نوشهر؛ مأمن نادرترین گل جهان
سوسن چلچراغ بدین جهت دارای اهمیت و ارزش فراوان است که متعلق به بازمانده‌ای از دوران چهارم زمین‌شناسی است و از لحاظ ژنتیکی یکی از نوادر طبیعی جهان است.
به گزارش خبرگزاری فارس از شهرستان نوشهر، طبیعت ایران با آب و هوا و اقالیم خاص خود، شرایط و محیطی را برای رشد و نمو گونه‌های خاصی از گیاهان فراهم کرده و گنجینه ای بی‌نظیر و منحصر به فرد را در ایران به‌وجود آورده است. یکی از خاص‌ترین و نادرترین این گونه‌ها، سوسن چلچراغ با نام علمی Lilium ledebourii است. سوسن چلچراغ یا سوسن سفید، یکی از گونه‌های تیره سوسن است به عنوان نخستین گل ایرانی است که در فهرست آثار ملی طبیعی ایران قرار دارد و بیش از چهل سال از ثبت آن می گذرد. این گل برای نخستین بار در سال 1354 توسط یک گیاه‌شناس آلمانی کارل فردریش فون لدبور این گیاه را در داماش گیلان کشف کرد و در کتاب خود از آن سخن گفت. در همان زمان بود که شورای عالی محیط زیست درخواست ثبت این گل را از دولت کرد و نام سوسن چلچراغ از سال 1355 در فهرست آثار ملی قرار گرفت. دلیل نامگذاری آن به دلیل برگشتگی گلبرگ‌ها و بیرون‌زدگی پرچم این گل و همچنین متمایل بودن آن به سمت زمین تصویری همانند چلچراغ را در ذهن تداعی می‌کند و احتمالاً دلیل استفاده از نام سوسن چلچراغ نیز همین است. سوسن چلچراغ بدین جهت دارای اهمیت و ارزش فراوان است که متعلق به بازمانده‌ای از دوران چهارم زمین‌شناسی است و از لحاظ ژنتیکی یکی از نوادر طبیعی جهان است. این گل، گونه‌ای بسیار نادر و کمیاب است که تنها در 2 نقطه از جهان در رشته کوه البرز از فلات ایران یعنی لنکران تالش جمهوری آذربایجان و داماش بخش عمارلو استان گیلان به‌صورت طبیعی می‌روید.
به عقیده بسیاری از کارشناسان و محققان، پیش‌تر تعدادی از این گل در نواحی بسیار محدودی از استان‌های شمالی دیگر مانند اردبیل و مازندران نیز مشاهده می‌شد اما دیگر اثری از آنها دیده نمی‌شود ولی با بررسی‌ها و تحقیقات محلی به عمل آمده از سوی نگارنده، این گونه زیبا در منطقه حفاظت شده البرز مرکزی (دامنه شمالی) واقع شده در شهرستان نوشهر با وسعت‌هایی بیش از حد تصور و تراکم بالا مشاهده شده است این سوسن چلچراغ به لحاظ مورفولوژیکی با ارقام دیگر شناسایی شده و موجود در ایران دارای تفاوت‌هایی است که به جرأت می‌توان این ادعا را داشت که این گونه می‌تواند حتی رقمی جدیدی از گونه سوسن چلچراغ باشد که هنوز شناسایی نشده است. درحفظ و حراست از این گونه با ارزش که به نوعی لقب فسیل زنده به آن باید داد کوشید و باید اقداماتی برای حفظ این گنجینه گران‌بها صورت پذیرد تا این گونه معرفی و منطقه البرزی مرکزی (دامنه شمالی) واقع شده در شهرستان نوشهر به عنوان یکی دیگر از رویشگاه‌ها این گل زیبا در ایران به دنیا معرفی شود تا این منطقه را به عنوان بزرگ‌ترین رویشگاه در ایران و جهان بشناسند. داود جهاندار لاشکی ـ کارشناس منابع طبیعی انتهای پیام/86019/ح.
13:24 - 16 اردیبهشت 1397
1 بازنشر
11 بازدید
1 پاسخ