رونمایی دشمن آمریکایی - صهیونی از ناکارآمدی نهادهای بین الملل

در جریان حملات غیرقانونی نیروهای آمریکایی – صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران، یکی از مهم‌ترین مراکز تحقیقاتی و تولیدی در حوزه دارو (شرکت تحقیقاتی مهندسی توفیق دارو) در تاریخ ۱۱ فروردین ۱۴۰۵ با اصابت مستقیم چند موشک به مجمومه صنعتی شرکت مورد تهاجم قرار گرفت. این شرکت در تاریخ 1377/10/22 و با سرمایه گذاری بازنشستگان تامین اجتماعی در حوزه تولید داروهای ضدسرطان ، پپتیدهای دارویی و تحقیقات فناوری‌های نانو تاسیس شده است. براساس منبع خبری این حمله توسط سازمان غذا و دارو(معاونت وزرات بهداشت) ایران تایید شده و گزارشات رسمی حاکی از تخریب کامل خطوط تولید دارو و بخشی های اصلی کارخانه می باشدحمله به شرکت توفیق دارو، فراتر از یک اقدام نظامی محدود، واجد ابعاد حقوقی پیچیده‌ای است که آن را در زمره آشکارترین مصادیق نقض قواعد آمره حقوق بین‌الملل قرار می‌دهد. این رویداد، هم‌زمان اصول متعددی از منشور ملل متحد، حقوق بشردوستانه (حقوق ژنو) و اسناد بنیادین حقوق بشر را مورد تعرض قرار داده است. در این بخش، با استناد به منابع معتبر حقوقی و آرای نهادهای بین‌المللی، نشان داده خواهد شد که چگونه این اقدام از منظر منع توسل به زور، قاعده تفکیک میان اهداف نظامی و غیرنظامی، حمایت از اشیاء ضروری برای بقای غیرنظامیان و همچنین حق بنیادین بر سلامت، مصداق بارز نقض تعهدات بین‌المللی محسوب می‌شود.حمله به شرکت توفیق دارو (بخشی از مجموعه داروپخش) از منظر حقوق بین‌الملل دارای چهار دسته نقض آشکار است:1. نقض منع توسل به زور: این اقدام مصداق بارز نقض ماده ۲ بند ۴ منشور ملل متحد است که هرگونه استفاده از زور علیه تمامیت ارضی کشورها را ممنوع می‌کند.
2. نقض حقوق بشردوستانه (حقوق ژنو): حمله به یک مرکز دارویی فاقد کارکرد نظامی، قواعد زیر را نقض کرده است: · اصل تفکیک (ماده ۴۸ پروتکل الحاقی اول) · حمله به اشیاء غیرنظامی (ماده ۵۲) · حمله به اشیاء ضروری برای بقای غیرنظامیان (ماده ۵۴) · حفاظت از تأسیسات حیاتی (ماده ۵۶)3. جنایت جنگی: بر اساس ماده ۸ اساسنامه دیوان کیفری بین‌المللی، حمله عمدی به اهداف غیرنظامی و تأسیسات پزشکی از مصادیق جنایات جنگی است. عنصر معنوی (عامدانه بودن) نیز با توجه به هدف‌گیری دقیق و استفاده از فناوری پیشرفته قابل احراز است.4. نقض حق بر سلامت: مطابق ماده ۱۲ میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، تخریب زیرساخت‌های تولید دارو، حق بنیادین بشر بر سلامت را نقض می‌کند.این اقدام الگویی خطرناک در هدف قرار دادن زیرساخت‌های غیرنظامی و حیاتی ایجاد می‌کند که تداوم آن، اصول بنیادین حقوق بشردوستانه و اعتماد به نهادهای بین‌المللی را تضعیف می‌نماید. بر این اساس، ورود مؤثر شورای امنیت و مراجع قضایی بین‌المللی برای بررسی و پاسخگویی عاملان آن ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است.
19:13 - 11 فروردین 1405

1 بازنشر
75k بازدید