وقتی خیابان سنندج رنگ مهمانی میگیرد
اینجا فقط یک جشن نیست؛ خیابان فردوسی سنندج امروز به تابلویی زنده از محبت به پیامبر رحمت(ص) تبدیل شده است؛ جایی که عطر چای چایخانه سنقر کرمانشاه، روایت بانوان شاخص کُرد و دستهای کوچک کودکانی که نام و عشق پیامبر(ص) را نقاشی میکنند، در کنار ۱۳۰ غرفه مردمی، قصهای مشترک از وحدت و ارادت را روایت میکند.
به گزارش خبرگزاری فارس از سنندج، خیابان فردوسی سنندج دیگر شبیه روزهای معمول نیست؛ رفتوآمد مردم، صدای صلوات، نوای منادیان جشن و جنبوجوش خادمانی که هر کدام گوشهای از این مهمانی را بر عهده گرفتهاند، فضای متفاوتی ساخته است.چهارمین جشن «مهمانی امت احمد» با برپایی ۱۳۰ غرفه آغاز شده و امسال رنگ و بوی بینالمللیتری نیز به خود گرفته است؛ مهمانانی از عراق، سوریه، لبنان و غزه در کنار مردم کردستان حضور دارند تا این جشن مردمی، روایت مشترکی از محبت به پیامبر اکرم(ص) باشد.
یک استکان چای، بهانهای برای مهربانیدر میان هیاهوی جشن، گاهی سادهترین چیزها بیشتر به چشم میآیند؛ مثل یک استکان چای.چایخانه شهرستان سنقر کرمانشاه یکی از همان گوشههایی است که خادمانش با چای و پذیرایی از مردم، به استقبال مهمانان آمدهاند. بخار چای در هوای جشن بالا میرود و خادمان، بیآنکه نامشان جایی ثبت شود، سهم خود را از میزبانی ادا میکنند.اینجا چای فقط یک نوشیدنی نیست؛ بخشی از فرهنگ مهماننوازی مردمانی است که خدمت به مردم را با محبت به پیامبر(ص) پیوند زدهاند.
قصه زنانی که نامشان در تاریخ کُردستان ماندگار شده استکمی آنطرفتر، غرفهای توجه مخاطبان را به خود جلب میکند؛ غرفه معرفی بانوان شاخص کُرد.در اینجا، روایت از زنانی است که هرکدام در گوشهای از تاریخ، فرهنگ، علم، هنر و جامعه کُرد نقشآفرینی کردهاند. تصاویر و معرفی این بانوان، فرصتی است تا نسل امروز با بخشی از سرمایه انسانی و فرهنگی سرزمین خود آشنا شود.این غرفه تنها معرفی چند چهره نیست؛ انگار یادآوری میکند که در روایت فرهنگ کُرد، زنان نیز سهمی پررنگ و ماندگار داشتهاند.
وقتی کودکان، پیامبر(ص) را با رنگها روایت میکننداما شاید پرهیجانترین بخش جشن برای کودکان، جایی باشد که مداد رنگیها و برگههای سفید انتظارشان را میکشند.غرفه نقاشی و جملهنویسی، میزبان کودکانی است که هرکدام با زبان خود از محبت میگویند. یکی تصویری میکشد، دیگری جملهای کوتاه مینویسد و کودک دیگری شاید تنها چند رنگ را کنار هم بگذارد؛ اما پشت همه این سادگیها، یک مفهوم مشترک دیده میشود: عشق به پیامبر مهربانی(ص).دستهای کوچک روی کاغذ حرکت میکنند و گاهی یک نقاشی کودکانه، بیشتر از دهها جمله رسمی حرف برای گفتن دارد.
جشن برای همه سنین استدر این میان، کودکان تنها تماشاگر نیستند. نوجوانان در فعالیتهای فرهنگی حضور دارند، جوانان در کنار موکبها خدمت میکنند و خانوادهها در رفتوآمد میان غرفهها، لحظههای جشن را ثبت میکنند.سالمندان نیز در میان جمعیت دیده میشوند؛ نسلی که خاطرات بسیاری از آیینها و جشنهای مذهبی در ذهن دارد و حالا در کنار نسل جدید، مهمانی دیگری را تجربه میکند.همین کنار هم قرار گرفتن نسلها، یکی از تصاویر ماندگار این جشن است.
از عراق و سوریه تا لبنان و غزهامسال اما «مهمانی امت احمد» تنها به حضور مردم شهر و استان محدود نشده است. مهمانانی از عراق، سوریه، لبنان و غزه نیز در این مراسم حضور دارند.حضور آنان، معنای دیگری به جشن بخشیده است؛ گویی خیابان فردوسی برای چند روز به نقطهای تبدیل شده که در آن مرزهای جغرافیایی کمرنگ میشود و آنچه پررنگتر از همیشه به چشم میآید، اشتراک در محبت به پیامبر اکرم(ص) است.
۱۳۰ غرفه؛ ۱۳۰ روایت از یک عشقهر غرفه در این جشن، داستان خودش را دارد؛ یکی با چای پذیرایی میکند، دیگری صنایع دستی را به نمایش گذاشته، غرفهای فعالیت فرهنگی دارد و گوشهای دیگر کودکان را پای نقاشی و جملهنویسی مینشاند.اما با وجود تفاوتها، همه این روایتها به یک نقطه مشترک میرسند: مردم برای مردم آمدهاند.هیچکس صرفاً تماشاگر نیست؛ هرکس بخشی از این مهمانی را بر دوش گرفته است.
وقتی فرهنگ و مذهب کنار هم مینشینند«مهمانی امت احمد» تنها یک برنامه مذهبی نیست؛ در کنار فضای معنوی جشن، فرهنگ و هنر کردستان نیز خودنمایی میکند.صنایع دستی، حضور گروههای مردمی، معرفی چهرههای فرهنگی و اجتماعی و فعالیتهای هنری کودکان، باعث شده این رویداد به تصویری چندلایه از فرهنگ مردم منطقه تبدیل شود؛ تصویری که در آن ایمان، هنر، مهماننوازی و همدلی در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند.پایان مهمانی، آغاز یک خاطرهوقتی شب نزدیک میشود، شاید خیلی از استکانهای چای خالی شده باشند، برگههای نقاشی رنگ گرفته باشند و خادمان خسته اما خوشحال، آخرین مهمانان را بدرقه کنند.اما چیزی از این مهمانی در خیابان فردوسی باقی میماند؛ در ذهن کودکی که نخستین نقاشیاش را درباره پیامبر(ص) کشیده، در خاطره خانوادهای که ساعتی را میان غرفهها گذرانده و در لبخند خادمی که یک استکان چای به دست مهمانی داده است.شاید راز «مهمانی امت احمد» همین باشد؛ جشنی که با ۱۳۰ غرفه آغاز میشود، اما با هزاران خاطره در دل مردم ادامه پیدا میکند.در اینجا، گاهی یک استکان چای، یک نقاشی کودکانه یا روایت یک بانوی کُرد کافی است تا معنای بزرگتری را به تصویر بکشد؛ معنای همان محبتی که مردم کردستان هر سال آن را در کوچه و خیابان، با زبان خودشان روایت میکنند.#امت_احمد#بانوان_کرد#جشن#شیع_سنی 17:59 - 6 شهریور 1405