فارس اگه دوباره بلاکم نمیکنی که مجبور بشم حذف اکانت کنم نظر بدم، اگر نه شما را به خیر و ما را به سلامت.... والله اگر امام زمان هم بخواد نظر بده اگه به مزاج فارس خوش نیاد بلاکش میکنه....
کدام کمکرسانی؟! مگر غزه محاصره نیست؟
علاوهبر ممانعت اسرائیل از ورود کمکها به غزه، گرانی مواد غذایی، شده رنج مضاعف. آنقدر اقلام باقیمانده در بازار غزه کم است که قیمتشان نجومی شده. به همین دلیل هم، هیچکس توان خرید ندارد. برای مثال، قیمت یک کیلو آرد در بازار به حدود ۳۰ دلار، معادل 2میلیون و 600هزار تومان رسیده! در این شرایط، کمکهای مالی حتما میتواند گرهگشا باشد. ماموریت ما، رساندن همین کمکهای نقدی به غزه است.
گروه جامعه خبرگزاری فارس- مریم شریفی؛ «کارد به استخوان رسیده» حالا دیگر یک ضربالمثل نمادین نیست. در آستانه دوسالگی عملیات طوفانالاقصی، کارد جنایت و وحشیگری صهیونیستها عملاً به استخوان مردم غزه بهویژه کودکان رسیده. ماجرا دیگر فقط این نیست که در حدود دو سال گذشته به طور متوسط روزانه ۲۸ کودک - معادل یک کلاس درس – در بمبارانهای رژیم کودککش، قربانی شدهاند. این روزها دیگر حتی به بمب و موشک هم نیاز نیست چون سیاست گرسنگی، بی سرو صدا دارد جان کمرمق نوزادان و کودکان غزه را میگیرد. شاهدش، گزارش تلخ وزارت بهداشت فلسطین که از جان باختن ۱۳۳ نفر در نوار غزه بر اثر گرسنگی حکایت دارد؛ قربانیان خاموشی که ۸۷ نفر از آنها کودک بودهاند.
اما انسانیت و نوعدوستی حتی از پشت بلندترین دیوارها و سیاهترین حصارها هم راهش را پیدا میکند. این روزها و درحالیکه اسرائیل با تشدید محاصره غزه، مانع رسیدن کمکهای بشردوستانه به گرسنگان میشود، از فرسنگها دورتر، گروههایی از ایران، پرچم کمکرسانی به مردم غزه را بلند کرده و تلاش میکنند به قدر وسع، رنج این کودکان و مادران مظلوم را کم کنند. در این میان، بعضیها درباره ساز و کار ارسال این کمکها میپرسند و میگویند با وجود محاصره کامل غزه و نبود مواد غذایی و خوراکی، جمعآوری این کمکها با چه هدفی انجام میشود و چطور قرار است گرهی از کار مردم رنجدیده غزه باز کند.اگر این سؤالات، ذهن شما را هم مشغول کرده، صحبتهای «مهدی صالح»، دانشجوی فلسطینی مقیم ایران که این روزها رابط مردم ایران و ساکنان اردوگاههای پناهندگان در غزه شده، میتواند روشنگر باشد.
با این پولها میخواهید چه کار کنید؟!«خیلی از دوستان پیام میدهند که ما دوست داریم مبالغی برای کمک واریز کنیم اما مرتب میشنویم که گذرگاههای نوار غزه چند ماه است به روی ورود کالاهای اساسی بسته شده و به همین دلیل، اصلا مواد غذایی برای توزیع و حتی خرید در غزه وجود ندارد. با این حساب، چرا دارید کمک جمعآوری میکنید؟ با این پولها میخواهید چه کنید؟!» مهدی صالح معروف به «صالح غزهای»، بیمقدمه میرود سر اصل مطلب. او که با آغاز حملات وحشیانه اسرائیل به غزه بعد از عملیات طوفان الاقصی و با شروع موج کمکرسانیها، به رابط مطمئن گروهی از مردم ایران برای انتقال کمکهای نقدی به مردم مظلوم غزه تبدیل شده بود، این روزها هم یک بار دیگر واسطه ابلاغ محبتهای ایرانیهای وفادار به غزهایهای مقاوم شده.
صالح که در همین چند روز، با سؤالات دغدغهمندان درباره کمکرسانی به مردم غزه مواجه شده، برای رفع ابهام در این زمینه میگوید: «اینجا دو موضوع وجود دارد؛ اول، بحث عدم ارسال مواد غذایی به غزه و دوم، بحث گران بودن باقیمانده مواد غذایی در این شهر محاصره شده. ببینید، مشکل اول این است که رژیم صهیونیستی اجازه نمیدهد مواد غذایی به میزان موردنیاز مردم وارد غزه شود. حداقل روزانه باید هزار کامیون مواد غذایی وارد غزه شود تا وضعیت تغذیه مردم به یک ثبات نسبی برسد.
قبل از جنگ در زمانی که غزه محاصره بود، روزانه حدود 5 هزار کامیون وارد غزه میشد برای پوشش نیازهای مردم؛ بهاینترتیب نیاز روزانهشان تقریبا تامین میشد. میتوانستند مایحتاجشان را بخرند و زندگیشان را بگذرانند. یعنی آن زمان که جنگ نبود، روزانه ۵۰۰۰ کامیون نیاز بود. بنابراین الان نیاز خیلی بیشتر است. اما میگوییم برای نجات مردم از گرسنگی، ضروری است به مدت حداقل یک ماه، روزانه هزار کامیون مواد غذایی وارد غزه شود که این گرسنگی فجیعی که الان دارد رخ میدهد، رفع شود. اما این اتفاق هرگز محقق نشده. علاوه بر اینکه روزهای زیادی هیچ کمکی نمیرسد، وقتی هم گذرگاه برای انتقال کمکها باز میشود، تعداد کمی کامیون وارد میشود. مثلا چند روز قبل بعد از روزها بسته بودن گذرگاه، فقط 36کامیون وارد غزه شد!
یک کیلو آرد، 2 میلیون و 600 هزار تومان!مسئله دوم، گران بودن مواد غذایی موجود در بازار است. آنقدر اقلام باقیمانده در بازار غزه کم است که قیمت آنها بسیار گران و نجومی شده. به همین دلیل هم، هیچکس توان خرید ندارد. برای مثال، قیمت یک کیلو آرد در بازار به حدود ۳۰ دلار، معادل 2 میلیون و 600 هزار تومان رسیده! یعنی یک کیلو آرد که یک خانواده سه چهار نفره فقط یک روز را با آن میتوانند سر کنند و تازه هیچکدامشان هم سیر نمیشوند، 30 دلار هزینه دارد.خب، مردمی که دو سال است زیر سایه جنگ و آوارگی، اقتصادشان معطل است و هیچ شغل و درآمدی نداشتهاند، پولی در اختیار ندارند که بتوانند از پس این هزینهها بربیایند. کمکهایی که ما و گروههای دیگر جمعآوری میکنیم، اینجا به کار مردم غزه میآید.»
صالح غزهای مکثی میکند و در ادامه میگوید: «تمام دغدغه ما این است که این مبالغ را به غزه برسانیم تا حداقل کمکی برای نجات تعدادی از آنها از گرسنگی باشد. یعنی کمکی باشد برای اینکه چند روزی بیشتر زنده بمانند تا خدا فرجی حاصل کند که انشاءالله این مسئله به زودی حل شود. درواقع این حرکت ما و دیگر گروههای جهادی و خیریه، فقط یک راه چاره موقتی است و میتواند مرهم کوچک و محدودی بر زخم مردم غزه باشد وگرنه دغدغه و خواسته ما، اصلاً بحث جمعآوری پول نیست بلکه درخواست اصلی همه دغدغهمندان، رفع محاصره از غزه و بازگشت مردم به روال عادی زندگی است چون اگر این روند محاصره و گرسنگی بخواهد همینطور ادامه داشته باشد، کار به جایی میرسد که مردم غزه مجبور شوند خاک بخورند...»
روزی که مردم غزه نان پختند و از طریق تونل برای مصریها فرستادند«رژیم صهیونیستی برای رسیدن به اهداف خودش و برای اینکه در مذاکرات دست بالاتری داشته باشد، به ۲ میلیون نفر آدم بیپناه، گرسنگی میدهد و آنها را از حداقل حقوق یک انسان که غذاست، محروم میکند. دنیا هم در خواب است و تمام قوانین بینالمللی و حقوق بشری که برای چنین روزهایی وضع شده، هیچ کمکی به مردم غزه نمیکند. نظام بینالملل انگار کور و کر است و نه چیزی میبیند و نه چیزی میشنود. غربیها جای خود دارد، حتی کشورهای مسلمان و همسایههای فلسطین هم، چشمهایشان را به روی گرسنگی کودکان غزه بستهاند و هیچ عکسالعملی نشان نمیدهند؛ حتی کشور مصر که یک روز همین مردم غزه به دادشان رسیده بود...»
تصاویر امحای هزاران بسته از کمکهای بشردوستانه شامل مواد غذایی و دارویی که برای مردم غزه ارسال شده بود اما زیر آفتاب مانده و قبل از اینکه به نوار غزه برسد، توسط ارتش اسرائیل امحا شده بود، در ذهن دانشجوی فلسطینی مقیم ایران تداعی میشود.
از تصور تکرار این اتفاق تلخ برای محموله کامیونهای پشت مرز غزه در مصر، قلب مهدی صالح به درد میآید و میگوید: «در سال ۲۰۱۱ زمانی که انقلاب مردمی در مصر اتفاق افتاد و ناآرامیهایی در این کشور ایجاد شد، مردم دچار مشکل و سختی شدند. مثلا در مناطق رفح و عریش مصر، مردم بابت مواد غذایی و منابع انرژی مثل گاز در مضیقه قرار گرفتند. آن موقع، همین مردم غزه، به داد مردم مصر رسیدند که آرد نداشتند و حتی نمیتوانستند نان بپزند. مردم غزه نان میپختند و از طریق تونلهای رفح برای مردم مصر میفرستادند. آن روز مردم غزه در کنار برادران و خواهران مصریشان ایستادند و کمکشان کردند اما امروز میبینیم همین کشور مصر هیچ حرکتی برای کمک به غزه محاصرهشده و گرسنه نمیکند.
بارزترین ظلمی که مصر دارد در حق حامیان دیروزش انجام میدهد، این است که کامیونهای حامل کمکهای بشردوستانه، پشت مرز و در مصر مانده و وارد غزه نمیشود. رسانهها به نقل از یکی از مسئولان آنروا (آژانس امداد و کاریابی برای آوارگان فلسطینی) نوشته بودند: حجم مواد غذایی مسدود شده در مصر آنقدر زیاد است که میتواند تقریبا سه ماه تغذیه مردم غزه را تامین کند. اگر مصر اجازه ورود کامیونهای حامل کمکها را صادر کند، اهالی غزه حداقل چند ماه دغدغه غذا نخواهند داشت اما مصر، چشمش را به روی قحطی و گرسنگی در غزه، بسته...»
وقتی جوانان جهادی غزه، وکیل ایرانیهای عاشق فلسطین میشوندنماینده مردم غزه در ایران، لزوم جمعآوری و ارسال کمک برای مردم غزه را به شکلی ملموس توضیح میدهد اما هنوز یک سؤال به قوت خودش باقی مانده. با توجه به بسته بودن تمام راههای ارتباطی، این کمکها چطور قرار است به دست مردم غزه برسد؟ مهدی صالح در جواب، با اشاره به راه موثری که نه فقط او در کانال «روایت غزه» بلکه دیگر گروههای جهادی ایرانی هم در حدود دو سال گذشته از طریق آن موفق به ارسال کمکها به غزه شدهاند، میگوید: «ما با گروهی از دانشجویان و جوانان جهادی غزه در ارتباط هستیم که رابط ما با مردم غزه هستند. شیوه کارمان هم به این شکل است که در مرحله اول، مبالغ جمعآوریشده از مردم خیّر ایران را تبدیل به دلار کرده و به حساب این افراد واریز میکنیم. از اینجا به بعد، زحمت خرید مواد غذایی، طبخ غذا و توزیع آن در میان مردم جنگزده، بر عهده این دوستان جهادی در غزه است.
۳۰ MB
البته بین دریافت کمکهای نقدی تا توزیع آن در قالب غذا و اقلام دیگر، یک مسیر واقعاً سخت و پیچیده وجود دارد. یعنی اینطور نیست که به محض اینکه پول واریز شود، غذا و دیگر کالاها بهراحتی به دست مردم غزه برسد. در این میان، دهها نفر از دوستان ما هستند که زحمات زیادی میکشند و خطرات را به جان میخرند. بد نیست بدانید در راه انتقال این پولها، ما هم یک شهید دادیم و هم تحریم و تهدید شدیم.»*(«مهدی صالح»، دانشجوی فلسطینی مقیم ایران)
شیرخشک؛ هدیه مادران دانشجوی ایرانی به نوزادن گرسنه غزهصالح غزهای خودش هم از داغدیدگان جنگ اخیر است. او که با شهادت پدرش حاج «نافذ صالح» در اولین روزهای بعد از عملیات طوفان الاقصی در بمباران خانهشان در شمال غزه، با تمام وجود در غم مردم غزه شریک شده، در چند نوبت موفق شد از محل کمکهای نقدی مردم ایران، اتفاقات خوبی را در غزه رقم بزند. در روزهایی که خوردن نان و غذای گرم، برای کودکان غزه به رویا تبدیل شده بود، پخت نان و غذا و توزیع آن در میان مردم شمال غزه، مهمترین کاری بود که گروه روایت غزه بارها موفق به انجام آن شد.
اما با توجه به تخریب چاههای آب غزه، مشکل عدم دسترسی مردم به آب شرب هم به گرسنگی اضافه شده بود. اینطور بود که گروه روایت غزه بعد از مرحله اطعام، از محل کمکهای نقدی مردم ایران، در چند نوبت اقدام به احیای چاههای آب در محلهها و آبرسانی به خانوادههای جنگزده در غزه کرد. تامین شیرخشک برای نوزادان غزه، از دیگر فعالیتهای موثر این گروه بود که با کمکهای نقدی محبتآمیز مادران دانشجوی یکی از دانشگاههای ایران ممکن شد.
با این نیت، در مجاهدت مردم و رزمندگان غزه شریک شویدحالا در سختترین روزهای غزه مظلوم و تنها، درخواستهای مردم نوعدوست ایران یکبار دیگر باعث شده «موکب روایت غزه» برپا شود برای جمعآوری کمک برای مردمان صبور سرزمین زیتون. مهدی صالح که باز هم در مقابل مهربانی و دغدغهمندی مردم ایران تسلیم شده، پیشنهاد میکند خیّران این بار با یک نیت ویژه به این حرکت ملحق شوند: «در شرایط سخت و سنگین امروز غزه، نقشی که ما میتوانیم ایفا کنیم، این است که با ارسال کمکهای نقدی، امکان تهیه و توزیع مواد غذایی برای مردم غزه را فراهم کنیم. در این میان، خواسته قلبی من این است که همه عزیزانی که قصد کمک نقدی به مردم غزه دارند، با نیت «مساهمت در مجاهدت» این مبالغ را اهدا کنند.
دوست دارم با این نیت، این عزیزان هم در اجر مجاهدت مردم غزه و مجاهدان فلسطینی شریک شوند؛ همان رزمندگان مبارزه با اسرائیل که ما میخواهیم به خانوادههایشان، اطرافیانشان، همسایههایشان و دوستانشان کمک کنیم. چون این کمکها به هرکسی در غزه برسد، بالاخره یک نسبت و پیوندی با یکی از مجاهدان دارد. با همین کمکها، بار سنگینی از دوش این مجاهدان که از خانوادههایشان دور هستند، برداشته میشود. و این، اتفاق خوبی است که به همت مردم خیّر ایران انجام خواهد گرفت. انشاءالله در اسرع وقت بتوانیم این کمکها را به غزه برسانیم تا دوستانمان بستههای غذایی تهیه و در میان مردم غزه توزیع کنند.»* علاقهمندان برای مشارکت در کمکرسانی به غزه از طریق کانال «روایت غزه»، میتوانند به نشانی @SalehGaza در پیامرسان ایتا مراجعه کنند.پایان پیام/#غزه_تموت_جوعا #گرسنگی_در_غزه #گذرگاه_رفح #ارسال_کمکهای_نقدی_برای_غزه #مساهمت_در_مجاهدت
23:41 - 5 مرداد 1404
11 پاسخ
@user1707996805616 مرداد 1404در پاسخ بهبسم الله الرحمن الرحیم کار اساسی که خاتمه تمامی رنج ها، نا آرامی ها و تجاوز و تروریست است، نابودی رژيم صهيونيستي و پاکسازی سرزمین های اسلامی از وجود کفار حربی می باشد البته کمک های نقدی به عنوان مرحمی بر آلام مردم فلسطین لازم است.
@user17091012091861407216 مرداد 1404در پاسخ بهخاک عالم بر سر مردم مصر و عربستان، یعنی نمیتونن یورش ببرن به مرز؟ دولتشون و اسرائیل همه رو که نمیتونن بِکُشن، نهایت کار هممون هم مرگه ،چه بهتر که شرافتمندانه بمیریم،بریزین سرشون ،مرز رو باز کنید، ولی کو غیرت،وا اَصَفا
@user17091012091861407216 مرداد 1404در پاسخ بهمردم مصر که مصداق بارز نمک خورده و نمکدون شکسته هستن،،بی غیرتها،جماعت عرب بی جَنَم، حتی اندازه بچههای یمن هم شرافت ندارید😒😒😒
@user17091016375328118366 مرداد 1404در پاسخ بهالا لعنت الله علی القوم الکافرین. انشاالله هرچه زودتر نابودی اسرائیل رو به چشم ببینیم.
@user17091010561562289396 مرداد 1404در پاسخ بهدعا میکنم نتانیاهو در گرسنگی و آوارگی و با ذلت زجرکش بشه.