ملانیا ۲۵ روز غایب؛ ایران خانهنشینش کرده یا واشنگتن؟
بیستوپنج روز است ملانیا ترامپ در انظار عمومی دیده نشده و رسانههای آمریکایی، با استناد به نگرانیهای امنیتی، پای ایران را هم به میان کشیدهاند. در واشنگتن ظاهراً اگر یک نفر بیستوپنج روز دیده نشود، دیگر نمیشود گفت «شاید خانه است»؛ باید نشست، نقشه خاورمیانه را پهن کرد و دنبال متهم گشتگفتهاند ویدیویی از سوی ایران منتشر شده که ملانیا را هدف گرفته است. جزئیات ویدیو هرچه باشد، یک نتیجه روشن است: بانوی اول آمریکا ۲۵ روز است دیده نشده و رسانهها هم بیکار ننشستهاند.چون در سیاست امروز آمریکا، اگر دلیل یک اتفاق را ندانی، کافی است یک کلمه جادویی داشته باشی: ایران!ملانیا خانه مانده؟ ایران!مراسم نرفته؟ ایران!نگرانی امنیتی؟ باز هم ایران!فقط مانده فردا اگر قهوه کاخ سفید سرد شد، یک مقام امنیتی اعلام کند: «رد پای تهران در ماجرای کاهش دمای فنجان مشاهده شده است!»طنز تلخ ماجرا اینجاست که آمریکا سالها برای کوچکترین حادثه در دیگر کشورها، از «تهدید»، «امنیت ملی» و «مسئولیت حکومتها» سخن گفته؛ اما حالا یک غیبت بیستوپنجروزه در خانه خودش، تبدیل به موضوعی شده که باید برایش تحلیل امنیتی منتشر شود.البته اگر تهدید واقعی باشد، حفظ جان ملانیا کاملاً طبیعی است. هیچکس با جان آدمها شوخی ندارد. اما وقتی یک غیبت شخصی به سرعت وارد ادبیات ژئوپلیتیک میشود، آدم حق دارد بپرسد:آیا واقعاً مسئله امنیت است، یا رسانهای که برای هر اتفاق یک دشمن آماده دارد؟اصلاً شاید در کاخ سفید اتاقی باشد با عنوان «واحد کشف ارتباط ایران با حوادث نامربوط».
یک روز ملانیا بیرون نمیآید؛یک روز رئیسجمهور خواب میماند؛یک روز آسانسور خراب میشود؛و کارشناسان محترم همه با هم وارد عمل میشوند:«هنوز نمیتوان نقش ایران را رد کرد!»آخرش هم ممکن است ملانیا از خانه بیرون بیاید، لبخندی بزند و برود دنبال زندگی خودش؛ اما رسانهها تازه شروع کنند به تحلیل اینکه این لبخند چرا بود، چند ثانیه طول کشید و آیا تهران پیام آن را دریافت کرده یا نه!در سیاست رسانهای امروز، گاهی حقیقت خیلی ساده است، اما ساده بودن برای خبر خوب نیست. خبر باید دشمن داشته باشد، بحران داشته باشد، تحلیل داشته باشد و ترجیحاً یک متهم آماده.قدیمیها میگفتند: «کار را که کرد آن که تمام کرد.»در واشنگتن اما ظاهراً هنوز کار تمام نشده؛فقط متهمش آماده است.
20:57 - 28 مرداد 1405