اینترنت، هویت گمشده این روزهای زندگی دیجیتال؛ بحران فرسایش و چالش در زندگی کاربران + اخبار مهم
برای نسلی از ایرانیان، اینترنت دیگر یک ابزار ساده ارتباطی نیست؛ بخشی از هویت فردی و اجتماعی آنهاست. در شرایطی که طولانی ترین قطع سراسری اینترنت جهانی در ایران رقم خورده، طبقه متوسط شهری با بحرانی مواجه است که بسیار فراتر از یک اختلال فنی ساده است.
این خاموشی گسترده نه تنها اتصال به جهان را مختل کرده، بلکه بنیان اقتصادی، حرفه ای و اجتماعی نسلی را که زندگی خود را بر پایه اینترنت آزاد، خرید و فروش آنلاین، تولید محتوا و آزادکاری بنا کرده، متزلزل ساخته است. امروز برای بسیاری از افراد، اینترنت به معنای هویت است و با قطع آن، احساس از دست رفتن هویت روزمره، جایگاه اقتصادی و حتی کرامت اجتماعی شکل میگیرد.در سال های اخیر، طبقه متوسط شهری ایران که با تلاش فردی و تحرک اجتماعی به موقعیتی نسبتا پایدار دست یافته بود، زیست خود را به فضای دیجیتال پیوند زده است. خرید و فروش در پلتفرم های بین المللی، فعالیت در شبکه های اجتماعی، آموزش و یادگیری آنلاین، دورکاری برای بازارهای خارجی با وجود محدودیت ها، فعالیت در حوزه رمزارز و حتی شکل دهی به روابط اجتماعی، همگی به اینترنت جهانی وابسته شده اند. بر اساس گزارش های رسمی، میلیون ها نفر به صورت مستقیم یا غیرمستقیم از اقتصاد دیجیتال ارتزاق میکنند، اما مسئله فقط درآمد نیست؛ اینترنت به بخشی از سبک زندگی، هویت حرفه ای و احساس ارزشمندی روزمره این افراد تبدیل شده است.در چنین شرایطی، تصور یک بلاگر جوان در تهران، یک طراح گرافیک فریلنسر در اصفهان یا یک فروشنده آنلاین در اطراف شیراز دشوار نیست که با قطع اینترنت جهانی، درآمدشان به شکل محسوسی کاهش می یابد یا متوقف میشود. پشت این اختلال، روایت های فراوانی از افت شدید درآمد، تعدیل نیرو و بازگشت ناخواسته به مشاغل سنتی یا غیررسمی وجود دارد. این روند تنها یک ضربه اقتصادی نیست، بلکه نوعی فروپاشی تدریجی هویت اقتصادی را رقم میزند.از منظر جامعه شناسی دیجیتال، هویت فردی در جهان معاصر به شدت به ارتباطات آنلاین وابسته است.
از دست رفتن فرصت ها و احساس سرخوردگی و پوچی
هنگامی که این ارتباط قطع میشود، فرد تنها منبع درآمد خود را از دست نمیدهد، بلکه احساس تعلق و جایگاه اجتماعی اش نیز دچار خدشه میشود. در مدت زمانی کوتاه، برخی از اعضای طبقه متوسط خود را در موقعیتی پایین تر از جایگاه پیشین می یابند و احساس سقوط طبقاتی را تجربه میکنند.افزون بر این، محرومیت از دسترسی به اینترنت نوعی حس حذف شدن از جهان را القا میکند. این انزوای دیجیتال برای انسان قرن بیست و یکم میتواند به بحرانی منجر شود که جامعه شناسان از آن با عنوان بحران هویت یاد میکنند؛ وضعیتی که در آن فرد دیگر قادر به ایفای نقش اقتصادی و اجتماعی سابق خود نیست و انسجام هویتی اش دچار تزلزل میشود.تکرار این خاموشی ها در بستر تورم مزمن و فشارهای معیشتی، سرمایه انسانی و مالی طبقه متوسط را به تدریج فرسایش میدهد. کاهش سطح درآمد، افت استانداردهای زندگی و ناتوانی در حفظ الگوی مصرف پیشین، پیامدهای ملموس این وضعیت است. در چنین فضایی، برخی افراد ممکن است به سوی مشاغل غیررسمی، فعالیت های خاکستری یا واسطه گری های ناپایدار سوق پیدا کنند. همزمان، تجربه بی ثباتی و فروپاشی هویت میتواند زمینه ساز ناامیدی عمیق، افسردگی یا بروز رفتارهای پرخاشگرانه شود.این بحران در بستری شکل میگیرد که تورم، کاهش ارزش پول ملی و فشارهای اقتصادی پیشاپیش جامعه را تحت فشار قرار داده است. در ادبیات جامعه شناسی، چنین وضعیتی با مفهوم آنومی توصیف میشود؛ شرایطی که در آن هنجارها و ارزش های اجتماعی در اثر فشارهای ساختاری تضعیف میشوند و فرد برای جبران احساس تحقیر یا بی ارزشی، مستعد واکنش های تند میشود. در نتیجه، تنش های روزمره میتواند به سرعت به بروز خشم انباشته تبدیل شود.
تجربه سال های اخیر نشان داده است که همزمانی فشار اقتصادی و اختلال در زیرساخت های حیاتی، میتواند زمینه ساز افزایش تنش های اجتماعی باشد.البته میزان تاب آوری افراد یکسان نیست و برخی گروه ها توان سازگاری بیشتری دارند. جامعه ایرانی نیز در مقاطع مختلف تاریخی انعطاف پذیری خود را نشان داده است. با این حال، استمرار قطع اینترنت به عنوان یک رویه تکرارشونده، در بلندمدت میتواند به فرسایش جایگاه اجتماعی طبقه متوسط منجر شود. پیامدهای این روند تنها به کاهش درآمد محدود نمیشود، بلکه مهاجرت نیروهای متخصص، کاهش امید به آینده و شکل گیری احساس خشم پنهان را نیز در پی دارد.واقعیت آن است که اینترنت در جهان امروز یک کالای لوکس محسوب نمیشود، بلکه زیرساختی حیاتی برای معیشت، ارتباطات و هویت اجتماعی است. اختلال های گسترده در این زیرساخت، هزینه هایی فراتر از آمارهای اقتصادی به جامعه تحمیل میکند. اگر هویت و پویایی طبقه متوسط شهری به خاموشی سپرده شود، پیامد آن صرفا خاموشی دیجیتال نخواهد بود، بلکه میتواند به تضعیف پیوندهای اجتماعی و کاهش سرمایه اجتماعی بینجامد. پرسش اساسی این است که جامعه ای که یکی از ستون های اصلی خود را در معرض فرسایش میبیند، چگونه میتواند انسجام و پویایی خود را حفظ کند.
خسارت روزانه ۳ تا ۵ هزار میلیارد تومانی قطعی اینترنت
رئیس کمیسیون اینترنت نصر تهران اعلام کرد که قطعی اینترنت روزانه تا ۵ هزار میلیارد تومان خسارت به بخش اقتصاد دیجیتال وارد میکند و میزان تعدیل نیرو در شرکت های فعال در این حوزه به شکل قابل توجهی افزایش یافته است. او توضیح داد که در بسیاری از شرکت ها بین یک ششم تا یک پنجم نیروی انسانی در معرض از دست دادن شغل قرار گرفته اند و به عنوان نمونه، در یک شرکت ۶۰۰ نفره ممکن است بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ نفر با خطر تعدیل روبه رو شوند. براساس ارزیابی های موجود، قطعی اینترنت هر روز بین ۳ تا ۵ هزار میلیارد تومان به لایه های اصلی اقتصاد دیجیتال شامل تجارت الکترونیک، فروشگاه های آنلاین و کسب وکارهای مبتنی بر اینترنت خسارت وارد میکند. هرچند این برآوردها به دلیل فقدان آمار دقیق، تخمینی هستند، اما نشان میدهند شدت آسیب ها تا چه حد جدی است.او در ادامه نسبت به احتمال ورشکستگی برخی شرکت ها هشدار داد و توضیح داد که ادامه این شرایط باعث کاهش درآمدها شده، در حالی که تعهدات مالی مانند مالیات، بدهی ها و چک های سررسید شده همچنان پابرجاست و امکان استفاده از مفادی مانند فورس ماژور نیز در بسیاری از موارد فراهم نشده است. درباره برآورد قبلی مبنی بر وارد شدن یک میلیارد دلار خسارت طی پنجاه روز نیز اشاره کرد که بخشی از این ضررها ماهیت ریالی دارند و تبدیل آنها به دلار با نرخ های مختلف میتواند به برآوردهای متفاوت منجر شود. این مجموعه توضیحات تصویری روشن از فشار سنگینی ارائه میدهد که خاموشی طولانی اینترنت بر کسب وکارهای دیجیتال و نیروی کار این بخش تحمیل کرده است.
کره جنوبی دسترسی به اینترنت نامحدود را برای ۷ میلیون نفر فراهم کرد
دولت کره جنوبی در واکنش به مشکلات امنیتی اخیر در شبکه اپراتورها، دسترسی به اینترنت را یک حق پایه اعلام کرده و سه اپراتور اصلی کشور یعنی اس کی تلکام، کی تی و ال جی یوپلاس را موظف کرده است پس از اتمام حجم بسته های ماهانه، به بیش از هفت میلیون مشترک اینترنت نامحدود با سرعت ۴۰۰ کیلوبیت بر ثانیه ارائه کنند. این طرح ابتدا بخشی از یک بسته حمایتی از مصرف کنندگان بود، اما با توجه به مجموعه ای از حوادث امنیتی سال گذشته، بی کیونگهون معاون نخست وزیر و وزیر علوم و فناوری اطلاعات آن را به عنوان یک الزام جدید برای اپراتورها مطرح کرد و تاکید داشت که دسترسی همگانی و پایدار به اینترنت باید به عنوان یک حق پایه ارتباطی تضمین شود و هزینه آن نیز بر عهده خود اپراتورها خواهد بود.اگرچه سرعت ۴۰۰ کیلوبیت بر ثانیه نسبت به شبکه های 5G یا نیازهای استریم ویدیو بسیار پایین است، اما برای فعالیت های پایه مانند ارسال پیام، برقراری تماس صوتی اینترنتی و انجام فرآیندهای احراز هویت دومرحله ای کفایت میکند. افت سرعت تنها زمانی اعمال میشود که مشترک حجم بسته پولی خود را مصرف کرده باشد و این شیوه جایگزین قطع کامل اینترنت یا اعمال هزینه های مصرف آزاد میشود که پیش از این برای کاربران مشکل ساز بود.اپراتورهای کره جنوبی علاوه بر اجرای این طرح، تعهداتی مانند افزایش حجم اینترنت و سهمیه تماس سالمندان، بهبود خدمات وای فای در سیستم حمل و نقل عمومی و معرفی بسته های 5G با قیمت ۱۳.۵۰ دلار یا کمتر را نیز پذیرفته اند. وزیر علوم همچنین اپراتورها را تشویق کرده تا سرمایه گذاری در شبکه های مورد نیاز برای پردازش های هوش مصنوعی را افزایش دهند.
کانون وکلای اصفهان هم اینترنت «پرو» را نپذیرفت!
کانون وکلای اصفهان با اعلام اینکه اینترنت «پرو» با روح برابری و عدالت در تضاد است از پذیرش اینترنت «پرو» خودداری کرد. شنبه، پنجم اردیبهشت، روابط عمومی کانون وکلای دادگستری، اعلام کرد که اینترنت بینالملل در اختیار اعضای این کانون نیز قرار خواهد گرفت. در واکنش به این تصمیم روز یکشنبه، ششم اردیبهشت، اعضای هیئت مدیره کانون وکلای اصفهان جلسهای در این رابطه تشکیل دادند و تصویب کردند که «اینترنت پرو» را نخواهند پذیرفت. در وبسایت کانون وکلای اصفهان تاکید شده است که این نهاد، اینترنت «پرو» را مغایر با اصول برابری و عدالت در بهرهمندی برابر از حقوق شهروندی میداند.در متن خبر این کانون آمده است: «با عنایت به اینکه اعطای دسترسی آزاد به اطلاعات به گروههای محدود بدون ایجاد سازوکارهای عادلانه برای سایر شهروندان، با روح برابری و عدالت در بهرهمندی از حقوق یکسان و اصل ۲۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در تعارض است و این تبعیض با فلسفه وجودی حرفه وکالت که مبتنی بر حمایت از حقوق عامه، دفاع از آزادی ها و برابری شهروندان است، همخوانی ندارد لذا به اتفاق آرای حاضر مورد تصویب قرار نگرفت.»پیش از این کانون وکلای استان سمنان، سازمان نظام پرستاری و انجمن صنفی طراحان گرافیک هم از پذیرش اینترنت پرو خودداری کرده بودند.
یک عضو اتاق بازرگانی ایران: قرار بر بازگشایی تدریجی اینترنت برای همه مردم بود، نه طبقاتی شدن آن
رئیس کمیسیون فناوری اطلاعات و ارتباطات اتاق ایران با تاکید بر اینکه طبقاتی شدن اینترنت هرگز در دستور کار وزارت ارتباطات نبوده است، اعلام کرد در تمام جلسات مشترک با این وزارتخانه، توافق بر بازگشایی تدریجی اینترنت برای همه مردم بوده و نه ارائه اینترنت به گروه یا طبقه ای خاص. علی مسعودی در گفت وگو با خبرگزاری ایلنا تصریح کرد اینترنتی که فقط برای بخشی از جامعه در دسترس باشد، نه تنها کمکی به اقتصاد دیجیتال نمیکند بلکه عملا اثرگذاری خود را بر کسب وکارها از دست میدهد.او با اشاره به تجربه محدودیت اینترنت در شرایط جنگی گفت بسترهای ارتباطی امروز به عنوان زیرساخت همه صنایع شناخته میشوند و در صورت نبود اینترنت، فعالیت فعالان اقتصادی یا بسیار دشوار و یا غیرممکن میشود. به گفته مسعودی، آثار محدودیت اینترنت تنها به اقتصاد دیجیتال محدود نمیماند و برقراری ارتباط با شرکای خارجی، انجام تحقیق و پژوهش، تامین کالا و حتی فرآیندهای جاری بنگاه ها را نیز به طور مستقیم و غیرمستقیم تحت تاثیر قرار میدهد.او همچنین تاکید کرد مطالبه ثابت اتاق ایران در همه جلسات با دولتمردان، اینترنت پرسرعت و پایدار برای همه مردم بوده است، چرا که اینترنتی که به صورت خاص در اختیار افراد خاص قرار بگیرد، عملا تاثیر مثبتی بر رونق کسب وکارها نخواهد داشت. او در توضیح روند بازگشایی تدریجی اینترنت گفت توافق اولیه بر این اساس بوده که در گام نخست و در شرایط جنگی، اتصال اینترنت فعالان اقتصادی به تدریج برقرار شود و در مرحله بعد اینترنت همه مردم در دسترس قرار گیرد. به همین دلیل فعالان اقتصادی وارد این روند شدند، اما این فرآیند هنوز تا رسیدن به وضعیت مطلوب ادامه دارد و درخواست اصلی همچنان اتصال اینترنت پایدار برای همه است.
مهم ترین اخبار و گزارش های قبلی + لینک
15:46 - 7 اردیبهشت 1405