الا لعنت الله علی القوم الظالمین و سیعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون
«مامان من توی آتیش سوخت»
چه کسی باور میکرد دختر ۵ساله وقتی رسیده باشد به درمانگاه، بهجای بغلکردن مادرش، بوی خاکستر لباسش را توی ریههای کوچکش بکشد؟! مرضیه نبوی نیا، فقط میخواست بیمارش را بهسلامت بفرستد خانه اما آتش اغتشاش، دست از او برنداشت و بین مامان مرضیه و زینبش جدایی انداخت.
گروه زندگی: معصومه نبوی نیا، آلبوم خاطراتش را ورق زده است تا بوی عطر خواهر را دوباره پیدا کند و از خانواده هفتنفرهای بگوید که حالا ته تغاریاش را در گلزار شهدای رشت جا گذاشته و مزارش، نه بوی اسپند و گلاب، بلکه عطر گلستانی را میدهد که از آتش نمرود زمان، رویید. معصومه نبوی نیا همین اول قصه ما را به هرم گرمای جنوب دعوت میکند، به جایی که اولینبار صدای گریه مرضیه در آن پیچیده: «بابا افسر نیروی هوایی بود و سر همین ما اهواز بودیم. وقتی مرضیه در بیمارستان رازی اهواز به دنیا آمد من خواهر دار شدم. خواهری که از همان اول اولش هم خیلی با بقیه فرق داشت. خیلی حرفگوشکن و آرام بود. با اینکه بچه آخر بود اما خیلی مؤدب بود و به همه احترام میگذاشت. از همان اول هم استعداد نقاشی و خطش یک چیز دیگر بود.»
سه تا عروسک برای یک دعا؟
خواهر شهید، انگار که برگشته عقب و دست انداخته دور گردن خواهر ۹سالهاش، میگوید: «یکی از شیرینترین خاطرههایم مال جشن تکلیف مرضیه است. تاج قشنگ جشن تکلیفش را روی سرش گذاشته بود و چادر گلدارش حسابی بهش میآمد. چادری که بعد از آن همیشه میپوشید و نماز میخواند و حقیقتش را بخواهم بگویم مرضیه با اینکه بچه آخر بود از لحاظ اعتقادی از همه ما جلوتر بود. حتی همین چادر را اول مرضیه بهعنوان پوشش انتخاب کرد بعد منی که از او ۱۲ سال بزرگتر بودم.»اسباببازی با دعاهنوز در عالم کودکی شهیده، خاطرههای زیادی برای گفتن هست، معصومه نبوی نیا ادامه میدهد: «یکبار برادرم سر گواهینامه رانندگی به مرضیه و مصطفی گفته بود برایم حسابی دعا کنید، اگر قبول شوم برایتان اسباببازی میخرم. مرضیه با همان دل صاف و قشنگش، دعا کرده بود و وقتی برادرم باخبر قبولی آمد، سه تا عروسک قشنگ هم برای خواهر کوچکمان گرفته بود. مرضیه خیلی آن روز خوشحال بود و واقعاً از ته دلش دعا کرده بود».
خاله مرضیه، تدارکات نمایش با شما!
معصومه از خواهریشان هم برایم میگوید: «جلسه دفاع پایاننامهام رشت بود. مرضیه با وجود همه علاقه و همتی که روی درسهایش داشت، کلاسش را شرکت نکرده بود تا جلسه دفاعم را بیاید و تنها عضو خانواده بود که آمد. حتی برایم هدیه خریده بود و من حالا هدیهاش را بهترین جای خانه نگه میدارم. جلسه که تمام شد با خوشحالی میگفت: «آبجی خیلی خوب دفاع کردی». ما دوتا خواهر همه رازهایمان را به هم میگفتیم. من ۱۲ سال از مرضیه بزرگتر بودم و تشویقش میکردم درس بخواند و پیشرفت کند. او هم باهمت خوبش جواب تشویقها و حمایتهایم را میداد. وقتی هم که بزرگ شدیم و بچهدار، رابطه مرضیه با بچههای همه ما خیلی خوب بود. پسرم هروقت قرار میشد نمایش بازی کند، خاله مرضیه باذوق و هنرش، عروسکهای نمدی برایش میساخت و همیشه تولد بچهها هدیههای خیلی خوبی میگرفت. مرضیه واقعاً انگار دختر جنوب بود. خونگرم و دست و دلباز.»
زرشک پلوهایش قبول شد!
وقتی حرف از اعتقادات شهیده پرستار اغتشاشات میشود، خواهرشهید، انگار یک کتاب خوشعطر تازه را ورق میزند: «نماز اول وقت مرضیه هیچوقت ترک نمیشد و از همان بچگی دلش میخواست سحر بیدار شود و روزههایش را کامل بگیرد. اما بیشترین چیزی که یادم مانده چلههاییست که میگرفت. چله زیارت عاشورا، سوره یاسین و...این آخری هم چله دعای عهد گرفته بود. حتی بخشی از حقوقش را به نیت رضایت امامزمان و کمک به ظهورش، وقف نیازمندان میکرد. همیشه دلش میخواست همسرش اگر رشت باشد بروند هیئت ثارالله رشت و فاطمیه را عزاداری کند.» معصومه نبوی نیا ادامه میدهد: «خواهرم ازدواج که کرد، با همسرش با هم به این مقام و بصیرت رسیدند. دامادمان همیشه به خواهرم میگفت؛ مرضیه خانم چه من باشم چه نباشم شما روز عید غدیر یک غذای خوبی درست کنید و به همسایهها بدهید. خواهرم هم هرسال با علاقه و سلیقه، زرشکپلو با مرغ درست میکرد و برای همسایههایشان میبرد. حالا بعد از شهادتش، همین همسایهها غذا درست کردند و خیرات خواهرم کردند.»
پای گچ گرفته، کرونا و حتی جنگ هم حریفش نشد!
خواهر شهیده، از درسخوان بودن این پرستار جوان میگوید و روزها و شبهایی که درس میخوانده تا برای اسلام و انقلاب مفید باشد: «سال کنکور مرضیه آنقدر مشغول درس بود که خریدهایش را من انجام میدادم. هیچوقت نشد از خریدهایم ایراد بگیرد آنقدر که قدرشناس و قانع بود. فقط یکبار برای نماز مغرب رفته بود مسجد که پایش آسیب دید، اول تلاش کرده بود هرطور هست خانه بیاید اما وقتی دید نشد، بالاخره پایش را گچ گرفتند. دانشگاه قبول شده بود ولی با پای گچ گرفته. اما با همین پا تا طبقه چهارم که کلاسهای مامایی برگزار میشد میرفت. یکی دو بار که رفت وضع پایش بدتر شد و مجبور شد بماند خانه. اما با همه این شرایط حاضر نشد ترمش را حذف کند و آن ترم را بهخوبی پشت سر گذاشت. همیشه همینطور بود. در اوج کرونا، دو سال طرحش مقارن شده بود با بارداری و سختیهایش، اما حتی تا یک هفته به زایمانش هم سرکار میرفت و دست از تلاش برنمیداشت. اصلاً آدمی نبود که بهانه بیاورد. در تمام روزهای جنگ ۱۲ روزه هم همینطور بود. حتی یک روز و یک ساعت هم از شیفتهایش کم نکرد».
روضه به دستهای کوچیک رسید...
مادری، این یک کلمه اوج روضه مرضیه نبوی نیا است: «پدر و مادرم لاهیجان بستری بودند و مرضیه آمده بود کمک من که بیمارستان بماند. دم غروب که شد زنگ زد و گفت آبجی من باید شب پیش زینب باشم حتماً. بدون من خوابش نمیبرد. اصلاً وابستگی این مادر و دختر عجیب بود. وقتی مرضیه برگشت خانه، زینب دوید دم در و حتی صبر نکرد در باز شود، خودش را به مادر رساند و دستش را بوسید. همیشه همینجوری از خواهرم استقبال میکرد. حتی دستهایش را میبوسید. شاید هم سر همین بوسهها بود که از پیکر خواهرم، فقط بخشی از دست راستش سالم ماند».
مامان برگرد...
بغض مثل یک هسته تیز هی گلوی خواهر را میخراشد اما او ادامه میدهد: «زینب ما شبی که درمانگاه سوخت، بیتابی کرد و با بابا رفته بود دنبال مادرش(هنوز آن لحظه کسی از سوختن درمانگاه اطلاعی نداشته است). سوختن درمانگاه جلوی چشم همین زینب ۵ساله اتفاق افتاد. از زنعمویش پرسیده بود: مامان منم سوخت؟! ما بهش گفتیم نه مامان آمده بیرون و یک جای خوبی رفته است. توی قلب ماست و همیشه کنار تو. اما این طفل معصومی که آتشسوزی را دیده حتماً ته قلب کوچکش چیزهایی هست که قدرت بیانش را ندارد...»
۵ سالهها از آتش دل خوشی ندارند...
زینب ۵ ساله بی قصه و نقاشی مامان شبها خوابش نمیبرد زینبی که دست و صورت و حتی سرانگشت مامان را غرق بوسه میکرد حالا جای بغل مامان، لباسهایش را می بوسد و دنبال عطرآغوش مامان مرضیه میگردد. عطری که زیر آتش درمانگاه جا مانده است. زینب کوچولو کجا باید دنبال صدای مامان باشد که شبها بیغصه و کابوس بخوابد؟! زینب ۵ ساله مانده و یک بغل خالی...۵سالگی زینبهای این دنیا را چقدر جان کاه نوشتهاند...پرستار و مامای وظیفه شناس و دلسوز، مرضیه نبوینیا، در درمانگاه امام سجاد(ع)در رشت، در حالی در آتش اغتشاشگران سوخت که زینبش در راه بود تا باز دستهای خسته مامان را ببوسد و ببوید و...اما برای همیشه یتیم شد.#شهیده_مرضیه_نبوینیا#شهید_پرستار_ماما#اغتشاشات_رشت
08:52 - 12 بهمن 1404
35 پاسخ
@user170909997497806445912 بهمن 1404در پاسخ بهخدا به این خانواده اجر و صبر بدهدهر گونه مماشات با اغتشاش گران و هر گونه عفو و گذشت به معنای پا گذاشتن روی خون شهداستاز قوه قضائیه درخواست قاطعیت در مجازات عاملین را داریم
@user170909997801757945312 بهمن 1404**** خدا بر عاملین این اتفاق ... خدایا من راربه قافله شهدا برسان 😭
@user170910015164285740112 بهمن 1404در پاسخ بهبعد یک آدم رذل گفته بود اون شب اصلا درمانگاه بسته بود کسی داخل درمانگاه نبود!
@user170910140485520723012 بهمن 1404در پاسخ به🇮🇷🌹پیکرسوخته خواهران و برادران شهیدم که بدست ناپاک منافقان کوردل وکومله های سلاخ و پهلوی چیهای ساواکی و فرقه ناپاک بهائیت رخداد؛سندی بر جنایات جنایتگران متوحش است که از اعمال ننگین و نجس و کثیف اربابان غربی،امریکایی خود بخوبی آموخته اند.
@user170910140485520723012 بهمن 1404در پاسخ به🇮🇷🌹ننگ و نفرین بر شما حیوان صفتان؛مگر فشارهای اقتصادی چقدر شماها را گرسنه کرده بود که حاضر شدید پیکر خواهر هموطن را در آتش کباب کنید. ننگ و نفرین تا قیامت بر شما و اربابان کثیفتان باشد.
@user170910062065836108712 بهمن 1404در پاسخ بهاینها انسان نیستند که ، چه اهمیتی داره که صدها مامور بدون اسلحه و انسان بی گناه به طرز داعشی به شهادت رسیدن ... مهم اینه که بعد از چند روز مماشت و دیدن چنین صحنه های وحشتناکی ، حاکمیت مجبور به سرکوب تروریست هایی شد که به هموطن خودشون هم رحم نکردن
@user170910125716496797612 بهمن 1404خدا این جماعت تروریست رو که می خواستن جنگ داخلی راه بندازن **** کنه
@Alitehrani12 بهمن 1404در پاسخ بهسوالچرا مطالبه برخورد با اغتشاشگران من حذف شد؟
سلام یک مطالبه نوشتم که دستگاه قضا فریب عذرخواهی های دروغین اغتشاشگران را نخورد، بیش از ۲۰۰۰ حمایت هم گرفته بود، چرا پاک شد؟
خبرگزاری فارس، جناب آقای دکتر پیام تیرانداز مدیرعامل محترم خبرگزاري فارس
100گزارش از مطالبه1000پیگیری از مسئول مربوطه
@Mehdihassani12 بهمن 1404در پاسخ بهخانم معاون رئیسجمهور تشریف بردند ملاقات اغتشاشگران که فهرستی برای استخدام در دولت داشته باشند
@user17677177553312 بهمن 1404در پاسخ بهباورم نمیشهمگر نگفتین این جوون ها رو آمریکایی ها و اسراییلی ها کشتن؟الان رفتین با قاتلین بچه های ما، مذاکره می کنین؟؟؟؟یا دروغگو هستین یا خائن
@user1729090184512 بهمن 1404در پاسخ بهروحش شاد و یادشان گرامی. کاش دختر بعضی از این مسئولان کمی از این بانوی بزرگوار یاد میگرفتن و به جای خدمت به مردم آمریکا ، در کشور خودشون و به مردم کشور خودشون خدمت میکردن. البته خداوند چنین عزتی رو به همه کس نمیده.
@Researcher_140412 بهمن 1404در پاسخ بهراه حل روحانی و باندش در گروهک وفاق بسیار ساده و تکراری است. اول حسابی گران کن و فشار به مردم بیاور. بعد همه چیز را بینداز کردن رهبری و سپاه و فلسطین. بعد جنگ داخلی راه بینداز.
@user17657755915512 بهمن 1404در پاسخ بهباور نکردنی خدایی پانزده سال آلمان زندگی کردم هر جایی دنیا این جنایتها بشه دیگه بقیه زندگی واسه طرف فقط درد و کتک تو زندان میشه انفرادی کتک تا آخر عمر چقدر بعضی اینقدر کثیف هستند در این مملکت که بخاطر تقاص اینها از کردارشان ایران غم میگیره.اون از وطن فروشی و پهپاد در جنگ اینم این جنایات
@user17657755915512 بهمن 1404در پاسخ بهآخه مردم بدبخت رضا پهلوی زنشو نمیتونه نگه داره بیاد ایران رو نگه داره که فراخوان بده برید خیابان چقدر بدبختی و بی مغزی امثال شما خیلی ها توی کمپ های پناهندگی اروپا اسیر با دست خود باقی نشسته است که رضا شاه واسش آزادی بسازه سوریه هم نمیتونه بسازد چه برسه آزادی فقط میشه گفت خاک بر سر کل اون جمعیت