وقتی متاسفانه نیروهای مسلح زیادی ملاحظه کردن چیزهایی را که باید میزدن نزدن اگرمن بودم یا با انتحاری یا با قواصی میرفتم مهمترین ناوچه، ناوها هرچی که مهم بود آب وبرق نابود میکردم
روزی که شیطان بزرگ، کینه «دنا» را به دل گرفت
همینکه در بندر ریودوژانیرو برزیل پهلوگیری کردیم، شرکت معروف و باسابقهای که قرار بود امور اداری ما را در بندر انجام دهد، جا زد و گفت:آمریکا اخطار داده که اگر ارتباطتان را با کشتیهای ایرانی قطع نکنید، تحریمتان میکنیم...نگرانی ما خیلی زود رفع شد چون شرکتی که سفارت جایگزین کرد، کارها را بهخوبی انجام داد؛ شرکت نوپایی که فقط ۳سال سابقه داشت.
گروه جامعه خبرگزاری فارس- مریم شریفی؛ اسم «دنا» که برای ماموریت «کد ۳۶۰» یا همان «ماموریت دریانوردی دور دنیا» به میان آمد، خیلیها پوزخندی زدند و توی دلشان گفتند: ایرانیها با این انتخاب، پیشاپیش شکست این پروژه دریایی را اعلام کردهاند. آخه ناو سبُکِ ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ تُنی را چه به دریانوردی در آبهای بینالمللی اقیانوسی؟!... اما همان ناو سبک محجوب بیادعا در عرض چند ماه با عملکرد خیرهکنندهاش، شد خار چشم دشمنان پیشرفت ایران اسلامی. تا جایی که چارهای ندیدند جز تحریمش؛ تحریمهایی که یک بار دیگر و این بار هزاران مایل دورتر از آبهای سرزمینی، توسط جوانان کاربلد ایرانی بیاثر شد.
القصه بعد از ۲۳۲ روز دریانوردی در آبهای بینالمللی، گذر از ۳ اقیانوس، دور زدن ۵ قاره و عبور از میان ۲ چشم طوفان، این ناوشکن تمامایرانی دنا بود که سربلند و باصلابت به وطن بازگشت و نامش برای همیشه در کنار پیشرفتهترین ناوهای دنیا ثبت شد.
جهانخواران اما فقط ۳ سال وجود آن ناو باشکوه را تحمل کردند و در سیزدهمین روز از اسفندماه ۱۴۰۴، جواب دانش و مهارت و نبوغ دریانوردان ایرانی را با اژدرهای قاتل دادند... در ایام اربعین شهادت ۱۰۴ قهرمان ناوشکن دنا توسط ارتش تروریستی آمریکا، با ما در مرور روایتهای غرورانگیز ماموریت دریانوردی دور دنیا با محوریت ناو دنا همراه باشید.
چرا جای نیروی دریایی ایران در اقیانوسها خالی است؟!مدت زیادی از بازگشت ناوگروه ۸۶ به وطن نمیگذشت و عرق ملوانان قهرمان ماموریت ۸ ماهه دریانوردی دور دنیا هنوز خشک نشده بود که در قالب گروهی از اصحاب رسانه راهی بندرعباس شدیم برای عرض خداقوت به جوانانی که در عرصه دریانوردی بینالمللی، کاری کرده بودند کارستان. همانجا روی عرشه آن ناوهای باعظمت روی آبهای نیلگون خلیج همیشه فارس بود که شنیدیم ماجرای این فتح بزرگ از خیلی وقت قبلتر شروع شده بود؛ از وقتی که فرمانده، انگشت اشارهاش را به سمت افقهای دور در دل اقیانوسها گرفته بود و نکتهبینها نگفته، نارضایتی ایشان از خالی بودن جای نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران در آن میدان بینالمللی را حس کرده بودند.از همان موقع، فرمان رهبری مبنی بر اینکه نیروی دریایی بهعنوان یک نیروی راهبردی، باید در آبهای بینالمللی اقیانوسی حضور داشته باشد، شده بود آرزوی همه سپیدپوشان قهرمان نیروی دریایی؛ رویای دوردستی که بالاخره در میانه سال ۱۴۰۰، اولین قدمهای جدی برای تحققش برداشته شد.
آن روز امیر دریادار دوم ستاد «فرهاد فتاحی»، فرمانده ناوگروه ۸۶ در ماموریت کد ۳۶۰، شد راوی آن ماموریت فراموشنشدنی و از شروع آن اتفاق بزرگ اینطور برایمان گفت: «امیر دریادار شهرام ایرانی ۲۰ روز بعد از دریافت حکم فرماندهی نیروی دریایی از رهبر معظم انقلاب، به جمعی از فرماندهان دستور داد که مطالعه و تحقیق در زمینه طراحی مسیری برای دریانوردی در آبهای بینالمللی را شروع کنند. ما هم با توجه به سبک دریانوردیمان و تجهیزاتی که در اختیار داشتیم، بعد از یک سال کار مطالعاتی و استخراج اطلاعات در حوزههای فنی، ناوبری، نیروی انسانی، پزشک، غذایی و... یک مسیر برای ماموریت دریانوردی دور دنیا طراحی کردیم؛ طرحی که در کمترین فاصله زمانی به مرحله اجرا درآمد.
۹ مهرماه سال ۱۴۰۱ بود که ناوگروه ۸۶ با ۳۵۰ نیروی انسانی با میانگین سنی ۳۰سال، ماموریت ویژه کد ۳۶۰(دریانوردی دور دنیا) را از بندر کنارک شروع کرد. این ناوگروه، یک سازمان رزمی داشت متشکل از ناوشکن تمامایرانی دنا، ناوشکن مکران (بهعنوان یگان پشتیبانی)، یک فروند بالگرد، پهپاد، تیم عملیات ویژه و واکنش سریع، تیم اطلاعات عملیات سیگنالی و واحد کامل بیمارستانی.»
«دنا»، نماد کالای ایرانی در آبهای بینالمللی بود«اولین هدف ماموریت کد ۳۶۰، اجرای فرمان فرمانده کل قوا درخصوص به اهتزاز درآوردن پرچم جمهوری اسلامی ایران در آبهای بینالمللی اقیانوسی بود اما هدفهای جانبی دیگری هم در آن سفر طولانی محقق شد. برای مثال، ما حامل پیام صلح و دوستی مردم ایران برای مردم دنیا بودیم و در هر بندری که پهلو میگرفتیم، سفیر فرهنگ ایران اسلامی میشدیم. علاوهبراین، اتفاق قشنگ دیگری که در آن ماموریت رقم خورد، این بود که ناوگروه ما، تبلیغ خوبی برای کالای ایرانی شد...»چشمهای فرمانده برق میزد وقتی در مقابل چشمهای پر از سؤال اهالی رسانه میخواست از چرایی این توفیق بزرگ بگوید: «ناوشکن دنا، نماد کالای ایرانی شد چون بهعنوان یک ناوشکن تمامایرانی در آبهای بینالمللی دریانوردی کرد، در قامت یک ناو خوداتکا و بدون هیچگونه وابستگی موفق شد ماموریتش را بدون هیچ مشکلی انجام دهد و بعد از ۸ ماه به سلامت به آبهای کشور عزیزمان برگردد.»
عبور از ۲ «چشم طوفان» به کمک نرمفزارهای تمامایرانیدیدار کوتاهمان با قهرمانان ماموریت دریانوردی دور دنیا، شده بود صحنه غافلگیریهای شیرین با معرفی شیرینکاریهای غرورانگیز جوانان توانمند نیروی دریایی؛ همانها که به گواه امیر فتاحی، با دانش و مهارت بومیشان توانستند تحریمهای ظالمانه را تحقیر کنند: «در ماموریت دریانوردی دور دنیا، یک چالش اساسی پیش رویمان بود؛ اینکه به دلیل تحریم، امکان استفاده از نرمافزارهای بینالمللی دریانوردی را نداشتیم. اینجا بود که متخصصان جوان خودمان در دانشگاه علوم دریایی نوشهر دو نرمافزار «پیشبینی جو اقیانوس» و «توزین وزن در کشتی» طراحی کردند و ما با کمک دانش ایرانی توانستیم این مأموریت را به بهترین شکل به سرانجام برسانیم.
میدانید در این ماموریت، اولین خطر برای ما، خود دریا و شرایط نامساعد جویاش، بود. واقعیت این است که ناوشکن دنا، یک ناوشکن سبک است که اصلا برای این دریاها ساخته نشده. اما جالب است بدانید در همان زمان که ما در این ماموریت بودیم، کشورهایی که در زمینه دریا ادعا دارند، ناوهایشان غرق میشد اما ما به لطف خدا و با کمک همین محصولات دانشبنیان ایرانی و البته با راهنمایی کارشناسان خبره مرکز فرماندهی و کنترل تهران، بهراحتی از اقیانوسها عبور میکردیم ومسیرمان را ادامه میدادیم.
برای مثال، موفق شدیم از ۲ «چشم طوفان» عبور کنیم. در یک مقطع، ۲۰۰ مایل بالاتر از مسیر حرکت ما و همزمان در پایین مسیرمان، دریا طوفانی بود. در اصطلاح دریایی، در بالا و پایین مسیرمان، «چشم طوفان» وجود داشت. وقتی در دریا چشم طوفان داشته باشید، ارتفاع موج تا ۲۰ متر هم میرسد! با این حال، ما با استفاده از همان نرمافزار ایرانی و پیشبینیها و برنامهریزیهای درستش، در آن طوفان قرار نگرفتیم و موفق شدیم وسط ۲ چشم طوفان، با یک فاصله مناسب، از مسیری که ایمنتر بود، دریانوردی کنیم و به سلامت از آن منطقه عبور کنیم.»
ناوشکن هزار تُنی و دریانوردی در اقیانوس؟!آیا کشورهای دیگر هم ماموریتی مشابه ماموریت کد ۳۶۰ داشتهاند؟ این را خبرنگاری پرسید که دِل دِل میکرد بداند مردمان کشورهای دیگر هم مثل خودش تا به حال چنین حس غروری را تجربه کردهاند یا نه. جواب فرمانده هم، همان بود که او انتظار داشت: «به جرأت میتوانم بگویم هیچ کشوری با این تجهیزات و سبک دریانوردی که ما داشتیم، قادر به انجام چنین ماموریتی نیست.ما با یک ناوشکن هزار تا ۱۵۰۰ تُنی وارد اقیانوسهای طوفانی شدیم؛ بهویژه اقیانوس اطلس که شرایط جوی بسیار خطرناکی دارد. هیچ کشوری جرأت نمیکند با این تُناژ پا به این عرصه بگذارد. وزن ناوشکن حداقل باید ۶ تا ۷ هزار تُن باشد که بتواند در این مسیر برود.
۱۲۰ روز دریانوردی بدون توقف...سبک دریانوردی ما هم خیلی متفاوت است با کشورهایی که در عرصه دریانوردی، حرف برای گفتن دارند. واقعیت این است که ما بسیاری از کارها را به شکل بومی انجام دادیم؛ از بحث مخابرات گرفته تا بحث پشتیبانی که یکی از ابهامات اساسی کسانی بود که ما را رصد میکردند.چرا درباره سبک دریانوردی حرف میزنیم؟ ببینید، ما از بندر جاکارتا در اندونزی تا بندر ریودوژانیرو در برزیل، ۱۲۰ روز دریانوردی مداوم داشتیم! یعنی ۴ ماه بدون اینکه در جایی پهلو بگیریم و با ساحلی در ارتباط باشیم، توانستیم یک گروه ۳۵۰ نفری را در دریا راهبری کنیم. این، نشاندهنده برنامهریزی دقیق ما و موفقیت تیم پشتیبانیمان بود که از چشم اهل فن هم دور نماند.»
وقتی فرانسویها ناخواسته ناوگروه ما را تبلیغ کردند«بعد از حرکت از بندر کنارک، مسیر را به شکلی ادامه دادیم که با عبور از سواحل کشور پاکستان، بتوانیم در بندر بمبئی هندوستان توقف کنیم. آنجا مورد استقبال رسمی نیروی دریایی هند قرار گرفتیم. واکنش هندیها در بازدید از ناو دنا دیدنی بود. برایشان خیلی جالب بود که ایران بتواند یک ناوشکن با آن عظمت بسازد. در ادامه بعد از گذر از جنوب سریلانکا، خلیج بنگال، تنگه راهبردی مالاگا در سنگاپور، دریای چین جنوبی، خط استوا و دریای جاوه، در بندر جاکارتا در اندونزی پهلو گرفتیم و اینجا هم دید و بازدیدهای خوبی با اهالی نیروی دریایی اندونزی داشتیم و در پایان هم، یک تمرین رزمی تخصصی با آنها انجام دادیم.»
وقتی ناوگروه ۸۶ از بندر جاوه به طرف تنگه ماگاسار حرکت کرد و بعد از گذر از آن وارد دریای سِلِبِس در جنوب فیلیپین شد، اتفاق هیجان انگیزی در انتظار اعضای خستگیناپذیر آن بود: «ورود به دریای سلبس، اتفاق مهمی بود چون اینجا برای اولین بار، نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران وارد اقیانوس آرام شد. گرچه در تمام طول مسیر، همه داشتند حرکت ما را رصد میکردند، اما وقتی وارد اقیانوس آرام شدیم، توجهات و حساسیتها بیشتر شد. حتی در سواحل استرالیا و نیوزیلند، گشتهای هوایی در اطرافمان انجام دادند. ابتدا حساس بودیم که به ما نزدیک نشوند اما در ادامه رویکردمان تغییر کرد. اتفاقا تدبیرمان این شد که بگذارید ما را ببینند که فردا روز نگویند نه، اینها نبودند. و به لطف خدا اتفاق جالبی که در مجمعالجزایر پلینزی فرانسه افتاد، در راستای همین خواسته ما بود.
ماجرا از وقتی شروع شد که فرانسویها از ناوگروه ما عکس گرفتند و در فضای مجازی منتشر کردند. یکی از فرماندهان نیروی دریایی بعدها میگفت: آن روزها در جریان ماموریت کد ۳۶۰، ازآنجاکه ما به صورت فیزیکی شما را نمیدیدیم، با نگرانی اخبار حرکت ناوگروه را دنبال میکردیم اما وقتی آن عکس در رسانههای فرانسه منتشر شد، خیالمان راحت شد و گفتیم: خب، خدا را شکر که در وضعیت مناسبی هستید... یعنی اتفاقی که افتاد این بود که فرانسویها با رصد رسانهایشان داشتند ناخودآگاه ناوگروه ما را تبلیغ میکردند.»
تیم پشتیبانی ناوگره ۸۶، دنیا را انگشتبهدهان گذاشتناوگروه ۸۶ داشت بی سر و صدا اما مقتدرانه در آبهای بینالمللی اقیانوسی حرکت میکرد و آرامآرام جای جمهوری اسلامی ایران را در میان کشورهای صاحبنام در عرصه دریانوردی باز میکرد. یعنی همان کشوری که ۴۰ سال تحت شدیدترین تحریمهای تاریخ بود، این بار هم ققنوسوار از میان خاکسترها سر برآورده و پیش چشم تمام دنیا در حال پرواز بود. و این، چیزی نبود که جهانخواران تاب دیدنش را داشته باشند.اگر مشتاق شدهاید از واکنش قلدرهای عالم به نمایش درخشان دریایی جمهوری اسلامی ایران سر دربیاورید، ادامه صحبتهای امیر فتاحی را از دست ندهید: «بعد از مجمعالجزایر پلینزی فرانسه، به طرف سواحل شیلی حرکت کردیم. در ادامه، وارد تنگه تاریخی ماژلان شدیم و با عبور از آن، در سواحل آرژانتین و اروگوئه دریانوردی کردیم و در نهایت، در بندر ریودوژانیرو برزیل پهلو گرفتیم؛ البته نه به همین سادگی!
ماجرا از این قرار بود که در انتهای اقیانوس آرام یعنی جایی که میخواستیم وارد تنگه ماژلان شویم، آمریکا اعلام کرد ناوگروه ما را تحریم کرده. این همان مقطعی بود که در تمام رسانهها گفته شده بود که ناوگروه ایران بعد از ۴ ماه دریانوردی مداوم قرار است در سواحل برزیل پهلو بگیرد. هدف آمریکاییها این بود که برای ما چالش درست کنند. پیش خودشان حساب و کتاب کرده بودند ناوگروهی که حدود ۱۶۹ روز دریانوردی کرده – که ۱۲۰ روز آن، بدون توقف بوده – حالا نیاز دارد جایی پهلو بگیرد و پشتیبانی شود. بنابراین اگر ما مانع از توقفش در بنادر شویم، حتما در روند حرکتش اخلال ایجاد میشود.
اینطور بود که ناوشکن دنا و ناو مکران را تحریم کردند اما نمیدانستند ما از قبل، فکر همهچیز را کرده بودیم و حتی این احتمال را داده بودیم که در تمام مسیر، هیچ بندری به ما مجوز پهلوگیری ندهد. با همین نگاه، طوری ناوگروه را تجهیز کرده و تمام مایحتاجمان را با خودمان برده بودیم که به پشتیبانی هیچ بندری نیاز نداشتیم. تنها چیزی که به آن نیاز پیدا میکردیم، میوه و سبزیجات و این قبیل خوراکیها بود.
کبریت تحریم در آبهای بینالمللی، خیس شد...ما حتی در زمینه فنی هم کاملا خودکفا بودیم. تیم فنی ناوگروه ۸۶ به لحاظ نیروی متخصص و تجهیزات و قطعات یدکی آنقدر کامل بود که حتی توانستیم وسط دریا، اورهال موتور انجام دهیم! حتما میدانید که هر دستگاهی یک برنامه نگهداری دارد و در فواصل زمانی روزانه، هفتگی، ماهانه یا سالانه باید تعمیر و مراقبتهای فنی روی آن انجام دهد. حالا تصور کنید دستگاههای موجود در ناو دنا که ۸ ماه به صورت مداوم روشن بود و کار میکرد، چقدر نیازمند تعمیر و نگهداری بود!اما به لطف خدا، تیم فنی قوی و کاربلد ما با پیشبینیهای دقیق و تدارکات درستی که پیش از شروع ماموریت انجام داده بود، به بهترین شکل این مراقبتهای فنی را انجام دادند و اجازه ندادند ناوگروه به هیچگونه پشتیبانی فنی بیرونی نیاز پیدا کند. بنابراین، تحریمی که قرار بود ماموریت ما را مختل کند، با تدابیری که از قبل انجام شده بود، بیاثر شد.»
روزی که آمریکا، کینه «دنا» را به دل گرفتماجرای کارشکنی دشمنان اما به همینجا ختم نشد. آمریکا تمام کارتهایش را برای مانعتراشی در مسیر حرکت ناوگروه ۸۶ رو کرد اما دست آخر، این ملوانان ایرانی بودند که با قدرتنمایی در حیاط خلوت او، در برزیل، تحقیرش کردند: «همینکه در بندر ریودوژانیرو برزیل پهلوگیری کردیم، با چالش جدیدی مواجه شدیم. روال کار بر این است که هر کشتی بخواهد وارد یک بندر خارجی شود، یک نماینده(agent) باید در ساحل داشته باشد که امور اداری و مالی ورودش را انجام دهد. بر این اساس، سفارت ایران در برزیل از قبل، شرکتی را برای این کار هماهنگ کرده بود که ۱۳۰ سال در این حوزه سابقه داشت. با این حال به محض ورود ما، نماینده شرکت مراجعه کرد و گفت: ما نمیتوانیم همکاریمان را با شما ادامه دهیم...
میگفت: به شدت تحت فشار آمریکا هستیم. اخطار دادهاند اگر ارتباطتان را با کشتیهای ایرانی قطع نکنید، شرکتتان را تحریم میکنیم... شرایط سختی بود اما هیچ وقفهای در کارهای ما ایجاد نشد چون سفارت بلافاصله شرکت دیگری را برای این کار معرفی کرد. با اینکه شرکت جایگزین، یک شرکت نوپا بود که فقط ۳ سال سابقه داشت، اما الحمدلله بهخوبی کارهای اداری ما در بندر را انجام داد و بهاینترتیب برخلاف خواست آمریکا، هیچ مشکلی برایمان ایجاد نشد.»
اتفاق بزرگتر اما هنوز در راه بود. ناوگروه ایرانی در برزیل پهلو گرفت و در ادامه، شد آنچه آمریکا خوش نداشت: «ابتدا قرار بود ۲ روز در برزیل توقف داشته باشیم اما با توجه به دیدارهایی که صورت گرفت و ارتباط خوبی که با برزیلیها برقرار کردیم، مدت اقامت ما در این کشور به ۷ روز افزایش پیدا کرد. جالب است بدانید که ما به طور اتفاقی، در صد و بیستمین سالگرد آغاز روابط ایران و برزیل در این کشور پهلو گرفته بودیم و همین موضوع هم باعث صمیمانهتر شدن ارتباط ما با برزیلیها شد.»
استقبال از ملوانان ایرانی با «سلام فرمانده»، ۹ هزار کیلومتر دورتر«در پایان ماموریت برزیل، به سمت بندر کیپ تاون آفریقای جنوبی دریانوردی کردیم. ازآنجاکه در ماه مبارک رمضان به کیپ تاون رسیده بودیم، به لطف خدا توانستیم برنامههای خیلی خوبی در آنجا اجرا کنیم. یکی از مهمترین برنامههای ما، حضور در مساجد شهر کیپ تاون بود. نماز مغرب و عشا را به جماعت میخواندیم و در کنار نمازگزاران همان مسجد افطار میکردیم. در مسجد اهل البیت(ع) کیپ تاون، محفل انس با قرآن هم برگزار کردیم.البته بچه مسجدیهای آنها هم یک غافلگیری شیرین برای ما داشتند. سرود سلام فرمانده را برایمان اجرا کردند و حال و هوای خاصی به آن محفل دادند. صحبتهای گرم حاج آقا «حیدر آفتاب»، نماینده مسجد هم، آن خاطره خوش را تکمیل کرد وقتی خطاب به ما گفت: حضور شما در شهر کیپ تاون، به ما مسلمانان آفریقای جنوبی عزت داد...»
عزیزان! به خانه خوش آمدید«از بندر کیپ تاون که خارج شدیم، به سمت تنگه موزامبیک حرکت کردیم و بعد از آن، راهی بندر سلاله عمان شدیم. ۳ روز در عمان بودیم و در پایان بعد از ۲۳۲ روز دریانوردی موفق، در روز ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۲ وارد آبهای ایران عزیز شدیم.»
روایت امیر فرهاد فتاحی، فرمانده ناوگروه ۸۶ از ماموریت غرورآفرین دیانوردی دور دنیا به فصل پایانی رسیده بود اما کیست که نداند ماجرا از اینجا و بعد از پیام پر از محبت قلب تپنده ایران برای اعضای این گروه تازه شروع شد؛ وقتی که رهبر معظم انقلاب بعد از ورود این قهرمانان به وطن، خطاب به آنها پیامی به این شرح صادر کردند: «به دلاور مردان ناوگروه ۸۶ نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، دریانوردی بزرگ و موفقیتآمیزشان را تبریک میگویم. عزیزان! به خانه خوش آمدید؛ موفق باشید.»سیّدعلی خامنهایپایان پیام/#ناوشکن_تمامایرانی_دنا#جنگ_تحمیلی_سوم#ارتش_تروریستی_آمریکا#ناوگروه۸۶#ماموریت_دریانوردی_دور_دنیا#چشم_طوفان
18:19 - 2 اردیبهشت 1405
9 پاسخ
@user17091016375328118362 اردیبهشت 1405در پاسخ بهدرود بر قهرمانان نیروی دریایی و سلام بر شهدای عزیز ناو دنا.امیدوارم به زودی انتقام خون این شهدای مظلوم رو بگیریم.
@user17091012263928985682 اردیبهشت 1405در پاسخ بهروح شهدای ناوشکن دنا شاد باشه انشاالله.آمریکای جنایتکار باید بابت این جنایت تاوان پس بده
@user17091010561562289392 اردیبهشت 1405در پاسخ بهچقدر اون روزها، باشکوه بود. خوب یادمه رهبر شهیدمون چقدر تقدیر کردن از این ناوگروه. یاد همه شون بخیر. روح همه شون شاد...
@user173081215792 اردیبهشت 1405در پاسخ بهکسانیکه با دشمن انسانیت مذاکره میکنند ، آیا میتوانند خود را انسان بنامند؟ دشمنی که افتخار ایران را غرق کرد باید غرق شود تا ابد.
@Paymard9631003 اردیبهشت 1405در پاسخ بهتــــجربه را تــــجربه کردن خـــطاست مذاکره،آتش بس این تفکر اشتباه ستفـرصت تجدید قــوا حــماقته به خــدامذاکره تـوافق نـتــیـجـه نــاو دنــاستبا خشم به خـــــــــون باید غــلــطــید انتقام و خون خواهی واجبه گردن ماست
@user175403618293 اردیبهشت 1405در پاسخ بهشهدای دنا منتظرن تا یک ناو دنای دیگه با عظمتی بیشتر ساخته بشه و باهاش به دل دریا ها بزنن و دوباره عزت ایران رو به رخ دشمن بکشن