چرا ناخودآگاه مثل والدینمان دعوا میکنیم؟
درست است که همه چیز در آینده جای گرفته، اما گاهی هم باید به گذشته برگردیم تا راز برخی مسالهها روشن شود...
«میخواهیم به سراغ علتی برویم که اغلب در پسِ دعواهای زنوشوهری پنهان است و ما کمتر آن را میبینیم. این علت، «الگوهایی» است که از دوران کودکی با خود به همراه آوردهایم؛ یعنی همان مدلی که پدر و مادرمان با هم دعوا میکردند و برخوردهایی که از بزرگترها دیده بودیم. در واقع، بسیاری از ما به همان شیوهای دعوا میکنیم که در کودکی از والدینمان آموختهایم.» مرضیه کشوری، مشاور و کارشناس حوزه خانواده از تنظیمات کارخانه همه ما در دعواها حرف میزند.
تقدیر من این است؟!
کشوری ادامه میدهد:«برای مثال، فردی که در کنار پدربزرگ و مادربزرگش بزرگ شده و دیده است که مادرش مدام قهر میکرده، حالا خودش هم همین الگو را تکرار میکند. یا کسی که شاهد دادوفریاد و توهینهای والدینش بوده، همان رفتار را الگو قرار میدهد. برخی دیگر یاد گرفتهاند که سکوت کنند و بسوزند و بسازند؛ آنها با این ذهنیت که «تقدیر من این است» یا «این مرد به من ظلم میکند و در آخرت کیفرش را میبیند»، نقش قربانی را میگیرند. یا کسی که یاد گرفته در برابر دادوفریاد، با صدای بلندتر پاسخ دهد و پای خانوادههای طرفین را به میان بکشد. این الگوها در وجود ما نهادینه شدهاند.»
تنظیمات کارخانه روانی ما..
«بنابراین، هر یک از ما تاریخچهای داریم. اگر به گذشته برگردید و به یاد بیاورید که والدینتان چگونه با چالشها روبهرو میشدند، بسیاری از رفتارهای امروزتان برایتان روشن خواهد شد. حتی مدل برخورد شما با فرزندانتان نیز از همین الگوها تأثیر میپذیرد. آموزش بسیار مؤثر است، اما گاهی اوقات حتی کسانی که مهارتهای لازم را آموزشدیدهاند، زمانی که بسیار خسته یا تحتفشار باشند، بهاصطلاح به «تنظیمات کارخانه» برمیگردند.»
به عقب نگاه کنید اما با عینک روانشناسی!
در اینجا بهعنوان یک روانشناس، دو نکته راهنما برای شما دارم: ۱. بازنگری در الگوهای گذشته: مهم است که بررسی کنید والدینتان چگونه بودند. آیا میخواهید شبیه آنها باشید؟ آیا آنها در دوران پیری هنوز رابطه خوبی با هم دارند؟ اگر پاسخ مثبت است، احتمالاً الگوی رفتاری آنها کارآمد بوده است. اما اغلب میبینیم که نسل پدر و مادر ما به دلیل آموزشندیدن، چالشهای حلنشده زیادی دارند. اگر نمیخواهید شبیه آنها باشید، باید از نو بیاموزید. دعواکردن قاعده دارد و پس از آن نیاز به «ترمیم» و اصلاح داریم. اگر این مهارت را نیاموزیم، باتوجهبه سختیهای روزگارِ ما، شرایط حتی بدتر از والدینمان خواهد شد.
۲. میراثی برای فرزندان: از خود بپرسید چه حسی برای فرزندانتان به جا میگذارید؟ آیا قرار است خاطره تلخی از رابطه شما در ذهنشان بماند؟ آیا میخواهید نسخهای بدتر از خودتان بسازید یا قصد دارید «باقیاتصالحات» به جا بگذارید؟ آرزوی هر پدر و مادری خوشبختی فرزندش است. اگر میخواهید فرزندتان در آینده زندگی موفقی داشته باشد، باید مشکلات فعلیتان را حل کنید. اگر این کار را نکنید، نهتنها ممکن است فرزندتان رفتاری بدتر از شما پیدا کند، بلکه در صورت ناامن شدن خانه، آسیبهای جدیتری مانند سرخوردگی یا انحراف در دوران نوجوانی و جوانی او را تهدید خواهد کرد.نکته پایانی اینکه ما اغلب با الگوهای قدیمی حتی ابراز محبت هم میکنیم، چون هیچوقت آموزش درستی ندیدهایم. دعواکردن اصول و قواعدی دارد. برای اینکه آن «آغوش امن» بین من و همسرم حفظ شود یا دوباره ساخته شود، باید مهارتهای ترمیم دعواها را یاد بگیریم؛ باید بدانیم چگونه صحبت کنیم، چگونه واکنشهایمان را مدیریت کنیم و چگونه امنیت عاطفی، رفتاری و زناشوییمان را بازسازی کنیم.#دعوا_رابطه_#والدین#روانشناسی_زوجین 08:55 - 22 خرداد 1405