امنیت غذایی و بهداشتی رعایت شود و محصولات تراریخته، پالمی، اصلاح ژنتیکی، دستکاری شده، حاوی سموم و کود شیمیایی، هورمونی، ذرات پلاستیک نباشند.چرا ظروف تفلون ممنوع نمیشود و از سراسر کشور جمع آوری نمیشود؟تفلون سرطانزا بودنش قطعی بوده ، چرا اطلاعرسانی نمیشود؟مطالبهدرخواست نظارت بیشتر بر تولید و واردات مواد غذایی
از زمانی که شهرنشینی گسترش یافت و تولید از دست مردم خارج شد و به صنایع تولیدی سپرده شد، چالشهای متعددی نیز به وجود آمد. گرانی، کاهش کیفیت برخی محصولات، استفاده از هورمونها، کودهای شیمیایی، سموم، آفتکشها، بستهبندیهای پلاستیکی، مواد نگهدارنده، پالم و همچنین آلودگی هوا و آب ناشی از پسماند صنایع، از جمله دغدغههایی هستند که امروز درباره آنها بحثهای فراوانی مطرح میشود. همچنین استفاده از برخی محصولات دستکاریشده ژنتیکی و سایر فناوریهای نوین، نیازمند اطلاعرسانی شفاف و نظارت دقیق است. در کنار این مسائل، قیمت بسیاری از مواد غذایی نیز هر روز افزایش مییابد و همین موضوع، دسترسی مردم به محصولات باکیفیت و سالم را دشوارتر کرده است. سالها برای توسعه صنایع غذایی، فناوری و پژوهش هزینه شده است؛ انتظار میرود نتیجه این سرمایهگذاریها، افزایش کیفیت و سلامت محصولات و ارتقای سلامت جامعه باشد. امروز بسیاری از مردم درباره افزایش برخی بیماریهای غیرواگیر و نقش سبک زندگی، آلودگیهای محیطی و کیفیت مواد غذایی پرسشهایی دارند و انتظار دارند مسئولان با اطلاعرسانی شفاف، پاسخگوی این دغدغهها باشند. در تولید برخی محصولات از نیترات، کودهای شیمیایی، آفتکشها، مواد نگهدارنده، پالم و سایر افزودنیها استفاده میشود و همزمان بخشی از نیاز کشور نیز از طریق واردات، از جمله برخی محصولات تراریخته و گوشت وارداتی، تأمین میشود. انتظار مردم این است که سلامت این محصولات با نظارت دقیق و اطلاعرسانی شفاف تضمین شود. سازمانهایی مانند سازمان استاندارد و سایر دستگاههای نظارتی، نقش مهمی در حفظ سلامت مواد غذایی دارند و انتظار میرود نظارت آنها مستمر، دقیق و قابل اعتماد باشد. همچنین درباره ظروف تفلون، مواد پلاستیکی مورد استفاده در بستهبندی و سایر محصولاتی که به طور روزمره با آنها سروکار داریم، لازم است اطلاعرسانی علمی، شفاف و مبتنی بر نظر متخصصان انجام شود تا مردم بتوانند آگاهانه انتخاب کنند. از سوی دیگر، رسانهها نیز میتوانند در معرفی گزینههای ایمنتر، مانند استفاده از ظروف مناسب در پختوپز، نقش مؤثری ایفا کنند. حجم بالای پلاستیکهای مورد استفاده در بستهبندی مواد غذایی نیز از دغدغههای مهم زیستمحیطی و سلامت عمومی است و شایسته است برای کاهش مصرف آنها و جایگزینی مواد سازگارتر با محیطزیست برنامهریزی شود. همچنین انتظار میرود تا حد امکان از روشهای سالمتر در تولید محصولات کشاورزی استفاده شود و مصرف کودهای شیمیایی، سموم و افزودنیهای غیرضروری کاهش یابد و جای خود را به روشهای طبیعیتر و ایمنتر بدهد. در نهایت، مردم انتظار دارند میوه، سبزی و سایر محصولات غذایی که با قیمت بالا به بازار عرضه میشوند، از کیفیت و سلامت مطلوب نیز برخوردار باشند و نظارت بر روند تولید و عرضه آنها با دقت بیشتری انجام شود.
رئیس جمهور محترم، وزیر بهداشت و وزیر صنایع، سازمان استاندارد و تحقیقات صنعتی، کارخانه های تولید و تولید کنندگان کالا، سازمان های نظارتی و بهداشتی و تعزیراتی، گمرک و مسئولان گمرکی و آزمایشگا ها و محققان و کارشناسان، خبرگزاری ها و صدا و سیما و رسانه ها، کلیه مسئولان مرتبط با سلامت غذا و خانواده، بازرگانان و وارد کنندگان کالا و محصولات به خصوص محصولات غذایی، وارد کنندگان سموم شیمیایی و کود شیمیایی
100گزارش از مطالبه1000پیگیری از مسئول مربوطه
ترامپ و خشم از بدرقه میلیونی
افسار پاره کردن ترامپ به دلیل حماسه بدرقه میلیونیترامپ بار دیگر نشان داد که هرگاه در درک واقعیتهای ایران و منطقه ناکام میماند، به ادبیات تحقیر، تهدید و خشم پناه میبرد. اظهارات گستاخانه او درست زمانی مطرح میشود که صحنه اجتماعی منطقه، برخلاف خواست واشنگتن، روایت دیگری را به نمایش گذاشته است؛ روایت ملتهایی که نه با فشارهای رسانهای از یکدیگر جدا میشوند و نه با تهدیدهای سیاسی مرعوب میگردند. توهین او به ایران و صحبت از «اتلاف وقت»، بیش از آنکه نشانه اقتدار باشد، گویای استیصال اوست. سیاستمداری که بهجای استدلال، بر برچسبزنی و توهین تکیه میکند، در واقع به ناتوانی خود در میدان واقعی اعتراف دارد. زبان تحقیر، همواره پوششی برای شکست در اقناع و درماندگی در تغییر معادلات بوده است. او با بازگشت به ادبیات فرسوده، بار دیگر از پرونده هستهای سخن گفت و مدعی شد که اجازه دستیابی ایران به سلاح هستهای را نخواهد داد. این ادعا نه تازه است، نه هوشمندانه و نه واجد ارزش تحلیلی؛ بلکه تکرار همان کلیدواژههایی است که سالهاست در ادبیات امنیتی آمریکا برای مصارف انتخاباتی داخلی و اعمال فشارهای روانی بر جهان استفاده میشود. اما واقعیت این است که این ادبیاتِ فرسوده، دیگر قدرت اثرگذاری سابق را ندارد. بخش مهمتر، اظهارات او درباره پایان یافتن توافقنامه همکاری با ایران است. اگر این موضع را جدی بگیریم، باز هم همان حقیقت همیشگی نمایان میشود: بحران اصلی در هر تفاهمی، بیثباتی و بدعهدی طرف آمریکایی است. وقتی طرف مقابل، توافق را نه یک «تعهد»، بلکه ابزاری برای «فشار مقطعی» میبیند، هرگز مسیر پایداری برای همکاری شکل نخواهد گرفت.
آنچه امروز خشم ترامپ را برمیانگیزد، صرفاً ایران نیست؛ بلکه مشاهده صحنهای است که نشان میدهد پیوند ملتها، حافظه تاریخی منطقه و سرمایه اجتماعی محور مقاومت، برخلاف تمامی فشارها، همچنان پویا و زنده است. برای سیاستمداری که جهان را تنها از دریچه تهدید، معامله و تحقیر میبیند، مواجهه با این واقعیت آزاردهنده است. او میکوشد با زبان تند، واقعیتهای میدانی را مستور کند؛ اما هرچه ادبیات او خشنتر و آشفتهتر میشود، بیشتر آشکار میگردد که این عصبانیت، محصول ناتوانی در تغییر صحنه است، نه نشانه تسلط بر آن.#جهادتبیین#ایران #سربازایران #امام_خامنه_ای#لبیک_سید_مجتبی #مرگ_بر_اسرائیل #مرگ_بر_آمریکا
12:34 - 17 تیر 1405
1 پاسخ
@user17516727003317 تیر 1405در پاسخ به و
