یک کلام بسم الله النورخدایی که بنده اش را دوست داشت و مایی که آن بنده را دوست نداشتیمپس خدای رحمان و رحیم او را درآغوش کشید تا جگرهایمان از نادانی و جهالت بسوزد.والسلام علی کل النور
قصه وداع با رهبر شهید را چگونه تعریف کنیم؟
در این روزهای تاریخی وداع، برای نوشتن از رهبر شهید انقلاب، فقط خاطره گفتن و دلتنگی کافی نیست. محمدعلی جعفری، از روایت برنده حرف میزند.
گروه زندگی: وقتی حرف از رهبر شهید انقلاب است، بغضی عجیب خودش را به شکوه این مرد بزرگ گره میزند. همه ما دوست داریم از تشییع مقتدایمان بنویسیم و اندازه چند خط هم که شده در روایت بزرگترین تشییع تاریخی جهان اسلام، شریک باشیم. این گزارش به شما کمک میکند با یک زاویه دید درست مسیر نوشتنتان را انتخاب کنید و اثر انگشت خودتان را بر این پرتره عظیم به ثبت برسانید.
اینجا اول روایت شماست!
محمدعلی جعفری، نویسنده پرکار یزدی در چند قاب، به مخاطب میگوید که چگونه باید از مقتدای شهید روایت کند تا ماندگار شود. او در اولین توصیهای که در کانال شخصیاش منتشر کرده، یک نکته عمیق را با مخاطب در میان میگذارد: «روایت تشییع، از تفاوت میان مرحوم و شهید شروع میشود!اگر این تفاوت دیده نشود، روایت از دست میرود. تشییع شهید خامنهای را نمیتوان با همان زاویهدید و همان زبانِ تشییع مرحوم خامنهای روایت کرد.هر کلمه، هر تصویر و هر قاب، باید آخرین روایت از ایشان را بسازد؛ روایتی که همه شئون شخصیت، نسبت ایشان با مردم و معنای شهادت را در خود جای بدهد.در چنین روایتی، شخصیت رهبر شهید از یک زاویه دیده نمیشود؛ هر شأن، دریچهای است برای دیدن، و هر دریچه، روایتی تازه از یک حقیقت واحد را خلق میکند.»
روایت تشییع، از زاویه دید شأن "رهبریِ سیاسی و اجتماعی"
جعفری در دومین نکته، تصویر ملت را در تشییع پررنگ میکند: «در روایت این شأن، به دنبال روایت یک فرد نباشید؛ «ملت» را روایت کنید. قاب شما باید انسجام ملی و نظام سیاسی بالغ را به تصویر بکشد؛ جایی که آدمها با سلیقهها، قومیتها، نسلها و گرایشهای مختلف، در یک نقطه مشترک کنار هم ایستادهاند.بهجای آنکه فقط از جمعیت بگویید، نشانههای این انسجام را نشان دهید. مثلاً روایت کنید که پیر و جوان، زن و مرد، شیعه و اهلسنت، خانواده شهدا، دانشجو، کارگر و بازاری، شانهبهشانه در یک مسیر قدم برمیدارند. این تصویر، بیش از هر شعار، حضور فرا سیاسی و فرامذهبی را روایت میکند.در این شأن، روایت باید از «من» عبور کند و به «ما» برسد؛ زیرا هدف، نمایش انسجام ملی و نظام سیاسی بالغ، حضور فرا سیاسی و فرامذهبی است.
روایت تشییع از زاویه دید شأن "فرماندهی کل قوا"
حالا وقت آن است که در گام سوم، حماسه را به تصویر بکشیم، چیزی که در شهادت رهبر انقلاب به عینه دیده میشود:«در روایت این شأن، از «اندوه» عبور کنید و به «اراده» برسید. اگر مخاطب پس از خواندن روایت، فقط احساس فقدان کند، روایت ناتمام مانده است. اینجا هدف، جهتدهی انرژی متراکم جامعه به سمت خونخواهی و مقاومت است.بهجای تمرکز بر اشکها، لحظههایی را ببینید که اراده را روایت میکنند. مثلاً صفوف منظم مردم، پرچمهایی که بر زمین نمیمانند، مشتهای گرهکرده، شعارهایی که از دل جمعیت برمیخیزند یا چهرههایی که با وجود اندوه، استوار ایستادهاند. این تصویرها، فرماندهی را بدون آنکه نامی از آن برده شود، به نمایش میگذارند.»
ما زنده به آنیم...
«در این شأن، شخصیت رهبر شهید را فقط در قاب تشییع نبینید؛ او را در امتداد راهی روایت کنید که همچنان ادامه دارد. روایت باید این معنا را منتقل کند که با شهادت فرمانده، مسیر متوقف نشده، بلکه ارادهای جمعی برای ادامه راه شکل گرفته است.به یاد داشته باشید؛ در روایت شأن فرماندهی کل قوا، «سوگ» نقطه آغاز است، اما «مقاومت» نقطه پایان.»
روایت تشییع از زاویه دید شأن "ولایت قلبی و پدر معنوی برای مردم"
حالا قرار است لحظه آخر را ببینیم، همان لحظهای که همه ما برایش جان میدهیم، روایتی از پدر و فرزندانش که جعفری بهخوبی آن را توضیح میدهد:«در روایت این شأن، از نسبت «رهبر و مردم» عبور کنید و به نسبت «پدر و فرزند» برسید. هدف، زنده کردن پیوند شخصی و اتکای قلبی مردم به محبت رهبری است؛ پیوندی که بر دال مرکزی سرپرستی و ولایت بر قلوب مؤمنین استوار است.بهجای آنکه از محبت مردم سخن بگویید، آن را در رفتارها نشان دهید. مثلاً مادری که عکس رهبر را بر سینه فرزندش میگذارد، پیرمردی که با شنیدن نام ایشان اشک میریزد، نوجوانی که دست بر سینه ایستاده است، یا کودکی که در آغوش پدر، با نگاهش تابوت را بدرقه میکند. این تصویرها، بیش از هر توصیفی، اتکای قلبی مردم را روایت میکنند.در این شأن، جزئیات اهمیت دارند. گاهی یکدست که بر سینه قرار میگیرد، یک نگاه، یک بغض فروخورده یا یک جمله کوتاه از زبان مردم، میتواند معنای ولایت قلبی را بهتر از دهها عبارت مستقیم منتقل کند.»
این صحنه، ماندنی است
«به یاد داشته باشید؛ در روایت ولایت قلبی، مخاطب نباید فقط عظمت رهبر را ببیند؛ باید احساس کند که مردم، عزیزِ دل خود را بدرقه میکنند. اگر روایت بتواند این احساسِ نزدیکی، محبت و پناه بودن را در ذهن مخاطب زنده کند، به هدف خود رسیده است.» صحنه تشییع یک مقتدا، یک پدر دلسوز، یک وطندوست بینظیر، مردی بزرگ و قائدی ایستاده، پر از لحظههای بزرگ است. لحظههایی که مردم خلق میکنند و اتفاقاً به دست همین مردم هم بهتر روایت میشوند. پس یا دوربینتان را روشن کنید یا کیبورد گوشیتان را به خط کنید تا شما هم در این جریان بزرگ سهیم باشید.#تشییع #رهبر_شهیدم #امام_شهید #انتقام
20:12 - 13 تیر 1405
4 پاسخ
@user17091012777937947347 روز پیشدر پاسخ بهلطفاً آموزش وپرورش تاریخ امتحانات نهایی تغییر بده ما هم دوست داریم در مراسم بدرقه رهبر شهید شرکت کنیم😭😭 وبعدش با تعویق بهمون فرصت مطالعه بدید
@user1768931969827 روز پیشدر پاسخ بهاگر یزید تونست با اولین مجلس ختم وروضه خودش رو از رسوای دوعالم شدن نجات بده ،سران خطا هم میتونن! نحن المنتقمون باید همزمان با قصاص ائمه کفر یکبار برای همیشه ریشه جریان لیبرال خاین رو بزنه ماجنایتکاران راچه آمر چه مباشر چه سبب چه مسبب چه معاون چه تسهیلگر چه خارجی چه داخلی را مهدورالدم دانسته، میکشیم