محمود حلاجیان استاد نمدمالی

محمود حلاجیان، سال ۱۳۴۵ در رامسر چشم به جهان گشود و در کنار ۵ برادرش کمک حال پدر بود. نمد مالی در خون این خانواده به عنوان حرفه و شغل جریان داشت. در ۱۵ سالگی که استاد کار شده بود با ۳۵ کارگر به نمدمالی مشغول بود و ظرافت در کار باعث شد با انرژی بیشتر به حرفه مورد علاقه‌اش توجه کند.خدمت سربازی باعث نشد از نمدمالی دور بماند؛ در زمان مرخصی و اوقات فراغتش کنار پدر بود ۸ سال این حرفه را ادامه تا در ۲۳ سالگی نخستین نمایشگاه صنایع دستی برپا شد و محمود کارش را در معرض دید همگان قرار داد. یکسال بعد با قراردادی که با صنایع دستی بسته بود، ۲۵ هنرجو را آموزش داد و نمدمالی به عنوان مهارت در دستان علاقمندان جریان پیدا کرد.حلاجیان در ۲۶ سالگی در کنار حرفه نمدمالی به استخدام هتل رامسر درآمد و گوشه‌ای از کار آشپزی این هتل را نیز برعهده گرفت.از سال ۱۳۷۵ به طور رسمی نمدمالی به عنوان شغل و حرفه حلاجیان در رامسر شهرت یافت. در حال حاضر ۴۸ سال است که محمودحلاجیان با طرح‌های ذهنی خود به نمدهایی که زیر دستانش شکل می‌گیرند یکی از انواع صنایع دستی مازندران را به عنوان هویت استان حفظ کرده است.با نگاهی گذرا به دیوار کارگاه نمدمالی حلاجیان طرح‌هایی به چشم میخورد که محمود از ذهن خود پیاده کرده است و با یاری همسرش، هر طرح نقشی میشود در تارو پود نمدی که در زیر دست هایشان جان میگیرد و به سلیقه مشتری خوش می‌آید‌.محمود حلاجیان دو پسر دارد که حرفه پدر را به عنوان مهارت فراگرفته و در کنار شغل آزادشان، دوشادوش پدر نمدمالی می‌کنند.
پس از جدا سازی  پشم هارا برروی پای خود میگذارند و به رشته های بلند و کوتاه تبدیل میکنند
پس از جداسازی، پشم‌ها را بر روی پای خود می‌گذارند و به رشته‌های بلند و کوتاه تبدیل می‌کنند.
حاج محمود حلاجیان تمامی طرح‌هایی که در ذهن خود دارد را بر روی دیوار کارگاه‌اش نقاشی می‌کند تا از آن‌ها به عنوان الگویی برای نمدها استفاده کند.
محمود حلاجیان علاوه بر نمد مالی در کارهای خانه هم کمک و یار خانواده خود است.
محمود حلاجیان  استاد  نمدمالی
پس از ریسیدن و تابیدن پشم‌ها به نخ‌های بلند و کوتاه، آن را رنگ می‌کند تا برای طراحی و نقش‌بندی از آن‌ها استفاده کند.
پس از خشک شدن نمد، پشم‌های اضافی سطح پارچه را می‌سوزاند تا نرم تر شود.
به دلیل ویروس کرونا و نبود رونق در بازار فروش، حاج محمود همچنان به تولید نمد ادامه می‌دهد و اکثر اوقات خودش را در کارگاه سپری می‌کند.
حاج محمود علاوه بر ساخت لباس چوپانان وسایل تزئینی دیگر از قبیل دیوارکوب و زیرانداز هم می‌سازد.
پس از ریختن آبجوش  نوبت صاف کردن یا اتو کشیدن پارچه است که با چوبی  محکم آن را صاف و یک دست می‎کنند.
استراحت حاج محمودحلاجیان و همسرش در مابین کار سخت و طاقت‌فرسای نمدمالی
محمود حلاجیان، برای اینکه بتواند از پشم‌های گوسفندان برای ساخت نمد استفاده کند همواره چندین راس گوسفند در خانه  پرورش می‌دهد.
پشم حلاجی شده را روی تمام سطح پارچه قرار می‌دهند.
پس از مالش پارچه، برای نرم تر شدن بر روی آن آبجوش می‌ریزد.
حاج محمود حلاجیان پس از ساخت لباس مخصوص چوپانان (شولا) آن را برتن کرده  تا نواقص را یافته و  رفع کند.
حاج محمود حلاجیان استاد نمدمال ساکن رامسر است. طرح‌های نمد مالی‌ اش ثبت یونسکو شده  و  در نتیجه مورد توجه بیشتری قرار گرفته است.
حاج محمود برای تولید پارچه باید نمد را با دست و با شدت محکم بمالد تا تار و پود پارچه در هم تنیده شود.
پس از پشم چینی و شست‌و‌شو، حالا نوبت خشک کردن پشم‌هاست که آن را بر روی  پشت بام خانه مقابل نور مستقیم آفتاب قرار می‌دهند تا کامل خشک شود.
حاج محمود حلاجیان  با ابزار خاصی پشم‌ها را از هم جدا می‌کند تا آماده کار شود.
حاج محمود حلاجیان طرح‌ها را با کمک همسر خود بر روی نمدها اعمال می‌کنند.
11:37 - 16 آبان 1399

3 بازنشر
23 بازدید



1 پاسخ