مطالبهگره ۱۰ ساله ترافیک در فیاضبخش تویسرکان؛ دیوار مخروبهای که باز نمیشود
این روزها ترافیک خیابان های تویسرکان تبدیل به معضلی برای شهروندان تویسرکانی شده است. معضلی کلافه کننده که از ساعات ابتدایی صبح تا حتی ۱۲ شب و حتی ساعت یک نیمه شب ادامه دارد. مسیری چند ثانیه ای را مردم تویسرکان گاهی تا نیم ساعت در گره ترافیکی و قفل ترافیکی متوقف می شوند. این گره های ترافیکی علاوه بر تلف کردن وقت افراد گاه باعث عصبی شدن رانندگان و شهروندان تویسرکانی نیز می شود. با وجود اینکه چندین گره ترافیکی تویسرکان مانند گره خیابان فیاض بخش به کوچه قیام با عقب نشینی یک دیوار مخروبه که جهت عقب نشینی با ساخت درمانگاه جدید سادات امامی وسط کوچه باقی مانده است بیش از ۱۰ سال است به حال خود رها شده است و در عین ناباوری مسئولین تویسرکان هیچ عزمی جهت حل این مشکل که دیوار مخروبه مربوبه دستگاههای دولتی است ندارند. عدم بازگشایی موقت جاده کمربندی شمالی تویسرکان نیز برای تردد موقت و اورژانسی خودروهای سنگین و افرود نیز تاکنون در تویسرکان محقق نشده است.
استانداری همدان، دادستان شهرستان تویسرکان، شهرداري تویسرکان، فرمانداری تویسرکان، شورای شهر تویسرکان، تویسرکان، همدان، ترافیک تویسرکان، سرکان، امام جمعه تویسرکان
100گزارش از مطالبه1000پیگیری از مسئول مربوطه
جاییکه موشک از دل دریا برمیخیزد
یک فناوری جدید در صنعت فضایی در حال تثبیت جایگاه خود است؛ سکوی پرتاب شناور که امکان انجام عملیات پرتاب موشک را از روی دریا فراهم میکند.
گروه علم و پیشرفت خبرگزاری فارس- چند سالی است که مفهوم پرتاب موشک از زمین دیگر تنها گزینه پیشروی صنعت فضایی نیست. مهندسان بهتدریج به سمت استفاده از اقیانوسها بهعنوان سکوی پرتاب حرکت کردهاند؛ جایی که سکوی شناور میتواند نقش یک پایگاه فضایی متحرک را بازی کند و موشکها را از دل دریا به مدار زمین بفرستد. این ایده که زمانی صرفاً یک طرح آزمایشگاهی به نظر میرسید، حالا به مرحله اجرا و عملیات واقعی رسیده است.در همین چارچوب، چین بهتازگی یکی از جدیترین آزمایشهای خود در این حوزه را انجام داده و یک موشک را از سکوی پرتاب شناور در دریای چین جنوبی به فضا پرتاب کرده است؛ اقدامی که نشان میدهد رقابت فضایی بهتدریج از خشکی به سمت دریا در حال انتقال است.
این سیستم چگونه کار میکند؟سکوی پرتاب شناور در سادهترین تعریف، یک پایگاه فضایی قابلحمل است که بهجای خشکی، روی دریا مستقر میشود و عملیات پرتاب موشک را در شرایط کنترلشده انجام میدهد. اما در عمل، این سازه ترکیبی از مهندسی دریایی، سامانههای پایداری دینامیکی و زیرساختهای پرتاب فضایی است که بهصورت یکپارچه عمل میکنند.فرآیند از مرحله آمادهسازی در خشکی آغاز میشود؛ جایی که موشک و محموله فضایی بهطور کامل مونتاژ و تست میشوند. سپس مجموعه روی یک سکوی شناور بارگیری شده و به کمک یدککشها به موقعیت تعیینشده در دریا منتقل میشود. انتخاب محل پرتاب به عواملی مانند شرایط جوی، مسیر مداری هدف و ایمنی مناطق اطراف بستگی دارد.پس از رسیدن به موقعیت، سامانههای تثبیتکننده وارد عمل میشوند. این بخش یکی از حیاتیترین اجزای کل سیستم است، زیرا باید حرکت ناشی از امواج و جریانهای دریایی را تا حد ممکن خنثی کند تا سکوی پرتاب در وضعیت پایدار قرار گیرد. بدون این پایداری، دقت و ایمنی پرتاب بهشدت کاهش مییابد.در مرحله بعد، عملیات سوختگیری نهایی، بررسی سامانههای هدایت و آمادهسازی نرمافزارهای پروازی انجام میشود. سپس شمارش معکوس آغاز شده و موشک بهصورت عمودی از سطح دریا پرتاب میشود. از این نقطه به بعد، مراحل پرواز شامل جدایش مراحل، هدایت مسیر و تزریق محموله به مدار، مشابه پرتابهای زمینی ادامه پیدا میکند.نکته کلیدی در این ساختار، انعطافپذیری جغرافیایی آن است؛ بهطوریکه سکوی شناور میتواند در عرضهای مختلف جغرافیایی مستقر شود و شرایط بهینهتری برای رسیدن به مدارهای خاص فراهم کند. همین ویژگی باعث شده این مدل پرتاب، بهعنوان یکی از گزینههای آیندهمحور در صنعت فضایی مورد توجه قرار گیرد.
مزیتهای کلیدی سکوی پرتاب شناورسکوی پرتاب شناور بهعنوان یکی از رویکردهای نوین در صنعت فضایی معرفی شده که مجموعهای از مزیتهای فنی و عملیاتی را نسبت به پایگاههای زمینی ارائه میدهد.۱. انعطافپذیری جغرافیایییکی از مهمترین مزیتهای این سامانه، امکان جابهجایی سکوی پرتاب به نقاط مختلف اقیانوس است. این ویژگی اجازه میدهد محل پرتاب بر اساس نوع مأموریت، زاویه مداری و شرایط آبوهوایی انتخاب شود؛ موضوعی که در پایگاههای ثابت زمینی امکانپذیر نیست.۲. افزایش ایمنی پرتاببر اساس تحلیلهای ارائهشده در منابع صنعتی، پرتاب از دریا باعث کاهش ریسک برای مناطق مسکونی و زیرساختی میشود. در صورت بروز خطا در پرتاب، بقایای موشک بهجای سقوط بر خشکی، وارد اقیانوس میشود و خسارات انسانی و شهری به حداقل میرسد.۳. بهینهسازی مصرف سوختاستقرار سکوی پرتاب در عرضهای جغرافیایی مناسب میتواند به کاهش مصرف سوخت کمک کند. این موضوع بهویژه برای رسیدن به مدارهای خاص، مانند مدارهای نزدیک به استوا، اهمیت بالایی دارد و بازده مأموریت را افزایش میدهد.۴. کاهش محدودیتهای زیرساختیبرخلاف پایگاههای زمینی که نیازمند زمین وسیع، مجوزهای پیچیده و زیرساختهای دائمی هستند، سکوی شناور میتواند بدون وابستگی به موقعیت ثابت، در مناطق مختلف مستقر شود و همین موضوع فشار بر زیرساختهای فضایی سنتی را کاهش میدهد.۵. کاربری دوگانه (تجاری و راهبردی)این فناوری قابلیت استفاده در هر دو حوزه تجاری و نظامی را دارد؛ از پرتاب ماهوارههای مخابراتی گرفته تا مأموریتهای حساستر که نیازمند انعطاف عملیاتی بالا هستند.
محدودیتها و چالشهابا وجود مزایای سکوی پرتاب شناور، این فناوری همچنان با مجموعهای از محدودیتهای جدی روبهرو است.مهمترین چالش، وابستگی شدید عملیات به شرایط دریاست؛ امواج، بادهای شدید و ناپایداری جوی میتواند زمانبندی پرتاب را مختل کند. همچنین حفظ پایداری سکوی شناور هنگام عملیات پرتاب، از نظر مهندسی بسیار پیچیده و هزینهبر است.از سوی دیگر، عملیات لجستیکی مانند انتقال سوخت، تجهیزات و تیم فنی در محیط دریایی دشوارتر از پایگاههای زمینی است و همین موضوع هزینههای عملیاتی را افزایش میدهد. علاوه بر این، در صورت بروز نقص فنی، امکان تعمیر سریع سیستمها در دریا محدودتر است.بنابراین سکوی پرتاب شناور را میتوان یک نسخه سیار از پایگاه فضایی آینده دانست؛ ترکیبی از فناوری فضایی و مهندسی دریایی. این سیستم نه تنها پاسخ به شلوغی پایگاههای زمینی است، بلکه نشانهای از حرکت صنعت فضا به سمت انعطاف، تحرک و جهانی شدن عملیات پرتاب است.با این حال، این فناوری هنوز در مرحله توسعه و آزمون قرار دارد و موفقیت آن وابسته به حل چالشهایی مثل شرایط دریا و هزینه عملیاتی است.#سکوی_پرتاب_شناور #فناوری_فضایی #پرتاب_موشک #چین #صنعت_فضا #نوآوری_فضایی__آخرین مطالب حوزه فناوری را در صفحه اصلی «علم و پیشرفت» بخوانید.
13:19 - 30 فروردین 1405
2 پاسخ
@user17504016751430 فروردین 1405در پاسخ بهلطفا از مطالبه ما هم حمایت کنید 👇https://farsnews.ir/user175040167514/1774430126350614892
@Power_Progress_Pride30 فروردین 1405در پاسخ بهبسیار عالی. ایران هم باید بر این تکنولوژی بهمراه موشکهای قاره پیما و تکنولوژی انفجار پلاسمایی (همچون اورشنیک) مسلط شود.
