به یاد کودکی که رفت اما داغش تا همیشه ماند؛ شهیده ۱۸ ماهه

دلنوشته مادر شهیده دیان تقی زاده؛ هنوز ۱۸ ماهت هم کامل نشده بود. تازه با اون پاهای کوچولوت راه افتاده بودی و همه با ذوق نگات می‌کردن. هنوز زبونت باز نشده بود، هنوز نتونسته بودی اسم هیچ‌کدوممون رو صدا کنی، ولی با همون خنده‌های قشنگت و شیرین‌کاری‌هات دلمونو می‌بُردیقرار بود بدویی، شیطنت کنی، بزرگ بشی و کلی خاطره برامون بسازی..هنوزم باورم نمیشه که دیگه نیستیهر وقت بچه‌ای رو می‌بینم که تازه راه رفتن یاد گرفته، یاد تو می‌افتم؛ یاد قدم‌های کوچیکت، یاد خنده‌هات، یاد همه آرزوهایی که برای بزرگ شدنت داشتیمجای خالیت همیشه بینمون حس میشه، دیان قشنگم تو هرچند کوتاه مهمون زندگیمون بودی، ولی تا ابد توی قلبمون می‌مونی...
۲ MB
09:09 - 9 تیر 1405

1 واکنش
6434 بازدید



1 پاسخ

تصویر نمایه‌ی ‌فرید کیومرثیان‌
@Kiumarseyan4 ساعت پیش
در پاسخ به
روحت شاد