میدان، جای سنجش ارادههاست!
گاهی یک جمله، از صدها خطابه رساتر است. آنجا که شیخ نعیم قاسم میگوید: «ما در سختترین شرایط میدان را ترک نکردیم و نخواهیم کرد، زیرا این خیر و رهایی است.»، در حقیقت از مکتبی سخن میگوید که ایستادگی را نه یک انتخاب، بلکه سرنوشت آگاهانه اهل ایمان میداند.میدان، تنها جغرافیای نبرد نیست؛ آیینهای است که عیار مردان را آشکار میکند. آنان که با نخستین تندباد، پرچم از دست مینهند، رهگذران تاریخاند؛ اما آنان که در میانه آتش، قامت خویش را استوار نگه میدارند، سازندگان تاریخاند.این همان حقیقتی است که قرآن کریم در فرمانی جاودانه ترسیم میکند: «انفروا خفافاً وثقالاً وجاهدوا بأموالكم وأنفسكم في سبيل الله ذلكم خير لكم إن كنتم تعلمون»؛ ندایی که انسان را به حرکت فرامیخواند، چه راه هموار باشد و چه سنگلاخ. در این منطق، خیر در آسایش نیست؛ خیر در وفاداری به حقیقت است.سخن شیخ نعیم قاسم، پژواک همین پیام قرآنی است؛ اینکه طوفانها برای خاموش کردن چراغ ایمان نمیآیند، بلکه برای آشکار شدن فروغ آن میوزند. کوه، در روز آرامش، کوه بودنش را ثابت نمیکند؛ عظمت کوه، هنگامی آشکار میشود که در برابر سهمگینترین بادها، استوار بایستد.اقتدار، پیش از آنکه در تجهیزات و امکانات باشد، در ارادههایی متولد میشود که شکست را پایان راه نمیدانند. هرچه فشار بیشتر شود، ریشههای ایمان ژرفتر و شاخههای مقاومت استوارتر میشوند. تاریخ نیز همواره به احترام کسانی برخاسته است که در سختترین لحظهها، میدان را ترک نکردند؛ زیرا میدانستند پیروزی حقیقی، نخست در قلبهای استوار رقم میخورد و سپس در صحنه حوادث.
16:51 - 6 تیر 1405
22٫5k بازدید
