درخواست ایجاد صندوق خسارت برای سهامداران خرد بورس و انتقال مبلغ آنهامطالبهدرخواست ایجاد صندوق خسارت برای سهامداران خرد بورس و انتقال مبلغ آنها
بر کسی پوشیده نیست که در این ۵ سال تالار شیشه ای بورس تاریک ترین سالهای خودش را به همه نشان داد. بیانیه ریسکی دادند و موجی از تخلفات و سوءاستفادهها از سهامداران بینوا شروع کردند و به آن رنگ و لعاب قانونی دادند. از دولتی ها تا خصولتیها و ارگان های ناظر بورسی و غیر بورسی. سازمانهای ناظر، چه بورسی و چه قضایی، در قبال این روند سکوت اختیار کردند. سوال اینجاست: پلیس فتا در این پنج سال کجا بود؟ قوه قضاییه و دادستانی در مقابل این حجم از اغفال عمومی چه نقشی ایفا کردند؟ چرا مدیران و مسئولان ارشد بازار سرمایه، بانک مرکزی، شورای عالی بورس، و وزرا نسبت به این وضعیت واکنشی مؤثر نشان ندادند؟ جای خالی پاسخگویی همچنان احساس میشود. پلیس فتا در این ۵ سال کجا بوده و هست مگر وظیفه ای جز این دارد که مجرمان اینترنتی را گرفته و قوه قضائیه کجا بود و دادستانی و کلا ناشران و مدیران بورس و وزرا و بانک مرکزی و روسای سازمان عریض و طویل بورس و شورای عالی بورس کجا بودند و همه با خوشحالی مدیران بعدی را آوردند که میدانید چه کردند! مدیران و مسوولانی که قوانین و ابزار و ساختار را طوری با دقت و با هماهنگی هم قرار دادند تا مردم دارایی حلال سالها تلاششان از بین برود. حمایت ها در منفیترین حالت! گویا حتی اتفاقات سیاسی و حرفهای سیاسیون با بورس در هماهنگی کامل هست! شما هر خرید و کاری میکنید ریسک دارد و پلیس و قوه قصاییه و دیگر ارکان مراقب هستند ولی چه شد که در بورس جز پولشویی و کد به کد و صف خرید و فروش و ایجاد صف های کاذب برای اغفال کار دیگری انجام نشد. آینه تمام قد از وضعیت اقتصاد وکشور در بورس نشان داده شد. عادی انگاری هر سقوط و بدون اطلاع گذاشتن مردم و سهامدار خرد از اخبار مهم تاثیر گذار و جمع کردن در صف فروش و به یکباره صف خرید کردن نمادهای نور چشمی و شاخصساز بدون اینکه کسی بتواند واردش شود جز رانتی ها و نزدیکان. یکبار برای همیشه خسارت سهامدار را که به راحتی قابل محاسبه هست را بدهید و اجازه ورود مردم خرد را دیگر به این کوره پول حلال سوزی راه ندهید. و حساب کسانی را هم که با صف فروش کردنها و عرضه اولیه ها و نمادهای کاغذی پول بر پولشان اضافه کردند را بسته و مبلغ همراه با خسارت و تورم او را محاسبه و به قدرت خرید سهامداران خرد در کارگزاری هایشان واریز نمایید. خوشبختانه یا متاسفانه عمر کوتاه هست! و خیلی زود دیر میشود. نمادهای بورسی با ایجاد ظاهری گمراه کننده از روند معاملات اوراق بهادار یا کالا یا ایجاد قیمتهای کاذب و یا اغوای اشخاص به انجام معاملات اوراق بهادار یا کالا (بند 3 ماده 46 قانون بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران و ماده 10 قانون توسعه ابزارها و نهادهای مالی جدید) اقدامی خلاف کردند. متاسفانه ناشران، ناظران ،شورای عالی بورس،رئیس جمهور و وزرا و روسای بورس و تمام ارگان های ذینفع باید مورد رسیدگی قرار گیرند. درخواست دارم در بالاترین سطوح این اقدام شود شک نکنید اعتماد مردم دوباره به سمت شما بر خواهد گشت.تعداد سهامداران بورسی به قدری هست که در تحول کشور عزیزمان ایران نقش سازنده ای داشته باشند و پشت مسوولانی که پشتشان ایستادند بایستند. کسانی که کنار ایستادند و میدانند و کاری نمیکنند هم بدون شک شریک این تخلف خواهند بود. به امید فردایی بهتر از دیروز و امروز یاحق
پلیس فتا، مرکز تشخیص و پیشگیری از جرائم سایبری پلیس فتا ناجا، دادستانی کل کشور، مجلس و قوه قضائیه، رئیس جمهور، شورای عالی بورس، سازمان بسیج، ناظر بورس، وزیر اقتصاد و دارایی
1000پیگیری از مسئول مربوطه10٬000پیگیری از عالی ترین مسئول
وقتی همسرتان در کنار شماست، اما در دایرکتها پرسه میزند!
امروزه ما درعینحال که نقش همسری را در خانه فیزیکی ایفا میکنیم، همزمان با یک لمس صفحه، در نقش یک معلم، کارمند یا مصلح اجتماعی با دنیای بیرون در تعامل هستیم.
گروه زندگی: «نحوه ارتباط میان اعضای خانواده در دو دهه اخیر، تحتتأثیر توسعه شتابان فناوریهای نوین، در حال تغییر است. امروزه دیگر رسانههای اجتماعی صرفاً ابزاری برای گذران اوقات فراغت یا یک عنصر فرعی در حاشیه زندگی نیستند؛ بلکه به بستری بنیادین تبدیل شدهاند که سبک زندگی، روابط میان اعضای خانواده و حتی معنای سنتی «خانه» را بازتعریف میکنند.» منصوره حجاری، دكتراي علوم ارتباطات اجتماعي، پژوهشگر حوزه خانواده و فضاي مجازي مهمان گزارش ماست تا خانههایی با مرز شیشهای را به ما نشان بدهد که با نوع تازهای از روابط و چالشها مواجهاند.
من در میان جمع و دلم توی گوشی است!
حجاری ادامه میدهد: «ما با پدیدهای مواجهیم که در مطالعات ارتباطی، از آن با عنوان خانواده شبکهای یاد میشود. برای درک این مفهوم، کافی است به تصویر رایج خانههای امروز نگاه کنیم: اعضای خانواده اگرچه در یک مکان فیزیکی، زیر یک سقف و حتی در کنار یکدیگر هستند، اما همزمان با اتصال به دستگاههای مختلف، با افراد و شبکههای بسیاری خارج از خانه ارتباط برقرار میکنند. برای مثال، درحالیکه تلویزیون در حال پخش یک برنامه عمومی است، پدر در حال مرور چتهای کاری در تلگرام، مادر در حال تماشای استوریهای اینستاگرام و فرزندشان در حال بازی آنلاین با دوستانی بیرون از خانه است. در واقع، در خانه شبکهای، هر فرد به مرکز یک شبکه ارتباطی مستقل، اختصاصی و فرامکانی تبدیل شده است که او را از جوّ فیزیکی خانه جدا میکند.»
وقتی گوشی، عضو سوم رابطههاست!
منصوره حجاری از دو پدیده نوین و پرتکرار در این فضا حرف میزند: «در این حال، خانواده دیگر یک واحد ارتباطی کامل نیست بلکه، جای خود را به جزیرههای ارتباطی مستقل داده است. طنز تلخ ماجرا آنجاست که اکنون با پدیدههای نوظهوری چون «تکنوفرانس» یا «فوبینگ» دستبهگریبان شدهایم. تکنو فرانس به معنای نفوذ و مداخله دائمی فناوری در تعاملات چهرهبهچهره است. شکل ملموس این پدیده را وقتی میبینیم که زوجی پس از یک روز کاری طولانی، فرصتی برای گفتگو پیدا کردهاند؛ اما بهمحض به صدا درآمدن زنگ پیامک یا نوتیفیکیشن یک اپلیکیشن، رشته کلام قطع میشود و یکی از زوجین غرق در صفحهنمایش میگردد. اما آسیب حادتر، رفتار «فوبینگ» یا همان بیتوجهی عینی به شریک زندگی به دلیل مشغولشدن با تلفن همراه است. نمونه ملموس فوبینگ در زندگی روزمره، موقعیتهایی است که همسر در حال تعریفکردن یک ماجرای مهم یا ابراز یک نیاز عاطفی است، اما طرف مقابل بدون اینکه چشم از صفحه گوشی بردارد، صرفاً با عبارتهای کوتاه مثل «اوهوم» یا «خب» پاسخ میدهد. این رفتار عینی، قویترین پیام غیرکلامی منفی را صادر میکند: «دنیای درونگوشی من، از حضور و کلام تو ارزشمندتر است».
خانههایی با مرز شیشهای!
«در گذشته، خانه مرز فیزیکی محکمی داشت که فرد با ورود به آن، کار و هیاهوی بیرون را پشت در میگذاشت اما در خانه شبکهای، مرزهای سنتی، مکانی و زمانی فروریختهاند. امروز ما درعینحال که نقش همسری را در خانه فیزیکی ایفا میکنیم، همزمان با یک لمس صفحه، در نقش یک معلم، کارمند یا مصلح اجتماعی با دنیای بیرون در تعامل هستیم. نمونه عینی آن، پاسخدادن به چتهای اداری طولانیمدت یا بررسی ایمیلهای کاری در اواخر شب است. این تداخل، باعث «ابهام در حضور» شده است؛ یعنی فرد جسماً در خانه است، اما روح و ذهنش در شبکه پرسه میزند.»
چالش گاو صندوق شخصی شما
حجاری معتقد است؛ چالش بزرگ امروز، ابهام در مرزهای خصوصی و عمومی است. برای مثال، وقتی یکی از زوجین اصرار دارد تمام جزئیات سفر، هدایا یا حتی بحثهای خانگی را برای جلبتوجه دنبالکنندگان (فالوورها) استوری کند، خلوت امن زناشویی مخدوش میشود. از سوی دیگر، رفتارهایی مثل پنهانکردن رمز عبور گوشی، برگرداندن صفحه تلفن همراه هنگام دریافت پیام، یا حساسیت افراطی به دایرکتها، بهسرعت بذر بدبینی را میکارد و تلفن همراه را به یک «گاوصندوق شخصی» رقیب تبدیل میکند.»
فرمولهای درست را بشناسیم
بزرگترین اشتباه سیاستگذاران و خانوادهها این است که فکر میکنند با مدلهای قدیمی و رویکردهای سنتی (مانند منعکردن، دعوا، یا کنترل پلیسی و مچگیری) میتوان این فضای جدید را مدیریت کرد.قانونگذاری بدون درک معنای امروزین حریم خصوصی و خانه شبکهای محکوم به شکست است. ما نیازمند یک «هوشیاری و سواد ارتباطی جدید» هستیم. حجاری هشدار میدهد: «پادزهر چالشهای خانواده شبکهای، تکنولوژیهراسی یا حذف آن نیست، بلکه فرمولهای مدیریت آگاهانه است:
سریال دیدن به سبک خانواده شبکهای!
•گذار از کنش فردی به کنش مشترک دیجیتال: زوجین باید یاد بگیرند که فناوری را از یک «رقیب عاطفی» به یک «عامل انسجام» تبدیل کنند. تعریف پروژههای رسانهای مشترک (مثل تماشای آنلاین یک فیلم، بازیهای موبایلی دونفره، یا پیگیری علایق آموزشی همسو) ابزار دیجیتال را در خدمت رابطه قرار میدهد.•مذاکره و توافق صریح بر سر مرزها: همسران باید به طور شفاف درباره قواعد حضور آنلاین خود گفتگو کنند. توافق بر سر اینکه چه چیزهایی از زندگی مشترک نباید در اینستاگرام منتشر شود و مشخص کردن حریم شخصی مجاز در پلتفرمها، جلو تعارضات عمیق را میگیرد.
ورود تلفن همراه ممنوع!
•احیای مرزهای فیزیکی خانه : زوجین باید به صورت توافقی، مرزهای فیزیکی خانه را احیا کنند. وضع قوانین توافقی مانند ممنوعیت ورود گوشی به اتاق خواب، کنار گذاشتن دستگاهها هنگام صرف غذا و اختصاص زمانهای طلایی بدون تکنولوژی برای گفتگوی عمیق چهرهبهچهره، امنیت روانی رابطه را بازمیگرداند.•اتکای صمیمیت مجازی به اعتماد فیزیکی: اعتماد در دنیای شبکهای، امتدادِ هنجارهای زیست واقعی است. زوجینی که در فضای فیزیکی تعامل باز، همدلی، تعهد و مسئولیتپذیری دارند، رفتارهای آنلاین یکدیگر را بدبینانه تفسیر نمیکنند.جامعه امروز ایران، ناگزیر از زیست دیجیتال است. حفظ ساختار عاطفی خانواده در عصر پلتفرمها، نیازمند پذیرش منطق «خانواده شبکهای» و مرزبندی آگاهانه و توافقی میان خلوت خانوادگی و هیاهوی جهان شبکه است.»#اینترنت#فضای_مجازی#رسانه_زوجین
20:11 - 1 تیر 1405
1 پاسخ
@Iranehamdel1 ساعت پیشدر پاسخ به و
