پیشنهادهااستقرار پدافند هوایی در نزدیکی سفارتخانه کشورهای غربی و دست نشانده
با عنایت به شرارتهای مستمر کشورهای غربی علیه کشور عزیزمان و به منظور ارتقای سطح حفاظت و پدافند هوایی، خواهشمند است سامانههای پدافندی به مواضع نزدیک به سفارتخانههای این کشورها منتقل گردند.
پدافند هوایی ارتش و سپاه، قرارگاه پدافند خاتم الانبیاء (ص)، ارتش جمهوری اسلامی ایران ستاد کل نیروهای مسلح
100گزارش از مطالبه1000پیگیری از مسئول مربوطهنمایش گزارش
چرایی انتخاب حضرت آیت الله سید مجتبی خامنهای
چرایی انتخاب حضرت آیت الله سید مجتبی خامنهای بعنوان سومین رهبر انقلاب اسلامی ایران
سحرگاه یازدهم رمضان سال 1404 هجری شمسی، مردم ایران، خبری را شنیدند که در ابعاد مختلف خود، همگی را، تمامی گروه های موافق و مخالف را شوکه کرد، شوک این خبر نه از جهت اهمیت آن صرفا بلکه به جهت تغییر دیدگاه ها و سخنانی است که سابق بر ان در رابطه با ماجرا بود. خبر از شهادت مردی می گفت که اسوه ی پایداری بود. خبر شهادت رهبری نظام جمهوری اسلامی ایران، از شبکه خبر با بغض سنگین مجری این شبکه قرائت شد. دوستدارانش، غم از دست دادن او را مصیبتی بزرگ می دانستند و دشمنان او، از این شوکه بودن که همگی تصور می کردند، مقام رهبری، در لایه های چندگانه امنیتی و حفاظتی، در مکانی نامعلوم و در زیر زمینی مستحکم، تحت مراقبت است، حال که این بزرگ مرد، در اتاق ساده ی خود و در محل کار خویش، در منصب ولایت فقیه و رهبری نظامی ایستاده بود که سالها برای آن جنگیده بود و خون دل خورده بود. همگی فهمیدند، آرزوی شهادت او، صرفا برای دیگران نبود، به راستی او بهترین مرگ را انتخاب کرد، چنان که دکتر شریعتی فرمود: خداوندا، تو چگونه زیستن را به من بیاموز، من چگونه مردن را خود انتخاب خواهم کرد. او شهادت را انتخاب کرد، با هیچ سناریو دیگری نمیشد، به این شکل، از نظام جمهوری اسلامی ایران، پاسداری کند، این قائد ستودنی، تمامی راهبردهای دفاعی، امنیتی و حکمرانی را برای حفظ نظام جمهوری اسلامی ایران، در طول 37 سال رهبری خود، استفاده کرد. در نهایت، به گفته ی خودش، جان ناقابل و جسم ناقص و اندک آبرویش را در طبق اخلاص گذاشته و فدا کرد. مردان بزرگ، نه در سخن که در عمل عقاید خود را اثبات می کنند. شاید داوری این رویداد، در تاریخ آینده ی ایران، و در وقایع آتی، بتواند با کیفیت بهتری برای عموم ارائه گردد.
نتایج این امر مهم می تواند برای همگی نمایانگر بزرگی و عظمت آن باشد. و اما بعد از رهبری، نیاز به رهبری دیگر است، این موضوع هم موکد قانون اساسی است و هم نیاز اساسی حاکمیت. رهبری جدید، می تواند از هر گرایش و هر تفکری باشد، ساز و کار انتخاب آن پیش بینی شده است و اتفاقی است که سابقا نیز رخداده است، بنابراین نه خلاء قانونی وجود دارد و نه خلاء اجرائی، در این بین مجلس خبرگان رهبری، تکلیفی خطیر مانند 37 سال قبل را بر عهده دارد، سنجش نیاز جامعه، پیش بینی، خصوصیات لازم رهبری در زمان فعلی و لحاظ تمامی شرایط از جمله شرایط گذار و جنگ تحمیلی امروزی است که میتواند انتخاب را رقم بزند. رهبری امروز ، صرفا یک حکمران سیاسی و فقهی نیست، رهبری می بایست بر پایه ی ایدئولوژی شکل گرفته و راهبردهای اتخاذ شده رهبر شهید، گام بردارد. پرچم باید به دست کسی باشد که همان تفکر و همان استقلال و شجاعت را آموخته باشد، فردی در همان تفکر و مکتب بزرگ شده و نه در گروه و نه در جناحی سیاسی وابسته باشد، سهمی را در نظر نگیرد و با تمام وجود خود به میدان بیاید. رهبر شهید همیشه خود را فردی انقلابی و نه سیاسی می دانست، سیاست را عامل تزویر و مصالحه می دانست، آری این رهبر شهید است که می تواند رهبری جدید را در دامن خود پرورش داده باشد، شخصی از سلاله ی پاک و تربیت یافته ی این پدر عظیم الشان باشد. فرزندان سید علی به مانند فرزندان مولای متقیان، امیر المومنین علی (ع) در کنا او ماندند، یکی از ایشان شهید شد و دیگران نیز تا اخرین نفس او را یاری نمودند. فرزند خلف ایشان میتواند سکان دار رهبری جدید این نظام نوپا و البته استوار جمهوری اسلامی ایران باشد.
فردی که نه در مناسبات سیاسی و رقابتهای انتخاباتی حضور داشته است، نه در کمشکش های حزبی و جناحی جانبداری نموده، این فرزندبزرگوار، سالها در کنار پدر، مشق سیاست و شجاعت کرده است، از نزدیگ شاهد خون دل خوردن پدر بوده است، گذشته ی او عاری از هرگونه سابقه ی سوء بوده، کمتر سخن میگوید و مانند پدر، حرف هایش را ابتدا به فعل رسانده است. تنها از چنین فردی میتوان انتظار داشت در شرایط فعلی مرحمی باشد بر زخم دل مردم داغ دیده، مردم در حمایت از این رهبری جدید به پا خواهند خواست، حضور او را در جایگاه پدر، امیدی برای خود خواهند ساخت تا بتوانند این غم بزرگ را فراموش کنند. رهبری عظیم الشان، با درایتی وصف ناپذیر، در 47 سال بعد از انقلاب اسلامی و در عرصه های مختلف از جهاد و اقتصاد و حاکمیت اسلامی، مکتبی را پایه گذاری کرد که حیرت دشمنان را نیز به دنبال داشته است. این قائد بزرگ، روح دین داری را سیاست و اجتماع امروزی دمید، ثابت کرد دین و سیاست جدا نیستند، رهبری امت اسلامی شایسته ی فردی است که بتواند این ایدئولوژی را پیگیری نماید. تفکر و مکتب بنا شده، باید استمرار داشته باشد و متعالی گردد، آنقدر جا برای پیشرفت و امید به آینده در این تفکر وجود دارد که می تواند جهانی را بسازد سرشاز از معنویت، جهانی که در ان قدرت نظامی، خود را محق به هر گونه مداخله و تسخیر می داند، غافل از اینکه این قدرت معنویت است که پیروز خواهد شد.
ایران نیاز به رهبری دارد برای تقویت قدرت معنوی خود، آنچه امروز ایران را در مقابل ابرقدرت بزرگ جهات معاصر مستحکم گردانیده است، ریشه های تفکر سید علی خامنه ای است که اکنون در اختیار فرزندش مجتبی خامنه ای قرار دارد. این سرمایه ی عظیم باید در اختیار ایشان قرار می گرفت، پاسداری از این پتانسیل بزرگ و از این ریشه های اعتقادی، نیاز به تعصب خونی و غیرت فرزندی دارد. ما خود را به دست فردی میسپاریم که یارای مقابله بادشمنان قسم خورده را داشته باشد. شجاعت، استقلال و علم به راهبرهای حکمرانی مبتنی بر ولایت فقیه و بنیان های نظام جمهوری اسلامی ایران است که میتواند این رهبری را مشخص کند. در اندیشه های این امام شهید، مقابله با نفوذ، دشمن شناسی، پاسداری از دین و حفظ وحدت ایران، به طرز آشکاری قابل مشاهده است. تنها کسی که میتواند این خصوصیات را یکجا از ایشان به اث بده باشد، کسی است که در تربیت یافته در منزل و مکتب ایشان باشد. جای شکر از خداوند متعال که این سرزمین، مردانی دارد مردپرور، رهبری و بزرگی در خون این مرد نهفته بود، هیچ انسانی نمیتواند منکر این باشد که بذل جان فقط برای عقیده است و برای مردم، آنکه شهادت را آرزو میداند و پاسخ تمام منتقدان را با خون خویش می دهد، فرزندی خواهد داشت که میتواند این پاکی را سرمایه و آبروی خود قرار دهد، در واقع رهبری جدید به جهت برخوداری از تمامی خصوصیات رهبر شهید و نیز به جهت حفظ اعتبار ایجاد شده، به خطا نخواهد رفت، نیرویی عظیم است این اعتبار که او را در خط اعتدال و استقلال حفظ خواهد نمود. در شرایط امروز صرفا عالم فقیه و شخصی با سابقه مدیریتی و سیاسی غنی، در منصب رهبری نمیتواند قائد ایران باشد.
ایران در حال حاضر بزرگتر و قدرتمندتر از نیم قرن پیش است، در گذرگاهی بسیار خطیر قرار دارد، دشمنانی با قدرت نظامی فوق تصور قصد بلعیدنش را دارند. رهبری جدید همان شخصی است که این خطرات را مانند پدر به درستی شناخته باشد، راه مقابله با آن را بداند و همراهی تمامی گروه ها را جلب نماید، مجتبی خامنه ای فردی است که در جایگاه رهبری پدر خویش از این خصوصیات و از تمامی این راهبردها اگاهی داشته و در گذر از این مخاطرات کنونی می تواند نجات بخش ایران سرافراز باشد. امید که او نیز مانند پدر، اوج اقتدار را برای ایران به ارمغان آورد، دشمنان را ناامید کرده و مخالفان را جذب خود کند، وحدت و وفاق را به جامعه بازگرداند و آرامشی در خور این ملت بزرگ ایجاد نماید که این آمال قطعا دست یافتنی است، همگی تحت لوای این رهبری جدید، پیشگام وحدت باشیم و مکتب عظیم شکل گرفته را پرچمدار باشیم.انشاالله
20:45 - 18 اسفند 1404
1 پاسخ
@user17684756641018 اسفند 1404در پاسخ به
