این ذکر، یک شعار ساده نیست؛ یک «سنگرِ نفوذناپذیر» استبه گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر باشگاه خبرنگاران توانا یادداشتی به قلم محمد حقی، نویسنده و ناشر حول و محور حوادث این ایام منتشر شد:آن روزها که آسمانِ قم زیرِ آتشِ موشکهای صدام میلرزید و هراس، دلها را به تپش انداخته بود، آیتالله بهجت (ره)، کوهوار در میانهی میدان ایستاد. او نه شهر را ترک کرد و نه از تدریس بازماند؛ چرا که میدانست در برابرِ آهنِ سردِ دشمن، سلاحی برندهتر از «اتصال به قدرتِ مطلق» وجود ندارد.در همان حال که صدایِ انفجار، شهر را پر کرده بود، ایشان با آرامشی ملکوتی، نسخهیِ نجات را برای شاگردان و خانوادهشان چنین پیچیدند:«لا حَولَ وَ لا قُوَّةَ إلَّا بِاللهِ الْعَلِیِّ الْعَظیمِ، لَامَلْجَأَ وَ لَا مَنْجٰا مِنَ اللهِ إلَّا إلَیْهِ»این ذکر، یک شعار ساده نیست؛ یک «سنگرِ نفوذناپذیر» است. یعنی هیچ مانعی و هیچ قدرتی در این عالم نیست، مگر به ارادهی خدای بلندمرتبه و بزرگ؛ و هیچ پناهی و هیچ راهِ نجاتی از تقدیرِ خدا وجود ندارد، جز اینکه به سویِ خودِ او پناه ببریم.امروز هم اگر طوفانِ حوادث و تهدیدهایِ دشمن از هر سو هجوم آورده، نباید میدان را خالی کرد. سلاحِ ما همین آرامش و همین تکیه بر قدرتِ خداست. بگذار دشمن به موشکهایش ببالد؛ ما به خدایی تکیه کردهایم که تمامِ قدرتها در برابرش هیچ است.در میانه میدان بمان، این ذکر را زمزمه کن و بدان که: پناهی جز «او» نیست...#جنگ#فوری#ایران#توانا#باشگاه_توانا#فرهنگ