«سپر آتش؛ برای صلحی که هرگز نمی‌شکند»

«هم‌وطنان، دانشمندان و سربازان میهن؛ ما امروز در تاریک‌ترین لحظات تاریخ ایستاده‌ایم. دشمنان ما نه با کلام، بلکه با غرش توپخانه‌هایشان با ما سخن می‌گویند. ما تا به امروز خون‌های زیادی داده‌ایم، اما تا کی؟ تا کی باید منتظر بمانیم تا بمب‌های آن‌ها بر سر فرزندان ما فرود بیاید؟ حقیقت تلخ است اما گریزی از آن نیست: در دنیایی که گرگ‌ها دندان تیز کرده‌اند، بره بودن فضیلت نیست، خودکشی است. ما برای جنگیدن به دنبال این سلاح نیستیم؛ ما این «آتش ابدی» را می‌خواهیم تا دیگر هیچ جنگی آغاز نشود. ما به قدرتی نیاز داریم که در دل هر متجاوزی لرزه بیندازد، نه برای اینکه آن‌ها را نابود کنیم، بلکه برای اینکه جرئت نکنند به مرزهای ما نگاه چپ بیندازند. ساخت این سلاح، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت حیاتی برای بقای تمدن ماست. ما باید «خورشید» را به زمین بیاوریم تا در پناه گرمای قدرت آن، آیندگان ما در صلح و امنیت زندگی کنند. امضای شما بر این مطالبه، امضای حکمِ پایانِ ترس است. بگذارید قوی باشیم تا بتوانیم زنده بمانیم.»