باسمه تعالی/با سلام واحترام بر جنابعالی،جناب آقای مؤمنی هاعزیز و خوانندگان گرامی. ضمن تشکر ازشما .نک مرد ی که پیش ما فتاده/یک بنده توست ،خدا که داده/جسم و دل خویش از بدایت/در طول حیات خود بغایت/تنها به تو ای رحیم بی تا/بود آگه از این که می دهی جا/در نزد رسول خود ( ص)برایش/جایی که بُوَد بهین سرایش
تأملی بر نماز عارفانه فیلسوف نظام
سپیدهدم شانزدهم تیرماه ۱۴۰۵، مسجد مقدس جمکران شاهد واقعهای بود که در تاریخ تشیع و انقلاب اسلامی، چونان نگینی درخشان و غمانگیز خواهد درخشید.
آیتالله العظمی عبدالله جوادی آملی، فیلسوف و عارفی که سالهاست در ادبیات سیاسی و حوزوی با عنوان «فیلسوف نظام» شناخته میشود，بر پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب، حضرت آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای، نماز اقامه کرد. این وداع، تنها یک مراسم آیینی نبود؛ تقارنی بود میان دو شخصیتِ ممتازِ تاریخ معاصر، که یکی به دیدار معبود شتافته بود و دیگری، بر بالین او، حلقهی وصال را بر میان زمین و آسمان گره میزد. در حریم جمکران، میان اشک و نیایشهنگامی که این مرجع تقلید سالخورده، با قامتی خمیده از حرارت هفتاد سال فقاهت و عرفان، بر پیکر پاک قائد شهید امت حضور یافت，عرفان و فلسفهای که در وجودش تبلور یافته بود، در قالب نیایشی جانسوز بر زبانش جاری گشت.دعاهای خاصی که در لحظات اقامه نماز بر پیکر مطهر رهبر شهید قرائت شد، سرشار از مفاهیم عمیق عرفانی و معرفتی بود که ریشه در ژرفای اندیشهی توحیدی وی داشت: «اللهم إنه نزل مجاهداً موحداً»بارالها، او در حالی به محضر تو وارد شد که مجاهدی یکتاپرست بود. «اللهم، اللهم، اللهم إنه نزل عندک شهیداً»خدایا، خدایا، خدایا، او در پیشگاه تو به عنوان شهید فرود آمده است. «اللهم إنه نزل عندک قتیلاً للإسلام، قتیلاً لأمهٍ مسلمه»بارالها، او در راه اسلام و برای امت مسلمان به شهادت رسیده است.اما آنچه این نیایش را از یک دعای معمولی متمایز میساخت، صفاتی بود که آیتالله جوادی آملی برای رهبر شهید برشمرد؛ صفاتی که هر یک، چونان آیینهای تمامنما، وجوهی از شخصیتِ جامعالاطرافِ او را به تماشا میگذاشت:
مجاهد، مُبالّغ، ورع (زاهد)، موحّد، متألّه (الهی)؛ شهید برای اسلام و قرآن، کشته برای اسلام، کشته برای امت اسلامی، کشته برای سیاست امت اسلامی، کشته برای حفظ امت اسلامی؛ بالابرندهی کیان امت اسلامی، بالابرندهی عظمت و سیادت و آقایی و وحدت امت اسلامی.این ابیاتِ عرفانی فقیه سالخورده، با صدایی گرفته و بغضآلود همراه شد؛ اشکهایی که از دیدگان این پیر فرزانه جاری شد، نه فقط سوگِ از دست دادنِ یک رهبر، که گریستنِ عارفانهای بود بر فراقِ همسفر طریق توحید. لحظهای که بغض آیتالله جوادی آملی و مردم حاضر در نماز شکست، صحنهای بود که تمامیِ فلسفهی حضور را در خود نهفته داشت. و در اوج این وداعِ اشکبار، بوسهای که این مرجع عالیقدر بر عمامهی رهبر شهید زد，نمادِ ارادتی بود که فراتر از مناسباتِ سیاسی و صرفاً در قلمروِ عرفان و معرفت معنا مییافت.فیلسوف نظام؛ میراثدار نسل نخستینبرای درک عمق این نمازِ تاریخی، باید به جایگاه رفیعِ آیتالله جوادی آملی در تاریخِ جمهوری اسلامی نظر افکند. او از آخرین بازماندگان نسلی است که حوزهی قم را از دوران آیتالله بروجردی تا جمهوری اسلامی تجربه کرده است. فقیهی که فلسفه، عرفان، تفسیر، فقه و سیاست را همزمان با خود حمل میکرد؛ کمتر فقیهی را میتوان یافت که هم در تدوین قانون اساسی نقش داشته باشد، هم عضو شورای عالی قضایی باشد، هم حامل پیام تاریخی امام خمینی به میخائیل گورباچف باشد، هم دهها سال درس فلسفه و عرفان بگوید، هم یکی از بزرگترین تفاسیر معاصر قرآن را بنویسد.
در اهمیت او همین بس که یکی از چند شخصیت نظام بود که «برنامهی ثابت تلویزیونی» داشت و سخنرانیهایش، به مانند رهبران انقلاب، بهطور ثابت از تلویزیون پخش میشد. شبهای دههی شصت، شبهای شنبه؛ قابی ثابت از این فقیهِ انقلابی در میانهی تصویر، با دو محافظ در دو سویش، نشانی از جدیت و حفاظت و ترسِ از دست دادنِ این سرمایهی بزرگ. او خود بارها گفته است که حدود بیستوپنج سال در محضر علامه طباطبایی بوده است؛ نه فقط در کلاسهای رسمی، بلکه در جلسات خصوصی. این تلمذِ طولانی در محضرِ فیلسوف بزرگ معاصر، شخصیتی ساخته بود که ملاصدراها و میرفندرسکیها و میردامادهای تاریخ را به یاد میآورد.امروز، از میان اعضای زندهی مجلس خبرگان بررسی نهایی قانون اساسی (۱۳۵۸)، تنها چهار نفر همچنان در قید حیات هستند؛ آیتالله جوادی آملی، آیتالله مکارم شیرازی، آیتالله سبحانی و آیتالله سید محمد خامنهای (برادر بزرگتر رهبر شهید). و در این وداعِ تاریخی، سه نامِ نخست، چهار دهه بعد، در آیینهای وداع با آیتالله خامنهای نیز دوباره کنار هم قرار گرفتند؛ آیتالله سبحانی در تهران و آیتالله جوادی آملی در قم بر پیکر رهبر شهید نماز گزاردند. تقارنی که برای تاریخنگاران جمهوری اسلامی، بیتردید تأملبرانگیز خواهد بود.عرفانِ سیاست و سیاست عرفانآنچه نماز آیتالله جوادی آملی بر پیکر رهبر شهید را به پدیدهای بینظیر در تاریخِ جمهوری اسلامی تبدیل میکند، تلفیق شگفتانگیز عرفان و سیاست در این واقعه است. او که سالهاست با عبارتِ سادهی «ذات اقدس اله...» در خاطرهی ایرانیان نقش بسته، در این نماز، تمامیِ فلسفهی حیات خویش را در نیایشی کوتاه خلاصه کرد.
دلبستگی و درهمتنیدگیِ آیتالله جوادی آملی با نظام جمهوری اسلامی، ریشه در نگرشی عمیق و عرفانی دارد. ارائهی نظریهی «کشف رهبری توسط خبرگان» به جای «انتخاب رهبر توسط خبرگان»، نشان از آن دارد که او رهبری را نه یک پستِ سیاسی، که یک مقامِ الهی و کشفشدنی میدانست. تدوین و تهیهی زیارتنامهی رسمی برای امام خمینی (ره) نیز، از دیگر اقداماتی است که رویکردِ عرفانیِ او را نسبت به مناصبِ سیاسی و رهبریِ انقلاب نشان میدهد.و امروز، این فقیه سالخورده، با قامتی خمیده اما ارادهای راسخ، بر پیکر رهبری که نیمقرن با او همسفر بود، نماز میگزارد. این نماز وداع، تنها خداحافظی با یک رهبر نبود؛ وداع یک فیلسوف با فلسفهای بود که در وجود رهبر شهید تجسم یافته بود، وداع یک عارف با عرفانی که در سیرهی عملی او متجلی شده بود.تاریخ، از آیتالله جوادی آملی، به مثابهی ملاصدراها و میرفندرسکیها و میردامادها یاد خواهد کرد. مردی که فلسفه را در خدمتِ فقه، عرفان را در خدمتِ سیاست، و همگی را در خدمتِ توحید به کار گرفت. و این نماز سحرگاهی در جمکران، آخرین فصل از همسفری دو گوهرِ گرانبهای انقلاب بود؛ وداعی که در آن، فیلسوف نظام، بر پیکرِ قائد شهید، حلقهی وصال را چنان محکم زد که هیچ مرگ و فراقی نمیتوانست آن را بگسلد.اللهم إن هذا المسجّی قُدامَنا عَبدُک...#آیت_الله_جوادی_آملی #امام_شهید#تشییع#جمکران#محمدمهدی_مؤمنی_ها
14:42 - 16 تیر 1405
6 پاسخ
@user1751672700333 روز پیشدر پاسخ به وجایگزینی پاسخهای کلی با زمانبندی دقیق؛ الزامی برای مسئولانایده و راهکارجایگزینی پاسخهای کلی با زمانبندی دقیق؛ الزامی برای مسئولان
یکی از مشکلات رایج در پاسخگویی برخی مسئولان، استفاده از عباراتی مانند «انشاءالله» بدون ارائه زمان، برنامه یا تعهد مشخص است؛ موضوعی که باعث کاهش شفافیت، بیاعتمادی عمومی و نامشخص ماندن روند پیگیری مطالبات مردم میشود. پیشنهاد میشود در مصاحبهها، وعدههای اجرایی و پاسخ به مطالبات مردمی، مسئولان موظف باشند بهجای پاسخهای کلی، زمان تقریبی اجرا، محل انجام، مسئول مستقیم پیگیری و مرحله فعلی اقدام را بهصورت شفاف اعلام کنند. برای مثال بهجای بیان «انشاءالله مشکل حل میشود»، گفته شود: «تا پایان شهریور ۱۴۰۵، توسط دستگاه مربوطه، مرحله اول این مشکل در منطقه موردنظر اجرا خواهد شد.» برای عملیاتی شدن این موضوع، میتوان از طریق سازمان اداری و استخدامی کشور و شورای عالی اداری دستورالعملی در قالب «نظام پاسخگویی زمانبندیشده مدیران» تدوین و به دستگاههای اجرایی ابلاغ کرد و همچنین سازمان بازرسی کل کشور بر اجرای آن نظارت داشته باشد. اجرای چنین سازوکاری موجب افزایش مسئولیتپذیری مدیران، امکان پیگیری دقیق مطالبات مردم، ارتقای بهرهوری مدیریتی و تقویت اعتماد عمومی خواهد شد.
سازمان استخدامی و اداری کشور، شورای عالی اداری، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، سازمان بازرسی کل کشور
100گزارش از مطالبه1000پیگیری از مسئول مربوطه
@user1781510877703 روز پیشدر پاسخ بهاصلا یادم نبود محافظ کنارشون بوده در برنامه تلویزیونی،البته بنده بیان مرحوم آقای مصباح رو بیشتر میپسندیدم،خیلی ساده و خوش لحن فلسفه میگفتند، برای من در اون دوره درس آقای آملی جذابیت نداشت،البته شایدم اقتضای سن بوده.به هرحال که امیدوارم سلامت باشند.
@user1751672700333 روز پیشدر پاسخ به وایده و راهکاردخل و خرج شهرداریها شفاف و در دیدرس مردم قرار گیرد
. تحلیل وضعیت موجود و خلأها: در حال حاضر، فرآیند تدارکات و هزینهکرد شهرداریها در بسیاری از موارد به شکل غیرشفاف انجام میشود. سیستمهای فعلی (مانند ۱۳۷) صرفاً «واکنشی» هستند و شهروندان هیچ نقشی در «اولویتبندی بودجه» و «نظارت بر مخارج» ندارند. عدم دسترسی عمومی به جزئیاتِ دقیقِ قراردادها، قیمتهای خرید، هویت تأمینکنندگان و مسئولان خرید، فضای امنی را برای تخلف و صدور فاکتورهای صوری ایجاد کرده است. مردم در این ساختار، تنها تماشاگرِ نتیجه پروژهها هستند، نه ناظرِ فرآیندِ مالیِ آنها. ۲. راهکار عملیاتی و پیشنهادی: برای گذار از وضعیت فعلی به «حکمرانیِ شیشهای» در شهرداریها، ایجاد «سامانه جامع شفافیت مالی و بودجهریزی مشارکتی» با محوریت سه اقدام زیر ضروری است: بودجهریزی مشارکتی: اختصاصِ درصدی از بودجه عمرانی هر محله به تصمیم مستقیم مردم. شهروندان باید بتوانند از طریق پلتفرم آنلاین، اولویتهای شهرسازی محله خود را انتخاب کنند. شفافیتِ بیقید و شرطِ مالی: تمامی اسناد هزینهکردِ شهرداری (از خریدهای خرد تا پروژههای کلان) باید بهصورت آنلاین منتشر شود. این اطلاعات شامل: * نام دقیقِ کالا یا خدمات. * قیمت خرید و لیست قیمتهای پیشنهادیِ رقبا. * مشخصات دقیقِ تأمینکننده (فروشنده) و خریدار (مسئول مربوطه). * داشبورد پیشرفتِ لحظهای: هر پروژه عمرانی باید یک «شناسنامه دیجیتال» داشته باشد که پیشرفتِ فیزیکی و هزینهکردِ مالیِ آن را بهصورت آنلاین با ترازِ بودجه مصوب مقایسه کند. ۳. مخاطبان و مسئولان اجرایی: اجرایی شدن این مطالبه نیازمند ورود مستقیم نهادهای زیر است: * شورای عالی استانها: جهت تدوین و ابلاغ بخشنامه «استانداردِ شفافیت مالی شهرداریها». * کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی: جهت تصویب طرح الزامِ انتشارِ عمومیِ قراردادها و فاکتورهای خرید شهرداریها. * سازمان بازرسی کل کشور: جهت نظارت بر صحت ارقام و اسناد بارگذاری شده در سامانه شفافیت. نتیجه مورد انتظار: اجرای این طرح، شهرداریها را از «اتاقهای تاریکِ تصمیمگیری» خارج کرده و به «کارگزارِ پاسخگو» تبدیل میکند. این اقدام نه تنها تخلف و فاکتورهای صوری را به دلیل ترس از نظارت عمومی حذف میکند، بلکه با اولویتسنجیِ مردم، عدالت در توزیع منابع شهری را نیز محقق میسازد.
شورای عالی استانها، رئیس کمیسیون عمران مجلس جناب آقای رضایی کوچی، سازمان بازرسي كل كشور
100گزارش از مطالبه1000پیگیری از مسئول مربوطه
