مردم، دشمن آرامش شما را هدف قرار داده است
خداوند در سوره نحل با بیان اینکه دشمن به دنبال این است که با شک افکنی ما را از یاد خدا دور کند، از آنجایی که راه رسیدن به آرامش یاد خداست، در واقع دشمن دنبال از بین بردن آرامش ماست.
گروه قرآن و فعالیتهای دینی خبرگزاری فارس: آیات ۱۵ تا ۲۶ سوره نحل، بخشی از مجموعه آیاتی است که خداوند در آنها هم نشانههای آفرینش و قدرت خویش را بیان میکند و هم به جدال فکری و رفتاری دشمنان حق اشاره دارد.در این آیات، دو محور اساسی دیده میشود: نخست، بیان قدرت الهی و دلایل روشن بر ربوبیت خداوند؛ و دوم، معرفی چهره دشمنان ایمان، روشهای آنان و سرنوشت نهاییشان. همین پیوند میان «توحید» و «دشمنشناسی» به ما میآموزد که در برابر هجمههای فکری و عملی مخالفان، باید شناختی عمیق و واقعبینانه داشت.آرامش ما هدف دشمن استخداوند در این آیه یادآور میشود که کوهها را بر زمین استوار کرد تا بشر در آرامش زندگی کند و راهها و نشانهها را برای هدایت قرار داد. این جلوههای بهظاهر طبیعی، در حقیقت پاسخ به دشمنان توحید است که با شکافکنی، انسانها را از یاد خدا بازمیداشتند. دشمن همواره میکوشد دلها را گرفتار اضطراب کند، اما یادآوری این نشانهها که در واقع یادکردن خداوند است، به ما ثبات و آرامش میدهد.هدایت درونی و بیرونی؛ پاسخ به دشمنیهای فکریدر این آیات، خداوند به ستارگان به عنوان وسیله هدایت در تاریکیها اشاره میکند و سپس نعمتهای بیشمار خود را برمیشمارد. دشمنان حق معمولاً تلاش میکنند این هدایتهای روشن را نادیده بگیرند و مردم را در تاریکی سردرگم سازند.اما قرآن تأکید میکند که انسان هرگز نمیتواند نعمتهای الهی را بشمارد؛ چه رسد به اینکه آنها را انکار کند. این هشدار، در برابر جریانهای دشمنی است که با القای ناسپاسی، پایههای ایمان را میلرزاند.
انکار و تشبیه نادرست دشمناندشمنان خدا با وجود دیدن این نشانهها، به بتهایی پناه میبردند که هیچ توانایی نداشتند. قرآن این بتها را «اموات غیر احیاء» معرفی میکند؛ مردگانی که هرگز زنده نمیشوند.این تمثیل، ماهیت واقعی دشمنان ایمان را روشن میسازد: آنان به جای اتکا به منبع قدرت حقیقی، به موجودات بیجان دل بستهاند. از نگاه قرآن، این همان اوج ضعف دشمن است که پشت پرده ادعاهای پرطمطراق او پنهان است.روز داوری و رسوایی دشمنانقرآن هشدار میدهد که روزی دشمنان زنده خواهند شد و در پیشگاه خداوند حاضر میشوند. در آن روز، ادعاها و دروغهایشان بیارزش خواهد شد و آنچه پنهان میکردند آشکار میگردد. یکی از ویژگیهای مهم دشمن در این آیات، تکبّر و غرور است؛ آنان با وجود دلایل روشن، تسلیم نمیشوند و خود را بینیاز میپندارند. اما قرآن نشان میدهد که این تکبّر سرانجام به خواری و شکست منتهی میشود.دشمنان و روشهای فریبکارانهیکی از جلوههای دشمنی در این آیات، مسخرهکردن وحی است. آنان وقتی به آیات قرآن گوش میدادند، با طعنه میگفتند: «اینها فقط افسانههای پیشینیان است.» این همان سلاح رسانهای دشمن است که با تحقیر و برچسبزنی، میخواهد حقیقت را بیارزش جلوه دهد.قرآن میفرماید: آنان نهتنها بار گناهان خویش را بر دوش میکشند، بلکه به دلیل گمراه کردن دیگران، بار گناهان پیروانشان را هم خواهند داشت. این نکته، هشدار جدی درباره جریانهای فکری دشمنمحور است که مردم را با تبلیغات غلط به مسیر باطل میکشانند.
فروپاشی بنای باطل؛ سرنوشت نهایی دشمندر پایان، قرآن سرنوشت نهایی دشمنان را با مثالی روشن بیان میکند: اقوام پیشین نیز با نقشهکشی و توطئه در برابر پیامبران ایستادند، اما خداوند پایههای بنای آنان را از اساس ویران کرد و سقف بر سرشان فروریخت.این تصویر، نمادی از قانون الهی است که میگوید هر قدرتی که بر پایه باطل ساخته شود، دیر یا زود فروخواهد ریخت. دشمنان امروز نیز هرچند نقشههای پیچیدهای میکشند، اما سنت الهی در فروپاشی آنان قطعی است.آیات ۱۵ تا ۲۶ سوره نحل، علاوه بر بیان نشانههای روشن توحید، درسی عمیق در دشمنشناسی به ما میدهند:دشمن میکوشد آرامش و یقین مؤمنان را به اضطراب و شک بدل کند.یکی از سلاحهای او، ناسپاسی و غفلت از نعمتهای الهی است.دشمنان در برابر حق، به موجودات بیجان و توهمات پناه میبرند.تکبّر و انکار حقیقت، ریشه اصلی دشمنی آنان است.ابزار تبلیغاتی دشمن، تحقیر و افسانهخواندن وحی است.سرنوشت نهایی دشمنان، فروپاشی و رسوایی است؛ چراکه سنت الهی اجازه پایداری باطل را نمیدهد.از این رو، قرآن با این آیات به ما میآموزد که در مسیر ایمان، باید همواره بیدار باشیم، فریب نقشهها و سخنان دشمن را نخوریم و با تکیه بر نشانههای الهی، آرامش و استواری خود را حفظ کنیم.تلاوت این آیات را که در صفحه ۲۶۹ قرآن واقع است، ببینید و بشنوید.
00:02 - 30 شهریور 1404