حیا از نگاه آغاز میشود
اگر مردی نابینا باشد و توان دیدن نداشته باشد، آیا باز هم رعایت حجاب معنا دارد؟ 🌿این پرسشی بود که با رفتار حضرت فاطمه زهرا(سلاماللهعلیها) پاسخی عمیق پیدا کرد؛ پاسخی که نشان میدهد حجاب، پیش از آنکه به نگاه دیگران مربوط باشد، به شخصیت و حیاى خود انسان بازمیگردد.🌸 در روایتی از امام صادق(علیهالسلام) نقل شده است که مردی نابینا برای ورود به خانه حضرت اجازه خواست. حضرت زهرا(سلاماللهعلیها) پشت پرده قرار گرفتند. پیامبر اکرم(صلیاللهعلیهوآله) پرسیدند: «او که تو را نمیبیند، چرا حجاب گرفتی؟» حضرت پاسخ دادند: «اگر او مرا نمیبیند، من او را میبینم و او نیز بوی مرا احساس میکند.» پیامبر(صلیاللهعلیهوآله) پس از شنیدن این پاسخ فرمودند: «گواهی میدهم که تو پاره تن من هستی.»✨ این روایت، فلسفهای عمیق را بیان میکند. حجاب، تنها واکنشی به نگاه دیگران نیست؛ بلکه جلوهای از حیا، وقار و مراقبت آگاهانه از حریم شخصی است. کسی که عفاف را به یک باور درونی تبدیل کرده باشد، رفتار خود را تنها با حضور یا نبود دیگران تنظیم نمیکند؛ زیرا معیار اصلی، پایبندی به ارزشهاست، نه شرایط بیرونی.📌 برای مبلغان و فعالان فرهنگی، این روایت یک پیام روشن دارد؛ اگر حجاب تنها به مجموعهای از قوانین تقلیل پیدا کند، ماندگار نخواهد بود. فرهنگ حجاب زمانی ریشه میدواند که حیا و خودمراقبتی به یک ارزش درونی و انتخاب آگاهانه تبدیل شود.📕 برگرفته از: کتاب برگی از گل سرخ📚 منبع: محمدباقر، مجلسی، بحارالأنوار، ج۴۵، ص۱۳۵.
21:42 - 6 شهریور 1405