فرزند شهیدی که فیلمش ساخته شد: نمی‌دانستیم گنجینه‌ای در خانه داریم
احمد قهاری فرزند شهید علی قهاری پس از تماشای فیلم «پیشمرگ» گفت:«یکی از نکات قشنگ این فیلم برای من این بود که شهدای ما صرفاً آدم‌های شجاع نبودند؛ آدم‌های ترسویی هم نبودند، اما مثل همه ما، می‌ترسیدند. فرقشان این بود که ترس آن‌ها را متوقف نمی‌کرد.»
خبرگزاری فارس_ گروه سینما: در روز پایانی جشنواره فیلم مقاومت، فیلم سینمایی «پیشمرگ» با محوریت شهید قهاری اکران شد. احمد قهاری سعید، فرزند شهید قهاری، پس از تماشای فیلم در گفت‌وگویی با ما از حس و تجربه‌اش نسبت به بازنمایی پدرش بر پرده سینما گفت.احمد قهاری در ابتدای صحبت خود سه زاویه نگاه به آثار مربوط به شهدا را برشمرد: «آثاری که برای شهدا تولید می‌شود از سه منظر قابل بررسی است؛ یک، نگاه مخاطبان عادی؛ دو، نگاه تیم تولید؛ و سه، نگاه خانواده شهدا. ما پیش از تولید این فیلم هم نسبت به چنین آثاری هیجان و اشتیاق داشتیم. اما وقتی "پیشمرگ" ساخته شد و خروجی‌اش را دیدیم، کاملاً نگاه‌مان تغییر کرد؛ چون ما رشادت‌های پدرمان را از نزدیک لمس کرده بودیم. بسیاری از صحنه‌ها برای ما سنگین و قابل درک بود، و حالا این تجربه به بستر فیلم آمده بود.»او ادامه داد: «بیشترین چیزی که ما را تحت تأثیر قرار داد، بازخورد مردم بود. تازه آنجا بود که فهمیدیم چه گنجینه‌ی باارزشی را در خانه داشتیم. وقتی این قصه در فیلم جاری شد، دیدیم که چقدر ملموس‌تر و تأثیرگذارتر شده است.»فرزند شهید قهاری درباره شخصیت‌پردازی در فیلم نیز گفت: «آقای نصرتی ذاتاً انسان باحیا و محجوبی هستند و این ویژگی‌ها با خصلت‌های پدرم شباهت زیادی داشت. ایشان برای رسیدن به این نقش، واقعاً زحمت کشیدند. بارها در خانه ما جلسه برگزار کردند، درباره جزئیات شخصیتی بابا سؤال کردند، فیلم‌های آرشیوی را دیدند... همین دقت‌ها باعث شد نقش، خیلی واقعی و اثرگذار از کار دربیاید.»
قصه‌ای که باورپذیر نبود، اما واقعی بودقهاری درباره سختی‌های تولید این فیلم گفت: «خیلی‌ها باور نمی‌کردند که چنین قصه‌ای واقعاً اتفاق افتاده. می‌گفتند مگر ممکن است در یک عملیات، هلی‌کوپتری وارد کشور دیگری شود و بعد نیروهای ما آن را این‌طور برگردانند؟ حتی بعضی‌ها می‌گفتند سینمای ما کشش این داستان را ندارد. ولی این قصه واقعی بود. اگر کشور دیگری چنین داستانی داشت، شاید ۱۰ سریال همزمان درباره‌اش ساخته می‌شد!»او اضافه کرد: «دوستانی که این فیلم را ساختند، شاید چهره‌های مشهور و سوپراستار نباشند، اما با تمام توان‌شان کار کردند. با وجود تمام سختی‌ها، زحمت کشیدند و خوشحالیم که تلاششان دیده شد.»سینما می‌تواند معنای واقعی شجاعت را نشان دهداحمد قهاری در بخش دیگری از گفت‌وگو به نقش سینما در معرفی رشادت‌های واقعی اشاره کرد و گفت: «به نظرم مردم ما هنوز حتی یک درصد هم از دلیرمردی‌های این سرزمین را نمی‌دانند. بعضی وقت‌ها آدم قصه‌هایی را می‌شنود که حیرت‌زده می‌شود. سینما بهترین بستر برای معرفی این رشادت‌هاست. همه فکر می‌کنند جنگ فقط تیر زدن است؛ کسی نمی‌داند یک هفته با پوتین خیس راه رفتن یعنی چه، یا در گرمای شدید و با حشرات زندگی کردن یعنی چه. اما در فیلم می‌توان اینها را لمس کرد. استیصال را می‌توان دید، درک کرد.»او ادامه داد: «یکی از نکات قشنگ این فیلم برای من این بود که شهدای ما فقط آدم‌های شجاع نبودند؛ آدم‌های ترسویی هم نبودند، ولی مثل همه ما، می‌ترسیدند. فرقشان این بود که ترس آن‌ها را متوقف نمی‌کرد. وقتی شهید ما می‌بیند خانواده‌اش تهدید شده‌اند، دچار دوگانگی می‌شود، ولی بهترین تصمیم را می‌گیرد. مردم در این فیلم این برخورد را دیدند و لمس کردند؛ این همان چیزی است که به دل می‌نشیند.»
خاطره‌ای از یکی از رزمندگان زندهدر پایان گفت‌وگو، احمد قهاری از یکی از رزمندگان زنده خاطره‌ای نقل کرد: «یکی از رزمندگان می‌گفت همه فکر می‌کنند ما آدم‌های خیلی دلیر و ماورایی بودیم. ولی واقعیت این است که وقتی رفیقت جلوی چشمت آن‌طور جان می‌دهد، دیگر جان برایت ارزشی ندارد. شجاعت از دل همین لحظات به تو تزریق می‌شود. باید آنجا باشی تا بفهمی ما چه کشیدیم.»#سینما#جشنواره_سینما_مقاومت#پیشمرگ#علی_قهاریاخبار هنری را می‌توانید از طریق صفحه هنر و رسانه فارس دنبال کنید.
12:10 - 4 خرداد 1404