چهل روزِ حزن و حماسه
چهل روز از آن لحظه افلاکی که رهبر بزرگ امت اسلام، پیشوای آزادگان جهان، حضرت امام خامنهای قدساللهنفسهالزکیه، جام شهادت را به لب تشنه جان نوشید، بر ما گذشت؛ چهل روزی که چون شبی پرستاره، آکنده بود از حُزنی بیکران و حماسهای بیکران.
مردم ایران اسلامی و همه آزادگان جهان، در این چهل روز، خونخواهی وصفناپذیر رهبر شهید و عزیزشان را در رگهای خود جاری یافتند و حماسهها آفریدند. آنان با میدانداریِ جانانهی خویش، قوت قوای مسلح خویش را دوچندان ساختند تا این سلحشورانِ دلباخته، میدان رزم را تسخیر کنند و متجاوزان آمریکایی و صهیونیستی را با پشتیبانان حقیر و ذلیلشان درهم کوبند؛ چنانکه سنگ از سنگ بشکافد و زمین از ستمگران تهی گردد.جامعالاطرافِ عصرامام خامنهای (رضوانالله تعالی علیه) آن یگانهای که آتش هجرانش در مکنونات دلها هرگز خاموشی نپذیرد و چون ماهی تمامرخشان بر بلندای تمدن این مرزوبوم جلوس فرموده به راستی که جامع جمیع کمالات و واجد تمامی جهات عرفان و سیاست بود. حکمتِ متعالی، نبوغِ کمنظیر و ژرفنگریِ حیرتآوری که در شاکله این مرد الهی تجلی یافته بود، مایه آن گشت تا منزلت ملت ایران و جایگاه کشورمان در صحنه جهانی، جهشی محسوس و تاریخساز یابد.آن رهبر فرزانه با تدابیر عالمانه و رهنمودهای هوشمندانه خود، چنان طومار ذلت دشمنان را در هم پیچید که نام ایران اسلامی بر تارک جهان، معنایی جز سربلندی و سرافرازی نیافت. او با مشتِ آهنینِ اراده، دشمنان این ملت را به حضیض ذلت و وادی نیستی افکند. سوگند به تاریخ دیرپا و کهنسال این سرزمین که پس از پیر جماران، هیچ چهرهای به سترگی و عظمت امام شهیدمان خامنهای کبیر برای ایران و ایرانی عزت و آبرو نیافریده است.او نه فقط یک رهبر، که تجسم عینی «عزتآفرینی» در عصر طاغوت و استکبار بود؛ چراغی که هرگز خاموشی ندارد و نسیمی که از مزارش، همیشه بوی انقلاب و ایستادگی میوزد.
خلاصهای از حیات نورانیآن رهبر الهی، در سال ۱۳۱۸ هجری شمسی در مشهد مقدس دیده به جهان گشود. در دامان پدری عالم و مادری پرهیزگار، با عطر ولایت رشد یافت. از نوجوانی دروس حوزوی را نزد استادان بزرگ خراسان فراگرفت و سپس راهی نجف و قم شد تا از محضر امام خمینی (ره) و دیگر آیات عظام، دانش بینهایت را بنوشد. سالهای مبارزه با طاغوت، زندانها و تبعیدها، او را چون فولادی صیقلی ساخت. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مسؤولیتهای خطیری از جمله عضو شورای انقلاب، امام جمعه تهران ، نمایندگی مجلس و سپس ریاست جمهوری را عهدهدار شد. سرانجام پس از رحلت جانگداز امام خمینی (ره)، در سال ۱۳۶۸، مجلس خبرگان رهبری، ایشان را به عنوان «رهبر انقلاب اسلامی» برگزید. سی و هفت سال رهبری مدبرانه، مقاومت در برابر استکبار جهانی، بالندگی علم و فناوری، دفاع از مظلومان جهان به ویژه فلسطین ، سوریه و لبنان و یمن، و تربیت نسلی سلحشور و بصیر، از جمله برگهای زرین کارنامه این شهید بزرگوار است. سرانجام در مسیر جهاد و در سنگر دفاع از حقیقت، به دست شقیترین اشقیای عالم به شهادت رسید و افتخار اجداد طاهرینش را که انتظارش را می کشید، نصیب خود ساخت.امام شهید؛ آیهی رحمت در میان سلحشورانامام شهیدمان همچون پیرمرادش خمینی کبیر ، مردى از دودمان پیامبر نور و رحمت و اهل بیت علیهم السلام بود که بر سلوک و شیوهى آنان، با دستى پُرمعجزه و دلى به عمق و وسعت دریا، در میان مردمى شایسته و سلحشور فرود آمد؛ چون آیهى رحمت نزول کرد و آنان را بر بال فرشتگانِ قدرت حق نشانید و تا عرش عزّت و عظمت پرکشید. او شخصیت بیبدیل جهان معاصر در مقابله با جبهه استکبار بود که صلای پرطنین مقاومتش، انسانهای آزادیخواه را به شور و نشاط وا میداشت.
سخنی با روح بلند رهبر شهید!اینک، اما نَفَسهایی چند در آستانۀ ملکوتِ والای امام شهیدمان، آن روحِ مطهّر که اکنون در حریم قُربِ خدا آشیان دارد:ای قائدِ عرشینشین! ای یادگارِ کرامتِ اولیا، ای حاملِ رايتِ ولايت، ای سپهسالارِ جبهۀ توحید!کاش ما نیز در آن لحظۀ الهی که جان را از قفسِ تن رهانیدی و به سوی جمالِ ازلی و ابدی معشوق پرگشودی، در قافلهی وصال، همسفر با پروازت بودیم.غمِ ما، نه برای رفتن توست که رفتنت، رستن بود بَل که اندوهِ ما، حسرتِ «ماندنِ خویش» بی حضور یار است.غم جگرسوز ما برای «رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا الله» نیست،اشک های ما، برای «فَمِنهُم مَن قَضَی نَحبَه» نیر نیست،گریه ما، اشکهای جان سوز «فَمِنهُم مَن یَنْتَظِر» است.خونت، ای شهیدِ راهِ حقیقت، با بهای خونِ راستی در یک کفّه ایستاده و عزمِ پولادینت، سلسلهجنبانِ بقای دین و توحید است.مرگِ سُرخَت، امضای ازلیِ «راستی» بود. نامِ استکبار را نه با شمشیر، که با نوری از جنسِ غیرت، از لوحِ روزگار محو کرد و چهرهٔ ظلم را بینشان ساخت. چرا که خون تو از هر فصاحتِ لفظی، رساتر و گویاتر بود.خون تو فراتر از قلمروِ کلام، آنسویِ خطِّ زمان و در کرانههای بینهایتِ لاهوت، جوشیدن گرفت؛ جوششی که نه در تاریخ که در ابدیت ریشه دواند.و امروز، همان خون، در رگهای پیروزی و سربلندیِ ایران، چون رودی همیشه جاریست؛ نه در تنِ خاکیان، که در همّتِ آسمانیِ مردمان این دیار.آجرکالله یا بقیهاللهدر پهنهٔ ایران عزیز اسلامی و تا دورترین نقاط جهان، بهویژه در میان برادران مؤمن و مجاهدمان در لبنان، عراق، پاکستان، یمن و سایر دیارهای نورانی که مهد طلوع دلهای روشن و جانهای بیدار است، هیچ دلی نیست مگر آنکه داغ جانسوز فقدان رهبر شهید،
حضرت امام خامنهای (قدسالله سره الشریف) را چون آتشی زیر خاکستر بر سینه دارد. تمامی هستی ما در سوگ آن فرزند برومند زهرای اطهر (سلام الله علیها) از حزن و اندوه لبریز است و ما تسلیتگوی صاحبعزای حقیقی، بقیهالله الاعظم، حضرت مهدی موعود (ارواحنا فداه) هستیم و از صمیم جان عرض میداریم: «آجرکالله یا صاحب الزمان». فقدان این رهبر عظیمالشأن، مصیبتی است بس عظیم و جانکاه، اما آنچه مرهم این جراحت عمیق است و بر دلهای سوگوار تسلیت میبخشد، این حقیقت تابناک است که اگرچه جسم مطهر آن امام شهید در میان ما نیست، لیکن حقیقت وجودی و هویت ملکوتی او در قامت مکتبی زنده و راهی استوار، تجسمی عینی یافته و طریقت نجاتبخش او تا ابدالدهر استمرار و دوام دارد. پرچم بر دوش سلالهی حسین (ع)بیرق الهی ولایتفقیه و نیابت امام عصر (عج) پس از خامنه ای شهید، اکنون در دستان توانمند مردی از سلاله حسین بن علی (ع) است؛ شخصیتی ذوابعاد که خَلقاً و خُلقاً و منطقاً اشبهالناس به امام شهیدمان است و طی مدت اخیر، راه و سیره آن رهبر الهی را با قوت و قدرت پیموده است. همه ما رهروان راه ولایت، در مسیر تبعیت محض از حضرت آیتالله العظمی سید مجتبی خامنهای (حفظهالله) هستیم و بدون کوچکترین چونوچرایی، تابع اوامر این خلف صالح و شایستهی امام عزیزمان هستیم. خطوط اصلی انقلاب؛ صراطی مستقیم دوران سی و هفت سالهی رهبری مبارک امام خامنهای (رضوانالله تعالیعلیه) الگو و نمونهی اعلای حیات جامعهی انقلابى ماست و خطوط اصلى انقلاب اسلامی، همان است که امامین انقلاب ترسیم فرمودهاند؛ کمترین اعوجاج و انحنایی از این خطوط پذیرفتنی نیست. با تمسک به این خطوط است که اکنون قوای مسلح ما بر تکنولوژی جنگی و آهنین اشقیای
متجاوز فائق آمدهاند و مردم ما یکدل و متحد، خیابانها را در حمایت از قوای مسلحشان و تکریم امام شهیدشان و عهد با رهبر جدیدشان، به تسخیر خود درآوردهاند. و نشان می دهند شهادت رهبر عزیز،آغاز فصل جدیدی از ایستادگی در برابر گردنکشان عالم است. افقهای روشن پیش رودر شرایط کنونی و پس از آنکه جمهوری اسلامی ایران با تدبیر و اقتدار، شروط خود را تحمیل نمود و رژیم متجاوز و درمانده آمریکا ناگزیر به پذیرش آنها گردید، اراده نظام بر پایه دو اصل استوار است: اول، برقراری فوری آتشبس؛ دوم، بررسی دقیق، موشکافانه و هوشمندانه رفتار طرف متخاصم، با تکیه بر اصل بنیادین «عدم اعتماد به دشمن».در این میان، آنچه فراتر از هر ابهامی روشن است، سه اولویت راهبردی جمهوری اسلامی ایران میباشد:۱. استیفای کامل حقوق مسلم ملت ایران ۲. دریافت تمام و کمال خسارتهای وارده ۳. بازتعریف مناسبات ژئوپلیتیک در منطقه غرب آسیا و ترسیم رژیمی نوین برای آبراه استراتژیک هرمزتجاوز مستقیم ایالات متحده و رژیم سفاک صهیونیستی به حاکمیت ملی ایران، که به شهادت جمعی از مقامات عالیرتبه و غیرنظامیان کشورمان انجامید، وضعیت حقوقی منطقه را از «صلح پایدار» — که همواره ایران اسلامی پرچمدار آن بود — خارج ساخته است. بدیهی است که ادامه حاکمیت رژیم حقوقی پیشین بر تنگه هرمز، با مقتضیات امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران قابل جمع نیست.از این رو، جمهوری اسلامی ایران در چارچوب حق ذاتی دفاع مشروع، مستند به کنوانسیونهای بینالمللی مربوط و حقوق بینالملل عرفی، عزم خود را برای تعریف و ترسیم رژیم حقوقی بدیع و متناسب با شرایط جدید برای این شاهراه حیاتی جهان اعلام میدارد.
در بعد دیگر، موضوع دریافت خسارت از متجاوزین، به عنوان یک مسئله کلان حقوقی مطرح است. متون معتبر حقوق بینالملل در این خصوص تأکیداتی صریح، محکم و متقن دارند. بر این اساس، حق جمهوری اسلامی ایران برای دریافت خسارت از کشورهای متجاوز، کاملاً محفوظ و غیرقابل انکار است.تا پای جان در میانه میدانما، رهروان صدیق خط ولایت، با تمام وجود سرِ تسلیم بر آستان تدابیر حکیمانه و اوامر نافذ ولی امر مسلمین فرود میآوریم و از هیچ کوششی در تجلیل از قوای مسلح رشید و مردم متحد و سنگربان خود فروگذار نمیکنیم. اینک با آوایی رسا و عزمی راسخ اعلام میداریم: هیچ دم و لحظهای از جهاد در راه خدا و رویارویی قاطع، قانونمند و مقتدرانه با دشمن متجاوز و عوامل داخلیِ مزدور او، سستی نورزیده و دست از پیکار برنخواهیم داشت. به یاری خداوند قهار، همچنان در متن میدان و کانون حماسه حاضریم و ذرّهای از خون مطهر امام شهیدمان و انتقام سهمگین آن را از حافظه و همت خویش محو نخواهیم کرد.امت سرفراز ایران و همه ملتهای آزاده و مسلمان جهان، امروز از خون پاک رهبر شهیدشان درس ایستادگی و مقاومت گرفتهاند؛ آموختهاند که هرگز و تحت هیچ شرایطی در برابر اشرار و غداران جهانی سرِ خضوع فرود نیاورند. همانا سرِ تسلیم فرود نیاوردن و بیعت نکردن با اشقیا و جانیان متجاوز، پیام عاشوراییِ رهبر شهیدمان در عصری است که غبار فتنه همه جا را پوشانده است. ما این آموزه نورانی را تا قطرات آخرین خون خویش پاس میداریم و با شوق ملاقات یار و به امید پیوستن به کاروان سالار شهیدان،محکم و استوار گام برمیداریم.اللهم ارزقنا شفاعة الإمام الشهید و الثبات علی نهجه حتی الممات.#چهلم#امام_خامنه_ای#محمدمهدی_مومنیها 13:57 - 20 فروردین 1405