پس از یک دوره شش ماهه، می‌تواند عواقب متعددی به همراه داشته باشد. وی با اشاره به اینکه  مرگ نزدیکان و ناتوانی از وداعی توام با کرامت با عزیزان وجهی ملموس و انسانی از فقدان‌هایی است که سوگواری بر آنها ناممکن شده، اظهار می‌کند:  سوگی که طی نشود حجمی متراکم از خشم و خصومت بر جا می‌گذارد و افرادی که در حال تجربه شدیدتری از نگرانی‌های دارند، قاعدتا ممکن است بیشتر مستعد سوگ‌های مرضی باشند.
این کارشناس در خصوص راهکارها تصریح می‌کند:  باید به خود حق دهیم که احساس عصبانیت، غمگینی، ناراحتی و بسیاری از احساسات ناخوشایند دیگر داشته باشیم، در خانه مراسم سوگواری با اعضای خانواده تشکیل دهیم و به خود و دیگران اجازه سوگواری دهیم محرابی می‌افزاید: باید به احساسات اجازه بروز داد و آنها را نادیده نگرفت، در خصوص احساسات خود با دیگران صحبت کنیم، گریه کنیم، ممکن است احساس کنیم مقصر هستیم خود را سرزنش نکنیم و مراقب وضعیت جسمی خود باشیم. وی اظهار می‌کند: راهکار دیگر این است که از یک دوست یا فرد نزدیکی که با او راحت هستیم کمک بگیریم و با او تلفنی صحبت کنیم و از غم و درد خود با او بگوییم، ارتباط خود را با اطرافیان حفظ کنیم و با بستگان و کسانی که همدرد شما هستند، در تماس باشیم،  اگر دوست داریم می توانیم بنویسیم، نقاشی کنیم، دعا کنیم، حتی لوازم شخصی و یادگارهایی از فرد از دست داده را نگه داریم و  اگر باعث تسکین ما می‌شود می‌توانیم با فرد از دست رفته صحبت کنیم و برای وی نامه بنویسیم و اگر احساس می‌کنیم قادر به مقابله با این مشکلات نیستیم، با یک متخصص بهداشت و روان مشورت کرده و از او کمک بگیریم. به گفته وی بهتر است در این شرایط از گرفتن تصمیمات مهم برای آینده مانند رها کردن شغل، انتخاب محل جدید برای زندگی و مهاجرت خودداری کنیم. انتهای پیام/   .
مرگ کرونایی
09:40 - 18 خرداد 1401

2 بازنشر
49 بازدید


1 پاسخ